De Poel (2014)

Wat een geweldige film was dit. Ik had wat lage verwachtingen gekregen door de ratings, maar ik ben zeer positief verrast.

Heerlijk duister sfeertje, zwarte humor, mysterieuze stemming en de nodige wtf-momenten die mij zeker konden bekoren, al "wtf" herhalend op het puntje van m'n stoel. Schrikmomenten houd ik niet zo van, dus het gebrek daaraan stoorde me totaal niet. Met het suggestieve niet-happy-end was het plaatje compleet en keek ik zeer voldaan de aftiteling het scherm op komen.

Ik kijk films voor mijn plezier en niet om of ze technisch goed in elkaar zitten, en deze film deed alles precies goed om mij te vermaken.

5*

Matige mysterie/psycho horror met vleugje humor.

Het is de setting en de sfeerschepping die de film overeind houden want qua spanning en actie valt het enorm tegen en voor de gorehound is hier al helemaal niets te beleven.

De uitwerking oogt wat onafgewerkt en het verhaal blijft tot naar het einde toe eerder vaag maar loopt, dank zij de korte 80min en het redelijk geode acteerwerk vrij vlot.

2*

Totale onzin. Niet spannend , niet sfeervol, saai. Komt natuurlijk omdat het zich in Nederland afspeelt en het verhaal dan zeer belachelijk is.
Ze hebben blijkbaar de bus genomen om ergens te kamperen en vervolgens kunnen ze niet meer weg ? ? ook als er doden vallen gaan ze gewoon zitten zitten in plaats van hulp halen en boodschappen doen in het dorpje of bij de campingwinkel in de buurt ?? het komt natuurlijk allemaal door de bosnimf maar dat is zo ongeloofwaardig. Verder wel een leuk probeersel. Moge the windmill massacre wat beter zijn ! Vast wel

Acteerwerk vooralsnog de acteurs in beeld kwamen een voldoende, maar voor de rest was het verschrikkelijk slecht. Het verhaal wordt nooit duidelijk, wat is er gebeurt aan de Poel, waarom heerst er een vloek. Soms deed het verhaal denken aan de Ruins en Friday the 13Th. Het verhaal viel soms in herhaling mer het zoeken naar een uitgang in het bos. Gezien het verhaal niet duidelijk was en van horror weinig sprake was is het een grote teleurstelling. Het was slaapverwekkend en er zaten weinig tot geen griezelelementen in de film. Een gemiste kans want met het verhaal kun je een indrukwekkende griezelfilm maken.

Nederhorror krijgt hier weinig handen op elkaar zie ik. Ik vond het niet zo slecht. Wordt sterk in geacteerd, wel een tikje overdadig, met name door Gijs Scholten van Aschat. Alsof z'n leven er vanaf hing. Komt misschien ook omdat hij heeft meegeschreven aan het scenario. Katja Herbers bakt er weinig van en is vrijwel onzichtbaar.

Spannend? Ja hoor, bij vlagen. Maar soms ook een beetje lullig. Zoals de bloemetjes voor die tent. En alles achterwege laten wat verstandige mensen zouden doen. Maar goed, horror moet je ook niet langs de meetlat van geloofwaardigheid leggen. Binnen de context van het verhaal kon het allemaal wel. Alleen had mijn kopie weer een beroerde geluidsband. Het blijft tenslotte een Nederlandse film.

Weer een van de betere Nederhorrors... en eens een horrorplan die wel is uitgekomen ten opzichten van de vele titels die al 10 jaar in de aankondiginglijst staan.

Alleen moet ik zeggen dat de film wel erg voorspelbaar is en je ook wel zo'n beetje weet hoe het verloopt, wie wat in zijn smiezen heeft en hoe het afloopt.... maar toch wordt dat enigszins goedgemaakt door sterke wendingen en verrassend goed acteerwerk. Voornamelijk Gijs Scholten van Asschat verdient hier een medaille maar ook zeker wel Carine Crutzen. Ook is de spanning vaak goed te voelen en word de waanzin onder de kampeerders ook goed uitgebeeld zonder dat het de soapy overacting kant op gaat.... en een paar zwarte humormomentjes natuurlijk.

En dat einde... ja die zag ik toch wel weer aankomen.

Erg jammer dat de film een beetje te veel dingen uit andere horrorfilms heeft opgepoetst want voor de rest is de boel dik in orde. Nu nog iets origineler...

3,5*

Vreselijke film, hier was werkelijk niks horrors aan.

Op den duur zelfs lachwekkend.

Wil je een foute B film zien, nou dan probeer deze maar.

1.0 * (voor de aftiteling)

Toch een beetje teleurstellend. Had wat meer verwacht van deze Nederhorror.

Je blijft toch met vragen en onduidelijkheden m.b.t. beweegredenen zitten, en echt heel spannend werd het helaas niet.

