Toscaanse Bruiloft (2014)

Vorig jaar trok Johan Nijenhuis zijn film Verliefd op Ibiza ruim 700.000 bezoekers. Het Nederlandse publiek houdt klaarblijkelijk van simpele romantische komedies met veel bekende gezichten zonder enige diepgang en met een happy end. Toscaanse Bruiloft is hier geen uitzondering op en is een verzekerde hit in de bioscoop. De film weet echter heel goed wat het te bieden heeft en dat is een kleine twee uur vermaak. De film levert precies dat vermaak en wordt, op één scene waarin er met eten gegooid wordt, nergens echt tenenkrommend slecht waardoor de film prima te doen is wanneer je er maar niets van verwacht.

Toscaanse Bruiloft woont in hetzelfde straatje als Verliefd op Ibiza alleen dan in een veel chiquer huis, maar een echt goede film? Nee dat wordt het helaas niet.

‘Toscaanse Bruiloft’ Review | Filmtakers

Gisteren naar kinepolis geweest na een weekendje gent. Jep, natuurlijk waren we te laat voor een leuke film en we hadden geen keus, het werd "de Toscaanse Bruiloft" Blehhhhh!!

Maargoed, ik als filmliefhebber dacht een filmpje is altijd leuk!

NOT!!

Luister mensen, ik hou van FILMS, daar gaat het niet om, laat daar geen misverstand over bestaan! Maar ik hou van mooie FILMS, met gevoel geacteerd door acteurs die hun rol meester zijn EN bereid zijn daar MOEITE voor te doen! DAAAR hou ik van.

Een mooie film troost mij, als ik het moeilijk heb.

En ik had het moeilijk die dag, ik weet het nog heel goed; ik loop door de stad, ik zie een poster hangen: DE TOSCAANSE BRUILOFT, 30 januari in de bioscoop. Ik wist niet wat het was, maar ik dacht: Bioscoop! Film! Was ik aan toe! Ik was toe om getroost te worden door een MOOIE film.

Ik ga daar heen..! Ik betaal verdomme nog geld voor een kaartje..! Ik zit daar in die zaal...Dat TUIG begint te acteren...KUTFILM!!!

Ongeinspireerde BAGGER! Dat had NIETS met film maken te maken! Acteren doe je met je hart, en dat is niet met je tong uit je bek, kwijlend een glas wijn opdrinken, muaah ik die net alsof ik zat ben!!!

Je zal een goede regisseur zijn, weet je wel, gezwoegd hebben op een mooi stukje cinema...en dan gaan die MAFKETELS! WANT DAT ZIJN HET!

Die maken de cinema KAPOT! en waarom? waarom? omdat ze lui zijn!

Te lui om te repeteren, wat elke goede acteur doet, mar nee hoor: ik ben Jan Kooijman! alles wat ik doe is toch wel leuk!

Ja, met zo'n instelling blijf je Zwakzinnig! vind je het gek?!

Excuses voor deze slechte Hans Teeuwen grap remake. Eigenlijk mag ik deze film ook niet vergelijken met de jostiband, daarmee doe ik namelijk de jostiband tekort!!

P.S.

Excuses voor mijn taal gebruik.

Ik had niets te doen, nam een gok, maar hij is reuze meegevallen. Uitgaande van de poster, de cast en het genre had ik geen al te hoge verwachtingen. Op zich was het allemaal zo slecht nog niet; geen talloze misplaatste grappen, debiele opmerkingen of storende belichting. Dat scheelt al veel en ik heb eigenlijk zo'n driekwart zonder moeite kunnen uitkijken. Cliché's of niet, pas het einde wordt het echt vervelend en langdradig. Je weet namelijk al vanaf de eerste paar minuten dat Sanne en Jeroen elkaar zullen vinden dus het is dan vervelend als ze die voorafgaande trouwerijen zoveel screentime geven. Verder niet echt grappig of origineel, maar tot mijn verbazing prima door te komen.

Tja, na Verliefd of Ibiza wilde ik Nijenhuis toch de herkansing gunnen maar hij heeft hem niet gepakt. Deze Toscaanse Bruiloft is niet zo slecht of irritant als die Ibiza-versie van Costa maar heeft verder eigenlijk ook helemaal niks wat ook maar enigszins leuk is.

