The Green Inferno (2013)

Ik ben van mening van niet. Af en toe een overdreven bloed-scene, maar that's it. Een 'echte' horror is een film die veel mensen niet in hun eentje te durven kijken, dat je je de ballen uit je broek schrikt op een bepaald moment. Dát is horror!

'Horror (het Latijnse woord voor verschrikking) is de benaming voor een genre van verhalen waarbij het de bedoeling is de lezer of de toeschouwer als vorm van amusement angst aan te jagen.'

Nogal arbitrair, vind je niet?

Mooie beelden, fijne film. Genoten ondanks de niet altijd geweldige acteerprestaties.

Dit is dus wel horror en ik vermoed dat sommige mensen deze film nu en dan even willen doorspoelen (zou ik niet doen, dan kan je hem beter niet gaan zien) want ook mijn vriendin vond het nu en dan even iets te...

In zijn geheel valt het wel mee en het verhaal tikt ook de verhoudingen en denkbeelden onder/van mensen aan. Er zat er een bij die ik wel kon ....... .

Een redelijke horrorfilm. En onze waardering is een ruime 6!

Deze film is goed te pruimen. Het is geen mega sterke film. Maar ik heb veel slechtere horror films gezien. Soms zitten er akelige stukjes in de film. Maar had nog wel wat meer 'gore' in mogen zitten. Gewoon kijken. Verstand op nul.

prima filmpje , het einde wel een beetje raar

Zeker te pruimen dit filmpje, maar heb al zoveel gore movies gezien, dat deze gewoon een lekker tussendoortje is met weinig nieuwe inbreng of wereldschokkend Kannibalen-films vind ik grotendeels beter dan zombi-films. Cannibal Holocaust blijft toch de topper en meest zieke onder de kannibalen-films, daartegenover is deze veel te clean en naar modern normen en regels gemaakt, wat langs de andere kant wel brengt, dat ie zeker niet goedkoop of knullig oogt en hoort bij de A-horrorfilms die gewoon in een bioscoop gepeeld ka worden. 7/10, puur omdat ik vh genre hou, goed standaard neergezet is, maar geen wow-effect.

Vermakelijk zeker. Maar het mist de rauwheid en het choquerende van Cannibal Holocaust.

Zoals ik al veel meer heb gelezen is het idd allemaal veel te gemaakt, te gelikt voor een goede Cannibal film, maar voor een avondje lekker zitten is het perfect. Qua gore is het ook prima voor elkaar.

Heb er wel van genoten moet ik zeggen.

In vergelijking met de klassieker in dit genre nl. Cannibal Holocaust mist deze film de rauwheid en een realistisch ongemakkelijk gevoel. Deze film ziet er vaak te goed uit waardoor het inderdaad wat te gemaakt over komt. Neem nu de kannibalen, die zagen er te gelikt uit. Ook op gebied van naakt is het allemaal wat braafjes en eigenlijk niet realistisch. De kannibalen eten ook kleren blijkbaar. Maar dat neemt niet weg dat er veel te zien is op gebied van gore. En sommige scènes mogen er best wezen. Ook op gebied van spanning zit het goed. Leuk, verrassend einde overigens. 7/10

The Green Inferno

Ik vond The Green Inferno nou niet echt zó bijzonder. Misschien dat ik niet in de stemming was voor deze film, maar nadat ik een vol uur heb gezien begon het pas interessant te worden. Als ik eerlijk mag zijn heb ik de film ook meer en deels aangedrukt voor de Horror Challenge, ik lig alweer een tijdje stil daar en ik wist dat ik deze film had mee genomen.

De ondanks tragische, dramatisch en psychiatrische scenes (vechten tegen de kannibalen) is de film in het geheel niet echt boeiend en zoals ik al zei niet echt héél interessant in de gehele film. Verhaal was redelijk. Lorenza Izzo oftewel Justine word overgehaald om mee te gaan in een staking opdracht om bos afkappingen te stoppen. Wanneer ze weer terug trekken crasht hun vliegtuig en worden ze meegenomen door een kannibalistische stam. Ze moeten pijnlijk afwachten hoe het verloopt terwijl ze haar vrienden en vriendinnen die langzaam worden afgeslacht.

