Het Vonnis (2013)

deze film paar weken geleden gezien in Metropolis Antwerpen. Ga uiteraard nog geen dingen verklappen (en wacht tot de film uit is om m'n score te geven, want het was nog in de eindfase van de productie). Maar het is zeker een toppertje om te gaan zien met een topcast en een intrigerend verhaal. Voorlopig 3.5*

Vrij sterk rechtbankdrama, waarin Verheyen toch voor een keer eens iets weet af te leveren zonder al te veel clichés. De vertolkingen van De Bouw en Leyssen zijn zeer goed, vooral die laatste blinkt echt wel uit. De moord van zijn vrouw greep echt wel naar de keel, en het vervolg erop werd vrij sereen en niet overdreven dramatisch in beeld gebracht.

Het rechtbank gedeelte was goed, maar ik vond het soms wat te uitleggerig en er werd een overaanbod aan rechtskundige termen gebruikt die ervoor zorgen dat het voor een leek niet makkelijk is om te kunnen volgen. Sommige stukken waren gewoonweg ook te lang en de nieuwsuitzendingen brachten naar mijn mening ook niet al te veel bij.

Al bij al een geslaagde film van Jan Verheyen, ik denk zijn beste.

*3.5

Gisteren in Antwerpen gaan bewonderen. Jan Verheyen levert hier, na de (naar mijn mening) niet zo geweldige "Zot van A", een zeer degelijke dramafilm af! Het thema is dan ook zeer actueel in dit land. Voor kleine overtredingen krijgen mensen vaak grote boete's terwijl voor grote misdrijven ze soms gewoon de gevangenis niet in hoeven (vaak wegens een procedurefout of plaatsgebrek). Althans dit is in België zo, of het Nederland ook zo is, daar kan ik mij niet over uitspreken.

Koen de Bouw's sterke acteerprestatie is een genot om naar te kijken. Wel vind ik, is het weeral een zelfde soort rol, namelijk die van getraumatiseerde, eerlijke man die zijn familie heeft verloren. Hetzelfde speelde De Bouw ook al in "De Indringer", "De Zaak Alzheimer" en "Vermist", maar dat wil niet zeggen dat hij niet goed deed, integendeel: Naar mijn mening is dit toch een van zijn beste rollen. Hij krijgt ook zeer sterk tegenspel van Johan Leysen. De scene's tussen deze 2 behoren tot de beste scene's uit de film, samen met die in de Rechtbank. Bij vlagen deed de film mij hier af en toe denken aan "Hof Van Assisen", een Vlaamse rechtbank-serie uit 1998 (inmiddels ook op DVD).

Ook leuk is dat de film niet cliché is (was ik opgelucht), wat in sommige recente Vlaamse film wel het geval is, en de lichte cynische ondertoon die af en toe in de film opduikt. ("Als we Segers vrijlaten dan wordt het hier terug de Far-West." - "Bwa ik heb het nooit gehad voor de Cowboys, altijd voor de indianen hé" ). Jan Verheyen heeft met "Het Vonnis" niet enkele een persoonlijk statement gemaakt, namelijk een aanklacht tegen het (soms) corrupte rechtssysteem, hij heeft ook één van z'n betere films afgeleverd!
*4.5

zeer goede misdaad drama film, en erg realistisch omdat je tegenwoordig zoveel van dit soort verhalen leest en hoort. en omdat je eigenlijk nooit helemaal precies weet hoe de vork nou in de steel steekt. kan me dan ook precies voorstellen hoe z'on man zich bedrogen voelt door de Democratische rechtstaat waarin die woont, er zijn volgens mij nogal wat verschillen tussen Belgïe en Nederland, maar toch dit zou ook zomaar bij ons kunnen gebeuren, de hoofdrolspeler Koen de Bouw zet echt een fantastische acteerprestatie neer. nee kan niet anders zeggen dan dat dit een zeer goede realistische rauwe drama film is. zat vastgekluisterd in de stoel gedurende de hele film daarom ook voor deze film een dikke welverdiende 4.5 ster

Tegenvallende film die weinig spanning kent, en qua opbouw zeer voorspellend is. Het thema procedurefout wat België sinds jaar en dag parten speelt, heeft op zichzelf alles om iets indrukwekkend van te maken, maar het vonnis is daar geen goed voorbeeld van. Het acteerwerk in het huis van vrouwe Justitia is erg ingestudeerd, en een ieder doet zijn/haar zegje op een manier waarbij je de emotie niet echt voelt. Johan Leysen maakt met zijn pleidooi hierop een uitzondering.

