menu

Melody Time (1948)

mijn stem
2,71 (67)
67 stemmen

Verenigde Staten
Animatie / Muziek
75 minuten

geregisseerd door Clyde Geronimi, Wilfred Jackson, Jack Kinney en Hamilton Luske
met Roy Rogers, en de stemmen van Dennis Day en Laverne Andrews

Verschillende tekenaars uit de Walt Disney-studio's beelden met behulp van bekende personages verschillende muziekstukken uit.

zoeken in:
avatar van bioscoopzaal
4,0
Alweer een onweerstaanbare muzikale compilatie uit de oude doos. Verrukkelijke animatie, verrassende muziek- en verhaalkeuzes en boordevol humor, al zijn sommige fragmentjes een beetje aan de brave kant.

Vooral "Little Toot" is verschrikkelijk moraliserend en meteen ook het sufste deeltje uit de compilatie. Minstens even braaf, maar ruimschoots gered door de prachtige teken stijl, is "Johnny Appleseed", over een rechtvaardige weldoener die heel de wereld wil verblijden met zijn appelbomen. Dit segment is zeker qua stijl een van de beste dingen die Disney ooit heeft gedaan. Simpel, dromerig en tot in de perfectie geanimeerd.

De rest van de filmpjes experimenteren overduidelijk met nieuwe animatiestijlen (en in het geval van "Blame it on the Samba" ook met de combinatie live action/animatie), maar dat levert altijd wat fraais op. Zeker als in het geval van "Pecos Bill" (en de schitterende intro "Blue Shadows") ook nog een het verhaaltje meewil. De geschiedenis van Texas vertelt in pure slapstick-stijl. Zeker voor die tijd opvallend flitsend getekend met snelle humor en veel sight-gags.

Een absolute aanrader deze "Melody Time", niet alleen voor de liefhebbers van vroege Disney.

4 sterren.

avatar van Zinema
3,0
Zinema (crew)
Deze muziekclips van Diney zijn aangenaam en sfeervol. Sommige liedjes zijn erg sterk. Goed.

Dick2008
Nogmaals deze 7 tekensfilms verpakt in een hoofdfilm bekeken. Hoef niks te veranderen aan mijn stem. Mooi getekend en veel bekende artiesten van die tijd Andrews Sisters, Freddy Martin, Fred Waring, Roy Rogers. In twee films zijn ook nog Ethel Smith en Roy Rogers met Sons of Pioneers te zien. Maakt allemaal niets uit. De muzikale omlijsting vond ik niet zo geweldig en geen van de tekenfilms echt leuk.

avatar van TheLionKingFan
Best wel mooi. Vooral die van Jantje Appelpit.

avatar van Metalfist
2,0
Fantasia '48

Het begint een gewoonte te worden dat wanneer ik wat kan uitslapen dat ik een film kijk voor het slapengaan. Meestal kies ik voor iets luchtigs en aangenaam dus leek de Disney collectie die ik heb opgebouwd daar een ideaal oeuvre voor. Eerst wou ik voor Mary Poppings gaan maar die duurde me net iets te lang dus pakte ik maar iets dat daar in de buurt stond en dat was deze Melody Time. Geen idee waar de film over ging, de plotomschrijving op de hoes was op zijn minst summier te noemen maar de aanwezigheid van Donald Duck leek me al genoeg te zijn om me de gehele film te amuseren.

Wel, ik zat er dus serieus naast op dat gebied. Ik weet nog dat ik een aantal maanden geleden Fantasia eindelijk eens kon kijken (ik had die film nog nooit gezien maar vanwege de grote status erg benieuwd naar geweest) maar die viel enorm tegen. Melody Time lijkt dan ook een sequel op die film te zijn in de mate dat er weer wordt gekozen om een x aantal klassieke muziekstukken te ondersteunen met animatie. Het is een gegeven dat ik nooit echt zo heb kunnen waarderen want ik geraak altijd vrij snel verveeld. Hier is het dan ook weer van hetzelfde want maar één à twee filmpjes van de 7 konden me eigenlijk wat bekoren. Persoonlijke favoriet is dan ook het verhaal over Pecos Bill geworden waarin er een erg leuke touch wordt gegeven aan de reden waarom coyotes huilen. Langs de andere kant zijn het overgrote deel van de filmpjes enorm moraliserend waardoor het allemaal eerder nogal ergerlijk wordt dan amusant naar te kijken. Nu weet ik ook wel dat de Disney films in hun vroegere jaren (en ook in de latere films) soms nogal bol stonden van levenslessen en dergelijke maar toch, het wordt nergens zo erg zoals hier met Little Toot en de zijnen. Wat ook enorm teleurstellend was, was het segment van Donald Duck. De hoes sprak over grappen en grollen van de bekendste eend ter wereld maar meer dan wat gedans gebeurt er niet. Jammer, want hier had misschien wel meer in gezeten als het allemaal wat meer zoals dat laatste segment was geweest.

