Adoration (2013)

Dit is een vrij negatieve film. Ook al is de omgeving prachtig. Deze mensen maken echt de verkeerde beslissingen, zijn naïef en denken geluk te vinden op de korte termijn, maar kijken niet naar de toekomst. Op zich wel interessant, maar het geeft op een gegeven moment bij mij een irritatie gevoel. De film is wat traag en door mijn irritatie wordt dat versterkt.

Aardige film waarin twee moeders een relatie aangaan met elkaars zonen. Een origineel uitgangspunt dat een aantal bijzondere scenes oplevert. De film slaagt er niet geheel in om het realistisch te houden, hiervoor ligt het er hier en daar wat te dik bovenop waardoor sommige momenten en dialogen ongeloofwaardig worden (dit ondanks een prima cast). Net geen 3.5 sterren.

Best een aardig origineel drama met ook een apart (ook wel bizar) verhaal. Helaas is de uitvoering (ook best preuts want er zit geen bloot in) niet echt geslaagd want echt pakkend of aangrijpend vond ik het eigenlijk nergens. Het heeft zeker niet aan het visuele aspect gelegen want de beelden (o.a. het strand) zagen er regelmatig fraai uit. Van de cast deden de twee moeders Naomi Watts en Robin Wright het goed, maar de twee zonen Xavier Samuel en James Frecheville vond ik maar zeer povertjes. Al met al aardig om eens gezien te hebben maar meer helaas ook niet.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Nou nou wat een relatie...

Prima acteerwerk...

Bekende actrices Naomi Watts en Robin Wright...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed geacteerde prima drama film, bijzonder verhaal

Slechte, saaie film.... Toch nog 1,5 punt voor het feit dat Naomi Watts meedoet

Het is me een raadsel wat me bezield heeft om deze film uit te kiezen om te willen zien. Wat een slechte B-film is dit. Vooral het script is echt om te huilen. En dan werkt het onderwerp van de film ook al niet echt mee. Twee moeders doen aan partnerruil, waarbij de partners hun eigen zonen zijn. (!!!) Maar eigenlijk is het een ander soort film. Een natuurfilm over het seksleven van de ééncelligen.

De cast viel zeer goed mee. De kwaliteit van de film is erg mooi. Ook het verhaal blijft boeien, maar als je het hebt gezien is het ook gewoon zo een daar blijft het ook dan bij.

2,5

Soms mag een film niet meer doen dan voortkabbelen. Terwijl Indiana Jones en James Bond geen moment mogen stilvallen, mag er In bijvoorbeeld deze Adore niet teveel gebeuren, want dan verliest het verhaal een deel van z'n charmes. En helaas is dat hier toch een beetje het geval.

Tot aan de tijdssprong vind ik dit een heerlijke film. De opbloeiende romance, de prachtige locatie, de licht-erotische ondertoon, Watts en Wright... Heerlijk gewoon. De onderhuidse 'mag-dit-wel'-vraag zorgt voor een buikgevoel, voor herinneringen - is niet elke jongeman wel eens verliefd geweest op een oudere vrouw - en omgekeerd...?

Zoals gezegd, het verhaal had dus nog wel even mogen voortkabbelen. In plaats daarvan gaan we twee jaar verder - naar het moment waar de eerste barsten in de relaties beginnen te komen. Een happy end in de stijl van 'ze leefden nog lang en gelukkig' verwachtte ik niet, en dat hoefde ook helemaal niet. Maar ik had liever die twee jaren zien evolueren en uitgediept worden dan te moeten kijken naar een te zeer uitgesponnen einde.

Toch heerlijk van genoten, en: deze kijk

Deze film heeft heel wat kritiekpuntjes wat verloop en geloofwaardigheid betreft, maar de twee hoofdactrices spelen hun rollen zo geloofwaardig en goed dat je sommige dingen zelfs gaat aannemen of gewoon door de vingers ziet. Je wordt als het ware door de twee dames in het verhaal mee gezogen dat je ook alles wil gaan geloven. Klinkt raar, maar zo ervaar ik het. De locatie is prachtig en de jonge knapen spelen hun rollen best aardig. De liefde , hoe bizar en moeilijk te begrijpen is, kan ik nog volgen. Ik heb het niet over het leeftijdsverschil, maar hun onderlinge band. Misschien voor vele mensen ongeloofwaardig, maar door de dames wil ik het nog wel geloven. Maar het verloop daarna en het sluipend gedrag telkens vond ik te gemakkelijk en ongeloofwaardig. Maar zoals ik al zei de film valt of staat door de cast. En hier is dat duidelijk. Robin Wright en Naomi Watts zijn uitstekend op dreef. Watts vind ik sowieso al top, maar hier komt ze zo puur en verbluffend over. 7/10

