Oculus (2013)

Boeiende horrorfilm die soms wat lastig te volgen is. Het verhaal zit goed in mekaar en de opbouw is goed, ook de climax is verrassend goed! Ik ging de zaal uit met een gemengd gevoel en stof tot nadenken en als een film dat lukt vind ik het een goeie film. De doorgewinterde horrorfan moet deze film wel even zien.

Oculus maakt het en beetje te bont met het heen en weer switchen tussen heden en verleden. Vooral op het eind werd dat iets te veel, maar de film blijft best overtuigen. De mystieke gebeurtenissen vloeien mooi samen met goed gedoseerde schrikmomenten. Met name het eerste uur is erg sterk, daarna verzandt het regelmatig in overdadigheid. Meer is niet altijd beter. Binnen het horrorgenre is de film zeker de moeite waard!

Voor mij was deze film langdradig en ingewikkeld.

Ieder zn mening natuurlijk, maar soms heb je dat met films.. en ik had dat met oculus. Er werd inderdaad (irritant!!) veel geswitcht tussen heden en verleden, en t spannendste wat er voor mij gebeurde was de scene met de appel.

Met veel moeite uitgekeken -.-

Als sommige mensen dit al zo een ingewikkelde film vinden dan moet ik hen David Lynch al helemaal afraden. Oculus is heel goed te volgen in vergelijking met Lynch zijn films.

Primer

Eindelijk eens een andere soort horrorfilm als alle films met geesten en die dingen. Origineel verhaal , soms wel moeilijk te volgen omdat er heel veel van verleden naar heden word gegaan maar op zich vond ik dit ook wel interessant en goed gevonden. Eens dat de uitleg gedaan is van wat nu eigenlijk hun plan is word de film goed opgebouwd. Goed , verassend einde.

Ik geef niet snel 5 sterren maar dit is echt een toppertje! Niks op aan te merken. Het heeft sfeer en het zit goed in elkaar. Alles klopt en het is spannend, eng en boeiend van het begin tot het eind. Sommige films die switchen maken dr een puinzooi van maar in deze film is dat TOP gedaan! Echt mijn complimenten. Sorry dat ik dit zeg maar mensen die dat ingewikkeld aan de film vinden die moeten misschien iets beter opletten? Want volgens mij had het niet duidelijker gekunt. Ik vind deze film ondergewaardeerd. Ik vind dit nog steeds de beste film van de afgelopen jaren. Samen met de remake van Evil Dead.

Erg verwarrend vooral..

Prima horror film, wel wat opletten met het nu en toen.

"It was the mirror!" ... " !!!

Horror-Thriller !!! Emoji!!! 'Oculus' is Horror-Thriller die koud en beklijvend aanvoelt. Een kille en aparte rit die vol zit van de dialogenen vreemde gebeurtenissen zit. Je moet er dan ook je verstand bij houden met een frisgeslapen hoofdje ... want dat vraagt het verhaal van jou, en in de plaats krijg jeeen spannende en beklijvende Thriller.De cast levert overtuigd werk met name o.a Karen Gillan en Katee Sackhoff, beidenleveren knap acteerwerk.Het verhaal kabbelt 'rustig' met hier en daar toch een serieuze piek in de aanbieding, het mysteriewerd mysterieus weergeven en daar hou ik wel van !

Op zich een prima filmpje, mocht wat spannender zijn op momenten maar zeker weer eens wat anders. Geen 12 in een dozijn horror waarmee we de laatste jaren worden overspoeld, bet bekijken zeker eens waard.

Ik houd op zich niet van het horror genre. maar deze was zeker niet onaangenaam. en omdat ik zo aangenaam ben verrast 4 stars.

Verwarrende psychologische horrorfilm die weliswaar goed in elkaar steekt, maar nergens écht weet te pakken. Het uitgangspunt (een vervloekte spiegel) is interessant en de film begint veelbelovend, maar op het moment dat de boel escaleert en verleden en heden steeds vaker door elkaar gaan lopen verliest de film aan kracht. Wel viel het acteerwerk van Annalise Basso positief op. Knap hoe zo'n jong meisje intensieve scènes overtuigend over kan brengen. Ook het einde verraste me positief, waardoor deze film er met 3 sterren vanaf komt.

Redelijke film waarin een jonge vrouw een spiegel er van verdenkt de oorzaak te zijn van een gezinstragedie jaren geleden. De film begint zeker goed en heeft ook een aardig plot. Ondanks de prima opzet met twee verschillende tijdlijnen wordt het op een gegeven moment wel wat eentonig. Ook zijn de schrikmomenten wel wat voorspelbaar. Een kleine 3.0 sterren.

Helemaal mee eens. En ik begrijp eerlijk gezegd ook niet waarom mensen deze ingewikkeld vinden. Mobieltje uit, blik op de tv en het is uitstekend te volgen.

