Dawn of the Planet of the Apes (2014)

Na Rise of the Planet of the Apes, waren mijn verwachting hoog voor het vervolg. Helaas, deze Dawn of the Planet of the Apes, haalt het niet bij zijn voorganger. Eigenlijk op veel fronten niet..

Het verhaal is erg vergezocht. Het eerste uur gaat over de dam en de activatie ervan, zodat de mensen weer brandstof krijgen etc.. Dit gedeelte van de film vond ik niet altijd even boeiend en het was allemaal mij wat te traag. Later, nadat Koba de boel verraadt, komt het eindelijk wat opgang. Maar ook op dat gedeelte struikelt de film; voorspelbaarheid. De vette actie die kijkers getrakteerd kregen in het eerste deel op de Golden Gate Bridge, moeten het hier doen met donkere (nacht) scenes. Storend is het aan de ene kant ook wel weer niet, maar tipt op climax ook niet aan Rise of the Planet of the Apes. Het open einde baart mij lichte zorgen. Gaan we voor de derde keer kijken naar oorlog tussen de mens en de aap? Dat zit er vast wel in, daar draaien de films uiteindelijk ook om, maar ik hoop dat het verhaal beter op de poten gezet gaat worden.

Uiteraard heeft de film ook veel te bieden. De apen zijn prachtig in beeld gebracht en de special-effects niet minder. Al met al is deze film het kijken zeker wel waard. Ik ben wat kritisch, maar dit komt voornamelijk door de hoge verwachtingen, die helaas niet altijd kunnen worden waargemaakt.

Net zo'n intense ervaring als Rise.

Rise begon met lage verwachtingen maar werd uiteindelijk een grote hit en een erg geliefde film. Dat komt met name doordat de film hart heeft. Alles, van de acteurs tot de visual effects, is met zoveel zorg en liefde gespeeld en gemaakt. Ook had het redelijk succes aan de box office. Reden dus om weer een vervolg te maken die gelukkig in dezelfde lijn doorgaat.

Dat betekent dat het verhaal nog verder wordt ontwikkeld. En dat is meer dan goed gelukt. We zijn nu zo'n tien jaar verder en we krijgen in een soort kleine recap aan het begin te zien en te horen wat er in die tijd zoal gebeurd is. De mensen zijn min of meer uitgeroeid en de apen hebben de planeet overgenomen. Sterk punt is dat het zich hier veel op de wereld van de apen richt en we krijgen dan ook erg veel te zien van Ceasar en zijn "familie" waar ik eerst een beetje huiverig was voor apen te paard of het vele spreken buiten een enkel woordje om, heb ik me daar op geen enkel ogenblik aan gestoord. Het komt wederom zo gemeend en geloofwaardig over en Reeves weet dat enorm goed te brengen. Die geloofwaardigheid is te danken aan de ongelooflijk goede CGI. Er zijn de laatste jaren zoveel grote stappen gemaakt om zo foto realistisch mogelijke karakters te maken. En dat is het. De details in uitdrukkingen, de haren, de ogen. Alles ziet er perfect uit. Daarnaast is natuurlijk ook het acteerwerk en de motion/performance capture van enorm belang. Hier is ook een flinke vooruitgang gemaakt. De echte acteurs zijn nu terug te zien in hun rol als iets of iemand anders. En wie beter in te huren dan Andy Serkis. Wat een enorm goede acteur is dat zeg. Lijkt me tegelijkertijd ook erg frustrerend dat je nu bijna nooit meer fysiek te zien bent en als het ware ook een beetje wordt getypecast.

Een ander sterk punt in de nieuwe Apes films is ook het menselijke aspect. In tegenstelling tot de oudere films zijn ze hier erg goed uitgewerkt. Al had ik hier heel erg graag meer backstory gezien van enkele personages. Ook hier is het acteerwerk fenomenaal en met zoveel gevoel gebracht. De emoties komen fantastisch over. Wat ook goed hierdoor is dat je niet echt een kamp kan/wil kiezen. Dat maakt de kijk ervaring veel interessanter. JE begrijpt en de mensen en de apen in hun keuzes en denkbeelden.

