The Green Inferno (2013)

Update: De film krijgt helaas geen reguliere release bij Pathé. Wel komen er enkele losse voorstellingen rond Halloween.

Huppa... en van oktober weer een maand verschoven naar november....

zou me niks meer verbazen als het dan weer naar januari 2016 gaat.

laten we het gelijk maar 3 jaar later pas uitbrengen.

ik denk dat hij idd gelijk op dvd uitgebracht zal gaan worden.

Zo lijkt het gelijk weer allemaal retro,de hele beschaving en kledingstijl is inmiddels alweer een stuk verder en zie je al gelijk dat het niet meer in deze tijd/periode af zal spelen.

Nee, film is overgenomen door andere distributeur en die gaat 'm nu definitief uitbrengen op 5 november. Nog maar 30 nachtjes slapen.

Of 'ie dan wel of niet bij Pathé gaat draaien heb ik overigens niet uitgezocht.

Yes! Bedankt voor de info!

bjerik76PrudhDiDa

Pathé lijkt onze gebeden eindelijk te verhoren: 30 en 31 oktober (Halloween) draait hij om middernacht in diverse bioscopen.

The Green Inferno -Trailer & Laatste nieuws - Pathé - pathe.nl

Thanks!

Ook te zien in Cinerama Rotterdam 29 t/m 31 oktober!

Voor 30 oktober twee kaarten gereserveerd in het Cinerama!

Hij is gelekt en te pindakazen!

EINDELIJK!!!

Lang op moeten wachten maar eindelijk gezien.

Ik heb best wel genoten van The Green Inferno, het is dan wel geen spektakelstuk maar er zaten enkele aardige scene's in. En sowieso films die in de jungle afspelen heb ik altijd al een zwak voor gehad. Het lijkt erop dan Eli Roth goed tevreden is over Lorenza Izzo, want ze speelde ook weer in Knock Knock van Eli Roth. Persoonlijk hou ik wel van de Roth films, ik kijk in ieder geval alweer naar zijn volgende uit.

Matig.

Eerste 40 minuten gebeurt er helemaal niks. Daarna begint het eindelijk. Er wordt aardig wat goor voorgeschoteld maar verder is er weinig bijzonders aan de film. Lang moeten wachten maar weinig resultaat.

Jeetje, zeg; dat er mensen zijn ie hier 2 jaar naar hebben uitgekeken.....

Ze zijn dan ook getrouwd.

Dat is helemaal geen straf, lijkt me zo.

Zwakke film, heel matig geacteerd, mager en total ongeloofwaardig plot, géén spanning, kortom een gemiste kans.

Ook Ignacia Allamand speelt in deze film een bijrol net als in de film Knock Knock.

Ten eerste vind ik dat een film altijd extra aandacht krijgt wanneer hij uitgesteld word....niet helemaal verdiend want meestal in het om een reden die de film niet goed doet.

Ik vind dat deze film ook inderdaad een beetje te veel aandacht heeft gehad.....als de film nou van een superregisseur was dan was het terecht,maar Eli Roth heeft zich voor mij echt nog niet bewezen binnen het horrorgenre.

Deze film ligt positief gezien toch wel weer boven zijn gemiddelde.

Visueel ziet deze film er goed en verzorgt uit...de desbetreffende stam ziet er autentiek uit(zal wel gedeeltelijk een echte stam zijn?) sommige zijn zelfs freaky en hoef ik niet tegen te komen als ik op vakantie ben .

Er zitten een paar goede gore scenes in maar het vraagt naar meer en daar laat de film het een beetje afweten.....de sfeer is prima overigens en hier en daar is er wat spanning te bekennen.

Acteerwerk heb ik niets op aan te merken voor een film als deze.

Kortom een leuke kannibalen film maar ik had verwacht dat hij wat pittiger zou zijn na alle comotie hier omheen.

Maar wel een lekkere wegkijker.

3.5 ster naar boven afgerond.

Lekkere film en net zo goed als ik had verwacht.

Die Amnesty Internationalachtige bende werd (geheel terecht) in beeld gebracht als wereldvreemde geitenwollen sokken en ik moest dikwijls lachen met het beeld dat Eli Roth van dat zootje ongeregeld schetst ('this will be my new tattoo' haha). Tweede deel vd film is heerlijk expliciet. Zoals de hippies als idioten worden afgeschilderd, zo worden de Indianen (andermaal terecht) als bloeddorstige psychopaten neergezet, een verademing die we sinds Apocalypto niet meer mochten meemaken. Meestal worden Indianen weergegeven als beheerste bio-landbouwers en filosofische veganisten, wat ik toch een aanfluiting van de werkelijkheid vind.