Vanavond effe kijken

Steekt geweldig in elkaar. Soms een beetje verwarrend, maar met de juiste intenties. Schrikmomenten zijn er nauwelijks en af en toe is ie een beetje langdradig. Die opbouw van de spanning voelde ik op deze momenten niet altijd. Toch een topper, geen 13 in een dozijn.

Oculus heeft een plekje gekregen in de Top 25 met de beste Horror films van de jaren '10:

Halloween Horror Top 25 jaren '10

Deze film verpest het voor mij al in de eerste minuten en het wordt er daarna helaas niet beter op. Aan het begin viel me meteen het hoge TV-filmgehalte op. Karige cinematografie, matige cast en vrij slecht acteerwerk. Alleen de kindacteurs nemen hun werk serieus, jammer voor ze dat de rest van de cast daarin niet meegaat. En dan het verhaal... Meisje verliest haar gezin en geeft een spiegel de schuld, na 10 jaar bouwt ze een nieuw gezinnetje op (vriendje, broertje) dus haalt ze diezelfde spiegel in huis om te bewijzen dat haar vorige gezin daaraan ten onder is gegaan. Ze is daarvan overtuigd, want ze beweert dat iedereen die dat ding in huis heeft gehaald is omgekomen, dus haalt ze het zelf ook maar in huis. Logisch.

Ook qua montage laat het grote steken vallen waardoor de film rommelig en slordig verloopt. De film vertelt als het ware twee verhalen, die uit het heden en die uit het verleden. Hoe het verleden afliep is helder, dus dat verhaal is erg voorspelbaar en daardoor minder boeiend. Had liever gezien dat ze het verhaal chronologisch hadden verteld, dan was het ten minste gedurende de helft van de film minder voorspelbaar geweest, en ook mysterieuzer omdat je dan niet (zeker) weet of het door de spiegel komt.

Door dat voorspelbare verleden te mengen met het heden laat ook het heden zich wel raden, dus wordt dat vanzelf ook een voorspelbaar geheel. De logica ontbreekt verder als zij "maatregelen" neemt om zichzelf te beschermen, zoals wekkers en een vlijmscherpe hamer waarvan je mijlenver kunt zien aankomen dat zij of haar broer daar de slachtoffer van zullen worden. Helemaal aangezien ze nog even voorkauwt dat het niemand is gelukt om de spiegel te breken en al die pogingen een dodelijke afloop hadden, dus probeert ze zelf ook om er niet in te slagen en daarbij om te komen. Tuurlijk.

Eén scène vond ik wel sterk, als je de "spoken" met de lakens in de spiegel ziet. De enige scène die indruk op me wist te maken, al is het nog zo cliché. Geen hoogvlieger onder de horrors, een hele dunne 2*.

Dacht dat het een tv film was, maar had dus toch te maken met een bios film.

Verhaal van niets, dan ben je mij al kwijt als kijker.

Begrijp nog steeds niet goed waarom deze film zo hoog eindigt in menig horrorlijstje... Oké, het eind is aardig uitgewerkt. Een spannende twintig minuten. En de film bevat uiteráárd de gloeilampscène, maar verder is het script uiterst irritant met een kinderachtige welles / nietes script. En ook de twee hoofdrolspelers vind ik tamelijk mat acteren.... Jammer, daardoor is een film met veel potentie in mijn opinie geflopt!

Voor de 2e maal dat ik de film zie, 1e keer was ik niet zo onder de indruk, maar kom daar helemaal van terug! Echt een spannende film met een goed verhaal & een paar geweldige scene's, redelijk acteerwerk over het algemeen. Onlangs Hush (2016) gezien ook een film van Mike Flanagan, die ik ook best goed & spannend vond. Veelbelovende horror regisseur!

Mike Flanagan, ja... zijn low budgetfilm Absentie was echt goed. Nu eens kijken wat zijn bioscoopfilm opleverde. Ook goed, maar toch niet zo erg verrassend als Absentia. Soms deed het me ook erg denken aan The Canal. (oh wacht eens, die is een jaar later uitgebracht.)

Broer en zus gaan, na een traumatische gebeurtenis in hun jeugd, alsnog de raadsel onderzoeken van de dood van hun ouders. Een oude spiegel zal en moet volgens zusterlief de oorzaak zijn aangezien de toevalligheden rond dat ding uit krantenknipsels niet te ontkomen is. De film schakelt over naar paranormale activiteiten, af en toe zien ze nog best wel enge geesten van onder andere hun ouders en zo kabbelt de film een beetje door. Het weet nog wel vermakelijk te blijven maar helaas is de beklemmende spanning hier iets schaarser dan Flanagans eerste film. En het einde.... ja, niet echt origineel meer.

Oculus is voor een avondje horror nog goed te doen. Maar hij had wel even iets subtieler gemogen.

