Locke (2013)

Flinke tegenvaller. Het verhaal was niet heel erg boeiend en het werd nergens zenuwslopend.

Deze ook eens meegepikt, 'k had al wat goeie kritieken gehoord, maar toch geprobeerd met open vizier te kijken. 'k vond het wel een goeie film, die me wel wist te boeien. Het verhaal is eenvoudig te volgen en door de eenvoudige setting (een auto) kun je je meer focussen op de cast. De cast deed het prima. Eigenlijk zie je maar 1 personage, maar Tom Hardy deed het prima.

'k vond hem wel eens het bekijken waard, maar 'k vrees dat de herbekijkwaarde misschien niet zo groot zal zijn.

Locke gaat over verantwoordelijkheidsgevoel maar meer nog over het vermijden van de misstappen van je biologische ouder, over de uitdaging te bewijzen dat je niet genetisch voortbestemd bent onder bepaalde omstandigheden tot dezelfde daden te komen.
Net als bij het eveneens door Steven Knight geschreven Eastern Promises, komt de verlossing uiteindelijk van een kind.

Het acteerwerk is Brits en (dus) goed, zowel van Hardy als van zijn gesprekspartners aan de andere kant van de lijn. Knight durfde het kennelijk niet aan zijn drama (beslist geen thriller) over een langere speelduur uit te smeren, en door het gebrek aan stiltes blijft emotionele betrokkenheid uit. De nacht kreeg de tweede hoofdrol, maar Knight beschikt niet over de kwaliteiten van Michael Mann om dit goed uit te voeren. Bovenal is de setting niet noodzakeijk voor de plot en dus vooral een gimmick om de film iets meer onderscheidend vermogen te geven.

3*

Van dit soort films welke zich volledig afspelen in een auto zijn er al verschillende van gemaakt, maar dit is toch wel één van de minst interessante en dat ondanks het meespelen van Tom Hardy in de rol van voorman (verantwoordelijk voor de cement fundering voor het grootste bouwwerk in Londen) Ivan Locke. De film staat hier betiteld als een Drama / Thriller maar Thriller is helemaal niet van toepassing, want dit is gewoon een pure Drama film.

In deze film draait het dus om Ivan Locke, die op de vooravond van zijn grootste uit uitdaging uit zijn carrière als voorman opeens een telefoontje in zijn auto krijgt, die enorme grote gevolgen voor hem zullen hebben. Door dit telefoontje kan hijzelf namelijk niet de volgende dag bij de cement storting voor het grootste bouwwerk in Londen zijn en tevens kan hij niet naar huis naar zijn gezin (vrouw en zoontje) gaan. Hij besluit namelijk om op weg te gaan met zijn auto naar degene die hem gebeld heeft (het gaat dan om een vrouw die op het punt staat om te bevallen). De rit duurt circa 1,5 uur en dat is ook ongeveer (om precies te zijn 75 minuten) de duur van deze film en gedurende de hele tijd pleegt Iwan Locke telefoontjes vanuit zijn auto en probeert hij voor oplossingen te zorgen. Daar draait het dan om in deze film en de oplossingen (vanwege een mannelijke stommiteit van hem) zullen grote gevolgen hebben voor Iwan Locke.

Omdat het hele verhaal zich volledig afspeelt in de auto van Iwan Locke en hij ook de enige persoon is die in beeld komt, vond ik het maar een eentonige en langdradige bedoeling die ook regelmatig saai is. Hoewel de situatie omtrent Iwan Locke wel weet te boeien, en met name hoe hij omgaat met de situatie, werd het natuurlijk wel nergens spannend en dat komt door de oorzaak van de situatie, welke best cliché is. Hij nam wel de verantwoordelijk daarvoor, maar wel met alle gevolgen (ontslagen en verlies van zijn gezin) van dien. Tom Hardy speelt de rol van voorman Iwan Locke best verdienstelijk en hij maakt het kijken van deze film wel nog waard, hoewel het allemaal eigenlijk weinig voorstelt, inclusief het visuele aspect (verhaal speelt zich namelijk af in het donker en in een auto). Met alleen Tom Hardy in beeld moet je het ook doen, want voor de rest worden er geen personen in beeld gebracht en hoor je alleen de stemmen van de verschillende personen over de telefoon (carkit).

