The Blob (1988)

Kevin Dillon (broer van de veel bekendere Matt) en Shawnee Smith spelen de hoofdrollen. Verder is dit een dertien in een dozijn horrorfilm, al kan dit niet de bedoeling geweest zijn. The Blob is een remake. In '58 werd dit verhaal reeds op pellicule vastgelegd door Irvin S. Yeaworth Jr. met de jonge Steve McQueen (toen 28) in zijn eerste hoofdrol. Een steengoede film was dat niet, toch werd hij algemeen aanvaard als een klassieker en een cultfilm voor liefhebbers van het horrorgenre. Vandaar dat een stel slimme producers dertig jaar later een remake met uiteraard veel meer indrukwekkende special effects op touw zetten, zodat de gruweldaden tot in de kleinste details getoond kunnen worden. The Blob uit '88 werd evenmin een topper, al zullen de horrorfanaten ook deze prent niet willen missen. Regisseur Chuck Russell vestigde zijn naam en was later nog verantwoordelijk voor grote publieksprojecten als The Mask (met Jim Carrey), Eraser (met Arnold Schwarzenegger) en Bless The Child (met Kim Basinger)...

Schitterende remake met een heerlijk gevoel voor foute muziek, foute sfeer en foute kostuums. Met andere woorden: alles wat een '80's horrorfilm zo fantastisch maakt.

De aanpak mag dan wel een stuk ludieker zijn als bij Alien of The Thing, de basis blijft in principe hetzelfde. Kosten nog moeite zijn gespaard om het geheel zo spectaculair mogelijk te laten ogen; ontploffingen, special effects, allerlei stunts en slijm zijn legio .

Ach ja, want kan je als fan meer wensen...

Stompzinnig verhaal, redelijk acteerwerk en enkele leuke effecten maken de film zeker leuk voor een avondje bier en nacho's. 3 sterren

Jeeh, leuke lollerfilm! Het moment, waarbij het budget op was, is zo aan te wijzen. Opeens zien de sfx er wel heel crappy uit. Ik moet toch maar eens de 1958-versie kijken, want daarvan verwacht ik wel meer van.

Wat een geweldige film vond ik dit. Heerlijk popcornwerkje. Origineel verhaal, goed acteerwerk en een niet alledaags monster maken dit voor mij echt een toppertje. De sfeer was echt fantastisch, zoals ik dat gewend ben uit 80's horror/griezel films. Sommigen vinden de special effects erg slecht. Ik vind dat juist bijdragen aan de charme en sfeer van de film. Slithers vind ik bijvoorbeeld ook een goede film, maar komt niet bij deze in de buurt, mede doordat alles te duidelijk uit de computer kwam rollen.

Perfect werkje voor mij iig

Matig.

Heb deze vroeger ooit wel een keer gezien, de scene in de auto is mij altijd bijgebleven. Volgens mij vond ik die vroeger nog best eng.

Sterkste punt is meteen ook z'n zwakte. Lollige, cheesy en kleurrijk foute 80s sfeertje maakt dat deze film nog wel vlot wegkijkt, maar zorgt er ook voor dat er tussen de schaarse horrormomentjes maar erg weinig te beleven valt. Eng, spannend of goor? Nee.

Typische kleine-dorpjes pret met wat losers in een afgelegen Amerikaas dorpje, leuk voor een vlotte intro maar het blijft te lang doorgaan. En echt boeien doet zoiets al lang niet meer.

Effecten vond ik nog best meevallen, stukjes met blobje zelf zijn dan ook best aangenaam, enkel de nogal flauwe climax uitgezonderd. Gezwets met de witte pakken had ook niet echt gehoeven, maar als horrorfan kent deze film nog wel z'n momenten.

Wat begint als leuk fout kan jammer genoeg niet de gehele lengte boeien. Hadden zeker 15 minuten uitgekund, al had het dan nog geen opvallend sterke film opgeleverd.

2.5*

Sterke B film die hele goede effecten heeft.

Acteerwerk was ook niet slecht.

Verhaal was leuk en boeiend.

3,5 ster

Briljant!

Geweldig sfeertje, geniale effecten, gaaf verhaaltje en de jaren '80 saus is er rijkelijk overheen gegoten. Wat een genot om te aanschouwen. Natuurlijk ogen de special effects ''verouderd'', maar wat past het hier goed zeg! Een aantal meesterlijke gore momenten afgewisseld met standaard verhaal elementen die allemaal in een vlot en vermakelijk tempo verlopen.

