Katok i Skripka (1961)

Eerste werkje van Tarkovsky, dus.

Waar hebben de vier kijkers dit werkje vandaan gehaald? Ergens te verkrijgen op video/ DVD?

Zou dit best eens willen zien, dus als iemand dit thuis heeft liggen...volgens mij zit er een extract van Katok i Skripka bij mijn DVD van Stalker, maar beter zie ik het hele werkje.

Ik heb alle Tarkovsky's hier thuis liggen (vcd, dus verwacht geen superkwaliteit). Maar goed, deze films zijn zo moeilijk verkrijgbaar, dat ik daar wel doorheen kan kijken.

Overigens ben ik best bereid om je een kopie toe te zenden (tegen vergoeding van de verzendkosten + cd-schijfje). Pm me maar hierover.

Zo moeilijk is ie op vcd niet te krijgen hoor, ik had m binnen 2 uur via calve.nl

calve.nl doet het niet. of doe ik iets verkeerd ofzo

Voor mij was ie dus wel degelijk moeilijk te verkrijgen. Heb er iets langer over gedaan toendertijd...

(ps: calve.nl zegt me totaal niets)

Insider's joke

Ah, op die fiets.

Er is al wel iets te zien van de meester Tarkovksy maar overduidelijk nog in een beginfase. Af en toe prachtige beelden net als in bijvoorbeeld Stalker maar het verhaal haalt het zeker niet. Helaas kan ik niet verder komen als 3 sterren. Daarbij moet wel gezegd dat met deze film als eindexamenproject Tarkovsky met vlag en wimpel moet zijn geslaagd.

Met vlag en wimpel valt wel mee, want z'n mentor was niet zo gecharmeerd van het trage tempo. Met z'n 45 minuten is de film dus ook aan de lange kant, want normaal duurt een afstudeerfilm rond de 20 minuten. Tarkovsky verdedigde het tempo van z'n film als volgt: "Als je de normale lengte van een shot uitbreidt, slaat eerst de verveling toe; maar als je het verder uitbreidt, raak je er in geïnteresseerd; en als je het dan nog een stapje verder uitbreidt, wordt er zelfs een nieuwe kwaliteit, een nieuwe intensiteit van aandacht geboren".

Ja, ik kan begrijpen dat zijn mentor zijn vraagtekens had, het was ook wel een beetje revolutionair wat Tarkovsky hier liet zien. De uitleg van Tarkovsky zoals hierboven staat is voor mij absoluut een uitleg van een meester die zijn meesterwerk niet eens hoeft te verdedigen omdat het meesterwerk dat wel voor hem doet.

Begrijp me niet verkeerd, voor mij is het geen absoluut meesterwerk (bij lange na niet zelfs) maar dat heeft ook te maken met de tijdsduur. Wat ik wel zeg is de manier waarop het allemaal gefilmd is is absoluut de hand van een meester.

Nou ja kijk hem zelf en misschien kan je dan mijn onzin begrijpen

Ga hem overigens wel verhogen naar een 3,5 bij nader inzien en ik zet de film voor volgende week nog een keer op de planning.

Bijzonder filmpje, hoor. Leuk om eens gezien te hebben.

Aardig, ontroerend verhaaltje, waarin Tarkovsky’s liefde voor de kunst eigenlijk al naar voren komt.

Er zitten al een aantal effecten en beelden in die Tarkovsky’s handelsmerk zouden worden, zoals wat beelden betreffende spiegelingen (het jongetje dat naar de kleine spiegeltjes kijkt, en allerlei dingen op straat ziet gebeuren) en water.

Het lijkt net alsof deze (letterlijk tot de verbeelding sprekende) beelden wat minder goed geïntegreerd zijn in het verhaal dan in Tarkovsky’s latere (echte) films, maar persoonlijk vind ik dat ook hier deze beelden mij al prima in staat stellen om kennis te nemen van de innerlijke wereld van het jongetje (dat overduidelijk naar binnen gekeerd en zeer fantasievol is).