Over bloedgebruik en heerlijke beelden is deze film prima. Bekijk de zelfdoding van Amy in de film die keihard was. Ze slaat een pot kapot op de grond en het duurt nog geen één seconde of ze snijd haar eigen nek al open, ooooh lekker bruut! Maar, ondanks het slap verhaal en het acteerwerk waar ik, helemaal NIET over te spreken was kijkt deze film af en toe moeilijk weg. Visueel gezien was het prima maar, ik heb me niet volledig vermaakt.

2.5*

Nou, deze film bracht niet wat ik ervan verwacht had. Veel recensies hadden 't over de extreme gore scènes en dat het allemaal vrij heftig zou zijn. Dat vond ik dus absoluut niet. Tja, het gaat over kannibalen dus een afgehakt been en een tong afsnijden vind ik dan niet zo shockerend. Ik had echt een mate van gore verwacht waarbij ik een aantal keer moest wegkijken, maar dit bleek niet het geval. Het verhaal was verder flinterdun en het acteerwerk over het algemeen matig. Jammer dat Eli Roth blijkbaar niet garant staat voor topwerkjes. Het niveau van Hostel word in ieder geval niet gehaald.

2,5*

5/10 (IMDB)

En ook dit filmpje van Eli Roth is gewoon weer net niet. Nog steeds blijft Hostel echt zijn beste film.

Qua verhaal was het al niet zo bijzonder dus had ik gehoopt dat er dan wel wat gore en smerigheid in de film zou zitten zoals vele berichten doen zeggen. Maar ook dit viel wat tegen. Ja, er zaten zeker wat scene's in waar de gore aanwezig was maar het had van mij allemaal veel meer gemogen. Het acteerwerk was nog oké maar ook niet al te best, al met al op alle vlakke dus een beetje matig.

Jammer.

Een 2,5*

Een beetje teveel van het goede..

Had het slechter moeten zijn dan?

Wat een schijtfilm! De gore is echt lachwekkend en had er totaal geen gevoel bij. Verder is het een aaneenschakeling van belachelijke scenes. Als horrorfan ben ik dan ook erg teleurgesteld. Dit had m.i. wel een goeie kunnen worden gezien het briljante origineel. Maar ja eigenlijk ook stom om een film op niveau te verwachten van een regisseur als Eli Roth. Wat mij betreft 1 van de slechtste horrors van de laatste jaren. 1,5 ster voor de vette poster + mooie hoofdrolspeelster

Nogal idiote film, maar zo kennen we Roth natuurlijk. Het acteerwerk is eerst en vooral matig tot slecht, en de meeste personages zijn erg vlak maar dat hoort vaak bij dit soort pulphorror. Echter weet Roth ook nooit een goede balans te vinden tussen humor, gore en idioterie. Je kan de film werkelijk geen moment serieus nemen.. Bovendien ziet het er visueel veel te gelikt (en niet donker genoeg) uit om ook maar een minimum aan spanning op te wekken. De top vijf van de meest onzinnige momenten bespaar ik u.

Bagger filmpje van Roth. Verhaal stelt niets voor net als de acteerprestaties die gewoon om te huilen zijn zo slecht. Gore was wel ok en dat is dan ook het enige pluspunt. Het is gewoon een ranzig filmpje . Film is zoals hierboven beschreven een opsomming van onzinigheden. Einde vond ik dan ook maar weer belachelijk dat ze niets zegt over die stam dat het kannibalen zijn . Echt belachelijk. Filmpje om snel weer te vergeten 4/10

Leuk!

Eli Roth lonkt hier overduidelijk naar Trash-klassiekers als Cannibal Holocaust en giet hier een modern sausje overheen met wat meer budget. Het verhaal is in eerste instantie weer zo simpel as wat: een groep milieuactivisten hebben een succesvolle taak erop zitten in het Amazonegebied en tijdens hun vlucht terug begeeft de motor van hun vliegtuig het en storten ze neer. Driekwart overleefd het ook niet... waarbij het vaak in andere films zo is dat de hele team het overleefd. Ze zijn dan ook nog in het verkeerde gebied terechtgekomen.