Leuke cast, fijne foute muziek, het is vrijwel alles wat je wilt van een horrowerkje uit deze periode. Verder neemt het zichzelf niet serieus, weet het effectief om te gaan met de kills (zelfs een klein jongetje dat genadeloos word gepakt, ontzettend vet dat ze dat gewoon doen!) en is het eindresultaat memorabel.

4.5*

Fout, fouter, foutst.


En deze valt ongetwijfeld onder de overtreffende trap. Erg fijn 'fout' filmpje die zichzelf niet al te serieus neemt maar die ook zeer zelfbewust is. Het wordt al gauw duidelijk dat we het hier met een erg cheesy filmpje te maken hebben. Erg veel foute eighties stereotypes en nog foutere humor. De apotheker grap is hier een uitstekend voorbeeld van, een klassieker en die vervelen nagenoeg nooit en komen toch altijd weer verrassend. Erg fijne sfeer ook.


The Blob ziet er ook prima uit, en tuurlijk doen die corny effects ook hun taak. Versterkt het campy niveau alleen maar. Russell pakt gelijk goed uit door de stud en dat joch als slachtoffer te laten dienen terwijl die in een conventionele horrorfilm last man standing of zelfs survivor zouden zijn. Fijne kills en een aantal heerlijke scenes. De auto scene springt eruit, sterke kill (beautiful way to go) en erg leuke geinigheden. Zijn monoloog met zijn bewusteloze metgezel (Casanova ) en dan die mini-bar in zijn kofferbak . Leuk. Helaas halen die mannen in scientist suits wel het leuke eruit. De eerste helft is geweldig totdat hun roet in het eten gooien en het allemaal een pak minder wordt. Al met al toch weer een erg sterke 80's horror.

Kan ik me alleen maar bij aansluiten!

Fijn dat er af en toe nog van die haast vergeten filmpjes zijn die je volledig kunnen verrassen. The Blob is al bij al een vrij standaard horrorfilm met traditionele karakters (the jock, the cheerleader, the outcast) overgoten met een romantisch sausje, maar o wat een geweldige make-up en special effecten zeg!

Verwachtte me eerder aan een crappy B-filmpje maar de uitvoering is top. Geen moment verveeld en de vaak gore special effects zijn allesbehalve gedateerd te noemen (enkel naar het einde toe, wanneer Blob reusachtig is).

Top!

Aardig.

The Blob is een foute, maar toch vermakelijke '80-film. Het acteerwerk is slecht tot redelijk en de special effects zien er niet altijd even goed uit. Maar toch is de film erg spannend. DIt komt vooral omdat het verhaal nog meevalt. Er komt verrassend veel gore in de film. Ik vond het best goed. 3*

Erg vermakelijke '80s werkje met lekkere lading aan creatieve gore. Wat The Blob uit '58 is voor de fifties is deze voor de eighties. Er is in deze film helaas (vooral in het begin) wat meer geouwehoer rondom de enorme lading personages waardoor ie minder recht-toe-recht-aan is dan haar voorganger (en bij dit type film is dat wel lekker) maar de prettige sfeer en geweldige gore maken heel veel goed. Best een aanrader deze The Blob en hij zou het lekker doen in een eighties double feature met een werkje als Alligator.

Erg vermakelijke film die dankzij de goede special effects me wist te verrassen. Geinig verhaaltje over een kwaadaardige, vleesetende bal slijm. De film neemt zichzelf niet echt serieus, want de slechte dialogen, foute humor en grote explosies vliegen je om de oren.

Hoofdrolspelers Dillon en Smith vond ik beide leuk acteren, maar de Blob steelt uiteraard de show. Erg mooi vormgegeven en weet puur kwaad uit te stralen. De moorden zijn stuk voor stuk goor, maar wel erg over the top. Goeie make-up ook. Helaas is de film niet altijd even sterk. Zo zijn de mannen in witte pakken strontvervelend.

En ik moet het altijd even apart vermelden in een horrorfilm wanneer het gebeurt: Er gaat weer een kind dood! Die momenten zijn schaars, maar als het gebeurd is het dubbel genieten. Climax is nogal standaard en het open einde had ook niet gehoeven, maar past wel allemaal bij de heerlijke foute jaren '80 horrorflicks waarvan The Blob er zeker één van is.

Redelijke film waarin een stadje wordt geteisterd door een vreemd iets, als er een meteoriet is ingeslagen. Een vrij typische jaren '80 horrorfilm met ook aardig wat scifi- en actie-elementen. Goeie make-up effecten en hier en daar ook lekker goor. Met gemak 3.0 sterren voor deze vermakelijke pulp met een fijn sfeertje.