3,5*

"Who was that lady in your office today?

Yeah, Dad, who was that lady in your office today?

What lady?

I don't know. Just some lady. "

Halloween avond. Alle televisiekanalen zijn volgepropt met horrors om deze griezelavond mee op te vrolijken. Spijtig genoeg zijn dit meestal steeds dezelfde weerkerende meesterwerken (de budgettering voor de afdeling speelfilms werd volgens mij redelijk ingeperkt). Dan maar een keuze maken uit de schier oneindige lijst van nog nooit gekeken griezelfilms. En “Oculus” was er eentje die ik altijd al eens wou zien. Ondanks enkele negatieve reacties die ik her en der las, was ik toch aangenaam verrast. Niet vanwege het huiveringwekkende of angstaanjagende, want dat ontbrak voor mij nagenoeg volledig, maar wel door het ingenieus in elkaar verweven van het verleden met het heden. Alhoewel dit op het einde wel een enorme warboel veroorzaakte, zodanig dat ik zelf niet meer wist in welke tijdscyclus het verhaal zich afspeelde.

Het rekwisiet spiegel is wel erg geliefd in horrors (een leuke compilatie van befaamde “mirror scares” vind je hier). Persoonlijk vond ik de manier waarop het kleinood werd ingeschakeld in de film “Candyman” nog altijd het meest memorabele moment. Ook hier in “Oculus” is het een oude, antieke spiegel die blijkbaar de bron is van allerhande vreselijk uit de hand lopende toestanden. Alleen kan men zich de vraag stellen of de spiegel nu al of niet de oorzaak is dat bepaalde personen in de betreffende familie waanvoorstellingen ervaren. Of dat het een erfelijke afwijking is die ervoor zorgt dat de psyché van die personen bepaalde illusies voor werkelijkheid nemen. En dat is nu net het geraffineerde in deze film. Die verstrengeling van werkelijkheid en illusie. Bezit de spiegel inderdaad duistere krachten om een individu aan te zetten tot het plegen van gruwelijke feiten? Of speelde de persoonlijke waangedachten een grotere rol?

En zijn Kaylie (Karen Gillan) en Tim Russell (Brenton “Gods of Egypt” Thwaites) beide al van jongs af aan het slachtoffer van de zogenaamde “Fuzzy-trace theory”? Na vele jaren is het Kaylie die een plan heeft opgezet om te bewijzen dat niet haar vader diegene was die hun moeder folterde en vermoorde, maar dat hij werd gemanipuleerde door de duivelse spiegel. Dat haar broer Tim juist 10 jaar in een psychiatrische instelling verbleef om alle feiten op een rijtje te zetten en om het trauma te verwerken, nadat hij zijn vader een kogel door het hoofd te jagen, lijkt haar niet te deren. Ze sleept hem mee naar het ouderlijk huis waar de gevreesde spiegel opgesteld staat omringd door camera’s, elektronische gadgets en een veiligheidssysteem met een door halters verzwaarde ijzeren pin. Ze is vastbesloten om de paranormale beïnvloeding door de spiegel in beeld te brengen en de oneindige reeks van mysterieuze overlijdens een halt toe te roepen door het onding te vernietigen. Dat Tim allerhande argument naar voren brengt, wijt ze aan zijn jarenlange opsluiting en de indoctrinatie door de behandelende psychiaters. Of lijkt Tim door jarenlange therapie verlost te zijn van de verwarde familiale geestestoestand?

“Oculus” moet het niet hebben van griezelige, bloederige toestanden. Echt eng is de film nagenoeg nergens. Je zal deze dus ook niet nagelbijtend uitkijken. En buiten het appelincident en tandextracties is deze film nagenoeg bloedeloos. Maar toch vond ik het op een bepaalde manier spannend genoeg. De twee verhaallijnen uit twee verschillende periodes wisselen elkaar perfect af zodanig dat op een trage maar nieuwsgierig makende manier het hele relaas uit de doeken wordt gedaan. Zoals al eerder vermeld wordt hiermee enigszins overdreven aan het einde, wat dan weer voor verwarring kan zorgen. Qua vertolkingen zijn Kaylie (Annalise Basso) en Tim (Garrett Ryan) in hun tienerjaren het meest overtuigend. De manier waarop ze evolueren van zorgeloze jongeren naar angstige tieners is schitterend gespeeld. Hun afgrijzen en panische angst komt enorm realistisch over. Hun oudere alter ego’s vond ik nogal eendimensionaal. Vanzelfsprekend is er het spanningsveld tussen hen als believer en nonbeliever dat voor enige intensiteit zorgt. “Oculus” is dus niet echt grensverleggend en zal zeker niet voor opschudding in het horrorlandschap zorgen. Maar voor horrorliefhebbers is het toch een genietbare film die moeiteloos boven het gemiddelde uitstijgt. Ik zou zelfs durven beweren dat deze thuishoort in de categorie “horror voor beginners”. Ik ben ervan overtuigd dat ze naderhand zorgeloos kunnen genieten van een welverdiende nachtrust ! Zelfs nadat ze zich nog even hebben opgefrist voor de badkamerspiegel ….

