Gözetleme Kulesi (2012)

1 van de films die dit jaar meedingt voor 1 van de tiger-awards, en wat mij betreft de beste is die ik tot nu toe heb gezien.

Prachtige film. Twee erg prettige hoofdrolspelers en ontzettend ontroerend. Absoluut de beste van de Tiger Nominees die ik nu gezien heb.

wat een aangename verassing was dit.

Zeer interessant regisseur, die Pelin Esmer. Ze fileert haar eigen samenleving op bijzonder scherpe wijze. Ik vind de sterkste scènes dan ook degene die niet noodzakelijk aan het hoofdplot gelieerd zijn, maar waaruit je iets opsteekt over de verhoudingen tussen man en vrouw, werkgever en werknemer of stedeling en plattelander. Daarnaast is er steeds ruimte voor de poëtische laag, die zich in deze film vooral manifesteert in de mooie plaatjes, al dan niet geschoten vanop het uitkijkpunt waar de film zich afspeelt. Het plot dat zich, zoals in Something Useful pas gaandeweg prijsgeeft, belooft wel meer dan het uiteindelijk kan waarmaken.

Een film gaande over twee personages die omwille van een (traumatische) gebeurtenis in hun leven de luwte en de eenzaamheid opzoeken. Herbronnen voor de één, wegvluchten voor de ander, weg van de verantwoordelijkheden. Mooi daar die wachttoren die uittorent boven het landschap waarbij het gade slaan van eventuele brandhaarden primordiaal is. De weinige communicatie via korte briefings is het minimum aan communicatie die Nihat moet doen.

Twee ongelukkige zielen die elkaar ontmoeten en elkaar trachten te begrijpen. Die troost vinden met elkaar. De dialogen zijn spaarzaam, staren in de leegte (en de mooie landschap) brengen iets poëtisch. De film kabbelt echter iets te veel voort, zeker naar het einde toe.

Een film die het goed deed op de diverse festivals. Een regisseuse om verder in de gaten te houden!