"Let Me tell you a story. Dinosaurs ruled our planet for millions of years and yet they died out almost over night. Why? The evidence suggests that a meteor fell to Earth carrying an alien bacteria."

Net als The Fly en The Thing weer een remake van een 50s-film uit de jaren '80. Gelukkig een mooie Blue-ray release gevonden.

Het acteerwerk in The Blob is wel te doen, prima personages en nergens storende acteerprestaties. Ook leuk om Jack Nance (Twin Peaks, Dune et cetera.) weer een keer te zien als de dokter.

Na Chuck Russell's geslaagde vervolg op A Nightmare on Elm Street weet hij met het zelfde special effects team weer goed werk te leveren. Dream Quest Images (en partners) hebben ook hier weer mooie effecten gemaakt, de Blubber ziet er hier tenminste niet uit als een drilpudding of bedorven jam. Ook de half verteerde lijken zagen er allemaal lekker goor uit. Alleen in sommige shots zien de randen er niet zo goed uit, de beelden zijn dan slecht geïntegreerd. Maar dat valt allemaal wel mee, over het algemeen is het ruim in orde.

Hoewel de film niet heel spannend is weet hij toch een prettige sfeer te behouden en heeft een paar aardige schrikmomenten. De muziek was wel aardig maar was af en toe een beetje cheesy, de analoge synthesizers waren wel heerlijk. De film is niet heel voorspelbaar en is wel goed inklaar gezet op enkele plotholes na (Kevin komt precies op tijd opdagen met zijn motor bijvoorbeeld). Ook vond ik het een beetje vaag dat ze onthullen dat de blubber in werkelijkheid een experiment is van de Amerikaanse overheid op het gebied van bio-chemische oorlogvoering, verpest het hele mysterie achter de blubber.

Hoe dan ook, een vermakelijke film met een lekker sfeertje en goede effecten. De blue-ray is een aanrader, mooi beeld. Behaalt niet de kwaliteit van The Thing of The Fly, maar Chuck Russell is ook geen Carpenter of Cronenberg en het budget was veel minder.

Fijne 80's horrorfilm. Zeer sfeervol, spannend en vooral met veel gore in combinatie met veel vaart en een korte speelduur.

Tweede keer gezien en dit blijft een heerlijke foute jaren '80 sciencefiction/horror remake van een sciencefiction/horror uit de jaren '50 waarvan er zoveel in de jaren '80 zijn gemaakt. De bekendste daarvan is natuurlijk The Thing (hoewel dit geen officiële remake is), voor mij de beste horror die er gemaakt is na Aliens. The Blob past prima in dit rijtje, maar dient minder serieus genomen te worden.

The Blob is veel fouter, maar ook veel minder serieus. Er kan hier echt gelachen worden. De effecten zijn echt goed. Ze schijnen ook met een derde remake bezig te zijn, maar of daar de special effects beter zijn, ik vraag het me ernstig af.

Wat deze films ook zo goed maakt zijn de grappen. Hilarisch als Paul zijn schoonvader ontmoet ribbed!.

Aan het einde wordt de film wat minder, maar desondanks heb ik fantastisch genoten van deze film.

Typische jaren 80 pulp Horror / Sciencefiction film, welke zich wel lekker wegkijkt en vermaakt.

Het verhaal zit gewoon leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief het visuele aspect zoals de beelden van de omgeving, het kleine stadje, de decors en natuurlijk het wezen "The Blob") ervan. Ook zit het wel goed met de sfeer en de goor (inclusief best wel goede effecten voor die tijd) en het tempo is best hoog en er gebeurt meer dan genoeg. Het verhaal weet zelfs te boeien en hier en daar (voornamelijk in het begin) bevat de film zelfs wat humor. De cast is zeker niet hoogstaand en bestaat eigenlijk ook alleen maar uit onbekende acteurs en actrices, maar ze deden het wel allemaal leuk en verdienstelijk en dan vooral hoofdrolspeler Kevin Dillon in de rol van de losbandige Brian Flagg. Omdat de film precies 90 minuten duurt en het tempo ook best hoog is, kijkt de film zich lekker weg en weet hij ook nog eens te vermaken.

Gewoon een leuke en vooral vermakelijke Horror / Sciencefiction film om eens gezien te hebben.

The Blob is niet het enige monster in deze film. Kijk eens wat daar in de nek van Kevin Dillon groeit. De nozem die het opneemt tegen de o zo foute overheid. De tachtiger jaren dus. Zo zagen ze er uit en zo was de teneur. Belangrijker nog, zo waren de SFX. Dé troef van de film. Vieze zooi, die blob en met enige regelmaat wordt een lichaam op sappige wijze verminkt. Levert toch maar mooi een aantal piekfijne en memorable scènes op. Het verhaaltje is anno nu een beetje op, maar dat, Shawnee Smith, Scott Jeske's kofferbak (!) en de retro vibe zijn meer dan genoeg voor anderhalf uur dikke horror pret.