Wel leuk om een aantal bekende gezichten terug te zien zoals The Andrews Sisters. Die ken ik voornamelijk vanwege hun rollen in de allereerste Abbott & Costello films maar daar waren ze soms eerder wat vervelend. Langs de andere kant zorgden hun dans nummers vaak voor het nodige amusement maar hier hebben ze de pech dat ze voor het meest suffe fragment worden gekozen. Qua animatiestijl is dit trouwens nog redelijk geslaagd want praktisch elk fragment heeft toch zijn eigen stijl. Sommige fragmenten zijn geslaagd zoals het Donald Duck - samba fragment dat weliswaar saai maar op zich wel mooi en kleurrijk geanimeerd. Dat is dus wel degelijk iets dat ze in de Disney studio's blijkbaar nooit echt verleerd zijn want hoewel de stijl in de loop der jaren enorm vooruit is gegaan, met o.a. als hoogtepunt The Aristocats, is het van in het begin altijd wel oerdegelijk geweest.

Melody Time is dan ook een film die, net zoals met Fantasia, aan twee kanten snijdt. De verhalen zijn verouderd en redelijk saai te noemen maar vanwege de soms geslaagde animatie wordt nog wel enigszins interessant. Toch, dit blijkt niet echt mijn ding te zijn maar de allerkleinsten zullen zich hier wel goed mee kunnen amuseren.

2*

3,5
Sommige stukken zijn echt geweldig; andere wat minder (Johnny Appleseed is wel héél heilig). Afronden, dus. Ik houd het op 3,5 ster.

avatar van Film Pegasus
1,0
Film Pegasus (moderator)
Disney blijft het volhouden om dergelijke animaties uit te brengen. Ik verschiet ervan dat ze toen nog volk vonden om hiernaar te kijken. Opnieuw een samenraapsel van korte animaties (moet de 6e achter elkaar zijn denk ik) met wisselend niveau die vooral teren op bekende melodieën en soms ook het in beeld brengen van bekende figuren als Donald. Men had hier beter korte animaties van gemaakt met meer tijd aan de afwerking en het tekentalent. Dat laatste gaat al iets beter dan bij de vorige compilatielangspeelfilms, al is het nog altijd wachten. Te bedenken dat Disney ooit klassiekers voort bracht als Bambi, Pinocchio, Dumbo, Sneeuwwitje,... en nu al enkele jaren iets klaarmaakt met samenraapsels waar concurrenten als Tom & Jerry gewoon korte metten mee maken. Disney in weeral een dieptepunt, het is nog wachten op een echte comeback.

avatar van The One Ring
Film Pegasus schreef:
Te bedenken dat Disney ooit klassiekers voort bracht als Bambi, Pinocchio, Dumbo, Sneeuwwitje,... en nu al enkele jaren iets klaarmaakt met samenraapsels waar concurrenten als Tom & Jerry gewoon korte metten mee maken. Disney in weeral een dieptepunt, het is nog wachten op een echte comeback.


Vreemd gebruik van de tegenwoordige tijd in deze recensie. Het lijkt nu net alsof Disney nog steeds bezig is met deze compilatiefilms en alsof er de meerdere comebacks er nog niet geweest zijn, maar ik neem aan dat dit niet je bedoeling is.

avatar van Film Pegasus
1,0
Film Pegasus (moderator)
The One Ring schreef:
(quote)


Vreemd gebruik van de tegenwoordige tijd in deze recensie. Het lijkt nu net alsof Disney nog steeds bezig is met deze compilatiefilms en alsof er de meerdere comebacks er nog niet geweest zijn, maar ik neem aan dat dit niet je bedoeling is.


