The Green Inferno (2013)

Dat schijten was het enige waar ik stiekem om moest grinniken trouwens Hoe het gepresenteerd werd was wel een beetje misplaatst. Dat het om een meisje ging maakte het nog erger, dacht dat ze zoiets niet konden...

Goed mee vermaakt er zitten een aantal erg platte grappen in. Maar ook een paar die ik althans erg goed vondt. de munchies was wel erg grappig. Maar een Calvaire is het niet nee.

Redelijk, maar toch een teleurstelling. Toegegeven, een van de scenes vond ik vrij choquerend, maar daarna wordt het allemaal behoorlijk tam. Het ellenlange begin is tergend saai en behoorlijk onnodig. Eigenlijk gewoon slecht geschreven. Datzelfde geldt voor het einde. Een oninteressant einde dat de impact van de film doet matigen (wat tevens geldt voor het matige acteerwerk en de komische momenten), as if it were no more than a bad dream... Cannibal Holocaust greep je bij de keel door haar realistische weergave en stijl. Op een scene na, weet Green Inferno dit op geen enkele manier na te bootsen. Jammer. Aan de andere kant scheelt het me wel weer een traumatische ervaring. Always look on the bright side.

Vooral dit, ja.

Roth kwam een tijdje terug met een top 6 Cannibal Films en laat zien dat hij op de eerste plaats een liefhebber is... en daarnaast een regisseur. Lijkt me een absolute must voor een goede horrorregisseur. Toch mist hij hier volledig de essentie van een goede Cannibal flick. De groezelige realiteit die regisseur als Deodato en Lenzi wisten vast te leggen ontbreekt hier té vaak. Je kijkt toch naar een nogal gladde Roth productie. Zijn introductie slaat echt behoorlijk de plank mist. Dan lijkt het weer net alsof hij al die oude pareltjes juist niet heeft gezien...

Waar hij ze wel evenaart, is op gebied van exploitatieve shock value met veel keiharde, over de top gore. Wel gemikt op een 16+ rating. Waar zijn bijvoorbeeld de theezaktietjes? Door ze helemaal te bedekken, haal je wel het 'beest' uit het volk. Groteske nudity was óók een belangrijk aspect. Helaas ook regelmatig puberaal (niet alleen het schijten, ook het kinderachtige en overdreven kijkje op drugs is een pijnlijke Amerikaanse preutsheid) en met bijzonder grote verschillen qua acteerprestaties. Degene waar ik het meest sceptisch over was (de vrouw van..), is met afstand de best presterende actrice van het stel! Hoop dat Lorenza Izzo nog veel soortgelijk genrewerk gaat doen.

En de biosrelease... Mooi om te zien dat alle fans van Roth hem zo door dik en dun steunen hier.

Vind €50-60 voor een bioscoopbezoekje zelf helaas een beetje té. Mooi om te zien dat het Nederlandse publiek door het hele land wordt bediend. Oh wacht...

Steunen kan nog altijd in retrospect trouwens. Daar worden alle partijen beter van.

Vraag me af hoeveel mensen dat in retrospect doen.

Ik niet, deze film is het gewoon niet waard.

Terechte vraag, maar dat is voer voor een andere discussie .

Hoe bedoel je dat? Hoe kan je dat in retrospect doen?

Door de DVD aan te schaffen.

Tja, het is toch weer de typische Eli Roth aanpak: Verlaat vooral de US niet want iedereen daarbuiten is niet te vertrouwen. Dat in combi met 0 spanning en mislukte poging tot humor waardoor de film op geen enkel vlak werkt.

Matt81 welke films van hem hebben dat nog meer dan? Neem aan dat je Hostel bedoeld, dat is dan ook net de enige van al zijn films. Dus om nou te zeggen dat hij daar altijd mee aankomt snap ik niet goed. Dat je z'n films niet goed vind kan ik me voorstellen.

Hostel allebei inderdaad. En eigenlijk heeft Knock Knock ook zo'n uitgangspunt (laat vooral geen vreemden binnen, ze hebben toch slechte bedoelingen) Eigenlijk is Cabin Fever de enige uitzondering op deze regel.

Ja oke, als je het zo gaat bekijken. Ik vind het nogal ver gezocht, maar afijn.

Hoezo vergezocht? Het is gewoon het uitgangspunt dat Roth graag voor zijn horror gebruikt. (en dat natuurlijk een van de standaard-uitgangspunten van horror is: het onbekende is iets dat je niet zomaar moet vertrouwen.) Wat ik voornamelijk jammer vind, is dat Roth zo in cliches blijft hangen waardoor het nooit echt beklemmend wordt. Het zal nooit een Cronenberg worden.

