Duel (1971)

Lang, lang geleden ooit eens gezien en toen vond ik de film aardig, maar irriteerde ik me vooral aan het personage Mann. Iets waar ik nog steeds wel last van heb, toch heb ik nu meer oog voor de spanningsopbouw en waardeer ik de film meer als geheel.

Zonder introductie zitten we al snel met Mr. Mann op de provinciale weg waar hij de truck voor de wielen rijd. Onwetend wellicht hoe een vrachtwagen in dergelijke terrein rijdt, of een chauffeur gebruik maakt van het geaccidenteerde terrein om snelheid op te bouwen voor de volgende heuvel, iets dat vooral de tweede keer heel duidelijk het geval lijkt, het inhalen en snelrijden heeft tot dan ook niets persoonlijk om het lijf, zitten ze elkaar vanaf daar constant in de haren en lijkt vooral de chauffeur uit de bocht te vliegen in een pest- en wraakoefening.

Met mooie beelden en prima opbouw word de spanning op bepaalde momenten tot het maximum opgedreven en lijkt een ongeluk dichtbij. Vooral bepaalde opnames van de truck, wat een zwijn, zijn erg cool net als verschillende shots onderweg. Mooi zijn de momenten waar de truck andermaal in volle vaart aan komt denderen net als het psychologische spel in de diner wie dan de chauffeur is. Mijn irritaties richting Mann zijn veel en beginnen al bij de aanzet tot problemen die hij zelf geeft. Daarna had hij zelf simpel de vrachtwagen de ruimte kunnen geven door te stoppen of juist door kunnen gassen en afstand nemen. Hoofdrolspeler Mann die in mijn ogen niet bepaald doortastend of slim bezig is, ook nog eens waardeloos rijd, en weinig tot niet aanspreekt, creëert vooral de meeste problemen voor zichzelf.

De apotheose is prima met het wrak in het ravijn, de chauffeur wordt prima buiten beeld gehouden waardoor er geen tijd aan diepgang verloren gaat en alle kaarten op spanning gezet kunnen worden en het hele geval random en incidenteel is. Duel is dan ook een behoorlijk vermakelijk prent die het vooral van zijn spanning moet hebben en daar prima in slaagt.

Schitterend regie-debuut van Spielberg!

Het simpele verhaal is prachtig in beeld gebracht en de spanning is bij vlagen om te snijden. Daarnaast vraag je, je als kijker steeds af: waarom? En wie zit er achter de grijze-grauwe truck? Vandaar dat de film steeds blijft boeien. Het prachtige woestijnlandschap doet ook veel goed. Verlaten tankstations, lange snelwegen waar geen eind aan lijkt te komen, typisch Amerikaans. Prachtig in beeld gebracht.

Het is dan niet altijd even logisch zoals; als de trucker hem probeert tegen de voorbij komende trein te drukken. Wat iedereen zou doen is uitstappen (i.p.v. verdrukt te worden)en die gast een beuk op zijn gezicht geven. Hij wil er toch achterkomen wie het op hem gemunt heeft? Dat zagen we in het wegrestaurant, of een paar keer toen die achter hem aan holde. Maar goed op een paar puntjes na, blijft het vermakelijk en kijkt de film lekker weg. Heerlijke zomerfilm, met onder het genot van een paar koude biertjes is het lekker genieten met 'Duel'!

Redelijk.

Film nr. 20 die ik van Steven Spielberg gezien heb en het contrast met de 19 voorgaande kan niet groter zijn. Vanzelfsprekend had de Spielberg van 1971 nog niet de budgetten die hij later had, maar net dat levert een gedurfd en filmisch interessanter eindproduct op.

Het suggestieve camerawerk, vooral in het begin, zorgt voor een prima thrillersfeertje. Het ondersteunt bovendien het wat magere kat-en-muisspel. De kleine 90 minuten zijn immers zeker lang genoeg. Zowel de verrassing als variatie is er na een tijdje wel af. De intermezzo's die zich niet op de weg afspelen zijn niet bijster interessant, niet in het minst door het erg povere acteerwerk van Dennis Weaver.

Al bij al een geslaagd debuut van Spielberg, dat dag en nacht verschilt van veel van z'n latere werk.

3

Wilde deze al jaren eens zien en is er nu eindelijk pas van gekomen. Ik kreeg wat ik verwacht had: een echte jaren '70 film met undergrounderig sfeertje, zonder het grote gebaar en het grote budget van Spielberg's latere blockbusters. De kwaliteiten van de regisseur zijn verder wel meteen te zien: veel spanning en prachtig in beeld gebracht.