Al met al gewoon een eentonige langdradige bedoeling, die niet meer dan leuk is om eens gezien te hebben.

Een redelijk drama film...

Redelijk (langdradige) verhaal...

Zit alleen maar auto rijden...

Goed acteerwerk...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Boeiend en origineel drama,en niet alleen voor de setting want het waren voor mij vooral de combinatie van scenario onderwerpen die Locke zo bijzonder maakten.De film kent een mooi,strak tempo en de intensiteit wordt langzaam opgevoerd,mede door de steeds hogere frequentie van inkomende telefoontjes.Alleen de gesprekken met de overleden vader vond ik wat minder geslaagd.Ondanks dat een ijzersterke rol van Tom Hardy die de film duidelijk naar een hoger plan tilt.Ook visueel vond ik Locke,met zijn beperkte mogelijkheden uitermate geslaagd.Erg goed.

"The traffic is okay.."

Toch maar eens aan dit stukje film gewaagd. Het eerste wat ik me afvroeg was, waarom praat Hardy zo raar? Dat ging me op den duur wel een beetje vervelen. Toch bewijst deze held maar weer dat hij van alle markten thuis is. Het verhaal is leuk, en het is heftig om te zien hoe het leven van Locke langzaamaan uit elkaar valt.

Opnieuw een bewijs dat een film, die zich op één locatie afspeelt, erg goed kan zijn.

Bij het opzetten van dit soort films weet je al meteen dat de samenloop alles behalve prettig zal zijn, en inderdaad. De film begint bij Locke die net klaar is met werken, in zijn auto stapt en de rit naar huis.... nee niet naar huis, ondergaat. Vervolgens is deze film een samenhang aan telefoontjes die steeds benauwender en killer worden. Na een fatale fout in het verleden kan Locke niet meer terug en moet hij zijn hele leven opzij zetten om de fout recht te zetten. Hierbij spelen enkele jeugdtrauma's ook een rol.... ja heel triest allemaal, maar de uitwerking is toch wel een onderhuidse klap in het gezicht. Het mooie hiervan is dat je als kijker zelf mag invullen of de film een happy end heeft of niet of dat Locke nog enigszins een moreel besef heeft of niet.

Locke wordt hier erg realistisch neergezet door Tom Hardy en ook Hummingbird regisseur Steven Knight wist hier een onheilspellende script te verwerken. Ook de donkere sfeer en de vele shots van het leven op de snelweg weet je hier het gevoel mee te geven alsof je naast hem in de auto zit.

Sterk filmpje. Niet wereldschokkend, maar je zou het zelf niet willen meemaken.

4,0*

Het zou zo maar een genre genoemd mogen worden: de minimalistische film. Net als in Phone Booth (met een geweldige rol van Colin Farell), maar zeker niet uit hetzelfde wrakhout gesneden als Buried, staat Locke als een huis, en het fundament achtergelaten door Tom Hardy zal de tand des tijds zeker doorstaan.

Locke is een film ontdaan van alle franje, al is die BMW uitgerust met veel luxe, en ontbloot op magistrale wijze de zielenroerselen van een man, die door "Harmonica" uit Once Upon A Time In The West "an ancient race" genoemd wordt. Ivan Locke's leven wankelt in al zijn voegen terwijl hij op weg is om "het goede" te doen.

Fascinerend van begin tot eind. Uit het leven gegrepen. Briljant in zijn eenvoud, vooral omdat er niets aan geloofwaardigheid verloren gaat.

Hoe mooi kan film zijn, zelfs maar met één acteur en met een heel beperkte locatie.

En boeiend bovendien, met ernst, een lach en ook emotie (de zonen en het doelpunt), maw echt.

Staaltje knap filmwerk van Steven Knight, meer bekend als "writer" dan als "director" en absoluut schitterend acteerwerk van Tom Hardy. Ook de telefoonstemmen komen knap en natuurlijk over, bijna alsof de personages echt zichtbaar waren.

Redelijk goede film die de troef van één locatie goed uitspeelt en de aandacht weet vast te houden. Vind het wel erg vergezocht dat iemand z'n gezin, huis en baan, eigenlijk alles dus, op het spel zet om bij de bevalling van een volslagen onbekende vrouw te zijn.

Te geromantiseerd. Begrijp dat het met z'n nalatige vader te maken heeft maar dan nog, en helaas is de manier waarop die relatie verbeeld wordt dan ook nog eens vrij knullig. Desondanks aardig om eens gezien te hebben.

