Joe (2013)

Film waarin Joe (Nicolas Cage) - ondanks zelf een droeve ziel - zelfs in het meest uitzichtloze landschap nog steeds een portie machogedrag en heldhaftigheid met zich meedraagt. De beste man vilt al eens een ree in iemands woonkamer, maar gooit ook af en toe zijn hond in de arena met een soortgenoot om zich tussendoor een twintigtal seconden oraal te laten bevredigen door de prostituee des huizes en nadien nonchalant enkele dollars op het meubilair te gooien. Leve Texas.

De gefrustreerde boommoordenaar probeert zich echter beter te voelen over zichzelf door het op te nemen voor een hardwerkende boerenjongen die uit een - op zijn zachtst gezegd - moeilijk gezin komt. De antagonisten, de alcoholverslaafde/gewelddadige vader van de boerenjongen en nog één of andere gevaarlijke weirdo die de straten vervuilt (een belachelijk vlak personage) zal Joe ook wel onder handen nemen zeker?

Iets meer verfijning graag.

In Engeland heb je twee meesters op het gebied van sociale drama's. Ken Loach en Mike Leigh. Specialisten als het gaat om films die zich afspelen aan de onderkant van de maatschappij. En bijna allemaal heel erg mooi en subtiel. Deze film speelt zich ook af aan de onderkant van de maatschappij. En heeft een vergelijkbaar verhaal als de films van bovenstaande regisseurs. Maar deze film is American style. En dus gaat het er hier allemaal veel ruiger aan toe en is subtiel hier vervangen door de botte bijl. Al zitten er best mooie scenes tussen. De Engelsen halen bij mij met gemak 4 sterren met een dergelijke film. Bij deze Amerikaanse manier van filmen kom ik toch niet verder dan 2.5 ster. Al zat hij tot vlak voor het einde nog wel op drie. Jammer hoor. Maar het zal wel een kwestie van smaak zijn.

Ja het is allemaal best aardig maar wordt nergens geweldig. Cage speelt een prima rol en ik vond de vader ook goed als alcoholische klootzak. Maar het nadeel van deze film is nou juist dat cynische. Het interesseert niemand of hij leeft of niet, en het gegeven dat Cage uiteindelijk wel iets geeft en tot actie overgaat om de jongen te pogen een beter leven te geven is niet heel overtuigend vind ik.

Het is misschien net te Amerikaans het gaat niet diep genoeg het is niet pijnlijk genoeg het blijft erg hangen in de dagelijkse afstomping en geweld voor mijn smaak. Maar wat het beoogt levert de film dus dikke voldoende.

Geweldig geacteerd door de hele cast, zelfs door Cage (die lang niet altijd een goede prestatie neerzet). Ook erg interessant om een inkijkje te krijgen in deze Amerikaanse leefgemeenschap van 'white trash' en 'red necks' die we niet vaak zo eerlijk in beeld gebracht zien. De sfeer is goed gepakt in de film. Op en top Amerikaans. Maar.... het verhaal... Of beter het gebrek daaraan.... dat nekt de film. wauzz verwoord het perfect: 'toeschouwer van andermans leven'. Dat is precies wat het is. Je ziet een Joe die een zelfdestructief leven leidt dat maar op twee manieren kan aflopen: in de gevangenis of dood, een vader die zijn gezin mishandeld en uiteindelijk zijn dochter verkoopt, een gemeenschap die er toch nog wat van probeert te maken en de jonge Gary die niet goed weet hoe hij uit deze ellende kan ontsnappen zonder zijn familie te verloochenen. Maar ondanks deze ingredienten kabbelt het allemaal wat voort en gebeurt er te weinig om de lange speelduur te rechtvaaridigen. Na drie kwartier had ik iets van 'okay, point taken, milieu is geschetst, laat nu het verhaal maar beginnen'. Maar dat gebeurt dus niet. Het schetsen van het milieu IS het verhaal. Dat is niet goed of slecht, maar het is gewoon niet zo mijn ding. Vandaar 2,5 ster. Maar als dat wél je ding is, dan ga je zeker van deze film genieten!