Wat grappig is, is dat de vioollerares iets tegen het jongetje zegt, dat volgens mij ook wel door Tarkovsky’s afstudeerdocent tegen Tarkovsky gezegd had kunnen zijn:

”What should I do with you?

Too much imagination.”

Mooi om gezien te hebben dus, en om in Tarkovsky’s ontwikkeling te kunnen plaatsen. Zijn eerste echte film, Ivanovo Detstvo, ging immers ook over een snel volwassen wordend jongetje.

Katok i Skripka laat al met al genoeg glimpsen zien van Tarkovsky’s capaciteiten, ideeën en handelsmerken.

Het is altijd interessant om “vroege” werken te zien van grootmeesters in de film. Kijken of je dingen kan ontdekken die hen later groot gemaakt hebben... In Katok i Skripka valt er zéker wat te ontdekken.

Vooral de beelden in de film laten veel zien van Tarkovsky's kracht. De weerspiegelingen in het water, de spiegeltjes-scene, de demolition-scene en de droom-scene op het eind verklappen veel van wat Andrei later groot zou maken. Deze scene's kunnen gerust meedoen in de krachtmeting met een hoop mooie scenes uit z'n mooiste films.

De tegenstellingen zijn mooi in beeld gebracht, de titel zegt het eigenlijk al, The Steamroller & The Violin. Een massief bonkig krachtig apparaat vergeleken met een klein teer kinderviooltje. Toen de arbeider de viool in handen kreeg, dacht ik dat deze spontaan zou breken (viel mee hehe).

Was het interessant om te kijken? Zeker! Viel er genoeg te ontdekken van wat Tarkovsky groot zou maken? Zeker! Je ziet wat hem goed maakt. Iemand schrijft hier in een bericht (weet de naam zo even niet uit m'n hoofd) dat de docent niet gecharmeerd was van het trage tempo in deze film. Persoonlijk vind ik dit wat tempo betreft de vlotste film van Tarkovsky... en nee, dat heeft hij niet alleen aan de korte tijdsduur te danken.

Natuurlijk blijft het verhaal ietwat beperkt, maar dat lijkt me vrij logisch voor z'n tijdsduur en omstandigheden waarin de film is gemaakt. Tarkovsky-liefhebbers, gewoon kijken die hap, je zal echt niet teleurgesteld worden.

Daar dacht ik inderdaad ook aan Gimli! Ik denk dat dit een mooie knipoog naar zijn docent was, om die te pushen hem te laten slagen .

Ik heb enkel het korte fragment gezien op de dvd van Stalker, maar dat alleen getuigt al van een enorm talent had ik de indruk. De beelden van die instortende huizen en de menigte die in de regen staat te kijken vond ik in elk geval al magistraal.

Ik vind het vreemd dat ze maar zo'n kort fragment geven, ze hadden dan toch ineens het geheel erop kunnen zetten, die twee dvd's zijn bijlange niet vol met die paar (schitterende) interviews en twee (prachtige maar heel korte) stukjes film.

Aardige film, vooral voor een afstudeer project!

Ik sluit me eigenlijk volledig bij Gimli F en Tovenaar's commentaar aan.

Zeer leuk om te zien dat hij toen al bezig was met water/klassieke muziek/weerspiegelingen etc.

Het jongetje deed me trouwens denken aan het jonge broertje van een vriend van me Sweet.

3,5*

Erg mooi gefilmd en erg knap zoals Tarkovski je kan laten meevoelen met de hoofdpersonen. Hulde ook voor de acteurs die Sergei en Sasha spelen.

Vooral de spiegelscène en de verschilende watershots waren erg mooi.

4*

Zo, en nu heb ik alle Tarkovsky's gezien Mooi moment om te beginnen in het boek "Sculpting in Time", zodat die appel wellicht meer betekend dan alleen jeugdherinneringen.

Voor een afstudeerfilm is dit een geslaagde film, voor een eerste kennismaking met de Grootmeester eveneens. Leuk hoe hij zo vroeg al bezig was met sprekende beelden, verstillend en veelzeggend.