Dit meen je niet. Wat een vreselijke film. Ik sta echt wel open voor 'anders' en 'out of the box' denken en kijken. Maar dit is echt walgelijk. Tom Hardy ziet er wel goed uit, maar constant in een donkere auto. Dat is echt niet te trekken. Wat een prullaria.

Het zal zo'n beetje de meest eenvoudige premisse ooit zijn: Tom Hardy zit vijfentachtig minuten lang in een auto. Hij belt en wordt gebeld. En tóch levert dat een voldoende op. In de eenvoud van Locke zit kracht, met name door de prachtige cinematografie (de nachtelijke belichting van de snelwegen) en het sterke acteerwerk van Hardy (mimiek, intonatie, emotie). Het script had wat mij betreft wel beter gekund, niet alle dialogen waren even sterk en de vervlochten verhaallijnen wisten me nergens echt te raken. Gelukkig heeft Knight besloten de film kort te houden, waardoor Locke precies op het juiste moment zijn laatste afslag neemt.

3*

“You make one mistake, Donal, one little fucking mistake, and the whole world comes crashing down around you.”

Als ik Locke in één woord zou moeten omschrijven dan is het hypnotiserend. De nachtelijke snelwegen, de cinematografie, alleen de binnenkant van een auto als decor, de stem van Tom Hardy. Regisseur Steven Knight levert een sterk staaltje vakmanschap af en weet de gehele speelduur de aandacht van de kijker vast te houden. Je wordt langzaam de film ingezogen, om je vervolgens niet meer los te laten. Tom Hardy speelt Ivan Locke magistraal. Een ploegbaas bij een bouwonderneming, die in een nachtelijke autorit veel telefoontjes moet plegen en zijn leven door zijn vingers ziet glippen. Hoe interessant kan dat zijn?

Wel, heel interessant dus. Dikke pluim ook voor de acteurs die alleen met hun stem emoties moeten overbrengen. Ruth Wilson, Olivia Colman, Ben Daniels, Tom Holland etc. Allemaal doen ze het geweldig. Speciale vermelding voor Andrew Scott als Donal, een collega van Locke. Geweldig hoe hij met alleen zijn stem van Donal een personage maakt waarom je veel kan lachen. Een minpunt zijn de gesprekken die Locke met zijn ingebeelde vader voert. Het levert een motivatie op voor Locke om het goede te doen, maar het had best achterwege kunnen blijven. Een hele kleine smet op een onverwachte parel van een film.

Tom Hardy levert ontegenzeggelijk een knappe, beheerste vertolking af als een man 'die wil doen wat juist is' en z'n eigen emoties zoveel mogelijk opzij zet tijdens een nachtelijke autorit in een poging zijn huwelijk en zijn baan - alsmede een belangrijke klus hij opeens aan anderen over laat - te redden. Door het verhaal volledig te filmen vanuit het perspectief van de hoofdpersoon legt scenarist/regisseur Steven Knight zichzelf een flinke beperking op. Hij weet de film visueel interessant te houden en de stemvertolkingen - de film is een aaneenschakeling van telefoongesprekken - zijn uitstekend. Desondanks is de film dramatisch vlak en leent het concept zich veel beter voor een korter format.

Locke is een ongewone film die niet iedereen zal aanspreken. Het uitgangspunt enkel te filmen vanuit een auto waarbij niets meer gebeurt dan wat heen en weer getelefoneer is nu niet bepaald op het eerste gezicht een geweldig spannend verhaal. Daar je bij bvb Den Skyldige (2018) te maken krijgt met een misdrijf en de gevolgen die daaruit voortvloeien, heb je in deze Locke weinig houvast.

Het plot is beperkt en raakt de kijker nauwelijks. De ontwikkeling van de film heeft weinig om het lijf en ik stelde me steeds weer de vraag waarom in godsnaam Ivan deze stappen zette om van zijn hele leven op enkele tellen een puinhoop te maken. En waarom nog op dat moment en allemaal tegelijkertijd? Dat de vriendin die moment moest bevallen, kon hij niet voorspellen, maar als hij toch zo'n moraalridder is, dan kon hij zijn echtelijk gezin wel al eerder op de hoogte hebben gebracht. Die betondeal sluipt er wat tussen en vond ik vrij ongeloofwaardig. Alsof zo'n megadeal half op apegapen ligt enkele uren voor de deadline en hij de enige is die het zogezegd kan oplossen.

