The Sacrament (2013)

Geregisseerd door Ti West en geproduceerd door Eli Roth. Interesse gewekt

Horror van het jaar kan alvast genoteerd worden. Met mijn paradepaardjes Kate Lyn Sheil en Amy Seimetz (op afstand de twee beste actrices van dit moment) en verder aangevuld met zijn vaste vriendengroep die toevallig genoeg ook het talent van de hedendaagse cinema representeren.

Fijn dat West nu ook weer films maakt met zijn "inner circle" en buitenstaanders weer negeert.

Mijn verwachtingen zijn hooggespannen! Tof dat er een nieuwe West staat aan te komen. Klinkt goed allemaal.

Noteer het maar in uw agenda. 1 mei 2014 (VOD).

Noteer het maar in uw agenda: IFFR 2014

Mumblehorror


Wat is het heerlijk dat Ti West nu ook weer terug grijpt naar zijn inner circle. Swanberg, Audley, Bowen, Seimetz en Sheil. Vooral de laatste twee genoemden zijn altijd een enorme aanwinst, zijn toch samen wel de beste actrices van hun generatie op dit moment. Zoals we van Ti West gewend zijn ook weer geen narrative trickery zoals veel collega's doen. Nee, West blijft vrolijk doorgaan met zijn magnifieke gevoel voor spanningsopbouw, niet als middel om naar de finale toe te werken. Nee, bij West is de spanningsopbouw de attractie en wat beheerst hij dat toch goed. Ik zei tegen mijn metgezel nog: ik denk dat ik West hierin nog beter vind dan Hitchcock, en ik meende het nog ook.


Wets weet van the get go al gelijk een hele unheimische atmosfeer te creëeren die op een hele subtiele wijze zorgt voor veel ongemak. Een plot ver een sekte liggen mij normaal gesproken niet zo maar dat West dit gegeven volledig weet te benutten en mij meer dan tevreden stelt zegt al meer dan genoeg. Qua pacing is het weer zo uitgebalanceerd als we kennen van West, vooral van zijn beste werken The Innkeepers en House of the Devil. Visueel tapt West uit een ander vaatje. Dit keer geen oogverblindende set design, uitgekiende mise-en-scene en sterke belichting maar rauwe werkelijkheid. Wat vooral komt door de setting en haar handheld gegeven.


Het eunheimliche gevoel werkt toe naar een zeer bevredigende climax, maar zoals altijd is West hier heel subtiel in waar vooral de details het 'm doen (neem de moeder die de keel van haar kind doorsnijdt. De cast is geweldig, één minpuntje is dat Sheil een veel te kleine rol vertolkt al lag er niet zo snel een grotere vrouwelijke rol in het verschiet naast die van Seimetz. Seimetz, wat is zij weer goed, briljant geschakel van attraction en repulsion en ook haar voorkomen heeft ze mee. Bowen en Swanberg altijd +1, rolletje van Jones is zeer solide. Ik had alleen Wingard nog wel voorbij willen zien komen.


Zeer geslaagde West, waar hij laat zien ook met een veel natuurlijker en grounded thema uitstekend uit de voeten te kunnen. Qua structuur is het weer textbook Ti West. Ik ben my touch met horror een beetje kwijt geraakt de laatste tijd door de inflatie in kwaliteit maar laat het maar aan Ti West (en vrienden, want Wingard's You're Next was de laatste andere goede horror die ik zag) om dat te herstellen. In Ti West we trust.

Waarom is hier nog nieteens een trailer van te vinden?

Wat een tegenvaller zeg. Als je door het matige acteerwerk heen kijkt is het best een spannende psychologische film, maar tegen het einde vliegt de film totaal uit de bocht. Van een ruime voldoende naar een kleine onvoldoende door het einde.

Prima horror, met inderdaad een lekkere opbouw van ongemakkelijkheid. Het suddert een lange tijd en slaat dan effectief toe in de climax. De voorvallen zijn op zich niet zo gek bijzonder - hoewel, een kindje zo afmaken.. - maar juist omdat ze plaatsvinden in een slow burn sfeer komen ze rauw op je dak en ze ogen behoorlijk realistisch (geen overdreven effecten).

Ik heb wel gemengde gevoelens bij de massale suicide en voorbereiding erop; het bungelt tussen te makkelijk effectbejag (al die kinderen en baby) en afkeer (omdat dit soort massa-praktijken voorkomt), maar gelukkig overwint dat laatste gevoel.

