Aime Ton Père (2002)

Veel beter dan ik had verwacht.

Het verhaal leek me wat vergezocht, maar het pakte gelukkig goed uit.

Het is geen meesterwerk, maar er zitten enkele indrukwekkende scenes in, die me bij zullen blijven.

Een aantal confronterende gesprekken in de auto tussen vader en zoon zijn van grote klasse.

een sterke film, een term die ik zelden gebruik, maar hier op zijn plaats is. Een sterke film, niet mooi, niet gevoelig of dramatisch; sterk Het is een drama; maar tussen bijna te krachtige mensen; wilskacht overwint sympathie. Wat een film; echt een staaltje verhaalkunst; en boeiend van de eerste tot de laatste minuut. En het laat je achter dat een persoon waar je weinig sympathie voor koester zal missen; en je zou bepaald het vervolg zien.

Een van de beste films die ik ooit gezien heb. De kern van de film is voor mij: een vader die zijn kinderen verwaarloost terwille van zijn carrière. Waarschijnlijk raakt dit thema me erg, omdat ikzelf mijn carrière juist een beetje verwaarloosd heb terwille van mijn kinderen. Ik heb daar overigens nooit spijt van gehad. Behalve het thema raakten ook de mooie beelden me en de spannende manier waarop het thema uitgewerkt is. Ik heb zelden zo ademloos naar een film zitten kijken.

Ook ik vind dit een sterke film. Gevoelig, diep en goed geacteerd. Ik moest er even inkomen. Eenmaal erin werd ik erin meegetrokken en kwam het binnen. Ik vind het altijd mooi als mensen werkelijk vader/moeder en zoon/dochter zijn. Dat geeft vaak extra emotie, voor mijn gevoel. Naar hoe het leven van Guillaume Depardieu is verlopen en afgelopen. Ik wist dat niet van tevoren. Ook dat heeft invloed op mijn gevoelens over deze film. Ruim een 8. 4*