Een ander opvallend iets is dat dit de enige film is die zich nadrukkelijk in een stad afspeelt. De hoeveelheid aandacht die besteed wordt aan de vernietiging van een gebouw vind ik in deze interessant. Misschien dat ik er in "Sculpting in Time" iets over terug kan vinden.

De eerste film van Tarkovsky en wat een charmant werk is dit. Ook best ontroerend die vriendschap.

Uitstekende minimalistisch filmpje. Na Andrey Rublov mijn tweede Tarkovsky. Dit maal een kleinere filmpje met fijne camerawerk. ietwat braaf muziek en verder paar voortreffelijke dialogen. Straalt af en toe erg levendig uit. Verder ook zeer goed geacteerd. Dat jochie kon me ook bekoren. Prima filmpje dit, verdrinkt bijna in zijn eenvoud en steekt eveneens boven.

Erg leuke film van Tarkovsky, alhoewel lang niet zo sterk als zijn latere films. Het ligt waarschijnlijk aan het luchtige karakter van het verhaal in combinatie met de stijl van Tarkovsky die vooral geschikt is voor het wat zwaardere werk. Hoe dan ook het is de eerste Tarkovsky en daarmee het begin en de geboorte van een briljante stijl.

Het begin (5-10 min) was even doorbijten, daarna interessante film met een boeiende vriendschap. Tarkovsky's stijl is vooral tegen het einde in sommige dingen goed terug te zien. In het begin leek het meer op een kruising tussen Chaplin en Bergman

Na Stalker, volgde Solyaris en niet lang daarna Zerkalo. Door Zerkalo stond Tarkovsky bijna 4 maanden droog bij mij. Maar na dit korte filmpje heb ik meteen weer zin. Volgende week Ivan's Childhood.

3.5*

Maak maar alvast een plekje vrij in je top 10.

Ook kunnen kijken dankzij Calvé....

Moeilijk te beoordelen dit filmpje. Wel een Tarkovsky die voor de verandering eens lekker wegkijkt! Ik vond het best leuk.

Tarkovsky's talent is duidelijk zichtbaar in o.a. de speigelscène. Tevens zijn 'handtekening' (veel water weer!).

Wat me verder opviel waren de volledig naturelle dialogen en gedragingen van de acteurs en actrices.

Is die vriend Erwin Koeman? Het (best lieve) joch had zo een kind van Ronald of Ronald als kind kunnen zijn...

Prachtige Slavische kop had die arbeider trouwens ook! Kan zo op de communistische pamfletten!

Nee, volgens mij niet

Ondertussen is dit mijn derde Tarkovsky in korte tijd en het is me wel goed bevallen. Ik vond het wel eens interessant en leuk om te zien aangezien dit het allereerste project van Tarkovsky was maar meer dan dat was het ook niet. Het verhaaltje was erg simpel en het tempo was heel rustig wat het wel genietbaar maakte, maar hoogstaand is het zeker niet. Als examenproject was het echter wel bijzonder geslaagd en Tarkovsky maakte in deze film al gebruik van originele camerashots (de weerspiegeling in die spiegels, plas water, de eindshots, ...).

3.0 sterren

Leuke korte eerste film van Tarkovsky, die door het luchtige verhaal eigenlijk nergens aan zijn andere films doet denken, maar qua shots spiegelscene soms al wel. Het was even wennen aan de film, maar de band die uiteindelijk ontstaat tussen het jongetje en de man is mooi gedaan en ziet er erg natuurlijk en vooral ook oprecht uit. Fijne wegkijker dus!

3,0*

nogmaals naar gekeken, bewondering voor Tarkovsky blijft toenemen, van 3 naar 4 sterren dus maar

Vrij saai.

Je ziet wel herkenbare Tarkovsky-dingetjes terug (de spiegeltjes, refelecties in het water), maar het verhaal is weinig aan. Misschien ook gewoon te kort om er echt iets van te kunnen maken. De droomsequentie op het einde vond ik dan nog het mooiste, en het meest aansprekende ook gezien zijn latere oeuvre.

2*

A.s. zondag te zien in ForumImages (Groningen)