Het filmen zelf stoorde me niet, was zelfs sterk want Hardy deed het uitstekend. Mimiek, intonatie en stem zaten prima. Technisch ook mooi gedaan met een mooi sfeergevoel van de nachtelijk verlichte autosnelwegen. Enkel dat ingebeelde gesprek vond ik wat onnodig, voor de rest wel prima conversaties. Voldoende, maar er zat meer in.

Are you wearing a fucking red nose?

Boeiende en wat mij betreft ondergewaardeerde film over karakter Ivan die besluit een morele keuze te maken. Niet alleen zet hij bewust alles op het spel, tevens probeert hij al rijdend en bellend als een goochelaar alle balletjes in de lucht te houden. Hij stuurt zijn werk aan, regelt problemen, stelt de zwangere dame gerust, probeert zijn thuissituatie te lijmen en rekent ondertussen nog af met de reputatie die zijn achternaam meedraagt. Hoezo er gebeurt niets...?

Nu had ik de film al eens gezien en dus wist ik de reden, waarom hij zo resoluut alles laat vallen, en waar de film eigenlijk om draait; een bewuste en moreel correcte keus. Daarnaast is het gebaar een afrekening met de schaduw van zijn vader die verplichtingen ook niet zo nauw nam. En ik moet zeggen dat ik ontzettend veel sympathie voor de man krijg en alles wat hij over zich zelf afroept, terecht of niet terecht. Hoe gemakkelijk had hij kunnen doen alsof het niet gebeurt was...? Gebonden aan zijn stoel, stuur en slechts de telefoon, moet hij ieders paniek en problematiek aanhoren terwijl zijn wereld het meest instort. Opvallend dat iedereen aan de lijn op het hysterische af is terwijl Locke ogenschijnlijk rustig blijft, een heerlijke tegenstrijdigheid in die zin. Goed, natuurlijk vertoont de rust en kalmte van Locke de nodige scheurtje na verloop van tijd en het koninkrijk stort steeds verder met desastreuze gevolgen. De gesprekken zijn op het botte af eerlijk, oprecht, emotioneel of ronduit grappig. Het eerste gesprek met 'Bastard - Gareth' spant de kroon, ronduit kostelijk, hoewel een paar dialogen met Donal ook prachtig zijn.

De film weet bij mij op bepaalde momenten een zekere emotie op te roepen en ondanks dat hij een zware prijs betaalt lijkt hij zijn gevoel te volgen en te volharden in wat goed lijkt. Verder valt de film op qua toon die zo nu en dan best wel even grappig is maar verder vooral balanceert op diepere emoties en de angst voor consequenties. Hardy is uitmuntend zowel in zijn rust als de sporadische woede, de afrekening met zijn vader speelt hij ook prima. Nu kan ik me van de vorige keer herinneren dat het einde me tegenviel en dat ik vooral de vraag had of hij dit qua thuissituatie zo maar zo liet gaan, nu zie en besef ik nog veel beter het idee van een man die zijn gevoel volgt en daar tevreden me is, no matter what. Mooie film, boeiend en intrigerend. Niets mis mee.

Juist deze film gezien en wat een sterke acteur is deze Tom Hardy toch, een acteur die volgens mij stilaan in het lijste van de acteurs als, Dustin Hofman en Jack Nicholson thuis hoort !!!

Locke

Kan me eigenlijk helemaal meten met de reactie van Lovelyboy hierboven. De film is absoluut niet saai. Vanaf minuut 1 word je meegezogen in het stukje verhaal wat het leven van Ivan Locke totaal overhoop gooit. En je ziet eigenlijk alleen Hardy in een auto. Toch bleef het boeiend, omdat je wilt weten hoe het afloopt, wat de ontwikkelingen zijn. Hij deed me een beetje denken aan Wheelman , maar dan met hele andere situaties.

Deze film is zeker het kijken waard.

3,5 sterren.