Verhaal wordt verder goed uitgewerkt en erg zorgvuldig uitgewerkt. Belangrijk hierin is de balans die Reeves en zijn team hier weten te creëren. Emotionele uitspattingen worden goed afgewisseld met actie uitspattingen. Het begin van de oorlog wordt erg goed gebracht. Verder is de plot van de dam natuurlijk iets wat die elementen aan elkaar moet knopen maar is een volledig inwisselbaar iets. Al is het natuurlijk wel nodig om enige houvast te hebben in een film als dit. De actie ziet er erg goed uit. Vooral de eerste apen charge is schitterend om aan te zien en datzelfde geld ook voor de goede climax. En dan dat slot. Kippenvel. Je wilt nu echt weten hoe het verhaal verder gaat verlopen in War of the Planet of the Apes. En het is te hopen dat de lijn van dit deel van de franchise wordt doorgezet want dit smaakt alleen maar naar meer. Fox heeft hiermee iets enorm goeds in handen en heeft een erg goede zet gemaakt door Apes nog een kans te geven na het Burton uitstapje, wat ook een behoorlijke achievement was op andere vlakken (de make-up), en dat mogen we ook niet vergeten.

De sfeer is hier ook erg goed. De sombere bossen en stad, de regen, cameravoering, geluid enz.. Maar een iemand is hierin continu erg belangrijk om de emoties juist over te brengen en het geheel nog geloofwaardiger te maken. En die man is hier te weinig genoemd want zijn bijdrage hieraan is fantastisch. En dat is Michael Giacchino. Wat een goede composer is dit zeg. Van zijn simpele doch gevoelige piano Melodieën tot de grote epische werken. In alles weet hij het juiste gevoel over te brengen. En hij doet dit ook zonder zich te veel op te dringen en wat meer op de achtergrond te blijven. En helemaal al niet als dat ook echt niet nodig is. Al zijn zijn uitspattingen ook erg geslaagd. Erg knap dat je jezelf ook weg kunt cijferen om de rest te laten spreken. Een van mijn favoriete composers van dit moment.

Dawn of the Planet of the Apes zet de lijn van Rise goed door en weet daarnaast ook met genoeg nieuws te komen om de boel interessant te houden. Hopen dat War net zo goed gaat worden.

Ik vind t ook niet echt bij t eerste deel passen, het sluit TOTAAL niet aan op het eerste deel Rise, ze mogen dan wel met geweren gaan schieten maar

#1 de hoofdrolspeler van de eerste film zit er niet in

#2 wat is er in godsnaam gebeurt aan t einde van de eerste film?

#3 wat is er in godsnaam gebeurt met de Planet of the Apes?

#4 wat is er in godsnaam gebeurt met de hoofdrolspeler op het einde van de film ? het is nu net of ze hem hebben neergeknalt en gewoon met iemand anders door zijn gegaan, ook met een TOTAAL andere aapsoort en een TOTAAL soort ander animatie van de "Apes" en ook met een totaal andere aap als hoofdrolspeler genaamd Ceasar

al om dat vond ik t een VERSCHRIKKELIJKE film

Deze was op tv en eens meegepikt en vond hem niet mis, maar het eerste deel vond ik nog iets sterker. Het eerste uur vond ik wel erg goed, het tweede uur iets minder.

Visueel was het wel in orde, zeker Ceasar zag er erg goed uit.

Vond hem wel het bekijken waard.

Goede film. Het heeft een hart en een ziel. Een sterk verhaal zonder eenvoudige tegenstellingen van goed-versus-kwaad. Er zijn goede en slechte apen en goede en slechte mensen, met ieder toch begrijpelijke motivaties. De film is boeiend van begin tot eind want de actie staat steeds in dienst van het verhaal.

Ik ben niet ontgoocheld. Ik was al sterk onder de indruk van Rise of Planet of the Apes (4*) maar dit vervolg vond ik niet minder. Dit zijn van die zeldzame blockbusters die zowel sterk zijn visueel als op inhoud. Er zitten zoveel morele en principiële kwesties in deze film verborgen dat dit zonder meer geweldig goed is. Vertrouwen vormt een rode draad doorheen het verhaal en dit komt soms in mooie gebaren tot uiting. De fragiele band tussen aap en mens wordt gevoeld, en de intelligentie van Caesar wanneer hij een vredevol samenleven tussen beiden als een te benutten kans ziet trof me aan de borst. Veel beter kan cinema niet worden.

