Kramer vs. Kramer (1979)

Vermakende film. Niks speciaals

*3

Ontroerende film!
Puike rollen van Dustin Hoffman en het zoontje. Meryl Streep's personage spreekt me niet zo aan, maar vooral in de rechtbankscene imponeert ze.
Jammer van de geforceerde omslag op het einde.

Sluit me aan bij Kappeuter. Die laatste omslag paste helemaal niet in het verder realistische beeld dat de film schetst Verder, mede door het ijzersterke spel, een goede en ontroerende film. Ruime 3,5*

Toch een grote meevaller. Hoewel ik niet zo van dit soort sentimentele films hou, was ie goed te pruimen. Het melodrama stoorde nergens mede door de uitstekende acteerprestaties. Verder standaard filmpje, matige technische aspecten, kijkt lekker weg maar niet bijzonder. Zat tegen de 3 aan maar dankzij het belachelijke eind wordt het 2.5.

2.5*

Jammer dat over "tranentrekkerij" altijd zo negatief wordt gedaan. Wat mij betreft was dit één van de meest pakkende, serene, ontroerende films die ik al heb gezien. De film staat, zoals een echte klassieker, gewoon op zijn ijzersterk realistisch script en zijn al even sterke acteerprestaties. Dustin Hoffman, begint stilletjes aan mijn favoriete acteur te worden, weet bij elke dialoog te overtuigen. Meryl Streep overtuigde me zelfs. Tja, en Justin Henry weet waarschijnlijk de beste kindprestatie ooit af te leveren.

4.5*

Eerlijk is eerlijk. Deze film is realistisch van het begin tot het eind. Geen fratsen. Goed geacteerd en legt de feiten neer zoals ze in het echt gebeuren.

Volgens mij zo'n beetje de eerste serieuze volwassenfilm die ik zag en ik vond hem best sterk, later nog meerdere malen gekeken en hij bleef goed en nam niet in kwaliteit af, het spel van topacteurs Hoffman en Streep is geweldig en ook het verhaaltje was goed en zorgde af en toe dan ook voor de nodige sterke scenes.

3,5 sterren

Het klopt dus toch wel wat ze zeggen over deze film. Beetje in de vergetelheid geraakt. Zeker als je kijkt naar de reacties onder de film. Beetje aan de mindere kant in vergelijking met vele klassiekers van dezelfde tijd.

Naar mijn mening een prachtige film. Er wordt heel goed geacteerd. Het verhaal heeft me ook geraakt. Oke, oke ik geef het toe; ik heb zelfs gehuild tijdens het kijken .

Ontroerend drama dat ondanks de gedateerdheid nog steeds stevig in de schoenen staat. Zeer sterk geacteerd. Het einde haalt de film wat naar beneden. Goed.

Redelijk goede zeikfilm

Deel de mening wel van Jos2 , er is wel een hoog schijtfilm gehalte. Je hebt een lief jongetje, een hard werkende maar lieve vader. En een wat rare vrouw. Alles gaat zo een beetje fout met die lieve vader. Zijn vrouw verlaat hem, zijn baan is niet heel solide meer, zijn kindje mag hem niet zo. En dan gaat het weer een beetje goed op deze vlakken en dan komt ze vrouw weer terug om hem weer ongelukkig te maken.

Het moge duidelijk zijn dat de man het niet makkelijk heeft in deze wereld. Waar eigenlijk geen speld tussen te krijgen is natuurlijk als man zijnde, maar zelfs ik vond het soms wel wat overdreven worden in deze film.

Waarom dan toch de redelijk score van 3 sterren. Puur en alleen het acteerwerk. Grote hulde als je een zeikfilm als deze toch boeiden weet te houden als acteur en actrice. Meneer Benton mag op zijn blote knietjes zijn casting mensen bedanken want had die ook maar een fractie slechtere acteurs gehad en de kijker zou alleen maar zeik zien. Gelukkig krijg je nu ook prachtig acteerwerk.

3 sterren.