Leuke sf/horror. 50 meets 80's: fout sf verhaalrje met heerlijke jaren 80 make up effecten. Lekker slijmerig. Het heeft allemaal niet veel om het lijf, maar het is charmant en effectief.

Eeg leuk! 4*

Meteen na A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors werkten Chuck Russell en Frank Darabont aan de remake van The Blob, een jaren 50 film met Steve McQueen. En met deze twee aan het roer betekent dat veel gore en vooral heel veel fun. Want dat is The Blob, een hele hoop lol. De film lijkt het beste uit de tijdperken van de jaren 50 en de jaren 80 te combineren met als resultaat een hilarische en soms foute horror, waar vervelen in ieder geval geen seconde bij is. Personages zijn niet bepaald boeiend, maar de cast is sympathiek. Het script is niet ijzersterk, maar er wordt gelukkig flink gespeeld met de clichés en regels van het genre, waardoor er nog voldoende verrassingen zijn voor de doorgewinterde horrorliefhebber. En ondertussen zijn de effecten nog steeds van behoorlijk hoog niveau. En zelfs als het iets te knullig of kneuterig wordt, wordt deze film daar eigenlijk alleen maar charmanter van.

4 sterren.

Een jaar nadat Chuck Russell, A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors heeft geregisseerd, kwam hij met de remake van de gelijknamige horrorfilm uit 1958. En de naam zegt misschien al genoeg. Een reusachtige Blob komt naar de stad om dood en verderf te zaaien. De gruwelijke taferelen die ontstaan tijdens het toeslaan van het roze blubber-monster en de beelden van het ‘blobbing’-proces zijn duidelijk in beeld gebracht zodat de liefhebbers van speciale effecten zich bij deze film niet hoeven te beklagen. Van het budget van 19 miljoen dollar ging maar liefst 9 miljoen dollar naar de visuele effecten en dat is dan er ook wel in terug te zien. Daardoor is het ook een geslaagde film die begint met voornamelijk griezel, maar waarin na verloop van tijd het accent wordt verlegd naar een combinatie van griezel en actie en waar af en toe ook de nodige humor in valt te ontdekken.

Leuke af en toe gore horrorfilm. De sterke special effects en goed acteerwerk maken dit een film die ik steeds graag wil herbekijken. 4 sterren

The blob is een geweldige nostalgische horror. In mijn jeugd diverse keren gezien en bij elk gorgelend geluid uit de gootsteen moest ik angstvallig denken aan de film. Nu vind ik het eerder een leuke gore komedie dan pure horror. Scare jumps zijn er niet en behoudens die typische eighties bloederige taferelen die je ook vaak terugzag in de zombiefilms uit die tijd is er niet zo heel veel aan.

Zeker van genoten gisterenavond, maar bij momenten een totaal foute film. Alleen al het begin waarbij de opschriften tevoorschijn komen in gloeiende letters. Het duidt op SF en behoudens die meteoriet (die er vrij goedkoop uitzag) is er weinig SF aan te zien. Het slijmerige wezen zelf zaait dood en vernieling en het is even wachten tot iedereen het doorheeft. Doet me wat denken aan Nightmare on Elm Street waarbij de schelm eerst de schuld krijgt en de jonge mooie deerne het wel verkeerd gezien zal hebben.

Jammer dat die space cowboys eraan te pas komen. Past eigenlijk niet bij de film en het haalt de schwung en sfeer uit de film. De dialogen en acteerprestaties zijn niet al te hoogstaand, maar dat drukt de pret evenmin. The blob is zo fout dat het gewoon geweldig is. Het wezen lijkt log en is dat ook vaak totdat het bij momenten toch wel erg snel vooruit beweegt, maar kom, hoe meer slachtoffers hoe beter. Verrassend was wel dat zelfs kinderen niet gespaard bleven. De dominee was een interessant personage en leek geplukt te zijn uit Silver Bullet (1985), die andere klassieker. Het open einde is wat lame, want er waren wel meerdere diamantjes verspreid dan enkel dat potje, maar bon.

Ruimteblubber

Aardige en zeer vermakelijke horrorfilm met behoorlijke special effects over een dodelijk organisme (die de vorm aanneemt van een bewegende pudding) dat alsmaar groter wordt naarmate het mensen verslindt. Een remake van een B-film uit de jaren 50. Ik vond ook de twist die eraan werd gegeven vrij goed ( biologisch wapen ). De scènes in de bioscoop en met de serveerster in de telefooncabine waren top.