Men kan zich erover beklagen, maar de keuze om telkens andere mensenpersonages in de films te steken vind ik een sterke keuze. Will Rodman hoorde bij de jonge Caesar, terwijl Malcolm bij de hoopvolle en wijze Caesar hoort. Ik heb absoluut geen zin om te weten wat er met Rodman is gebeurd.

Uiteraard komt er nog een haar in de boter in de vorm van Koba, ooit een mishandelde laboratorium-aap die erop gebrand is de mens te laten boeten. . En dan natuurlijk nog de actie; intens gewelddadig met genadeloos schieten en opnieuw een prettige finale. Vond hier helemaal niks verkeerds te bespeuren.

In een artikel over de 'beste' Planet of the Apes' film kwam deze er als beste uit. Op een mindere sequel uit de originele reeks na, is dit voor mij net de minste film van de franchise. Het verhaal is duidelijk een overbodig tussenstuk in aanloop naar aansluiting met de originele film. Maar trilogieën zijn aantrekkelijker en financieel interessanter natuurlijk, dus rekken we al de ideeën die we hebben voor een prequel tot een driedelige film.

Geen James Franco dit keer, maar wel Jason Clarke en Gary Oldman die naast Andy Serkis als Caesar mogen schitteren. Al is schitteren dan weer relatief. De talenten spelen met hun loonbrief in gedachten. Gelukkig brengt Serkis het er beter van af en maakt hij van Caesar een boeiend personage. De film is teruggebracht tot een gevecht tussen mens en aap. Meer is er ook niet te zien en dat zorgt voor een hele saaie film. We krijgen enkele cliché personages te zien, maar dit is echt slaapverwekkend. Jammer, want de apen zien er geweldig uit en het voelt dan ook aan als een verloren investering. Een beter script en een andere regisseur hadden hier veel meer uit kunnen halen.

Mja, een typisch blockbuster en dat is toch een genre ondanks de amusementswaarde die me toch iets minder ligt. Vele clichés loeren om de hoek en je krijgt opnieuw een traditioneel verhaaltje van de verdorven mensheid tegenover andere wezens. Een klein groepje morele mensen staat er middenin en tracht de boel te redden. Er mocht dan wel een kleine zijsprong zijn met het feit dat blijkbaar apen niet zozeer verschillen van mensen (Koba), maar al bij al blijft een lauwe soep.

De plotline van het verhaal is het vertrouwen dat al dan niet geschonken wordt tussen mens en dier en tussen beide wezens onderling. Dit werd vrij goed uitgewerkt in de film, vooral bij de apen dan. Wraak wordt weergeven als negatief en een verkeerde emotie, maar dat betekent uiteraard niet dat er geen grond van waarheid achter schuilt. Opnieuw werd duidelijk, ook bij de apen, hoe volgzaam een kudde kan zijn met een sterke bepalende leider (zowel Caesar als Koba). De aanval met de mitrailleurs vond ik er wat over. Ook wanneer Koba viel vond ik de uitspraak van Caesar niet echt logisch. Wat bedoelt hij dan wel? Wie is Koba dan volgens hem? Zei hij eerder niet dat mensen en apen niet zo heel veel verschillen van elkaar? Dit was een te simplistische sentimentele uitweg in het verhaal.
Maar globaal gezien vond ik dit een aanvaardbare film met een voldoende 3,0*.

Tegenvaller.

Was erg enthousiast met Rise of the Planet of the Apes maar dit was me toch eens een tegenvaller. Hij is niet eens zo heel slecht, maar ik had er gewoon zo veel meer power van verwacht. En dat met Reeves aan het roer.

Waarbij het eerste deel een lange inleiding had met aan het einde een mooi spektakel was dit gewoon niet zo het geval. De lange inleiding is er best wel, maar met wat meer spanning dat ik opzich niet heel erg vond. Cast doet het meer dan ok, maar overklast zichzelf niet.

Soms zit er dan een mooie actiescene in maar ik vond het wat tekort schieten. Dankzij de aap "Koba" zit er uberhaupt spanning in. Slotfase vond ik leuk om te zien maar qua actie dus te zwak. CGI is wel beter dan het voorgaande deel en de locatie ook. Leuk om te zien hoe ze het verhaal compleet hebben kunnen omdraaien.