Sterk. Heerlijk afwijkend qua setting, dat mag ik wel. Er zijn meer films die zich op 1 plek afspelen, met wisselend resultaat. Deze slaagt. En dat is toch telkens weer een knappe prestatie. Hoe voorkom je dat dit saai wordt? Vrijwel alles hangt dan op acteerwerk, dialoog en ontwikkeling.
Dat laatste is toch relatief rechtlijnig; er komt dan wel wat meer emotie in Ivan, er is geen sprake van twists. Het acteerwerk is sterk; juist door het zonder al te grote gebaren te maken. De kalmte en praktischheid die hij met al zijn goede bedoelingen boven zijn onderdrukte emotie probeert te laten. De 4 hoofdtelefoongesprekken hebben allen een goede dynamiek en inhoud, voor zover mogelijk natuurlijk. Alle karakters zijn geloofwaardig en je kan eigenlijk met iedereen meeleven: dat is erg knap, aangezien er normaal wel 'een kant' gekozen wordt vanuit regisseur/verhaalpositie.
Eigenlijk is het einde dan wel wat teleurstellend, hoewel inderdaad alle kanten een afwerking hebben gekregen. Maar eerlijk gezegd had ik dan ook niet geweten hoe het anders had gemoeten. Zat tegen een 8 aan, maar een 7 is wellicht gepaster.
Hoe dan ook erg sterk en knap in dit concept.

De film centreert zich op het personage Ivan Locke die zich in de nachtelijke uren op een Britse snelweg in zijn auto bevindt en op weg is naar Londen. Locke is een film die zich op één locatie afspeelt. De film begint op het moment dat Locke in zijn auto stapt en eindigt op het moment dat hij weer uitstapt. Het is een nacht waarin problemen, angst en stress de beklemmende ruimte van de auto in toenemende mate in bezit nemen. Een situatie die het gevolg is van een keuze die niet langer kon worden uitgesteld. Een keuze die een geordend bestaan overhoop gooit.

Op de weinige momenten dat Locke niet telefonerend is te aanschouwen, spreekt hij op woedende en beschuldigende toon tot de metafysische aanwezigheid van zijn vader. Aha, daar speelt nog wat, denk je dan. En dat klopt ook. De atmosfeer leent zich trouwens uitstekend voor metafysica. Van de onuitputtelijke stroom neonlichten die oplichten op de gebouwen die traag voorbijdrijven en van de aaneengesloten rij auto’s waarvan de koplampen fel door de nacht priemen en de achterlichten agressief rood oplichten, gaat een intens hypnotiserende werking uit. De camera vangt die atmosfeer perfect en dompelt het personage Locke er in onder. Het is een atmosfeer waarin verloren zielen ronddwalen. Het is een atmosfeer die melancholie en verlorenheid oproept. Een atmosfeer waarin realiteit en surrealiteit elkaar raken.

Locke heeft gekozen. Zijn toekomst is onzeker. Veel tijd om losse eindjes te verbinden en zaken bevredigend af te sluiten is er niet. Locke werkt alle plichtplegingen onder hoogspanning af. Hij snakt naar rust, maar die is voor hem niet weggelegd. Een niet aflatende stroom dringende telefoontjes moet voortdurend worden beantwoord. Telefonische opdrachten moeten worden verstrekt. Verklaringen moeten worden gegeven. Werk en privé lopen door elkaar. Schuld strijdt met boete. Verdriet met woede. Eer met opoffering. Verslagenheid met hoop. De keus is gemaakt. De toekomst is onzeker.

Tom Hardy speelt Locke. Hij weet het personage gedurende de volle speelduur voldoende tot bloei te brengen om de kijker blijvend te boeien. De dialogen klinken af en toe wat zielloos. Dat betreft niet Tom Hardy die in levende lijve is te zien en zich bepaald niet zonder ziel manifesteert. Het speelt vooral bij de personages die niet zijn te zien. Bij de stemmen aan de andere kant van de lijn. Juist daar valt vaak een mechanische toon op die de kijker ook nog eens attendeert op een vaak gemakzuchtig geschreven dialoog. Van acteurs als Olivia Coleman, Ruth Wilson en Andrew Scott verwacht je toch dat zij in staat zijn om meer empathie op te wekken.

Locke is een prima film. Rijk aan emotie en beklemmend. Uitstekend acteerwerk van Tom Hardy. Inhoudelijk intrigerend. Maar Locke is ook een film met iets te opdringerige muziek en met dialogen die wat gekunsteld klinken. Meer plussen dan minnen en ik heb me geen minuut verveeld.