Ik schreef een kleine verhandeling over de film. Mocht iemand dit beschouwen als een soort ongeoorloofde zelfpromotie, gelieve dit bericht met permissie te verwijderen! Maar knippen en plakken van mijn opvattingen ging me ook weer wat te ver.

Het Vonnis: wat moeten we met wraakgevoelens wanneer Justitie faalt? | Stephan Wetzels - stephanwetzels.nl

Ik had wat meer verwacht van 'Het Vonnis'.

Hij is zeker niet slecht, maar een beetje te flauw. Waarschijnlijk omdat een groot deel zich in de rechtbank afspeelde.

Op de acteerprestaties niets aan te merken want onze betere acteurs zitten ook hier weer in. Het mocht alleen allemaal wat heftiger, meer thriller zijn voor mij.

3 sterren

Ik ben een liefhebber van rechtbankdrama’s, vooral omdat rechtszaken doorgaans een uitgelezen kader vormen voor het opbouwen van spanning. Dat heb ik in deze film node gemist tot aan de slotpleidooien van de beide advocaten. Toen pas kreeg ik het juiste gevoel, dat ik (vrijwel) altijd krijg bij het kijken naar een rechtbankfilm. Daarvoor is het een inspiratieloze film, die focust op gaten in de wetgeving waardoor schuldigen door futiliteiten (?) vrijuit gaan.

De acteerprestaties van Koen De Bouw, Johan Leysen en Veerle Baetens zijn zeker niet slecht, maar een gevoel van teleurstelling overheerst toch bij mij.

Aardig.

Wat vlakke tv film-achtige film met degelijk acteerwerk die vooral interessant is door de overeenkomsten met het Nederlandse rechtssysteem.

Niet heel bijzonder, maar zeker de moeite waard. 6/10*

Zeer goede film van Jan Verheyen.

De vraag die zich met deze film opdringt is "In hoever kunnen procedurefouten die met de grond van de zaak niets te maken hebben worden ingeroepen om beslissingen, zoals het vrijlaten van betichten, te nemen".

Meerdere gevallen hebben zich de jongste jaren voorgedaan en Jan speelt aldus kundig in op de actualiteit.

Wellicht is er iets te doen met de omschrijving van het begrip "procedurefout" maar in afwachting, blijft de mogelijkheid dat elke advocaat zich op procedurefouten zal beroepen, als hij hiermee zijn client vrij kan krijgen, hoe groot de waarschijnlijkheid van "fout" ook is.

Hoe dan ook een interessante film, goed en spannend opgebouwd, met stevige dialogen en pleidooien, inzonderheid van Johan Leysen.

Goede vertolkingen, ook van Veerle Baetens, die toch best haar Antwerpse "i" en "u" zou achterwege laten. Dit terzijde.

Toch een mooi rechtbankdrama dat vooral de frustratie van de gebreken in Justitie aankaart. De gebeurtenissen zijn op zich vooral een feit en hoeven niet uitgerekt te worden. Het verhaal van de film is de rechtszaak rond Luc Segers. Het script volgt dan ook stap voor stap het proces met alle procedures en tijdens de rechtszaak zelf zit je als kijker mee in de jury. De acteurs doen het niet slecht, maar door de focus op de zaak en minder op de personages, groeien tegelijk de figuren niet helemaal in de film. Maar Verheyen weet dat de zaak de kern is en zorgt dat die dan ook centraal in de film staat.