Minste Reeves voor mij, maar niet slecht. Kijken of deel 3 wel leuk is.

Ook dit deel herzien met het oog op het derde deel.

Daar de herziening van het eerste deel me wederom erg kon bekoren vond ik deze herziening een stukje minder.

Al met al is dit toch wel een erg duistere film met een wat mager verhaal en komen er ook heel wat clichés voorbij. Het verhaal is simpel, niet echt origineel en boeiend is het ook al niet echt.

Toch wegen al deze negatieve punten niet op tegen het visuele aspect van deze film. Want wat ziet het er wederom geweldig uit zeg. De apen zijn levensecht en het is haast moeilijk te geloven dat dit uit een computer komt.

Fenomenale CGI en aangezien deze reeks voornamelijk over apen gaat is dat toch wel een erg groot pluspunt.

3.5* blijven staan en ik ben erg benieuwd naar de afsluiter van de trilogie.

“War has begun.”

Dawn of the Planet of the Apes is het vervolg op Rise, en in tegenstelling tot zijn voorganger duikt dit tweede deel gelijk in de actie en de strijd tussen de apen en de overgebleven mensen. Dawn is meer een conventionele actiefilm dan Rise, maar het geeft wel een intrigerend toekomstbeeld van een dystopisch landschap waarin de apen een rustig bestaan opbouwen, en de mensen proberen te overleven. De film is daardoor ook een interessante studie naar hoe wij als mens omgaan met elkaar, dier, plant en uiteindelijk de aarde.

Het verhaal van Dawn zit simpel in elkaar, en het blijft waanzinnig knap wat de makers door middel van motion capture hebben weten te bewerkstelligen. Andy Serkis is geniaal als Caesar, en ook de andere acteurs verdienen een compliment. De strijd tussen Caesar en Koba is de grootste kracht van de film, en de mensen steken er schril bij af. Daar kunnen zelfs acteurs als Oldman, Clarke en Russell niets aan veranderen. De actie ziet er geweldig uit en vooral tegen het einde trekt Reeves alle registers open. Dawn is een waardige opvolger van Rise, en het is een ijzersterk middendeel in één van mijn favoriet trilogieën.

From humans Koba learned hatred

Rise of the Planet of the Apes bleek een vermakelijke zit te zijn en ik nam me voor om meteen ook maar werk te maken van de rest van de trilogie. De afgelopen weken stonden in het teken van de apenplaneet films en ik was wel benieuwd hoe dit ging evolueren. Rise was namelijk een soort van remake/reboot van Conquest of the Planet of the Apes en ik hoopte ergens dat met deze Dawn of the Planet of the Apes een nieuwe weg uitgegaan ging worden. Rupert Wyatt keerde weliswaar niet meer terug als regisseur waardoor het stokje werd doorgegeven aan Matt Reeves.

Naar het schijnt was Wyatt niet al te overtuigd van de deadline die hem was voorgesteld en het ironische is dan ook dat die releasedatum is verlaat nadat hij het project had verlaten. Dat kon Reeves natuurlijk weinig schelen, maar je merkt toch dat Wyatt misschien net iets meer de betere regisseur was. Dawn is op zich een vermakelijke zit, maar verliest zich in het middenstuk toch net iets te hard in oeverloze herhaling. 130 minuten is dan ook gewoon te lang voor deze soort film en dan is het je vooral optrekken aan een aantal degelijke effecten. Het is moeilijk te zeggen waar juist het verschil zit, maar ik vond de apen uit Rise toch ook wel iets beter dan hetgeen hier wordt getoond. Wat vreemd is aangezien er 3 jaar tussen beide films zit dus je zou ervan uitgaan dat het eigenlijk enkel maar kan verbeteren bij dit soort grote producties. Verder is dit vooral een vervolg dat bijna alleen maar in name only is. Met uitzondering van Caesar en zijn kompanen schiet er namelijk niemand meer over.