Inderdaad, ik zie het in die tijd natuurlijk. Uiteraard zijn er nadien talloze topfilms gemaakt door Disney, maar anno 1948 was het al de zoveelste keer dat er een compilatiefilm uitgebracht werd terwijl de grotere langspeelfilms al in het verleden lagen. Maar je begrijpt wel wat ik bedoel.

Dick2008
Als je toch over "concurrenten" van Disney wilt spreken (bij de diverse Disney-films waar je nu een bericht bij hebt geschreven ) vergeet je dan Bugs Bunny - Wikipedia - nl.wikipedia.org niet. The Looney Tunes waren in die tijd ook zeer populair.
Korte (teken)films hebben het over het algemeen altijd veel beter gedaan. Disney was er zelf ook mee begonnen, voordat hij aan langere films begon. Alleen één cartoon kan je natuurlijk niet in de bioscoop vertonen, dat kan je in het voorprogramma doen, of je plakt er een boel aan elkaar wat denk ik de opzet van Disney is geweest gecombineerd met muziek uit die tijd. Lijkt me dat hij toch veel succes heeft gehad met dit soort films.

avatar van Film Pegasus
1,0
Film Pegasus (moderator)
Disney had zeker succes met die films en met titels als Bambi, Sneeuwwitje, Pinocchio en Dumbo (excuseer als ik er nu zou vergeten) maakten ze in hun beginperiode verdiend grote furore. Maar door diverse redenen die vooral gelinkt zijn aan WOII lag dat rond de periode van de oorlog en de jaren nadien deels stil en werden de zogezegde 'langspeelfilms' van Disney enkel aan elkaar gelijmde kortfilms. Dan mag je natuurlijk het vergelijk wel terug maken met kortfilmes van oa Hanna & Barbera en zoals je terecht aanhaalt Looney Tunes. Melody time had wel de lengte van een langspeelfilm zodat het in de bioscoop kon getoond worden. Maar voor mij blijft het een puzzel van kortfilms en dan moet Disney (op dat moment) toch zeker het onderspit delven van z'n concurrenten.

avatar van Pieter Montana
2,0
De financiële situatie van de Disneystudio in die periode was uiterst complex. Het gehele decennium was een bar financieel klimaat voor Walt:

Vreemd genoeg waren de lange tekenfilms zoals Fantasia (1940), Pinocchio (1940), Dumbo (1941) en Bambi (1942), die wij nu beschouwen als Disneys meesterwerken, financiële fiasco's. Pinocchio en Fantasia waren peperdure projecten. Qua animatie was Pinocchio nog artistiek knapper dan zijn voorganger Sneeuwwitje en op technologisch vlak zeer vernieuwend. Fantasia was uiteraard een zeer lange film (meer dan twee uur) wat uiteraard te merken was aan het prijskaartje. Bovendien wou Walt Disney in de bioscoopzalen waar de film gedraaid werd een speciaal soundsysteem plaatsen, Fantasiasound, wat uiteraard nog meer de productiekosten opdreef.

Zoals gezegd: Peperdure projecten, maar wat kon er immers misgaan? Sneeuwwitje was het grootste kassucces aller tijden, na Gone With The Wind, de Mickey Mouse-merchandise draaide toen al op volle toeren, etc Het publiek at uit hun hand. Maar zoals Film Pegagus al aangeeft, gooide de Tweede Wereldoorlog flink roet in het eten. Hitler sloot de Europese markten af, waardoor de Disneyfilms flink wat publiek misliepen. Gevolg: een diepe financiële put. De opvolgers, Dumbo en Bambi, waren hetzelfde lot beschoren, ook al kon het olifantje door de korte speeltijd en zeer goedkope tekenstijl de schade beperken.