Tijdens de zaak zat ik ook wel met die frustratie over Justitie in België. Maar na de film had ik niet iets dat bleef nazinderen. Daarvoor was de film misschien te weinig verrassend, en was het vooral de schreeuw die velen soms in het hoofd hebben. Dit kan je wat bij Los plaatsen, al was die dan weer creatiever qua aanpak. Gelukkig heb je met de ijzersterke cast een reeks acteurs die de karakters (nu ze er toch zijn) zonder problemen kunnen neerzetten.

sterk verhaal, maar met iets te weinig passie verfilmd. Het lijkt alsof de meeste acteurs net een zware nacht achter de rug hadden, alleen Johan Leysen weet te overtuigen in zijn rol. Moedige film die de politiek aanklaagt daarom toch 4 sterren

Ik vond deze film zeer goed en zeker het bekijken waard. Ik vond dat allen zeer goed acteerde en ik had geen enkel probleem, op acteer gebied, in deze film.

De film was niet saai in mijn ogen en de 100 minuten dat hij duurde gingen vlotjes voorbij. Ook was alles zeer goed te volgen behalve het einde dat ietsje duidelijker had kunnen zijn.

Ik dacht dat het maar een gewoon filmpje ging worden omdat het een Belgische film was maar ik ben zeer verrast. Ik heb hem gezien in een film abonnement dat ik heb maar als ik hem in Itunes op de kop kan tikken voor max 7-8€ dan zal ik dat zeker doen. Een 4 heeft hij, in mijn ogen, zeker verdiend.

Oerdegelijk en realistisch rechtbankdrama met zeer sterke hoofdrollen van Koen De Bouw en Johan Leysen en mooi,strak camerawerk.Verder vielen de Meyere,Claes en de Wachter op in goede en de laatste zelfs in bijna hilarische bijrollen.Het verhaal was verder vrij voorspelbaar maar dat stoorde in het geval van het Vonnis niet.Boeiende en goede film.

Me ook eens aan deze gewaagd en 'k vond het een goeie film. Toch wel een boeiende rechtbankfilm geworden. Ook erg sterk geacteerd. Een aanrader.

Goeie film over een man die zijn vrouw en dochter verliest bij een geweldsmisdrijf. Het eerste gedeelte is nogal voorspelbaar en al in tal van andere films gezien. Maar wat volgt is een solide rechtbankdrama. Meeslepend verteld en goed in beeld gebracht. Ook de cast weet de film naar een hoger niveau te tillen.

Een iets uitgebreidere recensie door mijn herkijkbeurt van deze film.

Jan Verheyen staat in Vlaanderen (en misschien ook Nederland) bekend als simpele, vaak vermakelijke, maar door critici uitgespuwde blockbusters te maken. Nu is blockbuster uiteraard een raar woord in de Benelux (al doet Nederland wel vaker een poging met films als De Ruyter etc) maar aangezien de films van Verheyen toch vaak met gemak de 350 000 bezoekers trekt (en in Vlaanderen een film bij 100 000 vaak al als een succes gezien word) moet er toch een zeker publiek zijn voor deze films. Met Dossier K zette hij zelf als regisseur al een stap vooruit qua pure filmkwaliteit, al was de basis wel al gezet door het nog betere 'De Zaak Alzheimer' en met Het Vonnis toont de man dat hij ook zélf voor een kwalitatief sterke film kan zorgen gekoppeld aan toch een zekere mainstream. Het is dan ook nogal een rare keuze dat de man zich het afgelopen jaar bezighield met 'FC De Kampioenen'.

Deze film is een redelijk typisch rechtbankdrama zoals er in Amerika aan de lopende band word gemaakt. Toch heeft de film een andere sfeer door de settings, de cinematografie en de opbouw. De film begint eigenlijk zonder een echte opbouw. Dat is meteen het sterke én zwakke punt van de film. Zo wordt je enerzijds meteen in het verhaal getrokken door een afschuwelijke gebeurtenis, anderzijds krijgt daardoor het hoofdpersonage niet de achtergrond die nodig was om zijn personage de nodige gelaagdheid te geven voor zijn daden en om als kijker écht mee te leven. Jan Verheyen heeft het wel slim aangepakt om Koen De Bouw als hoofdacteur te gebruiken. Hoewel de achtergrond van het personage dus miniem is pakt De Bouw wél elke kans waar mogelijk om zijn personage niet plat en cliché te laten overkomen. Niet alleen De Bouw is hier in vorm, ook Johan Leysen schittert als de advocaat van De Bouws' personage, vooral in de tweede helft van de film toont de man zijn kunnen en speelt hij soms de rest weg.