Ach ach ach, wat een drama. Wat zette mij er toe aan om juist op Kerstdag deze tearjerker een beurt te geven? ´t Zal de ondoorgrondelijkheid des ´s mensen zijn zeker!

Een 'Masterpiece' in zijn genre dat nog steeds actueel is. Ik was niet erg onder de indruk - ondanks zijn vijf Oscars. Kort gezegd: ik hou niet van dit soort snotterfilms ondanks - en dat mag gezegd worden - de uitzonderlijke realistische acteerprestaties van ; vooral, dat jonge knaapje van zeven. Geschikt voor gevoelige Vaders en Moeders die zelf ooit in zulke situaties zijn verzeild geraakt. Het lijkt dan wel een beetje op zelfkastijding, maar alla, het is 'maar' film hé.

Confucius zijn Kerstcitaat is alles behalve Kerstvriendelijk!:

"Tearjerkers rules on Christmas day." Zeker 2,5 sterren waard.

Kramer vs. Kramer zou wel eens de grootste verrassing uit het rijtje winnaars van de Oscar voor Beste Film kunnen zijn. Ik had een oversentimentele en wellicht gedateerde tranentrekker van het RTL-4 woensdagavondniveau bedacht (bestaan die films eigenlijk nog?). Ik snap wel waarom mensen dit een tranentrekker noemen, maar ik had zelf niet het idee dat er echt doelbewust naar mijn tranen getrokken werd. Het is geen oversentimentele film of zo, maar een realistisch gebrachte film die inderdaad wel ontroerd. En nee, niet alleen, zoals Confusius hierboven stelt, voor gevoelige vaders en moeders, want ik ben toch echt geen vader en als ik het goed heb ook geen moeder.

Met uitzondering van de ietwat jammere eindtwist van de laatste minuut waarin Hoffman zijn zoontje ineens weer krijgt (al denk ik wel dat het zoontje beter af is) kwam de film op mij over als iets dat in het echte leven kan gebeuren, en ook precies op de manier waarop het in de film gebracht werd. Ja, inclusief het ietwat plichtmatige ontslag van Hoffman. Sowieso werd dat ontslag goed uitgewerkt in de film, terwijl dat in de meeste films met een karikaturale hardheid getoont wordt. De film gaat nooit te ver en wil nooit te gemakkelijk scoren. Of weet het goed te verbergen, maar dat doet er niet toe.

Overigens alle lof voor Dustin Hoffman. Ik bewonder hem al jaren, maar ik verbaasde me door hier zijn meest menselijke optreden te zien. Ik verkies misschien nog steeds zijn rollen in Midnight Cowboy en The Graduate, maar Hoffman wist mij gewoon de hele film mee te krijgen. Het is werkelijk een van die zeldzame performances die een film echt naar een hogere score trekt. Neem zo'n scène in de rechtbank waarin hij moet uitleggen waarom hij voor het kind moet zorgen en niet Streep. Hij brengt zijn tekst daar met een totaal geloofwaardige mix van opgewondenheid, boosheid, driefheid en vast nog wat andere 'heden', maar gaat nooit over-the-top. Streep vond ik minder. Zoals wel vaker vond ik haar iets te gemaakt spelen en bovendien lukte het haar gewoon niet om sympathie bij me op te wekken voor haar karakter, al leek dat wel de bedoeling. Dat doet een klein beetje afbreuk aan de film, maar gelukkig krijgt ze niet te veel screentime en wordt ze gecompenseert door een geweldige Jane Alexander en de jonge Justin Henry.

Als Hollywood zijn familiedrama's eens vaker zo goed uit zou werken en emotioneel goed onder controle zou houden zou het bij mij waarschijnlijk een populairder genre zijn. Dit is zeker goed voor 4 kleine sterren.

Dit is geen traantrekker.

Iemand zei me ooit : "Een echtscheiding is altijd het pijnlijkst voor de betrokkenen..."

Ik citeer dit omdat ik meen dat het eerste deel van de film simplistisch en oppervlakkig is. Ook de acteurs zitten op dat niveau. Sorry voor hun namen.