“You can't beat me on the grade. You can't beat me on the grade!”

Wederom een debuutfilm gezien van een grote regisseur. Vandaag was het de beurt aan ‘Steven Spielberg’ waar ik deze debuut film zeker niet mocht missen om hem eens te zien, en de film zit tevens al een tijdje op het netvlies om hem te kijken. Ik ben het wel eens met de bovenste reactie, de film geeft een prachtige echt typische jaren ’70 gevoel mee en je kreeg wat je verwacht en wat je verteld word. Toch prachtig om hier een werk zien van ‘Spielberg’ pur sang, zonder groot budget maar met de skills. Toch weet de film niet altijd even fijn mijn aandacht vast te houden en vond ik het soms niet echt boeiend meer om te kijken, hoewel de spanning niet hoog zit blijft je wel aandacht kijken wat er nou precies gaat gebeuren tussen de twee, waarvan ik wellicht af en toe misschien iets meer had gehoopt en verwacht.

Het kat en muis spel dat werd gespeeld in de film vond ik op zich wel geinig maar had er misschien soms iets meer van verwacht. Het achtervolgen was me na een tijdje wel iets te veel van het goeie, zeker omdat het vrij weinig spanning met zich meebracht. Opzich vond ik het wel geinig bedacht hoor, het iets te asociaal doen tegen een vrachtwagen chauffeur leidt eigenlijk naar moment in het leven van ‘David Mann’ wat hem doodsangsten geeft.

Opzich best aardig gedaan van ‘Dennis Weaver’ die de rol van ‘David Mann’ opzich neemt en dat aardig leuk doet. Voor de rest zijn er niet veel acteurs in deze film, een vrij karig beeld dat je eigenlijk alleen naar de kop van ‘Weaver’ kijkt. Maar dat houdt het mysterieuze in de film en daardoor blijf je stiekem wel constant door kijken. En dat is ook het moment wanneer ‘Mann’ in de bar zit en er allerlei mannen voor hem zitten wat leek op truckers, en hij ze één voor één langs ging en daarna een man aanhield waarvan hij dacht dat dit de vrachtwagen chauffeur is maar, dit bleek hem niet te zijn. Het mysterieuze om de chauffeur blijft hierdoor toch plakken en maakt de film een stuk interessanter om te kijken.

Dus nee, dit debuut van ‘Spielberg’ is me niet heel goed bevallen. Toch vond ik het concept wel geinig (wat je in de toekomst zeker nog veel vaker gaat zien) maar, ik vond het niet heel spannend waardoor de film ook niet heel boeiend werd en het eigenlijk meer achter elkaar aan rijden was (het kat-en-muis spel) dan dat ik echt voelde dat er een moordlustig iemand achter ‘Mann’ aan zat en daardoor de film spannender werd.

3.0*

Aangenaamd verrast. Ik had natuurlijk wel eens wat over Duel gelezen, en kreeg daarvan de indruk dat het als debat vooral visueel sterk was rond een mager plot. En bij visueel sterk vermoedde ik dan dynamisch camerawerk bij achtervolgingen enzo.
Nu was dat ook allemaal prima in orde, maar wat me aangenaam verraste was de symboliek de aanval op zijn mannelijkheid door zijn vrouw én de trucker, bijvoorbeeld en de visuele vertelstijl. Hier al speelt Spielberg een spel met de verwachtingen van zijn publiek, zoals de scène bij de schoolbus. Je verwacht dat de truck alleen omdraait om ‘Mann’ weer te achtervolgen, maar het blijkt dat hij de schoolbus aan gaat drukken. En de Hitchcock elementen werken ook echt mee.
Enige nadeel is dat hij toch ergens op tweederde wat aan vaart en afwisseling inboette. Daardoor leek het toch allemaal net iets te lang te duren. Maar wel weer afgerond met een mooi einde, én een mooi eindshot.

Spielberg heeft deze sobere maar fabuleuze actiethriller alleen nog maar overtroffen met Jaws.

Wat een debuut (langspeel)film van Spielberg! Je merkt duidelijk al enkele elementen die in zijn latere films zouden terugkomen. Het dreigende sfeertje dito soundtrack die je bijvoorbeeld bij zijn kaskraker Jaws ook al te horen kreeg. En ook de onderhuidse spanning die hij perfect weet vast te houden.

