Oculus (2013)

Zie net die trailer voorbij komen. Het idee van een soort demonische wereld achter een spiegel spreekt mij wel aan, maar tegelijk voelt het weer erg aan als standaard horror.

Wat een graflelijk gefotoshopte poster zeg.

Gaat draaien tijdens de NoT op Imagine, 12 april.

Vind de line-up van de NoT niet echt aansprekend..

Idem dito.

Official Trailer for Oculus.

New Official 'Oculus' Clip.

De regisseur heeft me een paar weken terug erg weten te verrassen met Absentia. Eens kijken of hij dat met een hoger budget bij deze film hetzelfde doet.

New Official 'Oculus' TV Spot.

New Sneak Peek 'Oculus' Clip.

Brrr...die appel. Ieks.

Heerlijke trailer met bepaalde beeldelementen gelijk de trailer van Kubricks/Kings 'The Shining'. Ben errug benieuwd, maar ik ga hem wel bewaren voor de Herfst.

Ik weet niet, Lente en Zomer combineren bij mij niet zo met horrors enzo..

Ik keek wel even op toen deze film op 100% fresh stond op Rotten Tomatoes. Nu is het afgezakt naar 93%, maar alsnog absurd hoog.

Al zijn het nu voornamelijk de critics die hun stem hebben uitgebracht, eens kijken hoe het publiek erover denkt.

Het verhaal is onnodig ingewikkeld want zoveel heeft het volgens mij niet om het lijf, maar de sfeer zit er lekker in en gek genoeg blijft het over de hele linie vermakelijk. Niets wereldschokkends, maar een aardig tussendoortje. En een prima afsluiter van de Night of Terror, ook dat.

3,5*

Vond 'm veel meer dan een aardig tussendoortje. Oculus leunt op een sterk scenario dat langzaam op gang komt en vooral aan het begin wat vervelend heen en weer springt tussen heden en verleden. Het lijkt een standaard horrorfilmpje te worden over een broer en zus die een trauma uit het verleden moeten verslaan in het heden. Maar hoe langer de film duurt, hoe meer toen en nu met elkaar verweven raken. Je raakt met de hoofdpersonen gevangen in hun waanbeelden, zodat je aan de waarheid van alles wat er gebeurt moet twijfelen. Ingewikkeld maakt dat het niet, wel beangstigend. Wat aan het begin dus storend is, blijkt aan het einde juist de kracht van de film. Ook het verteltempo blijft toenemen, waardoor de film het laatste half uur eigenlijk gewoon constant spannend is. Uitstekende horror die het niet van schrik- en geluidseffecten of SFX hoeft te hebben, maar die vooral door het uitstekende scenario spannend is.

It' s not real.....

Wat is echt, wat is nep. Aardig verhaal over een spiegel met manipulatieve duistere krachten.

Film bevat geen heftige schrikmomenten maar heeft op zich een spannende opbouw met een passende niet storende soundtrack. De flashbacks van het verleden naar het heden en weer terug vond ik niet vervelend, het maakt juist dat je bij de film blijft. Het middenstuk daarentegen duurde me iets te lang zonder dat er veel gebeurde maar het end maakte het weer ruimschoots goed.

Zojuist terug van de bios. Man man man. Wat een teleurstelling. Verhaal komt veel te langzaam op gang. Totaal niet eng en de schrikmomenten die er waren, waren zo voorspelbaar. Net zo voorspelbaar als het einde van de film.

Vrijdag avond met mijn vriend naar deze film in bioscoop geweest.

Mijn vriend vond het een erg goede film, ik vond het persoonlijk wat minder.

Ik vond dat er meer schrikmomenten in mochten komen, veel spanning maar er gebeurd weinig.

Het einde..... zwaar jammer!

Voor de rest wel een ingewikkeld maar goed verhaal dat wel.

Maar toch denk ik als hier een deel 2 van komt, dat dit deel meer sense maakt, dat dit 3tje wat ik gestemd hebt toch iets hoger word.

