The Shanghai Gesture (1941)

Regisseur Von Sternberg is voor mij de meester van de overdrijving. Ook dit is weer zo’n theatrale film van zijn hand met lachwekkende dialogen en groteske personages. Daar komt bij dat vooral Ona Munson nogal mishandeld is door de make-up afdeling. Gelukkig ziet de nog jonge Gene Tierney er een stuk frisser uit, maar dat is meteen het enige pluspunt van deze mislukte poging de duistere wereld van het vooroorlogse Shanghai aanschouwelijk te maken.

Beetje een saaie film. Vooral het eerste uur moet je op de tanden bijten omdat er nauwelijks iets gebeurt behalve wat gepalaver in het casino. In de finale - de gastentafel bij Mother Gin-Sling - wordt de spanning wat opgedreven maar de van de pot gerukte twists in het script dragen voor mij niet bij aan het inlevingsvermogen in het verhaal.

Noch het script, noch de acteurs (die ik in andere films zeker wel kan appreciëren), noch de regie en cinematografie konden mij boeien. Enige pluspunt is de wijze waarop Jozef von Sternberg in de beginfase Gene Tierney als een überwoman in beeld brengt. Duidelijk is dat hij ervaring heeft met het filmen van übervrouwen.

Deze film staat ook wel te boek als een film noir omwille van het fatalistische gebeuren, maar in mijn ogen heeft het meer iets van een melodramaatje badend in een decadent exotische sfeer. Ongetwijfeld bestaat hier een publiek voor, afgaande op de positieve reviews die ik terugvind op het internet, maar mij hebben ze niet kunnen overtuigen.