En dat is op zich wel jammer. Nu het wordt wel netjes opgevangen door a) de film zich zo'n 10 jaar later te laten afspelen en b) een paar subtiele hints betreffende het lot van Rodman in de film te steken maar je mist toch wel James Franco als ik eerlijk ben. Jason Clarke voelt dan ook een beetje als een goedkopere kopie (Franco wou niet meer meedoen nadat Wyatt uit het project was gestapt en was naar het schijnt erg verbaasd toen hij te horen kreeg dat hij een cameo - die uit ongebruikt materiaal van Rise is samengeplakt - in deze film had) en hoewel ik best wel een Gary Oldman fan ben, krijgt hij hier veel te weinig ruimte om echt iets goeds met zijn rol te kunnen doen. De overige menselijke cast loopt er verder maar wat verloren bij (wat is het nut van de zoon van Malcolm? Het enige noemenswaardige dat Kodi Smit-McPhee doet is even met Maurice Black Hole van Charles Burns lezen) en het is dan ook maar goed dat je nog zo'n Andy Serkis ter beschikking hebt die de rol van Caesar met verve blijft spelen. Ook Toby Kebbell als Koba is een goede toevoeging.

Ooh ja, elk personage dat The Weight van The Band gebruikt als eerste nummer om af te spelen wanneer je jarenlang zonder stroom hebt gezeten krijgt sowieso van mij een halfje extra. Erg leuk momentje, maar het was echter jammer genoeg ook de aanduiding dat dat de film wat ging beginnen inzakken. War for the Planet of the Apes is dan alweer de laatste apenplaneetfilm in de reeks, ben benieuwd naar de afsluiter van een reeks die ondertussen al ettelijke decennia overspant.

Kleine 3.5*

Een redelijk vervolg op Rise of the planets of the apes, maar vooral niet beter.

Sprongetje voorwaarts in de tijd leert ons wat er einde deel 1 aan zat te komen. Het leven, overleven en heerschappij van Caesar wordt redelijk gebracht net als de spanning met mensen. Erg vernieuwend is het verder allemaal niet, ondanks dat het er wel knap uit ziet. Er wordt hier boven gerept over een typerend beeld, de 'slechte' mens tegen andere diersoorten. Iets dat ik in die zin niet terug zie. Slechts Dreyfus is op bloed uit en vooral bezig als ophitser en Carver is gewoon dom. Daar tegen over staat de zelfde rol van Koba bij de apen...dus hoezo de slechte mens?

Caeser boeit me weer volledig, verder mis ik toch de mens/aap tegenstelling die in deel 1 veel subtieler uitgespeeld wordt, psychologisch gezien dan. Daar komt de emotie die best knap gemaakt is op de kop van Caesar veel mooier uit. Nu verwordt de film op een gegeven moment teveel in een toeters en bellen hak en zaag film. De soundtrack is overigens soms ook teenkrommend slecht, iets dat bij een avonturenfilm uit de jaren '80 of '90 past. Wel erg grappig, Koba tot twee keer toe met die twee huurlingen in dat pakhuis.

Nee, Dawn ot Planets of the apes is aardig maar niet bijzonder. Ik hoop dan ook dat het vervolg verbetering kent.

Dawn of the Planet of the Apes een heerlijke film uit de reeks die geen moment weet te vervelen. Mooie weergegeven en uiterst vermakelijk.

De door mensen opgevoede Caesar [Andy Serkis] is nu aanvoerder van een groep superintelligente mensapen en vader van twee zoons. De menselijke bevolking is in de jaren sinds Rise of the Planet of the Apes gedecimeerd door een epidemie die door de mensapen zou zijn veroorzaakt. In opdracht van Dreyfus [Gary Oldman] probeert Malcolm [Jason Clarke] met een groep jagers een elektriciteitscentrale in het leefgebied van Ceasar en de zijnen te bereiken, zodat de mensen weer over stroom beschikken en hun kansen op overleving vergroten. De door mensen verminkte Koba [Toby Kebbell] vertrouwt mensen voor geen cent, maar Caesar [Andy Serkis] besluit dat het beter is om Malcolm het voordeel van de twijfel te geven. Dat neemt niet weg dat de spanningen tussen mensen en mensapen, maar ook die tussen de mensapen onderling, enorm toenemen en dat er maar één vonkje nodig is om de boel uit de hand te laten lopen. Technisch meer overtuigend dan voorganger Rise of the Planet of the Apes, maar het gebrek aan karakterontwikkeling maakt dit wat minder verrassend en daardoor ook wat minder interessant. Serkis bevestigt nog maar eens zijn reputatie als de Lon Chaney van de motion-capture. Hij is subliem.