Puike film die ondanks de onvergeeflijke vertraging toch nog alle verwachtingen inlost!

Het is niet mijn type film maar door alle commotie eromheen wilde ik hem zien.
Mooie locaties met een paar ranzige scenes. Goed verhaal en zit goed in elkaar.
Er was wel een leuk stukje in,het moment dat ze met zn allen 1 van de gevangenen levend gaan opeten en er een klein meisje onder uit de massa weg rent met die gozer zn onderbeen en het moment dat ze zo high als een garnaal zijn doordat er 1 (dode) is vol gestopt met dope door de medegevangenen voor ze haar gaan grillen zeg maar met alle gevolgen van dien.

Goede film

Ik wacht wel op de blu-ray...

Redelijk.

En "redelijk" is meteen ook goed genoeg om er de beste Eli Roth film van te maken. Er zitten nog steeds wat stordende zaken in, maar wie komt voor een goed potje ranzigheid wordt op z'n wenken bediend. Da's toch ook alweer even geleden.

De aanloop duurt een beetje lang. Het hele ecogebeuren is niet geweldig boeiend, vooral niet omdat de acteurs niet hoogstaand zijn. Leuk dat Roth z'n vrouw wat screentime wil geven, maar een paar acteerlesjes tussen de films door zou niet verkeerd zijn. Gelukkig schakelt de film wel een paar versnellingen hoger wanneer iedereen goed en wel vastzit tussen de kanibalen.

Green inferno mist een beetje de serieux die nodig is om van deze film een écht goeie horror te maken. Ook het camerawerk had wel iets beter gemogen, hoewel de smerigheid wel in beeld komt is het allemaal érg vluchtig en met veel geschud. Op zo'n momenten merk je dan weer de beperkingen van Roth als regisseur.

Maar de effecten zijn verder meer dan geslaagd, er wordt geen enkele smerigheid geschuwd en het gehele laatste uur mag er best zijn op horrorgebied.

3.0*

Ah, eindelijk te zien? Eindelijk!? Weet weeral wat doen straks.

Jarenlang naar uitgekeken en eindelijk is hij daar. De spirituele opvolger van Cannibal Holocaust; één van mijn favoriete horrorfilms én die van Eli Roth. Daarom waren mijn verwachtingen hoog gespannen, ook al kende het genre zijn hoogtijdagen in de jaren '80.

Het beginstuk is allerminst interessant, waarin een groep milieuactivisten centraal staat die afreizen naar de jungle van Peru. De cast is weinig sympathiek, behalve Roth's vrouw, Justine. Mooie verschijning, al gaat het acteren haar niet geweldig af. Haar afzichtelijke sidekick blijft gelukkig achter in het Westen, want daar had ik echt heel snel genoeg van.

Eenmaal in Peru aangekomen wil het nog niet spannend worden, al hou ik erg van de mooie locaties. Ook wanneer de kannibalen voor het eerst verschijnen was ik niet helemaal overtuigd, het voelde een beetje te gemaakt. Dat gevoel veranderde echter toen de eerste activist gruwelijk en uiterst pijnlijk aan zijn eind komt. Toch wel geslaagd, die kannibalen. Het lijkt me trouwens apart om zo'n tribe te benaderen over het maken van een film, terwijl ze nog nooit in contact zijn geweest met Westerlingen, laat staan de techniek. Als voorbeeld liet Roth ze een film zien; juist, Cannibal Holocaust.

The Green Inferno wordt vanaf dan een stuk meeslepender, spannender en vooral goorder. Roth kennen we natuurlijk vooral van de Hostel-films en ook hier laat hij zijn torture-kunstjes zien. Genoeg smerigheid, hoewel niet altijd volledig in beeld gebracht. Klein smetje. De make-up van zowel gore als cannibals is echter top.

Toch weet Roth niet te verrassen. Het verloop is tamelijk voorspelbaar, zoals dat kindje die Justine redt. Een beetje makkelijk naar mijn idee. Het einde is ook ongepast. Als mijn crew en/of vrienden voor mijn neus levend worden opgevreten dan laat die bulldozers maar komen en dan ga ik ze niet meer in bescherming nemen. Maar misschien ben ik daarom geen milieuactivist.