Ik denk ook wel dat horror niet bepaald een genre is wat jou kan boeien, of vergis ik me?

Ik kan horror waarderen als het of echt werkt (Exorcist, The Omen), of als het over de top is (Braindead). als het wannabe is zoals bij Roth niet nee

Dan had ik het toch goed gezien ja

Maar dat is je goed recht.

Ik bekijk een film altijd per film en geef iedereen meedere kansen. en zoals gezegd: kan horror me wel boeien maar dat een film gore ofzo bevat maakt m nog niet standaard goed. Maar deze discussie wordt zo te gedetailleerd bij deze titel.

Dat ben ik met je eens

Heb nog geen sterke kannibalenfilm gezien, maar deze was tenminste wel vermakelijk.

Mocht wel wat spannender en het verhaal sloeg af en toe nergens op.

No good deed goes unpunished.

Na heel lang wachten eindelijk gezien (my god dit duurde precies een eeuwigheid)

Eli Roth heeft me zeker nog eens laten vermaken met zijn visie op horror, en dit keer neemt hij Cannibal Hollacoast onder zijn arm.

Lorenza Izzo net als in Knock Knock was wel een mooie verschijning, en een waardige hoofdrolspeelster voor deze horror prent.

Net zoals ik al had verwacht zou de film een enorme lange opbouw hebben (wat Roth ook deed met Hostel) maar als hij nu de film een speelduur van 120 minuten had gegeven had de kijker een dik halfuur opbouw en het gezeik om het regenwoud en gewoon 2 uur puur vetzakkenrij, en viezigheden en echte horror. Natuurlijk hoor je mij zeker niet klagen want eens de kanibalen in beeld kwamen en de slachtoffers in de kooi gevangen waren bleef de film wel zijn hou vast hebben aan smerigheden en echte horror. Los daar van had deze verschrikkelijke geweldige pik zwarte humor (wat niet iedereen gaat waarderen denk ik) bevoorbeeld de scene dat ze allemaal zo stoned als een garnaal waren en toen ze wouden ontsnappen vond ik gewoon super grappig.

De eerste moord was gewoon smullen direct slaat alles om voor de kijker op dat moment en begin je meer en meer helemaal lekker er in te rollen (geweldig gevoel voor mij toen)

Maar aangezien het speelduur langer had kunnen zijn hadden we meer horror voorgeschoteld gekregen, maar zo streng ga ik niet zijn want Eli Roth heeft mij zeker niet teleurgesteld met dit pareltje.

Ik twijfel op een heel erg dikke 3,5 of een kleine 4,0 ik hou het op 4 sterren, maar waarschijnlijk gaat dat toch ooit naar een 3,5 (ben er nog niet uit)

Roth's langverwachte ode aan de Italo Cannibal films is dan eindelijk uitgebracht. De man levert waar hij goed in is: extreme gore dat de grens probeert op te zoeken. Sterk, maar helaas laat hij dit gepaard gaan met lompe personages als Alejandro (Ariel Levy).

Daarnaast mist het de rauwheid van een film als Cannibal Holocaust, waardoor de impact minder groot is dan de beelden uit die film.

Toch is het een film die met de nodige respect en toewijding jegens het genre gemaakt is.

Vooral door dit laatste toch een best genietenswaardige film.

Is het aan te raden om eerst Cannibal Holocaust te kijken of maakt dat eigenlijk niet uit?

Misschien alleen omdat die film de voornaamste inspiratiebron is. Anders niet.

Ik ben benieuwd trouwens welke film op een hedendaagse kijker (die geen van beide nog gezien heeft) de sterkste indruk achterlaat.

Roth mag wel overal liggen blaten dat hij een ode aan het kannibalengenre maakt en Deodato in koeien van letters tijdens de eindgeneriek bedanken, toch kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat de beste man liever gewoon een volbloed frat boy comedy zou willen maken. De geweldscènes lijken een kruising van de Tarantino / Rodriguez school ('coole' cartooneske gore en natuurlijk het grappigst als onschuldige dikkerds in stukken gehakt worden) en de Saw / torture porn traditie waar ingenieus toegebrachte letsels centraal staan. Enige indrukwekkende scène (de chaos waarin de slachtoffers naar hun kooi geleid worden) is knip-en-plak werk van TCM, met Kirby Bliss Blanton als overtuigende Marilyn Burns lookalike.

P.S.: ik zag 'm braaf op Gent Film Fest moest er iemand morele bezwaren hebben met dit berichtje (er waren heel wat lege stoelen door die verderfelijke thuiskijkers )

Dan ga ik eerst die kijken. Referentiepunten en overeenkomsten vind ik sowieso leuk.