Oculus heeft voor mij bewezen dat het meer is dan een gemiddelde horror film. Het zat er uiteraard aan te komen: aan de poster en het verhaaltje te zien zou het waarschijnlijk een flop worden. Ik heb dit soort specifieke horror films al vaak gezien, en heel vaak was het vrij slecht. En op de poster zetten: "the producer of paranormal activity and insidious" zegt ook al vaak wat. Mijn vooroordeel over deze film bleek onterecht te zijn.

Mike Flanagan weet met Oculus een andere richting in te gaan dan andere in zijn soort. Vaak worden dit soort horrorfilms cliché, borduren voort op een verhaal dat al een ontelbaar keren is verteld. Oculus weet dat met een interessant/sfeervol verhaal anders te doen. Daardoor voelt het meteen fris aan en na de eerste paar minuten weet je: dit gaat wat worden. Je wordt meteen in het diepe gegooid: een intro is er eigenlijk niet, maar een hele spannende scene wel. Oculus weet bijna perfect het heden met het verleden te laten verbinden. Zo goed als naadloos zie je flashbacks overgaan in het heden en andersom. Ik zie wat fijne overeenkomsten met Insidious.

Het verhaal van Oculus is standaard maar de uitwerking is mooi. Ik kan eerlijk zeggen dat ik nog nooit een karakter in een film zich zo heeft zien voorbereiden voor een ontmoeting met het paranormale, dan in Oculus. Simpelweg grandioos om te zien dat er hele logische en slimme voorbereidingen worden getroffen om het kwaad te trotseren. Je krijgt hierdoor meteen sympathie voor de karakters, en dat vind ik vaak lastig bij een hele hoop horrorfilms waar bijvoorbeeld mensen vrij dom een spookgebouw instormen en het dan gek vinden dat ze vrij weinig kunnen doen en één voor één om worden gelegd. De muziek begeleid de film prima. Nergens indrukwekkend maar weet de kijker effectief op het puntje van zijn/haar stoel te laten zitten met duistere, bijna bombastische muziek.

Er wordt fijn geacteerd in Oculus. Naar mijn mening vrij onbekende acteurs die prima werk afleveren. Karen Gillan speelt een uitmuntende rol: een intelligente vrouw die wetenschappelijk omgaat met het paranormale. Velen (onder andere mezelf) zouden haar karakter vaker willen zien in een horrorfilm, om wat intelligentie te brengen in plaats van dat eeuwige "slachtvee" gedrag.

Als conclusie kan ik zeggen dat dit een reuze meevaller is. Niet indrukwekkend of vernieuwend maar weet met een frisse blik een onderscheidende horrorfilm af te leveren in een zwaar verzadigd genre. Hier dan ook meteen het grootste compliment voor Oculus. Dat gezegd voelt het verder helaas wel standaard aan en ook waren de acteerprestaties vrij standaard. Het enige wat deze film echt onderscheidt van andere in het genre is het interessante concept en de fijne uitwerking daarvan. Een aanrader voor horror fans.

3,5*

Gister in de bioscoop geweest viel me erg tegen totaal niet spannend, geen schrikeffecten en geen bloed afradertje van de week!

Wow... Nooit eerder zwetend en met hartkloppingen de bios uitgelopen. Met enorme afstand de beste horror (en heb al heel wat klassiekers gezien) die ik ooit heb gezien, van begin tot eind briljant. De mensen die het hier over schrikeffecten hebben begrijpen het compleet niet (no offence), dit is een zwaar psychologische martelgang die je beetje bij beetje vastgrijpt en gek maakt. Echt heel, heel, heel erg goed, in elk opzicht.

Spannend.

De tweede helft is beter dan de eerste, maar dan nog is het bovengemiddeld goed. Frisse insteek en gelukkig wordt er goed omgegaan met de clichés. Sterker nog, de hoofdpersonages kaarten de voorspelbaarheid zelf aan.

Goede balans tussen het verleden en het nu. De opbouw van het verhaal was rap en duidelijk. Al snel was duidelijk welk vlees je in de kuip had. De introductie, door middel van flashbacks, was goed neergezet.

De kindacteurs deden het verrassend goed. Goed gecast, geloofwaardig omdat de film deels uit de kindertijd en deels uit "11 jaar later" bestond.