De eerste maal keek ik de film via on demand (in één stuk dus), nu was de film op tv en daar krijg je dus reclames tussen, waarom ik dit zeg? het viel me nogal op dat de film wel zeer simpel ingedeeld is. De eerste reclame kwam net voor de moord, de tweede reclame eindigde nét voor het rechtbankgedeelte startte en de laatste reclame, nét voor de finale. Het is niet echt storend maar anderzijds is het toch allemaal net wat té simpel. Toch doet het geen afbreuk aan het laatste gedeelte. De pleidooien van elke zijde is schitterend én een uitgelezen kans om de talentvolle cast ten volle te benutten en dat gebeurd ook. Elk pleidooi kan elke kijker een gedachte geven die misschien haaks staat op hoe de film eindigt. Overigens is dat einde naar mijn gevoel wel een tikkeltje onwaarschijnlijk zonder daar over uit te wijden. Visueel is de film wel strak en zelfs Amerikaans-achtig wat gecombineerd met een atypische setting (rechtbanken zien er hier anders uit) wel een frisse wind geeft aan het genre.

Het Vonnis is een sterke rechtbankthriller die het beste uit Verheyen naar boven haalt. Aangevuld met een sterke cast, een solide verhaal en visuele kwaliteit is dit ongetwijfeld puur kwalitatief de beste film van Verheyens' repertoire.

3,75/5

Opzichzelfstaand een prima film maar vergeleken met de Amerikaanse rechtbankfilms is het echter allemaal niet erg sterk. De sfeer in de rechtbank, overleg tussen advocaat en beschuldigde en het feit dat er geen fysieke slachtoffers in de zaal zaten vond ik mindere punten. Het sterkste punt van de film is toch dat er aangekaart wordt dat het Belgische gerechtssysteem niet is zoals het zou moeten zijn, wat het slotpleidooi van de Cock ook magnifiek weergeeft.

Verheyen weet de morele ambiguïteit en het theatrale festijn van rechtspraak te vertalen naar de Vlaamse cinema. De regisseur zet de gladde stijl van Hollywoodcinema in om een sfeervol beeld te geven van rechtspraak in en rond het hof van assisen. We kennen het van zoveel andere Amerikaanse genreklassiekers, maar in de lage landen is het een genre wat normaliter niet met zoveel verve gepresenteerd wordt. Volbloed rechtbankverhalen zijn schaars. Hier wordt een filosofisch issue toegankelijk gepresenteerd: wat als een misnoegde burger een moord pleegt uit onvrede over procedurefouten in het systeem? Het raakt scherp aan óók in Nederland rakende discussies over populistische volksmennerij rond bekende strafzaken, terwijl de uitdragers van het strafrecht niet altijd weten hoe zij met de invloed van de vox populis om moeten springen.

Behoorlijk geacteerd drama waarbij vooral de pleidooien sterk worden neergezet. Het verhaal is op zich interessant maar als film mis ik wel wat staaltjes scenario schrijven en cinematografie met name.

Een goede drama/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Heel goed...

De Vlaamse of Belgische filmwereld is niet zo vertrouwd met rechtbankfilms. Het initiatief van Jan Verheyen mag dan ook aangemoedigd worden. Verheyen is niet mijn favoriete Belgische regisseur en maakt eerder vermakelijke luchtige films voor het brede publiek. Voor Het vonnis slaat hij een andere meer controversiële weg in. Eerst en vooral wil ik de opinie van Goongumpa van 2 februari 2016 onderschrijven. Het lag er net iets té vingerdik op in welke richting Verheyen de kijker wil duwen. De ondertoon is uitgesprokener en ja populistischer dan films met eenzelfde beladen thema's als bvb Dead man walking om er maar eentje te noemen. Nu niet dat Verheyen expliciet een nieuwe mars beoogt, maar met deze film stelt hij vrij ongenuanceerd en eenzijdig en op een erg emotionele manier de rechtstaat aan de kaak.