Sfeer is er een beetje zo midden in het bos, maar het is lang niet sterk genoeg dat je erin meegezogen wordt. Het mysterieuze was wel in bepaalde vorm aanwezig, en ik snap dat het erbij hoort dat dan dingen vaag worden gehouden, maar het werkte hier niet zo goed.

2*

Deze een tijdje geleden op dvd gekocht voor 1 euro en nu toch maar eens bekeken. Een Nederlandstalige horrorfilm komt niet zo vaak voor, maar deze was zeker niet slecht. Ik vond het een prima filmpje. Niet echt bekende koppen, maar het acteerwerk viel goed mee.

Het verhaal was niet slecht, maar ook niet waw en verder zag de film er zeker niet slecht uit.

Ik ben niet echt van m'n sokken geblazen, maar vervelen deed hij ook niet.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Matige film. Ergens is ie wel onderhoudend maar de verhaallijn slaat nergens op. Het is dat deze film slechts 80 minuten duurt, anders had ik hem niet uitgekeken.

Wat een afschuwlijk slechte film. 1 ster voor de scenes waarbij Jamie Grant in bikini in de Poel zwemt

Verder waanzinning slecht.

Toch vreemd dat er zo weinig kijkers zijn, die doorhebben dat het vooral een zwarte komedie is. Men vraagt om uitleg en neemt het allemaal veel te serieus.

Ik vond de film in het begin juist erg sfeervol en een beetje spannend, maar heb vooral hard moeten lachen hoe het steeds groteskere vormen aan nam. Goed geacteerd ook.

Vage en vooral zinloze film, enigste pluspunt waar mijn 1e ster heen gaat is Carine Crutzen die wou ik wel in bikini zien

Had het in zich kunnen hebben om iets leuks te worden, viel helaas toch weer erg tegen. Een Nederlands bos waaruit niet te ontsnappen lijkt is gewoon totaal ongeloofwaardig. De vakantieruzies zijn wel weer leuk.

Nederhorror weer.

Opzicht is het allemaal niet heel bedroevend, maar goed kan je het absoluut niet noemen. Het is duidelijk dat Mitchell de Nederlandse horror wat nieuw leven in wil blazen, maar faalt hier eigenlijk gewoon in. Daarvoor ziet het er te amateuristisch uit.

Het is allemaal gelukkig wel wat gedurfder dan de gemiddelde Nederhorror, maar bijvoorbeeld qua acteerwerk is het helemaal niks, ongeloofwaardige besluiten en karakters gingen me op een gegeven moment behoorlijk de keel uithangen. Daarnaast voelt het gewoon zo simpel aan, alsof de regisseur haast geen zin had in de film.

Locatie is niet sfeervol genoeg, het verhaal is een beetje stompzinnig maar genoeg om iets mee te kunnen doen. Scholten Van Aschat weet nog een beetje zijn charme te behouden, maar het is nergens spannend of vernieuwend. Jammer.

Een alleraardigste low budgetfilm van eigen bodem.

Ik had hem jaren terug gepindakaasd en nu op netflix te zien en verdient een herziening.

Gisteravond voor de tweede keer gekeken nadat ik de eerste keer in slaap was gevallen.en raadt eens???? Nu óók weer....een derde keer ga ik het niet meer proberen.terwijl de film niet eens superslecht en eigenlijk ook niet geweldig is.....2 stars.

Vond hem nog wel te pruimen. Zag er visueel gezien nog best goed uit voor een Nederlandse film. Erg origineel is het allemaal niet, maar Mitchell weet er op zich nog wel een eigen draai aan te geven. Zitten een paar gave scènes in, en Scholten's personage is op zich ook wel vermakelijk. Alleen aan het acteerwerk in Nederland zal ik nooit kunnen wennen. Voelt altijd zó enorm gemaakt. van Warmerdam is dan de enige regisseur die dat in zijn voordeel kan gebruiken.

Mitchell niet, dus ik hou het op 2,5*

Ik sluit mij grotendeels aan bij mijn voorganger, al rond ik het geheel af met een voldoende. *3.0

Humor? Waar zat die humor dan? Er zijn altijd mensen die in de bioscoop bij een drama zitten te lachen.

Leuke film voor een keertje, voor Nederlandse horror begrippen aardig filmpie

Dat laatste shot (de snelweg vanaf het ecoduct bij afslag Hoenderloo) is volgens mij een paard honderd meter noordelijker geschoten dan de scène uit The Human Centipede, ik ken die weg vrij goed in ieder geval en ook die andere film speelde daar op een parallelweg naar ik me herinner. Dat vond ik nog wel het leukste.