Dit gebied word bewoond door een hele stam moordlustige kannibalen die een eer aan hun traditie hebben. Ze worden gesnapt en uiteindelijk vervoerd naar het stamdorp. De massale bevolking daar reageert met veel euforie om de nieuwe aankomende snacks. Vanaf dat moment komt de film toch wel erg schokkend uit de hoek en Eli Roth wind er weer geen doekjes om. En toch, heel langzamerhand kom je er achter dat ook dit weer een eigen draai gaat krijgen... en ergens voorspel je de boel ook wel een beetje.

Namelijk hoe Justine sympathie weet te krijgen van dat jongetje en het hele ding eromheen. Met name haar verbloeming aan het einde over de stam die al haar vrienden heeft uitgemoord. Dat was toch ergens een vrij schokkende ondertoon. Ook dat hele "wiet" gebeuren was geweldig! Echt een klassieke filmmoment!

Eli Roth heeft hier weer een fijn werkje afgeleverd. Is dit trouwens geen remake?

4,0*

Ik heb het horrorgenre de laatste jaren een beetje links laten liggen maar het was een avond waarop ik mezelf weer eens uit wilde dagen en een stevige horrorfilm wilde kijken. Ik ken mijn klassiekers maar heb nooit veel op gehad met het Kannibalen genre. Deze hommage van Roth aan het genre wilde ik echter wel eens proberen.

Kort door de bocht was dit vooral pulp. De film heeft een redelijk tempo kijkt lekker weg en er wordt matig geacteerd maar ook niet zo slecht dat het storend is. Gore en geweld is er voldoende maar ik zat me regelmatig af te vragen of ik hier te maken had met een horrorfilm of met komedie. Beklemmend werd het af en toe wel maar de echte spanning of dreiging ontbraken. Ver weg deed het me nog het meest denken aan Apocalypto (2006) waar ik overigens ook niet veel aan vond. Ten opzichte van het werk van Gibson had deze film van Roth nog wat humor.

Qua plot was het allemaal redelijk overzichtelijk en met verrassende nieuwe inzichten komt Roth ook niet. Wat overblijft is een redelijk geweldadige junglefilm die vast met de beste bedoelingen gemaakt is maar nauwelijks impact heeft.

Matig

I can smell him.... My god, I can smell my friend being cooked...

Eli Roth vind ik een toffe regisseur. Levert altijd vermakelijke films op, die steevast zeer worden ondergewaardeerd. Cabin Fever is een kleine cult klassieker, Hostel 1 & 2 is zeer vermakelijke torture porn, en zijn inbreng voor Tarantino's en Rodriguez' Grindhouse was uitstekend. Niet alleen daarom had ik er wel vertrouwen in dat Roth het traditionele kannibalen genre een nieuw leven in kon blazen. Ook omdat het alom bekend is dat hij zelf een groot van is van het genre. En ondanks dat The Green Inferno een toffe horrorfilm is geworden, is het wel een beetje een film met twee gezichten.

De moed zonk me eerlijk gezegd al vroeg in de film in de schoenen. De Italiaanse kannibalenfilms van begin jaren 80 waren ruw, bruut en ongepolijst. En zo komt The Green Inferno van minuut 1 al niet op mij over. De soundtrack is te bombastisch, te Hollywood. De acteurs kwamen stuk voor stuk zeer onsympathiek op mij over. Buiten dat, en het feit dat geen van allen echt geweldig acteert, stoorde het me ook een beetje dat die hele groep te overduidelijk rechtstreeks uit een auditiekamer in LA zijn getrokken. Daar waar de Italianen vroeger juist kozen voor karakteristieke koppen zoals Robert Kerman, Giovanni Lombardo Radice, Salvatore Basile etc. In The Green Inferno heeft alleen 'Alejandro' dat een beetje. Maar dat vond ik dan weer een zeer stompzinnig character. Jammer trouwens dat Roth voor Kerman niet iets van een cameo heeft kunnen regelen. Is inmiddels op leeftijd, maar Kerman heeft de laatste jaren juist aangegeven graag nog eens iets voor de camera te doen. En het is ook bekend dat hij ieder zakcentje kan gebruiken. En met zo'n cameo zorg je toch ook weer voor meer respect/blijdschap bij de genre fans. Stompzinnige pogingen tot humor, en lelijke CGI jungle beesten zorgden bij mij voor nog meer ergernis.