Goed, los hiervan is de film op andere vlakken best ok. Dit is mijn 6e Koen De Bouwfilm op korte termijn (het is eventjes genoeg geweest). Ik zag goede acteerprestaties, maar vond Veerle Baetens als advocate een beetje miscast hoewel ik haar ten zeerste apprecieer als actrice. Jappe Claes speelt ook hier weer geweldig. Hij heeft die kop om steeds weer een arrogante machtige topfiguur te vertolken, dit keer als Procureur-Generaal. Ook Johan Leysen deed het goed. De slotpleidooien waren van de drie partijen van een hoog niveau, zowel inhoudelijk als qua presentatie. Voor mij één van de beste momenten van de film. Al vond ik de verwijzing naar de jeugd van De Groot uit de lucht gegrepen. Dit kwam nergens anders te sprake en klonk in deze film stuntelig, plat, vrij hol en redelijk onrealistisch. Het principe "Dura lex, sed lex" vond ik dan stukken beter en relevanter.

Het geweld in de film was hard en expliciet, hoewel de moord op De Groot wel binnen de perken bleef (al dan niet bewust). Er werd goed aandacht besteed aan het trauma dat Segers ervoer. De vertwijfeling en het ongeloof in zijn ogen na de moord of het aanhoren van de procedurefout was sterk. Ook de leegte werd sterk geaccentueerd: tandenborstels, de cliché gedekte tafel, ... Ik twijfelde aan mijn quotering voor 3,0* en 3,5*, neigde eerder naar dit laatste, maar na het typen van mijn mening val ik toch terug naar een voldoende 3,0*. Het verhaal en de acteerprestaties zaten goed, de boodschap zelf was iets te uitgesproken.

Zeer goed gemaakt, met een uitstekende hoofdrolspeler wiens gezicht het hele verhaal al bijna vertelt en een met name bij zijn slotpleidooi bijzonder overtuigende Johan Leysen. Maar helaas is deze film ook uiterst voorspelbaar, met raadslieden die keurig alle kanten van de zaak belichten zodat de kijker alle argumenten te horen krijgt en inziet dat iedereen een beetje gelijk heeft – tot de toch wel onverwachte slotscène... Als Verheyen de uitkomst van Segers' proces in het midden had gelaten zou dat ongetwijfeld hebben geleid tot kijkers die zich bedrogen voelen omdat ze dat een onbevredigend einde vinden en/of tot critici die hem ervan beschuldigen dat hij de morele, politieke en juridische consequenties van zijn "betoog" niet in daden durft om te zetten, maar bij het gekozen einde heb ik zo m'n vraagtekens (hoewel Segers' állerlaatste daad van de film [zijn tranen, want zijn vrouw en dochtertje heeft hij met zijn morele overwinning niet teruggekregen] dan weer wèl klopt).

Een indringend drama, sterk in beeld gebracht door een hele rits bekwame acteurs en actrices.

Verheyen (en zijn casting adviseur) sleepte(n) er zowat half Vlaanderen bij voor de rolbezetting, en de keuzes waren voor het grootste deel raak.

De Bouw is een van mijn favoriete Belgische acteurs, en stelde mij ook hier weer niet teleur.

En dan Jappe Claes, als procureur-generaal Vanderbiest.

Alleen zijn kop en uitstraling maken al dat je een hekel aan de man krijgt.

Perfect gecast.

Kippenvel kreeg ik echter bij het eindpleidooi van Johan Leysen in de rol van advocaat De Cock.

Weer een sterk staaltje van zijn kunnen.