Nadien komt het pijnlijke, de essentie, wanneer anderen, rechters, advokaten,... in je intimitiet gaan doordringen, je de lessen spellen, een ja of een neen antwoord eisen en je verbieden oprecht en genuanceerd te antwoorden,...

Dit lijkt mij de aanklacht van de film, de tranen en de inkeer zijn er aan ondergeschikt.

Knappe film over een onderwerp dat niet perfect te benaderen is;

Ik vond niks opperblakkig aan deze film.

Integendeel, het was een hele mooie aangrijpende film die geen moment verveelde en constant van hoog niveau is.

4,5

Een beetje zoetsappig zo her en der, maar toch ook wel een heel behoorlijke film. Vooral het spel tussen Dustin Hoffman en Justin Henry is erg goed (de ontbijt-klaarmaak-in-de-keuken-scene ). Het einde ziet iedereen natuurlijk van erg ver aankomen. Anyway, toch een leuk tijdsbeeld van New York, al is Manhattan uit precies hetzelfde jaar een veel betere New York-film.

Ben het hier mee eens. Ik vond Justin Henry voor een klein kindje erg goed spelen. Top film!

Viel een beetje tegen, gezien de reputatie. De film staat bekend als een klassieke tranentrekker, maar hoewel meeslepend is het niet echt een tranentrekker. Daarvoor is het allemaal te versimpeld. De werksituatie, hoe Ted een onhandige vader is en zijn zoontje die dan teleurgesteld en onwennig kijkt. Maar later in de film wordt het allemaal wat beter, en de rechtbankscènes zijn sterk. Goede bijrollen ook, en Streep was toen al top. Al heb ik haar beter gezien, en Hoffman vond ik persoonlijk degelijker.

Het einde vond ik wat raar uit de lucht komen vallen en abrupt. De laatste paar scènes tussen vader en kind vond ik ook weer wat te makkelijk en goedkoop eigenlijk. Al is het tegelijk ook allemaal weer schattig. En dat is ook hoe de hele film is eigenlijk. Drama, maar geen loodzware film, en eentje die verrassend vlot wegkijkt nog. Al komt dit voor een groot deel ook doordat het verhaal echt niks voorstelt. Die 5 Oscars vind ik echt te bizar voor woorden. Zeker omdat het zo'n beetje de 5 belangrijkste Oscars van de hele uitreiking zijn. Voor de Oscars voor de acteerprestaties valt genoeg te zeggen, maar Best Director, Best Picture en Best Writing (Screenplay Based on Material from Another Medium). Dat maakt de film tot een van de meest overschatte films ooit, wat mij betreft. 3.5*.

Het verhaal op zich is niets bijzonders, maar Hoffman is werkelijk uitstekend. Streep is niet echt bijzonder bezig, maar Henry (de jongen) is aardig. Kramer vs. Kramer is realistisch zonder te vervallen in emotionele RTL-4 tranentrekkerij. Ook het feit dat er ruimte is voor zowel drama als humor is een plus.

Na een sterk begin zakt de film helaas iets in. Dit komt vooral doordat er ruimte wordt gemaakt voor een verdere uitwerking van het verhaal en voor andere personages. Iets teveel imo en dat gaat ten koste van de score.

4* voor het begin, 3* voor het middenstuk en 3,5* voor een enigszins onbevredigend einde.

Sterk drama. Qua scenario misschien niet bijster verrassend of subliem, maar de personages worden voortreffelijk neergezet en de film zit goed in elkaar, het blijft van begin tot eind boeiend. Hoffman en Streep laten zich van hun beste kant zien, maar ook het zoontje is voortreffelijk. Eindelijk eens een kindrolletje dat niet weet te irriteren en de rest van de film in de weg staat. Verder zijn de scherpe en natuurlijke dialogen een groot pluspunt. De film stopt ook op het juiste moment en ratelt godzijdank niet te lang door, waar ik in eerste instantie nogal bang voor was.

4 sterren.

Dit is een interessant drama met sterk acteerwerk van Dustin Hoffman en Meryl Streep.

ontroerende film. sterk acteerwerk.