Maar ik ben niet alleen maar negatief. Na 45 minuten neemt de film een positieve wending. Dan (pas) komen de kannibalen in actie, en dan wordt het ook allemaal erg bruut. Het camerawerk wordt wat schokkiger om de panische omgeving weer te geven. De gore barst los en is uitstekend. Greg Nicotero levert top werk op dat gebied. Dat is over het algemeen ook het grote pluspunt van deze film. Het is allemaal lekker ranzig en gestoord. Daarnaast komen de kannibalen ook goed dreigend over. Jammer dat Roth er dan af en toe van die puberale humor in moet gooien (die diarreescene en die wietscene zijn gewoon kut). In een ander soort horrorfilm kan ik dat wel accepteren van hem, maar in een film als deze hoort dat in mijn ogen niet thuis.

Op zichzelf staand een absoluut prima horrorfilm. Als Eli Roth, en kannibalenfan had ik op iets meer gehoopt. Het is allemaal net iets te 'Hollywood' en professioneel ogend om zich echt in het rijtje van Italiaanse kannibalenklassiekers te mogen scharen. Maar, zoals gezegd, is het op zichzelf staand een film die zeker de moeite waard is.

Me eens aan deze gewaagd en vond het wel een vermakelijke film. De film is niet zo memorabel als Cannibal Holocaust, maar heeft toch ook z'n momentjes.

De cast is niet zo bijzonder, maar dat was ook niet te verwachten bij dit soort films. Verder verveelde de film niet en zat het tempo goed.

Het einde was wel een beetje vreemd, maar voor de was het wel eens leuk om gezien te hebben.

Danielo. schreef:

Tja..

Het einde snap ik niet helemaal, waarom wil ze niet vertellen wat er echt is gebeurd. Ze wil cannibalen berschermen?

ik denk inderdaad dat ze de indianen toch wil beschermen.

En zo kan er ook nog een vervolg op komen als het volk nog gewoon anoniem verder kan leven.

Ik hoop wel dat dat vervolg zonder komedie is, en nog een andere verhaallijn erbij krijgt

Zou het kunnen dat ze niet wilde dat ze Alejandro zouden ontdekken en daarvoor de kannibalen in bescherming neemt?

Als je een homage maakt aan het cannibalen genre moet je het wel goed doen natuurlijk. Grootste misser in deze film is het vrijwel ontbreken van naakt. De mensen worden door de cannibalen verscheurd inclusief hun kleding. Te idioot voor woorden. Ook de mooie Lorenza Izzo wordt door de brute cannibalen stam opgesloten maar mag haar slipje en bh houden. En ook later, wanneer ze uit haar kooi gehaald wordt omdat ze haar willen opgepeuzelen, krijgt ze netjes een bh in rimboe stijl om. Zo gecultiveerd is deze stam blijkbaar. Het maakt het er allemaal niet geloofwaardiger op.

Verder wel dapper van Roth om dit genre weer op de kaart te willen zetten.

Yes, eindelijk weer een kannibalenfilm en gelukkig zonder dierenleed. Er zitten enkele heerlijke scenes is en het verhaal is wel OK. Er zit ook regelmatig leuke humor in. Dat linkse gedoe vond ik maar niks en dat slaat in de laatste minuten van de film wel een beetje door....

Lady's and gentlemen, Eli Roth has done it again. Wat ben ik in de wolken met deze film.Hij had alles wat ik in dit genre van film wil zien. Een goede opbouw waar je genoeg achtergrond van de personages meekrijgt. Spanning, een beetje gore en leuke kills. Opmerkingen zoals "i can smell it, i can smell my friend being cooked", en de rauwe zelfmoord van één van de personages nadat die ontdekt dat ze net één van hun vrienden hebben opgegeten, hakken er serieus in. Blijf zeker ook zitten voor de mid-credit scène want deze is toch wel belangrijk.

The Green Inferno is een schoolvoorbeeld van het nemen van een subgengre dat vroeger populair of voor ophef zorgde en dat nu in een nieuw jasje wordt gestoken. Het updaten en moderniseren van zulke ideeën kan erg goed meevallen en in sommige gevallen zelfs beter zijn waarbij ik bijvoorbeeld denk aan Evil Dead, dat ik een pak beter vond dan het origineel maar vaak valt het nogal tegen zoals bijvoorbeeld die moderne spoofs op het slasher of zombiegenre zoals The Final Girls die bij mij enkel op een reactie van hoongelach kunnen worden onthaald.