Fijne 80's-remake van het origineel uit de jaren 50. Toegeven, die heeft wel de betere filmposter, maar deze heeft misschien iets meer tempo en iets meer afgerukte ledematen. Afgezien daarvan erg vermakelijke fun, met het meest vormloze monster uit de filmgeschiedenis. Hoogstens geëvenaard door The Creeping Terror of The Stuff.

Het origineel uit de jaren 50 heb ik nog niet gezien, maar ik vermoed dat deze remake toch wel erg geslaagd is. Heerlijke nonsens , goede special effects, strak tempo en een origineel dodelijk monster dat niet echt een vorm heeft en alsmaar groter wordt naarmate het mensen verslindt. Pulp met de grote letter P. 7,5/10

Grappig filmpje.

Verbazingwekkend gewoon dat zo'n oliedom project in 1988 een budget heeft weten te bemachtigen van maar het liefst 19 miljoen. Dat is voor zo'n film als deze echt belachelijk veel, maar de film weet zichzelf wel erg aardig op te vullen en zijn budget goed te benutigen.

The Blob is dan ook een typisch voorbeeld van een guilty pleasure film. Een film die volkomen nergens op slaat, domme personages heeft en een belachelijk concept kent maar wel erg leuk is. Zijn charme haalt The Blob dan ook eigenlijk volledig uit zijn special effects, voornamelijk afkomstig van die grote slijmbal.

Acteerwerk is niet al te best. De personages die rondlopen zijn redelijk standaard met een paar gekkies daartussen. De tieners zijn in ieder geval net aan boeiend genoeg om een speelduur mee te vullen, het gaat eigenlijk pas mis wanneer de wetenschappers na 50 minuten verschijnen.

Alles wat daarvoor komt is best leuk. De film komt soms opvallend goor uit de hoek met een aantal geweldige moorden. Het verhaaltje boeit en de stad is sfeervol ingericht. Het voelt volledig aan als een foute 80s horrorfilm en dat mag ik wel. Daarnaast ziet de blob er ook echt geweldig uit.

Daarna, dus na 50 minuten, kakt de boel wat in omdat het allemaal iets saaier wordt als de wetenschappers om de hoek komen kijken. Het gaat net wat te veel richting een standaard tiener vs the world film en dat gaat ten koste van de charme en het tempo. Zonde want de film was leuk op weg. In de bombastische finale komt de film echter weer helemaal terug.

Speelduur is geen minuut te lang of te kort en buiten het matige half uurtje na minuut 50 is het een erg vlotte wegkijker. Jammer dat ik de film toch wel wat te laat zie. Ik heb erg genoten van de slijmerige special effects en de heerlijke finale. Goed vermaak uit de 80s. Een horrorfilm met veel budget.

Prima film.

Inderdaad een film die past in het rijtje The Thing & The Fly. Deze is weliswaar minder dan de The Thing, maar qua gore en lol is het een leuke film. Chuck Russell lijkt door te hebben dat de CGI niet heel mooi zijn en probeert die dan ook zoveel mogelijk te ontlopen, waardoor de praktische effecten vaak niet onder doen aan die van The Thing. Ik vond de telefoon scene erg leuk, maar ook dat het schoolvriendje word opgeslokt door The Blob is een leuke keuze. Enige minpuntje is de loser en cheerleader verhaaltje, werkt niet helemaal. Vind Dillon ook niet mooi genoeg voor de rol als bad cool kid.

Maar het is allemaal vlot genoeg en de focus zit vooral in The Blob ontlopen en daar overtuigd de film.

3.5 sterren.

Een op zich best goede remake.

Van de gelijknamige classic.

Deze is wat spannender en met wat meer spektakel.

En de special effecten zijn best goed, maar niet uitmuntend.

De Blob zelf is op zich best redelijk gemaakt.

De film heeft soms teveel overduidelijke ingemonteerde shots.

En soms is de miniatuur teveel zichtbaar.

Wat vooral te zien is naar de climax.

Maar de film blijft vermakelijk en meer dan de moeite waard.

Heerlijk filmpje die ik vroeger voor 't eerst keek op zo'n oude gare vhs speler. Doordat het beeld standaard aan de randen wordt opgerekt door de belabberde kwaliteit van band en speler leek the blob continu uit elk hoek v/h scherm te komen.

Sindsdien vele malen herzien, gewoon goede en typisch 80's muk. Geen trailer doen maar gelijk verstand op nul en wegzakken in de nacht.