Ik moest ook geregeld denken aan de horrorklassieker Christine (Film, 1983) van Carpenter. Niet dat de truck eigen allures kreeg. Bij momenten was het duidelijk dat er iemand de truck bestuurde, maar op tal van andere momenten had ik de idee dat de truck zelfstandig reed. Alleen al dit idee maakte de film spannend en griezelig.

Sowieso geen eenvoudige taak voor een startend regisseur om een al bij al monotone film te draaien van een rondrijdende chauffeur. Prima acteerwerk werk. De angst en paniek van Dennis Weaver leek me vrij authentiek. Prima decor ook met de woestijn. Er is geen ontsnappen of hulp mogelijk... Prima speelduur ook, veel langer hoefde het zeker niet te duren.

Eigenlijk gebeurt er niet veel en toch is deze film ontzettend spannend.
Zonder enige voorkennis (en ik zelfs niet meer wist waarom deze film op de ‘te zien’ lijst stond) dacht ik zelfs nog even dat er geen bestuurder zou zijn, maar dat bleek onzin.
Fantastisch om te zien hoe goed de beeldkwaliteit van een 50+ jaar oude film kan zijn.

Nou en of, hè? Ik ben dol op Technicolor en de film ziet er schitterend uit!

Bovendien bleek wegkijken gewoonweg onmogelijk. Ik had al vernomen dat Duel bovenmatig goed was voor een debuutfilm, maar dit greep me alsnog meer bij m'n strot dan verwacht.

De suspense was moordend. Een kat- en muisspel dat onder m'n huid kroop. Bovendien heb je heel de film lang geen idee wat de trucker motiveert en ik ging me zelfs afvragen of David dit lot misschien wel verdiende. Maar daar niet achter komen is juist de kracht van de film. Plus het feit dat de opgejaagde automobilist aanvankelijk helemaal niet kon bewijzen dat hij werd achtervolgd door een moordzuchtige trucker. Hij stond er werkelijk helemaal alleen voor!

Er is alleen één element dat me stoorde: die continue interne monoloog van David. Had hem wat mij betreft liever enigszins in zichzelf laten mompelen. Dat had ook mooi gekund toen hij helemaal alleen was in de toiletruimte van het café. Enkele zinnen van wat hij daar allemaal dacht - iets over dat het lijkt op zijn tijd in Vietnam, meen ik me te herinneren - had hij daar gemakkelijk tegen zichzelf kunnen fluisteren. De voice-over brak de spanning niet echt, maar ik had liever zo min mogelijk geweten op dat vlak.

Duel vind een gigantisch indrukwekkend debuut. Hier...

Sober, en toont mooi hoe je met een beperkt budget en veel visie een erg spannende film kan maken. Technisch is dit een sterk opgevoerde film van Spielberg, met allerlei knappe shots en dito montage. Hij onderbreekt de achtervolging met enkele situaties die alleen maar de gespannenheid van het personage nog verder opdrijven : het wegrestaurant, de stop aan de spoorweg waar een goederentrein voorbij komt, de tankstations. Als David Mann dacht eventjes respijt te hebben... Tot Spielberg doorbrak met zijn grote meesterwerken eind jaren 70 begin jaren 80 kenden maar weinigen zijn debuutfilm Duel, initieel als TV film bedoeld voor ABC ... Pas later werd dit een gerespecteerde cultfilm.

Duel is echt een thriller zoals ik ze graag heb. Geen introductie, spannend kat-en-muisspel, enkele erg spannende scènes en een vijand die we niet kunnen zien en zonder echte motieven (enfin we zien wel de vrachtwagen uiteraard, maar we komen nooit te weten wie de bestuurder was). Ook leuk dat hier een aantal zaken herkenbaar zijn die Spielberg ook in Jaws zou gebruiken. Op ieder moment kan het gevaar om de hoek tevoorschijn komen en dat maakt deze Duel over de hele speelduur aangenaam spannend. De scène waarbij de vrachtwagen plots in de tunnel staat te wachten wanneer David de bus probeert vooruit te helpen, is er zo ééntje. De beste scène echter is die waarin David in het wegrestaurant. De manier waarop hij iedereen in de gaten houdt als een mogelijke verdachte en zichzelf inbeeldt dat hij die mannen aanspreekt, is erg sterk gedaan.

Verder hoeven er weinig woorden vuilgemaakt te worden aan deze heerlijke thriller. Wat mij betreft behoort deze tot de betere werken van Spielberg.

4*