3*

Hoewel het natuurlijk niet echt heel veel nieuws bied, voelt de film ontzettend fris aan.

Het begin is best sterk en laat je afvragen wat er gaande is. Wat volgt is een wat afwisselende eerste helft. Best leuk al die informatie over die spiegel, maar wordt net even iets te veel. Na een ruzie tussen broer en zus en de bijhorende onthulling van de spiegel, erg sterke scene trouwens, begint de film wel erg lekker te lopen. Heden en verleden sluiten naadloos op elkaar aan, en je gaat je als kijker ook afvragen wat nu echt en niet echt is. We krijgen daar toch enkele erg sterke scenes en het is zo af en toe best spannend. Echt heel eng wordt het nergens. Oculus drijft meer op spanning en sfeer. en daarmee zit het zeer goed. Het einde was enigszins voorspelbaar, maar is wel erg goed. Je weet wat je min of meer kan verwachten, maar was ook behoorlijk verrast.

De kids doen het best goed. Ze zijn zelfs het beste in de film. De volwassenen zijn nergens echt steady in hun acteerwerk.

Visueel is het allemaal best o.k.. Af en toe een leuk shot, maar verder niet heel erg bijzonder. Muziek is erg lekker. Voegt erg veel toe aan de film. Sound design had net even wat meer mee gedaan mogen.

Oculus is een erg fijne slow burner thriller.

Dit is zo een film die wellicht bij iedere kijkbeurt in mijn achting zal stijgen. De film geeft een tijdje het idee dat het iets psychologisch zou kunnen zijn. Vooral Tim weigert eerst te accepteren dat de spiegel de oorzaak is van de ellende die hij en zus Kaylie hebben meegemaakt als kind. Schitterend hoe de spiegel er in slaagt om hun helemaal gek te maken, dingen laat doen die zich zich niet meer herinneren of doen denken dat ze iets helemaal anders hadden gedaan. Knap hoe heden en verleden voortdurend met elkaar afwisselen en op momenten duidelijk samenkomen en in elkaar vloeien. Sterke acteerprestaties vooral van het meisje dat de jongere versie van Kaylie speelde (Annalise Basso). Een film die bewijst dat je met atmosfeer en mindfucks op mij meer indruk kan maken dan de formule jump scare en actie feestjes van James Wan.

Beter dan de gemiddelde horrorfilm. Het verhaal vind ik bijzonder leuk en interessant de uitwerking is lekker chaotisch. De film was op sommige momenten bijzonder spannend, ook een aantal keren erg geschrokken wat toch altijd een enorm pluspunt is. Het acteerwerk is goed en de personages zijn interessant om te volgen. Wanneer het zusje verteld aan de camera wie er allemaal gestorven is door de beruchte spiegel, vond ik een bijzonder sterke scene. Hoe meer naar het einde toe hoe meer alles door elkaar verloopt en hoe chaotischer het wordt. Ik hou wel van dit soort films, vond de film zeker niet te ingewikkeld worden. Wanneer de geesten van de andere mensen allemaal met open mond te voorschijn komen vond ik bijzonder eng, Voor de rest was het spijtig dat die andere geest zo vaak in beeld komt, wat tegenwoordig toch populair is bij dit soort films. Voor mij moeten ze niet zo duidelijk in beeld komen. Ik had misschien liever een ander einde gezien, want dit vond ik niet zo sterk. Maar al bij al heb ik me bijzonder vermaakt met dit sfeervol en bij momenten spannend filmpje.
3.75/5 ****

Hoopvol begin.

In ieder geval een verhaal met potentieel. Een mooie opening die al onmiddellijk een mysterieus en paniekerig sfeertje zet. Acteerwerk, van vooral de kinderen, vond ik best sterk.

In zijn geheel gezien verwaterde mijn hoop op een enge ghost/demon horror als sneeuw voor de zon. De dubbele verhaallijn vond ik eerder storend en vooral liep alles veel te traag, ontbrak het me aan de genre toepasselijke schrikmomenten en enge/lugubere toestanden. Op enkele kleine piekmomentjes na was alles veel te braaf en voorspelbaar.

2*

Ja, dat is precies wat de film mist. Zou ook een leuke, frisse touch zijn.

Gelukkig is dit voor jou de "perfecte" film waar niets beter kon.

Zo heeft ieder zijn verwachtingen in een genre en liggen de mij waarschijnlijk wat hoger dan die van jou. Niet erg toch?