Neen zo slecht als een Final Girls vond ik het gelukkig niet maar van alle kannibalenfilms die ik heb gezien (en dat zijn er ondertussen al een heel pak) is dit toch een een van de zwakste.

Ik kan leven met een saai verhaaltje en idiote karakters en dialoog, zelfs slechts acteerwerk kan ik in dit (sub)genre verdragen. Het grote probleem is dat Roth hier een serieuze film wil neerzetten met de nodige dosis humor maar ik als kijker kan deze allerminst serieus nemen. Als ik de kannibalen zag en de groene hel het zag er allemaal zo proper uit. Als ik dan denk aan hoe dit werd voorgesteld in een Cannibal Holocaust of Last Cannibal World is Green Inferno toch een lachertje. De eerste kannibalenscène is nog vrij bruut en expliciet al wordt er ook daar nogal vaak gekozen voor snelle camerabeelden, close-ups en ziet het er allemaal veel te proper uit.

Ook kannibalen zijn verwesterd in de zin dat ze nu een bikini dragen en ze doen zelfs niet de moeite om hun slachtoffers te ontkleden, verslinden doen ze niet enkel met huid en haar maar ook met kleren erbij lijkt het.

Voorts nog wat blatant kopiëren van scènes uit de betere kannibalenfilms (tribute heet dat tegenwoordig) zoals de scène met de mieren (hé die leken mij toch CGI te zijn) en een slachtoffer dat die gekke handgebaren maakt naar de kannibalen (beide scènes komen uit Last Cannibal World) en daar hebben we Roths versie van een gemoderniseerde klassieke kannibalenfilm.

Hm misschien was ik toch te kritisch geweest over Cannibal Ferox, die is na het zien van Green Inferno toch flink in mijn achting gestegen, dat is goed nieuws voor joolstein en Boeikens denk ik

en Hollywood007 tijd om wat betere kannibalenfilms te kijken meid...

Ik zal er een paar van die jij hier genoemd hebt bekijken en je laten weten wat ik er van vindt.

Maar Eli Roth blijft toch mijne chouchou zenne.

Wel ik meen dat je enkele weken terug nog 'klaagde' over hoe weinig horror je nog kon choqueren (verbeter mij als ik fout zit). Als je natuurlijk dit soort 'gekuiste' horror blijft kijken ja dan kan ik dat heel goed begrijpen. Maar het schijnt je niet te storen want ik zie je toch vaak hoge waarderingen geven aan toch vrij brave horrors. Het zal natuurlijk een kwestie van smaak zijn. Ik kan ook wel horrors waarderen die zich niet al te serieus nemen en dan denk ik eerder aan de film van HG Lewis. Maar ik twijfel ten zeerste of het de bedoeling was van Roth om een film te maken die niet serieus kan worden genomen.

Ik geef soms wel hoge scores aan vrij brave films, maar of ik een film goed of niet goed vind heeft niks te maken met het feit of hij me kan choqueren of niet. En choqueren hoeft ook niet altijd te gebeuren door middel van gore of torture. Ik denk wel dat ik één van de moeilijkste personen ben om te snappen qua sterren geven aan films. Mijn smaak loopt heel uiteen en ik kan soms de grootste bagger super vinden. ( troma films bv. )Ik ben gewoon een veelvraat als het op horror aankomt wat maakt dat ik al zoveel gezien heb dat ik constant op zoek ben naar iets vernieuwend. Ik ben op zoek naar iets dat me verrast en soms ook nog wel eens choqueert. Als je tips hebt, laat maar komen

Prachtige plaatjes van de jungle en qua vermaak aardig te doen, echter is dit ondanks de dappere poging van Roth om de kannibalen-film nieuw leven in te blazen, een veel te brave prent. En eigenlijk gewoon slecht. Dat activisten-gedoe, de manier waarop Izzo uiteindelijk meegaat, het gebrek aan naakt (zelfs de kannibalen houden daar netjes rekening mee) en het werkelijk stupide einde. Op die manier komt het geheel, ondanks de brute scenes qua gore, gewoon niet geloofwaardig binnen. Jammer maar helaas.