Oculus (2013)

Eerder interessant dan eng of spannend. De editor moet hier een uitdagende klus aan hebben gehad. De regisseur had er echter beter voor kunnen zorgen dat de mindfuck voor de kijker was, niet voor de karakters.

Behoorlijk eng filmpje.

Eigenlijk is het meer drama met griezelige trekjes.

Doordat verleden en heden doorelkaar lopen krijgt "Oculus" een nog mysterieuzer en ongemakkelijk sfeertje.En laat dat nu net de bedoeling zijn waarschijnlijk. Zweethandjes gegarandeerd.

3.5*

De meeste zeggen : Verrassend einde, no way is een cliché einde zoals in vele tijd de laatste tijd gebruikt worden. En zulke films haat ik als de ....personage sterven. Daarom krijgt hij van mij de laagste score die hij maar kan krijgen films gelijk vroeger waarin de ...personages blijven leven dat zijn de echte horrorfilms en voor velen dit is waarschijnlijk één met een low budget concept zoveel mogelijk erin knippen en veel personages eruit zwieren minder kosten. Hopelijk maken ze weer binnenkort weer normale horrorfilms lijk Jaws, Halloween : De originele, .... dat waren tenminste horrorfilms !!!!

Ja, en het wordt dus ook steeds minder makkelijk om nog met echt iets nieuws te komen. Na de eerste horrorfilm uit 1896 is zo'n beetje alles al gedaan.

Ik vind juist dat er de laatste tijd weer goede horrorfilms (zijn) uitkomen.

Inderdaad de boel zit wel weer in de lift.

Een genre dat hot is tegenwoordig, de haunted houses (of toch iets in dat huis). Oculus kan zich gelukkig wel onderscheiden met een eigen verhaal. De film begint dan ook helemaal anders. De personages weten perfect dat de spiegel een donker kantje heeft. Vraag is enkel nog hoe ze dat donkere kantje kunnen vernietigen. Het vervolg is een verloop tussen vroeger en nu, waarin waanbeelden en realiteit zich afwisselen. Als kijker is het vooral een vraag hoe het nu juist in elkaar zit. Die opbouw gaat op zich wel goed, maar de echte climax blijft toch wel weg moet ik zeggen. Een goed gemaakte horror/mysterie, al schiet het niet helemaal uit tussen soortgenoten. Maar zeker geen afrader.

te weinig schrik effecten. Te weinig horror, Niet veel geestverschijningen dus een leuke film maar te matig. Hoort dan wel aan de bovenkant van de 3 sterren.

Oculus

Toch een film dat nou niet zo zeer eng is door de "geesten".. Oculus is een mysterieuze film die je goed mee kan trekken met het verhaal.. De "Throw-Back" momenten komen af en toe mooi van pas, maar kunnen ook wel eens irritant zijn. Kwa schrikken is de film minder, het is eerder dat je schrikt dankzij het verhaal dan de zo geheten "Geesten".. Zoals ik al zij wordt je mee getrokken met het verhaal, dankzij dit kun je diep in de film komen te zitten en dan schrik je af en toe..

Oculus gaat over een behekste (Bezeten) spiegel, wat er voor gaat zorgen dat je dingen gaat zien/denken (Als ik het goed heb, tijdje geleden dat ik hem gezien heb maar me stem was verwijderd) Kaylie Russell wordt dat na een tijdje helemaal gestoord dankzij de dood van de ouders en gaat alles onderzoeken in verband met de spiegel, camera's alles.. Ze worden dan telkens met hun gedachten terug gestuurd naar hun kindertijd, waar die spiegel ook al alles bezeten had.. Tim Russell wodt mee genomen door zijn zus maar geloofde niet in de nonsins van haar... Snap ik ook wel als dat in het echt gebeurde... En het einde was natuurlijk ook wel weird.. Volgens mij zagen ze toch hun zelf staan in het huis?? Nu weet ik natuurlijk niet alles meer 100% van de film zeker maar ik vond het opzich nou ook weer niet zooooo slecht, alleen een echte geesten film zal het niet worden... Naar mijn mening..

Ik vind deze film daarom ook een 3.5* waard! En ik denk dat er misschien nog een deel twee komt...

Goed geacteerd door die kinderen en apart dat het verleden en heden door elkaar lopen. alleen zijn dit van die films die ik een beetje jammer vind op het laatst. Het is eigenlijk geëindigd hoe het allemaal begonnen was.

Mee eens rox91, het einde had zeker beter gekend. Nu blijft er echter wel ruimte over voor een tweede deel.