Met die grote schuldenberg, waren dure projecten gewoonweg financieel niet mogelijk. Het werk aan Alice in Wonderland en Peter Pan werd stopgezet voor zo'n tien jaar. De keuze voor de aaneenrijging van korte filmpjes die daarop volgde, was dus geheel te wijten aan een financiële schuldenberg. Nou, Disney zou Disney niet zijn geweest als ze uit de Tweede Wereldoorlog op hun eigen manier wat munt konden slaan: merchandise. Artiesten werden op projecten gezet zoals het ontwerpen van vliegtuiglogo's met Bambi's, Mickeys en Donalds, Knabbel en Babbel-medailles en een Mickey-Mouse gasmasker. Gekker kun je het niet bedenken Een andere manier om makkelijk geld te verdienen was instructiefilmpjes te tekenen voor soldaten. Dit ging o.a. over het besturen van vliegtuigen, raad aan de echtgenotes van soldaten hoe zij ook hun steentje konden bijdragen, propaganda voor lange-afstandsbombardementen (Victory through Air Power). Een favoriet van me, die ik gewoon hier eens moet vermelden, is Out of The Frying Pan into The Firing Line (te vinden op youtube).

Disney probeerde dus enerzijds via merchandise en via goedkope aaneenrijgingen van kortfilms het hoofd boven het financieel woelige water te houden. Zelf vind ik deze zogeheten “package-films” ook niet echt bijster interessant. In de secundaire literatuur over Disney vind je er overigens bijzonder weinig informatie over. Ook de erg goedkope dvd-uitgaves ervan spreken boekdelen. Cultuurtheoretici nemen wel een interessante, opmerkelijke invalshoek over de inhoud van deze films. In post-45, en dus de vroege dagen van de Koude Oorlog, wilden Amerika maar al te graag tonen aan haar volk wat het betekende om Amerikaan te zijn met als gevolg dat dit bv in de jaren '50 uitmondde in een overvloed aan films uit het oeramerikaanse genre: de western (High Noon, The Searchers, etc). Een vroege exponent van dit gedrag vinden cultuurtheoretici dan weer juist in deze packagefilms. In Melody Time zie je o.a de verhalen van legendes uit de Amerikaanse folklore (Pecos Bill, Johnny Appleseed, etc). Ook de verfilming van het bekende “Sleepy Hollow”-verhaal, dat aan het begin staat van de Amerikaanse literatuur, past in deze denkwijze.

Om het verhaal dan toch nog even rond te maken. Dankzij de merchandise en de goedkope packagefilms, was Disney het nog enigzins gelukt om door de oorlogsjaren te spartelen. Toch bleef, de eerste echt lange tekenfilm hierna, Cinderella, een torenhoog risico. Het werd toen werkelijk bekeken als een soort “nu of nooit meer”-project. Disney had zijn laatste centen werkelijk in deze film gepropt. Indien Cinderella flopte, waarschuwden de boekhouders, kon Disney de boel sluiten. Uiteindelijk bleek Cinderella de financiële redder in nood te zijn. Het werd een gigantisch kassucces, waardoor Disney definitief de oorlogsjaren en de geldproblemen achter zich kon laten.

Zo, ik hoop dat jullie er wat aan gehad hebben

avatar van Film Pegasus
1,0
Film Pegasus (moderator)


Het ligt in de lijn wat ik al dacht/wist van Disney en de moeilijk periode die ze doorgingen, maar geeft toch nog aanvullende informatie. Ik begrijp de invalshoek wel van Disney. Zowel het gebruik van de compilatiefilms als de thema's die ze gebruikten. Maar daar ben ik als kijker anno 2012 niet veel mee. Ik ben bovendien ook geen oer-Amerikaan en wil gewoon genieten van een goeie film. En dat is - spijtig voor Disney natuurlijk - niet gelukt.

avatar van Brix
3,0
In zijn totaal gezien inderdaad een onevenwichtige film, die niet op kan tegen de meeste andere producties van Disney.

Toch met een paar leuke onderdelen, en een regelrechte klassieker, Pecos Bill namelijk.
Die had destijds een grote impact en die klinkt nu nog na.
Zeker in de US is het personage Pecos Bill, vooral door deze Disney versie, een van de grote "western legends" geworden.