Nergens echt eng, maar zeker spannend. De sfeer is erg sterk en de onderhuidse spanning is voelbaar. Gelukkig niet welke minuut en cliché schrikmoment van dicht- of openslaande deuren, maar echte, verrassende BAM! momenten. Thank God.

Einde was ook dik in orde, precies zoals ik het graag zie. Flabbergasted de bioscoop uitlopen.

Top.

Mirror, mirror on the wall, who's the scariest of them all?

Oculus is genieten pur sang, voor zowel de liefhebber van het genre als voor de mensen die van een goede psychologische thriller houden. De titel moet het doorgaans niet hebben van een goedkoop schrik bejag, maar gooit hem meer op de onderhuidse spanning. Eenzelfde onderhuidse spanning die Sinister ook al tot zo'n topper wist te maken is ook voor een deel verantwoordelijk voor het succes hier. Daarnaast heb je ook nog eens te maken met een enorm sterk verteld verhaal, en redelijk realistische personages. Het gegeven doet wellicht anders vermoeden en lijkt niet bepaald de prijs voor meest originele script te krijgen, maar hoe het verhaal hier uiteengezet wordt is een sterk staaltje regisseurswerk. De geschiedenis van de spiegel wordt hier uitgebreid uit de doeken gedaan zodat je als kijker alvast warm gemaakt wordt voor wat komen gaat (en geloof me, wat komen gaat valt allesbehalve tegen) maar er wordt ook weer niet zoveel prijsgegeven dat er niks meer voor de kijker zelf in te vullen valt. Kortom, de makers weten hier precies welke vragen ze wel, en welke vragen ze juist vooral niet moeten beantwoorden. Ook is het knap gedaan hoe het heden en verleden hier naadloos in elkaar overlopen.

De spanningsopbouw is hier precies goed, en na verloop van tijd begon ik mij dan ook steeds ongemakkelijker te voelen. Totdat ik geneigd was om op een bepaald punt de zaal te verlaten. Dit kwam niet omdat je continue de stuipen op het lijf wordt gejaagd door goedkope schrikeffecten, -zoals ik hierboven al aangaf komen deze slechts minimaal naar voren- maar meer vanwege het feit dat de sfeer op een gegeven moment zo naar wordt dat je hem bijna kunt proeven en deze echt onder je huid kruipt. Dit zie ik als een enorm compliment naar de regisseur toe, want als je dit kunt bereiken weet je dat je met een topper binnen het genre te maken hebt. Veel bloed en afgehakte ledematen zijn hier gelukkig ook minimaal aanwezig, wat ook duidt dat je je als regisseur niet achter dit soort zaken hoeft te verschuilen om een horror film, een horror film te laten zijn.

Het moge duidelijk zijn dat ik lyrisch over Oculus ben en dan ook bijna de volle mep uit ga delen aan deze titel. Waarom dan niet de volle 5 sterren? Er waren namelijk nog wel enkele gebeurtenissen waar ik mij nog wel aan stoorde. zo vond ik het bezoek van de vriend van Kaylie overbodig te overduidelijk en was deze scené er te overduidelijk alleen maar ingestopt om makkelijk te shockeren. Cliché en zeer voorspelbaar. Eveneens vond ik de vele geesten, die ook door de spiegel vermoord waren, eveneens te prominent aanwezig richting het einde. het waren dit soort kleine dingetjes die de film ervan weerhouden op een 4,5* te blijven staan in plaats van een 5. Neemt niet weg dat ik nu al durf te zeggen dat dit een van de betere films van het jaar geworden is. Gaat dat zien!

4,5*

Heel matig,

Er hangt een lichte spanning gedurende de hele film. Dit ontwikkeld zich echter nergens verder in een climax.

De oude inbeeldingstruuk is de gemakkelijkste manier in horror films te maken, helaas ook de rommeligste en meest onbevredigende.

elke climax wordt direct gevolgd door een nog grotere anticlimax.

Voor zover ik zag ging ook de gehele zaal teleurgesteld de deur weer uit.

sfeer en muziek waren oke,. voor de rest helaas een duidelijke onvoldoende.