Zeker en vast één van de betere horrorfilms die ik dit jaar heb gezien. In plaats van gebruik te maken van de 'klassieke' horrorelelementen, ging men nu voor opbouw en mysterie. Ook is het een interessant gegeven dat dat in principe de spiegel toch niet bezeten was, maar het gewoon een gestoord gezin was. Kijk het maar na; in principe is er niets bovennatuurlijks gebeurd. En enkel hiervoor verdient deze film een hoge waardering.

Knappe film zonder veel ranzigs e.d. maar een hele goede opbouw van de spanning en een boeiend verhaal. Ik ben zeer positief verrast!

En nu lees ik de reactie boven me; tsjeir verwoord precies wat ik wilde zeggen, dus ik hou verder mijn kop

Een aparte, maar best aangename kijkervaring.

Twee twintigers willen de oorzaak van hun verschrikkelijke kinderjaren (een eeuwenoude spiegel) zien uit te schakelen. Dit terwijl de kracht uit de spiegel ondertussen met hun geest speelt en de scheidslijn tussen illusie en werkelijkheid steeds dunner lijkt te worden.

De echte dreiging die men uit de spiegel wilde laten komen komt helaas niet echt over, maar de spanningen tussen de onderlinge personages zijn wel erg goed te voelen. De spanning tussen de ouders van de kinderen en tussen de kinderen/twintigers zelf wel.

Verder zorgen de illusies voor aparte (plot)twists, waardoor de aandacht goed vastgegrepen blijft. De film is geen horrorfilm in de klassieke zin van het woord, maar ik heb ook sterk het idee dat dit ook niet de bedoeling van de makers was.

Een boeiende en aparte kijkervaring.

Hoewel ik een horror-fan ben en normaal gesproken wel kan genieten van dit soort films, kwam deze film totaal niet over op mij. Het werkte gewoon niet en ik kwam gewoon helemaal niet in het horror sfeertje. Misschien dat het kwam door de volle bioscoopzaal en de irritante pubers die continu overdreven aan het gillen waren.....Toch nog maar eens thuis voor de buis en natuurlijk in het donker kijken. Misschien dat ik er dan wel door gegrepen word.

Lang niet gek! Ik heb me er prima mee vermaakt, haalt The Babadook niveau net niet, maar ik moest er wel een paar keer aan denken. Dit is een degelijke horrorfilm tussen alle crap die er in dit genre gemaakt wordt. Spiegels doen het altijd goed, er wordt niet teveel geleund op 'goedkope' jumpscares en er is een leuke opbouw die afwisselend informatie over het verleden vrijgeeft en de gebeurtenissen in het heden laat zien. Zaten paar goede kippenvel momenten tussen. Karen Gillan is een leuke verschijning, moet ik zeggen .

Ja, had ik ook. Babadook en Oculus zijn nou net van die niet standaard horrorfilms. Genieten.

Waren beiden ook op het Imagine festival in Eye te zien vorig jaar. Net als Enemy waar ik ook van heb genoten.

"En wat is je punt", hoor ik iedereen denken.

Mijn conclusie so far is dat op Imagine fijne films worden vertoond die mij kennelijk aanspreken.

Deze eindelijk ook eens gezien en 'k vond het wel een sfeervolle film. 'k zal geboeid te kijken naar de film. De film moet het niet zo hebben van veel schrikeffecten, maar saai wordt het evenmin.

De cast deed het ook prima en kwam wel overtuigend over.

'k vond het geen misse film, het is eens iets anders.

Jammer van het slappe einde. Daarom geen 3 of 3,5 maar 2,5.

De trailer zag er veelbelovend uit en op zich was dit ook best een goede film. Maar toch blijf ik met het gevoel zitten dat hier meer in zat. Het lijkt op een bepaald allemaal een beetje stil te vallen, precies of de makers wisten ook even niet meer waar naartoe. Hierdoor lijkt het soms wat langdradig. Het einde kon misschien beter maar kon er voor mij best nog mee door. Al bij al dus niet slecht maar er had meer ingezeten.

Deze heb ik net gezien. Ik vond het vooral heel knap dat het hele gebeuren werd verteld aan de hand van flashbacks. Dat heden en verleden vaak in elkaar overvloeiden meesterlijk gedaan. Ik weet echt niet hoe ze het beter hadden moeten doen, een mooier einde misschien? Neen, ik vond het een van de betere recente horrors. Een beter einde had ik em mss wel 4 sterren gegeven.

Summiere maar heel mooie review. Na het zien van Haunter en deze film deze week, is het voor mij duidelijk dat mysterie meer mijn ding is dan right in the face zoals een Insidious, Conjuring of Annabelle waar jump scares en run of the mill story troef zijn. De huidige generatie lijkt dit soort films wel te smaken. Vraag me af sinds wanneer dat begonnen is dat een horror vooral wordt beoordeeld op schrikmomenten?