De film is ook krampachtig toegeschreven naar een hand held camera uitvoering, bijvoorbeeld de zus die blijkbaar net zo goed kan filmen; een conventionele manier van filmen was me denk ik beter bevallen en ik begin het gesleep en gespring met een camera in dit soort films een beetje zat te worden. Een deel van de cast bakt er trouwens niets van zoals Swanberg en een aantal bijrollen maken het wel heel erg bont haha. Je beseft soms ook dat je naar een 'kijk-ons-eens-vriendengroepje' zit te kijken.

Het is maar goed dat het personage van Father er is, wat een figuur en goede vertolking, en lekker dicht op de kop gefilmd. Ondanks de minpunten 3,5* omdat het op veel vlakken geraffineerd is uitgewerkt en het je een paar keer een bittere smaak geeft.

New Official Poster The Sacrament

Lijkt wel erg op het hele Jonestown gebeuren inclusief the kool aid waarschijnlijk... Opvallend dat het nergens genoemd word in de trailer. Ken dat waargebeurde verhaal te goed, gaat denk ik de spanning tegen werken.

Ti West word nogal de hemel in geprezen maar als je zijn andere werk bekijkt lijkt het me onwaarschijnlijk dat ie nu met "The Sacrament" een topper heeft gemaakt. Maar wie weet, ooit moet het de eerste keer zijn he.

"If you put your hand into the dog's bone, don't be surprised if you get bit."

Met uitzondering van de shorts ben ik alleen bekend met Cabin Fever 2: Spring Fever (2009) van Ti West en die vond ik echt waardeloos, dus enigszins getemperd aan de film begonnen.

Ik wist niet dat dit weer een found footage vehikel zou worden. Op zich werkt het in deze opzet prima, aangezien ze voor het verhaal toch een 'documentaire' aan het schieten zijn. Bij dit onderwerp komen er gelijk een hoop vooroordelen naar boven; zelf denk ik bij sektes altijd aan een bepaald drankje. Mijn vermoeden is uitgekomen, omdat 'The Sacrament' min of meer een - hedendaagse - hervertelling is van het Jonestown gebeuren.

De langzame spanningsopbouw werkt goed, omdat je als kijker de hele tijd het gevoel hebt dat er iets niet helemaal klopt. De hints die er hier en daar gegeven worden, bevestigen dit voorgevoel alleen maar. Hierbij helpt het dat Gene Jones het personage van Father op een intrigerende wijze neerzet, hetgeen voor meer ongemakkelijkheid zorgt.

Wat dat betreft komt de climax dan ook uitstekend uit de verf en zaait vanzelfsprekend een hoop chaos en ellende uitentreuren. Jammer genoeg werkt het handheld principe de film op dit punt tegen, omdat het op momenten te geforceerd aanvoelt.

Al met al best vermakelijk te noemen, mits je rekening houdt met de langzame pacing en enkele onwaarschijnlijkheden.

3,0 Sterren.

Of hier de twee beste actrices van het moment in zitten lijkt mij zeer en zeer sterk,maar wat een fijn filmpje is dit zeg.
Gedurende de hele film komt de spanningsboog steeds strakker te staan en komt uiteindelijk met eenluguber en shockerend einde

Ja echt weer een filmpje waar je nog even over napraat.
Overigens niet de enige film met dit onderwerp de laatste tijd Children of Sorrow (2014)
was er ook een met dezelfde insteek maar totaal de plank mis geslagen...

Deze film zeker een aanrader.

Helemaal geen onaardige film, al vind ik het niet echt een horror. Het lijkt er wel op dat Ti West zwaar geinspireerd was door Jim Jones die in 1978 ook ruim 900 volgelingen vergiftigde in Guyana. Ik kan de beelden nog goed herinneren van het journaal waarop je honderden doden mensen zag liggen, sommige hand in hand. Onvoorstelbaar dat er echt zulke mensen zijn die zo kunnen praten dat ze hen blindelings vertrouwen en geloven.

Oh? Ik denk niet dat er veel actrices zijn die op zo'n niveau acteren dan Sheil de laatste tijd. Ook zijn haar talenten niet echt te diskwalificeren omdat haar rol hier niet groot is.

Ook is het grotendeels persoonlijke smaak, ook goed acteerwerk is alleen subjectief te beoordelen. Al oogst Sheil enorm veel waardering door echte die hard filmliefhebbers. Dat zegt wel iets.

Onderhond die een Ti West met 3,5* bekroont? De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Het leek nog het meeste op een fake documentaire met een controversieel thema, bedoeld (leek mij) als zenuwslopende hommage aan de griezelfilms uit de zeventiger en tachtiger jaren. Zonder meer een film met behoorlijk wat potentie, maar het leek of het verhaal de horror in de weg zat. De trage spanningsopbouw was stemmig en had iets plechtigs. De persoonlijkheden van de drie journalisten (die een mysterieuze commune in een niet met name genoemd land vonden) bleven teveel in het ongewisse hangen. Het cameragewaggel bleef gelukkig binnen de perken.