Het bijbehorende lied, uitgevoerd door Roy Rogers & The Sons of The Pioneers, die ook zelf te zien zijn in de film, is schitterend.
De tekst is zeker een van de meest hilarische die ik ken uit het hele westernmuziek oeuvre.
http://www.traditionalmusic.co.uk/folk-song-lyrics/Pecos_Bill.htm

Alleen al voor 'Pecos Bill ' kan ik niet minder dan 3 sterren als waardering geven.
Mocht die Pecos Bill sequentie langer geweest zijn, dan was die waardering zeer waarschijnlijk hoger uitgevallen.

avatar van Metalfist
2,0
@Pieter Montana: Interessante informatie, ik heb me altijd al afgevraagd waarom Disney op een bepaald moment met dit soort filmpjes kwam maar ik had me er nog nooit aan toe gezet om het op te zoeken.

avatar van Onderhond
1,0
Minder dan z'n voorganger.

Komt vooral omdat de film ook iets langer duurt en de beste filmpjes zich hier vooraan bevinden. Altijd gevaarlijk in een omnibus film. Daardoor begint het tweede deel vreselijk te slepen en wordt het lastig om alles rustig uit te kijken.

Vooral Johnny Appleseed was een leuke verrassing. Fijne tekenstijl met een rustig, dromerig sfeertje. Da's dan wel weer het leuke aan films als deze, je ziet ook wel eens wat geëxperimenteer. Bumble Boogie was ook leuk, bij Toot begint het jammer genoeg wat scheef te lopen.

Eerste onovertroffen irritatie is het Samba nummer. Vreselijk lelijk, vooral ook omdat er met echte mensen gewerkt wordt. Ook Pecos Bill is niet om aan te zien, wat opvallend is omdat het de short is met het meeste verhaal (en diegene die het langst doorloopt, of misschien voelde dat gewoon zo). Vreselijk einde aan deze verder wat teleurstellende compilatie.

1.0*

avatar van mjk87
2,5
Eigenlijk wel eens met Onderhond\; het beste in inhoud en visuele direct aan het begin - prima muziekfilmpjes en verhaalfilmpjes met mooie kleuren, impressionistische invloeden en enige pogingen tot abstractie. Dat ligt dan vooral aan de financiële situatie waardoor achtergronden als ik Pinocchio niet mogelijk waren, maar dat wordt hier eigenlijk perfect aangepakt. Dat soort werk past prima bij korte films (en absoluut niet bij een normale avondvullende tekenfilm) en werkt hier dus goed. De rest is veel conventioneler getekend, saaier en lawaaiig.

"Once Upon A Wintertime": 4,0*
"Bumble Boogie": 4,0*
"Johnny Appleseed": 4,5*
"Little Toot": 1,0*
"Trees": 1,5*
"Blame It On The Samba": 0,5 sterren
"Pecos Bill": 2,0 sterren

Gemiddeld 2,5*

avatar van Spetie
2,0
Niet echt geweldig en dat is vooral te danken aan de zeer wisselende kwaliteit van de diverse animatiefilmpjes. Ik ben het met de voorgaande meningen eens, dat het best hierbij duidelijk aan het begin zit.

Het eerste filmpje is erg leuk, hetzelfde geldt voor Johnny Appleseed. Het verhaaltje over Little Toot kende ik uit een Donald Duck, maar bleek dus ook in animatievorm te bestaan en hier zakt het niveau al duidelijk in. Blame It On The Samba is het dieptepunt en lijkt typisch zo'n filmpje te zijn, dat niet goed genoeg was om The Tree Caballeros te halen.

Het laatste filmpje is de langste en gelukkig weer ietsje beter, al is het allemaal wel erg blij en overdreven. Melody Time is zeker niet de allerbeste Disney en het is inderdaad jammer dat het beste vooral al aan het begin zit, omdat het einde van zoiets vaak beter blijft hangen.

Een paar goede, een paar redelijke en een paar slechte filmpjes, is de conclusie over Melody Time in een notendop.

2,0*

avatar van avdj
2,0
Disney Classic #10

Niet bepaald een mijlpaal te noemen deze tiende Disney speelfilm. Voor de vijfde keer op rij en zesde keer in de reeks krijgen we een verzameling korte sketches op ons bord en misschien is dit wel de minste van allemaal. Gelukkig werd hierna de weg omhoog gevonden maar als we de balans van de jaren '40 opmaken valt die niet al te rooskleurig uit. Na de ijzersterke opening waar Pinocchio, Dumbo en Bambi uit voortkwamen leek de inspiratie in één klap op te zijn.