Uitstekend vervolg op de ook al prima Rise of the Planet of the Apes. uit 2011. Vind 'm eigenlijk nog een tikkie beter en vooral harder. Ook apen kunnen behoorlijk gemeen zijn tegen elkaar. Vooral de val van het balkon komt behoorlijk bij je binnen. Mooi is ook dat je twee tweestrijden hebt tussen twee apenvolken en twee groepen mensen. De 4K is ook hier weer prima verzorgd.

Film 4.5
Beeld (4K) 4.5
Geluid 4.5

Vervolg op Rise Of The Planet Of The Apes uit 2011. In drie jaar tijd zijn de trucages behoorlijk verbeterd en ditmaal ziet de hoofdaap Caesar er wel overtuigend uit. Met name het openingsshot met de close-up van Caesar’s ogen, waarna de camera langzaam uitzoomt totdat Caesar volledig in beeld is, is een sterk staaltje computeranimatie. De trucages zijn dan ook het sterkste punt van deze verder weinig opzienbarende actiefilm. Het verhaal is vrij voorspelbaar, de menselijke acteurs weten niet te imponeren en het tempo is op veel momenten te traag. De speelduur van ruim twee uur is dan ook veel te lang. Daar had best een half uur vanaf gekund.

Visueel overdonderend, maar inhoudelijk is ze te licht. Toch werd de film enorm goed ontvangen door filmcritici en met een wereldwijde opbrengst van 707 miljoen dollar was ze ook veruit de meest succesvolle film uit de franchise.

Een prima vervolg op het eerste deel. Sommige dingen beter, sommige dingen niet zo goed.

De CGI is duidelijk verbeterd: 3 jaar ontwikkeling van techniek en een bijna dubbel budget zullen hier aan hebben bijgedragen. De hoofdrollen acteren prima (sommige bijrollen als Dreyfus gespeeld door Gary Oldman zijn tenenkrommend slecht, maar goed, die zie je gelukkig niet al te veel in beeld). Duidelijk meer actie in dit deel maar er is nog steeds ruimte voor rust, drama en verdieping. Ook hier geldt dat de ontwikkelingen allemaal soepel/vloeiend verlopen wat het geheel geloofwaardig maakt. Sommige sub plotjes - zoals relatie zoon met stiefmoeder - komen wat minder goed uit de verf: had er wat meer aandacht aan gegeven of anders weggelaten. Wat ook sterk was is de gelijkenis met veel conflicten in de wereld: één gek gaat over de schreef, hele volksstammen volgen of willen daarna juist wraak nemen waarop weer een reactie komt. De vicieuze cirkel is opgestart en bijna niet meer te doorbreken door groepshysterie en (voor)oordelen. Dit is (helaas) uit het leven gegrepen.

Grootste probleem voor mij waren de decors. Man, man, man.... wat zagen er die vaak nep uit. Het ene studio decor na andere passeerde de revue met van die echte studio verlichting (terwijl scene zich buiten afspeelt of in een niet verlicht vervallen gebouw). Ook veel te cliché allemaal: het was allemaal veel te gestileerd om een apocalyptisch gevoel te krijgen: elk rommeltje leek zeer precies te zijn gemodelleerd en neergelegd om zo de perfecte scene te bouwen. Bv. de Landrover waarin ze reden: perfect geverfd om oud te lijken. En dat alles deed echt afbreuk aan de film en haalde me regelmatig uit het verhaal, zo nep zag het er op momenten uit. En dat is jammer en onnodig. Zeker als je een budget hebt van 170 miljoen dollar.

Al met al toch een prima vervolg op deel 1 die op sommige fronten beter is dan deel 1, maar helaas op sommige fronten ook slechter. Daarom gemiddeld dezelfde score van 3 sterren.

Ik ga gewoon zeggen dat ik genoten heb van deze film en dat ik mij geen moment verveeld heb, er hebben hier al tientallen mensen de film uitgelegd dus dat gaan we niet doen...