Nog even snel de onvermijdelijke vergelijking met het klassieke Cannibal Holocaust; daar komt dit niet bij in de buurt. Het enige wat Roth beter doet is het weglaten van animal cruelty en voor de liefhebber is het een stuk smeriger. CH is echter meer beklemmend, meer overtuigend door een leukere cast en kent natuurlijk een sublieme soundtrack die alle gevoelens nog eens versterkt. Maar zeker geen miskleun dit.

Hier hebben mensen jaren op zitten wachten? Ik heb pas de afgelopen dagen oog gekregen voor deze film, maar ik kan gewoon al door 5 pagina's vol intense frustraties van users die op de film wachten bladeren. Alleen dat was al leuk vermaak, haha.

Maar terug naar de film. Ik heb ooit eens Cannibal Holocaust gekeken. Vrij smerige film, maar vooral omdat ik niet tegen dierenleed kan. Deze Green Inferno lijkt inderdaad wel aardig op de net genoemde titel, ondanks dat alle dieren er goed vanaf komen. Dus daar zal geen ophef over komen.

Verder vind ik het een horrorfilm met potentie, maar Eli Roth maakt het maar gedeeltelijk waar. De opbouw is wel erg lang(dradig) en als de pleuris eenmaal uit is gebroken valt het qua gore reuze mee. Geen idee welke rating er aan de film hangt, maar je ziet vrij weinig. Erg irritant. Net als dat er zo'n beetje 0,0 aan naaktheid valt te zien, ondanks dat we naar een grote groep primitievelingen kijken die oa de gevangen genomen vrouwen onder handen nemen. Maar je ziet wederom zo goed als niks. De film voelt ondanks dat echt wel een paar gore momenten waren erg soft aan, al moet je natuurlijk ook wel wat aan de verbeelding over kunnen laten. Wat wel weer dik in orde is, dat is de sfeer. Het voelt toch constant ongemakkelijk en hopeloos voor de gevangenen.

En wat ook tegenvalt is de voorspelbaarheid van het verhaal. Zo'n beetje elke actie was te voorspellen. Dat dat kind die meid helpt ontsnappen, zucht. Dat ze uiteindelijk tegen de bewapende unit liegt zodat het bos niet plat gaat ondanks dat kannibalen net een stel van haar lotgenoten hebben afgeslacht, zucht.

Het is zeker geen beroerde film geworden, maar ik ben 'm net zo snel vergeten als ik ermee in aanraking kwam.

3*

Ik vind het wel wat overdreven dat de hele stam door een klein zakje wiet out gaat?!?! Daar is toch wel meer voor nodig dan een klein zakje wiet van 5 gram
Maar overdrijven maakt duidelijk zullen we maar zeggen. De film heeft mij verder goed geamuseerd

Ik kan niet zeggen dat ik echt omver werd geblazen door Roth's interpretatie van de cultfilm Cannibal Holocaust, integendeel. De stomp in de maag die ik destijds kreeg is na talloze genrefilms überhaupt moeilijk te dupliceren, maar ergens had ik toch gehoopt dat Roth daar wel in zou slagen, al was het maar omdat Hostel toch nog enige tijd onder mijn vel bleef zitten. Green Inferno doet dat helaas niet en dat heeft volgens mij onder andere met de misplaatste puberale humor te maken waar Roth zich schuldig aan maakt. Bovendien komt het geheel net te "geënsceneerd" over, waar Deodato er met zijn Mondo-aanpak in slaagde te choqueren. Visueel is het gelukkig nog de moeite waard.

Over welke puberale humor heb je het? Ik heb het niet kunnen ontdekken.

Vogelspin tijdens het plassen, schijterij in de kooi, dat gedoe met het zakje wiet, de concurrentiestrijd tussen die twee kerels om indruk te maken op de heldin, ... Op zich misschien wel realistische gebeurtenissen, maar door de manier waarop ze gebracht worden verdwijnt de ernst een beetje uit de film.

Ja, schijterij in de jungle is voor velen inderdaad een reëel ongemak - zelf heb ik een behoorlijk sterke maag, dus heb het nog niet meegemaakt - maar het gaat er mij om hoe het in beeld/geluid wordt omgezet (niet zozeer dat het getoond wordt).