Geldgebrek is natuurlijk debet aan de matige tekeningen maar het schort Melody Time aan veel meer zaken. Zo lijken de beste filmpjes allemaal aan het begin te zijn gezet waardoor er op het einde nauwelijks meer iets te genieten valt. Nu was Donald Applecore net zijn Tom and Jerry-achtige overdrijvingen nog wel te pruimen maar deze maakte geen dienst uit van het oorspronkelijke Melody Time. In mijn beleving is Blame It on the Samba de meest overbodige. Dit hebben we een paar films hiervoor toch allemaal al gezien? Snel vergeten deze ongeïnspireerde compilatie.

2*

avatar van Black Math
1,0
De zoveelste Disney bundel van filmpjes waar liedjes het belangrijkste ingrediënt vormen. Het kon me maar matig interesseren, en het leek ook wel een beetje een slap aftreksel van voorgaande projecten. Ook hier mogen Donald Duck en Joe Carioca met een live-action Zuid-Amerikaanse mevrouw dansen, net als in The Three Caballeros, de kinderen uit Song of the South komen weer voorbij, de doorsnede met Make Mine Melody wat betreft zangers was niet leeg en tenslotte is er net als bij Fantasia een filmpje gebaseerd op een klassiek stuk.

Kortom, het voelt weinig origineel aan na de eerdere projecten, en ik ben eigenlijk ook wel op dit soort filmpjes uitgekeken. Ik hecht altijd veel waarde aan de soundtrack, maar type muziek dat hier voorbijkomt doet me over het algemeen vrij weinig. Ik geloof dat ik ook daadwerkelijk aan het einde van een periode van kortfilm collecties ben aanbeland. Alleen nog The Adventures of Ichabod and Mr. Toad, die als ik het goed begrijp uit twee langere filmpjes bestaat, maar waar de nadruk meer op plot dan op muziek ligt. Daarna komen de langere films. Ik kijk er naar uit. Melody Time moet het in ieder geval doen met slechts 1*.

avatar van Gruffalo
4,0
Snap de lage waarderingen niet. Geweldige, sfeervolle tekenfilms

avatar van Gang_Star
2,0
De tiende Disney classic voelt wederom als een herhaling aan. Hetzelfde concept over een aantal korte filmpjes die door muziek worden vergezeld. Leuk vond ik het allerminst waardoor ik deze film geen tweede keer meer zal gaan kijken.

avatar van DVD-T
2,0
En weer een stapje terug van het niveau van Fun and Fancy Free.

De eerste drie filmpjes zijn erg goed. Daarna daalt het niveau aanzienlijk, en wordt het op den duur zelfs erg vervelend. De latere verhaaltjes, animatie in combinatie met de muziek en liedjes deed me dan ook erg weinig. Het zijn vooral de eerste drie filmpjes die een hoog niveau halen. In Once Upon a Time is de prachtige stijl van Mary Blair te bewonderen. Later zou ze meer bekendheid krijgen met vooral haar werk voor Alice in Wonderland. Bumble Boogie is heerlijk experimenteel en de animatie is erg fijn om naar te kijken. Ook Johnny Appleseed is een erg aangename korte film.

Nog steeds in een financieel lastig pakket weet Disney nog steeds niet helemaal terug te keren naar hun vorm van voor de oorlog. Qua animatie is er hier veel moois te zien. Maar ook minder goede animatie heeft de film gehaald. Erg wisselend in niveau, waarin het mindere niveau toch de overhand heeft.

avatar van mrklm
3,0
Wisselvallige compilatie van korte Disney-cartoons is te beschouwen als Fantasia met popmuziek. De animatie is zeer verzorgd met een goede balans tussen functioneel en kunstzinnig werk. De beste sequenties zijn een boogieversie van "Flight of the Bumblebee" van Nikolai Rimsky-Korsakov, "Little Toot", voortreffelijk gezongen door The Andrews Sisters en het meditatieve, visueel indrukwekkende "The Tree", gebaseerd op een gedicht van Joyce Kilmer. Het sentimentele verhaal van pionier Johnny Appleseed is het minst interessant en de kleurrijke samba-sequentie met Donald Duck en Joe Carioca lijdt onder de matige muziek.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:33 uur

geplaatst: vandaag om 18:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.