La Ley del Deseo (1987)

De stijl van Almodóvar is al in andere films beter uitgekomen. De film begint hier ook wat traag en probeert een soort erotische/sensuele sfeer op te bouwen. Op zich geen probleem, al kan ik me persoonlijk niet echt vinden in het homokoppel. Banderas acteert anders niet slecht en kan zich goed handhaven naast de andere acteurs. Op het moment dat het verhaal meer een dramatische wending krijgt, komt de sfeer ook beter tot z'n recht. Ook al is het nooit echt hoogstaand, vanaf dan is het acteerwerk ook wat beter. Denkelijk was dat ook meer het hoofddeel van de film en werd aan het eerste deel minder aandacht besteed.

Niet echt een film voor Almodóvar eigenlijk, en een stijl die je niet meteen van hem verwacht. Banderas is de bekende naam in deze film, al is hij nog een beginner die in latere films meer tot z'n recht komt.

Minste Almodóvar die ik tot nu toe zag. De film is te onsamenhangend om écht te boeien en te oppervlakkig om indruk te maken. Daarnaast mis ik compleet Almodóvar's kitsherige visuele stijl. Toch kijkt de film (net als altijd bij Almodóvar) lekker weg. 3*

Af en toe een erg ongemakkelijke zit vanwege het thema, dat her en der ook de grenzen opzoekt. Het verhaal is interessant, maar uiteindelijk weet ook deze Almodovar mij niet echt te overtuigen, daarvoor is het verhaal gewoon te warrig af en toe.

2,5*

Typische Almodóvar. Fijn sfeertje maar vol met vreemde creaturen, beetje kitscherige kleuren (maar lang niet zo veel als in zijn latere films) en het kijkt best aardig weg. Zeker het eerste uur. Daarna verandert de toon een beetje en was het voor mij minder interessant. 3,0*.

Eerst zijn er de homoseksuele stoeipartijen, dan volgt de passionele misdaad, volgt dan een amper te vatten historie uit het verleden, met incest en transseksualiteit, als ik goed begrepen heb, dan wordt het een politiethriller en tenslotte eindigt alles in een waanzinnig slot.
Filmisch goed geensceneerd, wellicht, maar voor mij inhoudelijke veel te boulversante kost, Almodóvar, of niet..

Almodovar ligt me eigenlijk alleen echt als of het drama werkt of de humor uitbundig is. Films die ergens daar tussen hangen zoals deze zijn wat minder sterk. Best aardig om te voilgen maar een twistje en toonveranderingetje te veel denk ik.

Matige film over een filmregisseur die verliefd is op een jongeman, maar die liefde is eenzijdig. De personages en het verhaal wisten me niet echt te boeien (vooral de eerste helft). Ongetwijfeld op sommige vlakken vooruitstrevend destijds. Onmiskenbaar een film van Pedro Almodóvar (al is alleen maar vanwege de kleurrijke kostuums), die zelf ook nog even kort in beeld verschijnt.