Ik beschouw mezelf als een Die hard filmliefhebber!!!

Zeker een "goed actrice" maar de beste?

Maakt niet uit ieder z,n smaak....in ieder geval onder het mom van"het oog wil ook wat"daar scored ze ook wel punten mee.

Sterk begin en een erg goede spanningsopbouw. Zat er lekker in en hoopte dat het zijn logica en realisme zou vasthouden tot het einde. Jammergenoeg beschouw ik dat als mislukt. Vanaf het moment dat de zus de beelden schiet gaat het bergafwaarts. Ze weet prima hoe ze de camera moet gebruiken, alles in focus, maakt van alles shots uit verschillende hoeken en documenteert alle gebeurtenissen tot in de puntjes, gaat helemaal nergens over natuurlijk, weg geloofwaardigheid. Jake maakt ook onmogelijke shots, zelfs op het moment dat hij niet bezig is met filmen en de camera gewoon naast z'n heup in de hand heeft volgt hij nog een vallend bekertje, komop dit is ronduit belachelijk en een belediging voor de kijker. Moeten we vanaf dit moment nog ''geloven'' dat de personages zelf hun beelden shieten, erg slecht uitgedacht dit. De film begon zo lekker en de acteurs deden het echt er goed, vooral de zus, Sam en Father. De dialogen en de handelingen van de personages werden ook realistisch gebracht en ik zat er echt goed in, maar dus vanaf dat ene moment is m'n cijfer een hele punt gezakt. Het verhaal zelf zit redelijk goed in elkaar en bleef ook wel boeien, het einde kon naar mijn idee wat sterker maar al met al prima kijkbaar.

Waarom hebben ze er niet voor gekozen om Patrick onder dwang de beelden te laten schieten? Ook waren er meerdere kansen voor Jake en Sam om een wapen dat in zicht lag te pakken maar die werden niet gegrepen? Ook een minpunt. Weet dat ik een mierenneuker ben met dit soort dingen maar vind dit JUIST IN DIT SOORT films erg belangrijk om het realisme (binnen de film) zo hoog mogelijk te houden. Ik bedoel, je kiest al voor de makkelijke weg om een film te maken dus maak dan in ieder geval de tijd vrij om over bepaalde zaken twee of drie keer na te denken.

Onmiddellijk moest ik denken aan de Johnstone Massacre in 1978 bij het zien van deze film. Volgens mij is deze film daarop ook deels gebazeerd. Onrealistisch is deze film dus geenszins. De spannings-opbouw was in ieder geval zonder meer goed, maar van die bewegende camera werd ik op een gegeven moment behoorlijk moe.
Shockerend kan ik deze film nu niet bepaald noemen - ik heb het allemaal veel erger gezien -, met uitzondering misschien van de scènes dat de moeder de keel van haar kind doorsneed en dat de zeker niet onaantrekkelijke Caroline zelfmoord pleegde door zichzelf in brand te steken.
Al met al dus best wel een aardige thriller deze film van Ti West die ik nu niet direct een horrorfilm wil noemen. Daarvoor was ie mijns inziens niet heftig genoeg.

3,5*

Inderdaad absoluut GEEN horror, bevat zo goed als geen elementen om daarvoor in aanmerking te komen.

Alsof 'heftig' een voorwaarde is.

Vrij opmerkelijk die definitie van horror voor velen.

Eindelijk een West op niveau.

Op papier zag het er anders niet al te best uit. West en kliekje weer samen om een film te maken, gelukkig is dat ons-kent-ons sfeertje er een beetje uitgegaan. Enkel Swanberg blijft wat lastig als acteur, maar Bowen doet het wel erg goed.

Al is het uiteindelijk Gene Jones die de beste rol neerzet. Geweldig personage die het nodige geloof verleent aan het verhaaltje. Moet ook wel want zoals steeds is de opbouw best traag, eens aangekomen in het kamp vlot het ook niet helemaal, maar wanneer Jones op het toneel verschijnt vervallen alle twijfels.

Finale mag er ook best zijn, enkel niet zo tevreden over de faux docu keuze. Naar het einde toe leek het mij ook wat arbitrair te worden en het voegt verder ook niet al te veel toe. Maar dat zijn opmerkingen in de kantlijn. Ik heb het sowieso wel voor secte films en deze is een leuke toevoeging aan het genre.

Hopelijk gaat West in deze richting verder. Wat frisser en moderner en minder dat vriendenkringgevoel.

3.5*