Heel slecht verder, het oogt amateuristisch bijna en is ook nooit spannend. Het is ook niet echt een horror, maar eerder een thriller in een horrorjasje. Het gaat vooral om de psyche van de personages, niet om angst bij de kijker te krijgen (dat vind ik kortweg het verschil tussen beide genres). Naarmate de film vordert en het wat grotesker wordt, wordt de film zelf wel iets leuker. En vooral Gijs Scholten van Aschat is sterk waarbij je op zijn gezicht kan aflezen dat hij steeds verder de gekte in glijdt. Geen idee verder waar dit allemaal op sloeg, ik vraag me af of de makers zelf wel enig idee hadden. 1,5*.

Neder horror!

Als je even wegdenkt waarom de personages maar niet kunnen ontsnappen aan dat verderfelijke meer dan houdt je best een entertainende film over. Geen hoogstandjes, maar wel wat sappig ongemak tussen de kampeerders, mooie sfeerplaatjes, naderend onheil en enkele hilarische scenes. Vooral de moeder blinkt uit in haar snedige commentaar om haar vervolgens alles te laten welgevallen.

Nergens echt spannend, maar geen idee waarom dit zooooooo slecht wordt bevonden! 3*

Bizar dat ze deze filmtitel vertaald hebben als The Pool. 't Is dan nog altijd The Pond.

Doe dan dead pool

Wat een absurt lage score. Misschien niet een film die je helemaal serieus moet nemen. Ik heb me er in ieder geval kostelijk mee vermaakt. Het bouwt zich lekker op en er zit genoeg sfeer in. Iets wat hier ook veel te weinig vermeld wordt is de humor. Zit aardig wat verborgen/zwarte humor in. Met de korte speelduur is dit meer dan een aardig tussendoortje.

Dit!

Een Nederhorror-film naar Amerikaans voorbeeld: met een over-enthousiaste kampeervader die een stel verveelde mobiel-verslaafde pubers de natuur wil laten beleven.

Het werkt gewoon niet: in Amerika kun je inderdaad nog in de natuur verdwalen maar toch niet in de van ruiterpaden, mountain-bike routes en trimbanen vergeven Nederlandse bossen.

Gelukkig kost de film maar 80 minuten van je leven en dat zijn er nog teveel.

1*

Ik had 'm graag beter gevonden. Gijs Scholten van Aschat is een beetje de Nederlandse Kevin Spacey in hoe hij de onderhuidse, seksueel gefrustreerde spanningen speelt van een burgerlul. Van die klassieke theateracteurs die excelleren in een specifiek soort getormenteerdheid wat het goed doet in genrefilms. Het zal niet zonder reden zijn dat van Aschat voor zichzelf een rol schreef in 'De Poel' (2014), waarin hij een dominante vader speelt die met avontuurlijk wildkamperen buiten de gebaande paden wil treden. Zijn huwelijk staat op springen en er rijzen akelige vermoedens bij hem dat zijn beste vriend misschien wel iets té amicaal is met zijn vrouw. Ondertussen ziet zijn ene zoon dat zijn andere zoon meer aandacht krijgt van hun oude jeugdvriendin en sluimert er tussen hen een broedertwist. Daar langs die drassige poel lispelt een duistere macht om remmingen los te laten en het onderbewuste vrij spel te geven, en desnoods met geweld dingen afdwingen waar men recht op meent te hebben.

Bij vlagen deed 'De Poel' (2014) me denken aan een film van Alex van Warmerdam. De sfeerrijke en theatrale locaties alsof de plek waar het zich afspeelt zelf een personage is. De gitzwarte humor rond verstoorde familieverhoudingen en man- en vrouwrelaties. Een absurdistische Freudiaanse koortsdroom van latente verlangens en een realiteit die frustrerende grenzen opwerpt. Maar van Warmerdam's films zijn abstract en eigen in hoe ze elementen uit genrefilms vermengen met die uit hogere cultuur. Deel van het plezier is hoe dicht het onderbuikse en het verhevene bij elkaar staan, terwijl de regisseur een spottend spelletje speelt met zijn publiek door het overbekende op losse schroeven te zetten. Zijn het vermakelijke genrefilms of hebben ze een maatschappijkritische boodschap? Maakt het eigenlijk uit?

Chris W. Mitchell is echter (nog) geen Alex van Warmerdam. Zijn debuutfilm blijft te plat met sleetse genreclichés en toont weinig zelfbewustheid of durf. Voor een onderhuidse psychologische thriller zijn de verhoudingen tussen de personages te lukraak en te vergezocht. Maar voor een lekkere pulpfilm hangt er een te zware en pretentieuze noodlotssfeer om meegenomen te worden in de komische absurditeit. Het helpt ook niet dat de mysterieuze aanwezigheid een keurige verklaring krijgt, waardoor er niks te gissen valt over symboliek of motieven van de personages. Het blijft te voorspelbaar pootjebaden in een bosmeertje waarvan de bodem niet zulke diepe gronden kent als de gewichtige toon van 'De Poel' (2014) suggereert.