Dat van geen climax maakt de film voor mij juist zo fantastisch. Zoals El ralpho hierboven al prachtig verwoordt is deze film niet van de lange slagen snel thuis. Juist het feit dat hij zo langzaam opbouwt maakte hem voor mij bijna ondraaglijk naar. Ik kan het nog het beste vergelijken met een tattoo laten zetten waar constant over datzelfde stukje vel geschraapt wordt: in het begin lijkt het appeltje-eitje te worden, dan wordt het irritant en uiteindelijk zou je willen dat er een flinke pijnscheut komt en het gevoel daarmee weg is - maar die komt niet. De film blijft maar fucken met je mind, dit is de eerste volle 10 die ik heb uitgedeeld waarbij ik blij was toen de aftiteling eindelijk verscheen.

Ondanks ik de positieve meningen niet deel, is het goed te horen dat er wel mensen zijn die de film konden waarderen.

Het blijft mijn favoriete genre, mogelijk dat door de grote hoeveelheden horror die ik meepak, mijn lat voor spanning wat hoger ligt.

Een 5* vind ik in elk geval veel te hoog.. Het vermeende sterke punt "spanning" vind ik de afgelopen jaren in redelijk recente films feel beter uitgevoerd.

Denk bij spook/geest horror daarbij aan Paranormal Activity 1, The Grudge, The Ring.. deze bewijzen dat een climax toevoegen toch zeker een noodzaak is om wat mij betreft een 4* of hoger te rechtvaardigen.

Hak op de tak vond ik hem overigens juist wel.. door de korte speelduur gecombineerd met twee verhaallijnen, maakte het bij mij dat ik er een gehaast en afgeraffeld gevoel aan overhield.

Blijkbaar een film in de categorie "love it or hate it"

Aardige thriller /horror, heel goed geacteerd. Niet teveel gore en dergelijke daar hou ik wel van.

Geen absolute topper wel vermakelijk 3 sterren

Oculus weet het simpele basisgegeven effectief uit te werken met een slim verhaal en een goed doordachte vermenging van flashbacks en het heden. Hierdoor weet Oculus de gehele speelduur onder je huid te kruipen en is de constante dreiging voelbaar.

Het is alleen jammer dat het omzetten van die onderhuidse spanning slechts gedeeltelijk wordt ingelost verderop in de film, want buiten dit om wordt de film helaas nooit echt eng of ongemakkelijk.

Toch wel positief verrast.

3,5*

Best fijne horrorfilm met een goede dosis spanning, die voornamelijk tijdens de gehele tweede helft van de film voelbaar is. De flashbacks verweven met het heden, is een goede manier om het verhaal te vertellen: Groot pluspunt aan de film, want dit was erg goed uitgewerkt. Ook omdat je hierdoor meegaat in de waanbeelden van Kaylie en Tim en niet weet wat nu echt is en wat gemanipuleerd is door de spiegel.

Toch zitten daarbij ook de minpunten van de film. Ik miste de gehele film lang iets. Of het nou een verklaring was, of meer helderheid binnen de waanbeelden: Ik miste iets. En de verwachtingen dat ik op het einde van de film een completer gevoel van het verhaal zou voelen, werden niet ingelost, helaas. Dat maakte voor mij dat al het bovennatuurlijke van de spiegel gewoon te willekeurig aanvoelde en dit was gewoon een redelijke domper voor mijn filmervaring, want het nam spanning af.

Het is bij lange na geen slechte film en in de toekomst zal ik Oculus nog weleens een herkijkbeurt gunnen, want het beschikt over genoeg spannende scenes en een prima verhaal (wat heel goed werkt met de wisselwerking tussen flashbacks en scenes uit het heden!).

Voor nu toch een *3

Totaal geen origineel verhaal. Vader slaat door onder invloed van demonische krachten en gaat achter zijn vrouw en kids aan. Wel een originele uitwerking van het verhaal. Op een gegeven moment weet je niet meer of de zus nu gelijk heeft, of het broertje die iets anders naar het verleden kijkt. Wel werd het op een gegeven moment onprettig om continue die flashbacks te zien. Niet om dat daardoor het verhaal niet meer was te volgen, maar het werd een 'gimmick' ipv dat het veel toevoegde aan het verhaal.