Ga ik een comedy ook bijhouden op aantal geslaagde grappen, een drama op hoe vaak ik ontroerd was etc? Nee toch?

Amen. Ik draai ook altijd weer met m'n ogen als ik het woord "schrikmomenten" voorbij hoor komen. Zie in gedachten de critici al met hun potlood en blocknote zitten afvinken: ja, daar heb je er weer een!

The Conjuring vind ik alleen subliem en zeker niet thuishoren in een rijtje met Insidious en met name Annabelle. Buitengewoon vakkundige en sfeervolle film, waar die andere twee voor mij veel meer popcorn zijn.

Haha, ja, zo is het bijna.

Ik vond The Conjuring alleen goed op gebied van camerawerk. Voor de rest vond ik het nauwelijks beter dan Insidious. Dat dat ze zowat van elke film stalen vond ik niet eens zo erg. Ik ergerde me vooral aan de oppervlakkige karakters, suffe dialogen en platte verhaaltje. No challenge for the brain en een zeer zwak einde. Nuja ik prefereer mysterie toch over de actievolle horror met hun "schrikmomenten". Het 2de deel van Conjuring zit trouwens vol met van dat soort dingen. Nu goed als het voor jou wel werkt zoveel te beter, smaken verschillen natuurlijk

Het is daarom niet zo gek dat ik vaak terugval op wat oudere vaak minder bekende horror, die op MoMe ook nauwelijks aandacht krijgen jammer genoeg.

Ik herken je omschrijving van The Conjuring niet, maar goed, niets zo persoonlijk als een film.

En zeker, oude horrors zijn vaak onevenaarbaar qua sfeer. Pas weer erg zitten genieten van de drie grote Fulci's. Zo zullen ze nooit meer gemaakt worden.

Nog aanraders?

Burnt Offerings: een vergeten parel wat mij betreft.

Zijn dat soort films niet een beetje gedateerd?of ik bedoel dat ze gedateerd overkomen....visueel vooral?

Dat is waarom ik meestal denk dat het niets voor mij is....hele oude films van voor de 80s

Ja, het is niet zoals Conjuring, Insidious en dat soort moderne supernatural films met veel actie en verschijningen waar ik niet van houd. Noem het eerder een slow burner. Het is eerder in de stijl van Rose Red en The Shining (qua verhaal dan toch), maar persoonlijk vind ik het beter dan die 2. Ik ben dan ook minder voor de visuele spectaculaire horror, hou meer van mysterie en suggestie. Ik hield ook niet van oudere horror in het begin maar met ouder worden heb ik ze steeds meer en meer weten te waarderen. Voor de nieuwe horror ben ik minder te vinden al vond ik er wel enkele goeie zoals deze Oculus, Sinister en Haunter. Niet toevallig meer mystery dan bloederige of schrikhorror.

Natuurlijk gaan ze gedateerd overkomen als je enkel hedendaagse horror kijkt. Was voor mij ook een aanpassing in het begin toen ik oudere horror voor het eerst probeerde, maar na het ontdekken van enkele pareltjes dankzij aanbevelingen op imdb horror sectie kijk ik veel meer oudere horrorfilms dan recente. Vandaar dat je bij mij vooral zwakke waarderingen gaat vinden bij recentere horror en hogere bij oudere. Maar net als nu had je vroeger ook een boel crappy horrors hoor. Het blijft nog altijd een speurtocht naar datgene dat je zoekt

Ik vond het met de gedateerdheid wel meevallen.

Je ziet het aan de (aan)kleding en het beeld dat het een oudere film is, maar de film is juist zo sterk doordat de schrikmomenten er juist niet dik oplagen, (dus subtiel) en de film het juist moet hebben van suggestie maakte dat ik de film waanzinnig goed vond. Leuk dat alexspyforever burnt offerings ook kan waarderen

Maar ik geloof dat tattoobob meer van 'gore' in zijn horrorfilms houdt?

Tja Eric, ik val de laatste jaren steeds meer en meer terug op oudere horror. De nieuwere horror kan me steeds minder boeien. Het is moeilijk om natuurlijk nog origineel te zijn, daar gaat het niet om maar het zijn steeds weer dezelfde thema's die terugkeren. Tegenwoordig is er nog maar weinig suggestie, het moet precies veel van die zogenaamde schrikmomenten hebben anders verdient het in sommige hun ogen het label horror niet meer. Er was al lang horror voor die zogenaamde schrikmomenten hun intrede deden.