Ik moest onwillekeurig even terugdenken aan de destijds razend populaire BRT TV serie "Beschuldigde sta op" (1964-1980) waarin assisenprocessen werden nagespeeld.

Recht en rechtvaardigheid

Ergens in 2016 kocht ik een Jan Verheyen boxset met daarin zijn eerste 12 films + de kortfilm Boys. Een beetje een impulsaankoop omdat het een editie was die tegen fikse korting de deur uitging (er ging maar liefst 80% van de initiële prijs af) en hoewel Verheyen op dat moment niet één van mijn favoriete regisseurs was, was de aanschaf het gewoon al waard wegens het boek dat erbij zat. Een mooi fotoboek met hier en daar een woordje uitleg over de films en na Boys in 2016 ben ik 5 jaar later eindelijk bij Het Vonnis gekomen.

Ondertussen weet ik dat Verheyen nooit één van mijn favoriete regisseurs zal worden maar het is en blijft wel een degelijke regisseur. Misschien in zijn carrière iets te vaak terugvallend op dingen die in het verleden gewerkt hebben (een groot deel van zijn oeuvre bestaat nu eenmaal uit remakes van Nederlandse films en voor iemand die beweert geen groot voetballiefhebber te zijn keert hij wel erg vaak naar het spelletje terug) maar het is altijd wel de moeite als hij eens een uitspatting begaat en Het Vonnis hoort in die categorie. Het maatschappijkritische is de regisseur absoluut niet onbekend maar je voelt dat Het Vonnis gewoon één grote brok frustratie is die neergepend moest worden. Het resultaat is een rechtbankdrama waar in heuse Hollywoodstijl een aantal indrukwekkende monologen mag worden georeerd en het is vooral een film die vlotjes speelt met het gemoed van de kijker. Je wordt over en weer geslingerd in de vraag "wat zou jij doen?" (in twee opzichten zelfs: zowel als wraaknemer op de moordenaar van je gezin maar ook als jurylid) en het is o zo jammer dat Verheyen het uiteindelijk niet aandurft om de vraag open te laten.

Ik had er namelijk eventjes goede hoop in toen de audio van het vonnis werd weggedraaid en je niet helemaal kon uitsluiten of het nu applaus of boegeroep was in de rechtszaal maar al snel blijkt Segers toch te zijn vrijgesproken. Jammer dat Verheyen uiteindelijk dan toch zelf de beslissing maakt maar het doet gelukkig geen afbreuk aan hetgeen ervoor komt. Verheyen haalt de hele VTM nieuwsdienst (de zender sponsort bovendien ook de film) voor de camera - wat de authenticiteit wel ten goede komt trouwens - en kan ook qua cast op een aantal grote namen rekenen. Een aantal Verheyen-regulars zoals Joke Devynck en Jappe Claes zijn te spotten in bijrollen maar het is toch vooral Johan Leysen die als advocaat echt weet te schitteren. Koen De Bouw loopt er maar wat gewoontjes bij en ondergaat vooral, absoluut een goede acteur maar hij zoekt het voor mij toch net iets te vaak in hetzelfde straatje, en Veerle Baetens weet eigenlijk pas helemaal op het einde indruk te maken. Een aantal acteurs blijven een beetje onderbelicht en lijken gewoon meer als vriendendienst te komen opdraven, Sven De Ridder zijn rol is eigenlijk gewoon een doorslag van zijn rol uit Zot van A, maar daar kun je moeilijk over klagen als je het over bijvoorbeeld Jo De Meyere en Chris Lomme hebt.

Ik ben wel van plan om de rest van het oeuvre van Verheyen te gaan kijken en het liefst chronologisch maar wel jammer dat de eerstvolgende interessante film pas Het Tweede Gelaat is.. Red Sandra lijkt me ook nog fascinerend maar 3 Kampioenenfilms en met De Collega's één van de grootste flops uit de Vlaamse filmgeschiedenis.. Hopelijk kan Verheyen me verrassen zoals hij dat in het verleden nog deed maar ik heb er niet meteen goede hoop in.

4*