Serieus, dat jongetje brak m'n hart!

Dan kan hij hem wel voor je repareren, hij is volgens mijn informatie chirurg geworden.

Mijn moeder is later getrouwd met een Kramer omdat ze deze film zo mooi vond.

Briljant acteerwerk. Blijft simpelweg sterk drama, hoe vaak je ook kijkt.

goed voor 1979

Ben deze film gaan kijken zonder echt het plot te lezen, en ik moet zeggen dat me dat erg goed beviel.
Het verhaal is misschien vrij standaard en al velen malen vaker verfilmd maar toch heb ik het nog niet eerder zo goed uitgewerkt gezien als in deze film.
Kramer vs. Kramer haalt alles eruit wat er in zit, nergens heb ik het idee gehad dat dingen anders konden of dat personages beter uitgewerkt konden worden.
Deze film heeft me in positieve zin zeer verrast en snap daarom ook helemaal niet dat de film zo laag staat op MM.
Dustin Hoffman & Maryl Streep zetten hier beide 1 van hun betere rollen neer en acteren vol overtuiging!
Ook was ik zeer onder de indruk van de nog kleine Justin Henry, wat een emotie heeft dat jongetje toch en wat een talent! toch wel 1 van de betere kinderrollen die ik gezien heb

Zeker een grote meevaller geworden dus, en een briljant einde wat tot de laatste seconde onzeker blijft.


Zeker te weten een aanrader voor alle mensen die het drama genre kunnen waarderen.

4,5 sterren die later nog naar de 5 kunnen gaan.

3 weken later voor een 2de keer gekeken, en nu ook eens extra opgelet waarom deze film zo middelmatig ontvangen wordt.

Snap nog steeds niet waarom Kramer Vs Kramer niet hoger staat. Dustin Hoffman & Meryl Streep spelen hier de sterren van de hemel en de hele situatie is zo realistisch mogelijk in beeld gebracht.

Je wordt als kijker persoonlijk betrokken bij het verdriet van vader en zoon, misschien is het einde voor sommige mensen een lichte tegenvaller maar ik zie dit zelf persoonlijk nog steeds niet als een groot minpunt.

4,5 sterren blijven gewoon staan.

Sterke drama film. Onwijs fijn acteerwerk en een aangrijpend verhaal.

Zelfs Meryl Streep word op een gegeven moment sympathiek, dat is al een kunst op zich.

Bijzonder sterk geacteerde film aan de kant van Dustin Hoffman en het sublieme jongetje Justin Henry. Het verhaal biedt alle ruimte om ervoor te zorgen dat deze twee de show stelen.

De opbouw van het verhaal is ook prachtig, waar Hoffman in het begin sterk moet wennen aan het full-time vaderschap ontstaat er een prachtige band tussen vader en zoon.

Jammer dat uiteindelijk Streep haar rol er een beetje bekaaid van af komt, zodat zij vooral als een slechterik overkomt, iets wat zij absoluut niet is als je bijvoorbeeld het einde van de film ook ziet.

Desalniettemin een bijzonder sterk geacteerd drama.

4*

Aan de ene kant vind ik het nogal een suikerzoete film. Vooral het einde. Maar toch maakt deze film iedere keer weer zo'n ongelovelijke indruk op me. Wat wordt er hier toch goed gespeeld. Echt niet normaal meer. Vooral Dustin Hoffman is echt ongelovelijk goed. De emotie die hij over weet te brengen is zo rauw. Dat zie je vooral in die scène waarin hij zich eventjes verliest en even tekeer gaat tegen zijn zoontje uit onmacht. Ja, een heel emotionele film. Als je even zin hebt om te janken, is dit een aanrader.

Een ABC verhaaltje, die nergens echt verrast. Op een of andere manier wel watchable is, maar nergens emotionele hoogtepunten bij mij kon losmaken. Te ABC en te klinisch. Aardig, voorspelbaar en geen onuitwisbare indruk achtergelaten. Tranentrekker? Absoluut niet wat mij betreft:

***