Wat wil deze film mij in hemelsnaam vertellen? Ik heb er het raden naar. En ik vermoed de schitterende cast ook. Ja, het zijn vier belachelijk mooie mensen, een streling voor het oog. Maar dat kan het niet redden…

Waar sommige regisseurs erin slagen mij mee te slepen in een ogenschijnlijk ongeloofwaardig verhaal, lukt dat hier absoluut niet. Vinden die dames dit echt oké? Ik kan het me totaal niet voorstellen. Toen die ene zoon zei 'I was at Lil's, doing exact the same you're doing to Ian." Dacht ik even dat de boel echt ging ontploffen… maar nee, hoor.

Wat me vooral stoorde was hetgeen er niet te zien was: de 4 personages lijken in hun eigen luchtbel te wonen (bevoorrecht rijk in een kast van een huis met een privé strand lijkt het wel, zonder dat er overdreven hard gewerkt moet worden ondertussen). Hoe hun omgeving hier mee omging, met name de vader (topacteur Ben Mendelsohn) en zelf viel ik echt uit de lucht dat de echtgenotes zo plots uit de lucht vielen. Alsof je zoiets jarenlang geheim kan houden zonder geroddel (belachelijk ook hoe die ene Saul wandelen werd gestuurd).

Pijn aan de ogen doet het niet en wat een fantastische plek om te leven ginder… helaas dat het zo'n saaie film oplevert.

Ik denk niet dat het een algemeen doel is van films om iets te vertellen ? Dat doel kan bijvoorbeeld ook gewoon 'ontspannen' zijn, zonder dat er ergens een boodschap moet meegegeven worden...

Ben het eigenlijk wel met Theunissen eens. Al geef ik een half puntje meer, omdat ik toch wel geboeid heb zitten kijken. Je moet wel meegaan in de flow van de film en je niet te veel vragen stellen. Want die wederzijdse aantrekkingskracht komt wel erg plotseling terwijl ze elkaar al zo lang kennen. Die jongen herstelt ook wel erg snel en gemakkelijk van dat zware surfongeluk en die twee huwelijken met kinderen gaan wel erg makkelijk op de schop.

Maar er wordt sterk geacteerd door Naomi Watts en Robin Wright, en geholpen door een vrouwelijke regisseur. De twee mannen en de bezetting van de bijrollen vond ik matig. Maar de scenery is prachtig en het slot is aardig, hoewel natuurlijk ook niet echt geloofwaardig. Genoeg gezeurd? Ben het met Theunissen eens dat dit wel weer een erg preutse film is. Nog geen borst te zien. Terwijl deze film toch echt over seks en lust gaat. Maar daar denken ze kennelijk in de Angelsaksische wereld toch anders over dan in Europa.

“You are the only one who hasn't behaved badly.”

Redelijk. Two Mothers/Adoration heeft een interessant uitgangspunt, en het begin is nog wel aardig. Maar zodra de vier personages (twee vriendinnen en hun zonen) erachter komen dat het andere duo met elkaar naar bed is geweest, wordt het een langdradige en zichzelf steeds herhalende klucht. Wanneer de zonen vrouwen van hun eigen leeftijd ontmoeten en kinderen krijgen wordt het weer wat interessanter, en de scene waarin de twee vrouwen erachter komen wat er speelt is sterk gedaan. Maar het komt een beetje te laat.

Geen verkeerde film dit, met mooie mensen in een mooie omgeving, maar het script is nogal vrijblijvend en de personages niet bepaald boeiend. De plot, over twee vriendinnen (Naomi Watts en Robin Wright) die een affaire beginnen met elkaars zonen, is qua idee provocerend, maar de film blijft eigenlijk rustig voortkabbelen, met slechts tegen het einde wat dramatische toestanden. De twee mooie hoofdrolspeelsters zorgen ervoor dat het geheel blijft drijven, maar iets meer diepgang had geen kwaad gekund.