De muziek van Van Buuren is gelukkig weg en er komen af en toe leuke Italiaans klinkende tonen langs, en met de beelden van een warm gloeiend Toscane ziet de film er best heel fraai uit. Maar het is een prachtdecor voor personages van bordkarton en slechte dialogen. Het is allemaal zo tenenkrommend slecht met soapies die al niet kunnen acteren, laat staan domme teksten uitspreken dat het gewoonweg lachwekkend wordt.

Verder is de voorspelbaarheid zeer hoog, de gebeurtenissen niet leuk, die vrouw met de hond vervelend en wordt de film onnodig gerekt. Want na een halfuur had het klaar kunnen zijn, maar Nijenhuis kiest ervoor nog wel zijpaden te bewandelen voor het einde komt die je wist dat zou komen. Wat dat betreft is de film origineler dan veel Amerikaanse romcom-tegenhangers, die een veel strakker rechtlijniger pad nemen. En Jan Kooijemans is echt te glad, ook voor echtscheidingsadvocaat. Laat hem lekker in parfumreclames spelen - hij lijkt me daar oprecht geschikt voor- maar laat hem stoppen met acteren want geloofwaardig wordt hij nergens. Verder is het vooral weer meer bekende koppen zien dan dat je acteurs ziet die proberen zich in hun personage in te graven. Enkel Sophie van Oers lukt het enigszins.

Nee, dit is dus gewoon weer een rukfilm. Niet irritant, maar gewoon slecht ook met helemaal niks erbij. 1,0*

Ik vind dat door de bank genomen de Nederlandse films van een redelijk tot een zeer goed niveau zijn. Af en toe loop je echter tegen een gedrocht aan. Dit is er weer zo een. Het is een aaneenschakeling van oninteressante belevenissen van oninteressante mensen, die je eigenlijk liever niet wilt kennen. Een verhaal zonder kop of staart, waar geen reuk of smaak aan is. Toch nog 1½* voor de mooie opnamen van Toscane (niet zo moeilijk trouwens) én voor het korte, maar leuke duet tussen Simone Kleinsma en Ernst Daniel Smid.

Toscaanse Bruiloft is een misselijkmakende film met een zooi acteurs die er helemaal niets van kunnen. De personages zijn allemaal stuk voor stuk ontzettend dik aangezet en dat levert alleen maar irritatie op.

Het plot is ontzettend dom en vooral ook willekeurig geschreven. Sophie van Oers onttrekt zich als enige uit de malaise, maar haar romance met de verschrikkelijke Jan Kooiman overtuigt totaal niet en doet letterlijk pijn aan de ogen.

Het is allemaal zo slecht geschreven. Plotwendingen komen allemaal random voorbij en het feit dat iedereen uit dezelfde vriendengroep per se op deze locatie schijnt te willen trouwen is ook iets dat mij de wenkbrauwen continu deed fronzen. Ze zijn dus allemaal erg gefortuneerd en zijn allemaal papegaaien zonder inspiratie. Ik vraag me ook af wat nou de boodschap van Nijenhuis & Co is? Moeten we allemaal gaan trouwen, vreemdgaan, scheiden en dan weer opnieuw gaan trouwen en deze vicieuze cirkel tot in de oneindigheid herhalen?

Heeeeeeeeeeeel snel vergeten deze domme meuk.

1,0* voor de laatste avondmaal in lingerie en het flessenspel dat erop volgt.

IK wilde dit wel eens zien omdat ik vorig jaar in een dergelijke villa in Toscane geweest ben op mijn huwelijksreis. Dat is dan gelijk het enige interessante aan deze film. Wat een onzin en wat worden hockeyers weer eens bevooroordeeld neergezet. IK heb zelf mijn halve leven gehockeyd, maar met dit soort ballen heeft dat niets te maken. Acteerwerk was echt rampzalig.

Met toch al een chagrijnige bui door buikpijn, was dit het perfecte moment om Toscaanse Bruiloft op te zetten. Want tja, mijn humeur was toch al niet te best, dan kun je toch net zo goed naar barslecht acteerwerk, vreselijke personages en tenenkrommende dialogen kijken?

Wat er grappig is aan deze film? Helemaal niks. Dat iemand hier geld in stopt om dit wanstaltige product uit te brengen, dat is enigszins grappig te noemen. Maar meer triest eigenlijk.

Zelfs Kleinsma werkte me dusdanig op mijn zenuwen dat ik haar stemgeluid niet meer kon verdragen. Jan Kooijman, die ik vroeger graag zag maar ik de laatste tijd een ontiegelijke gladjakker vind, kon wat mij betreft niet snel genoeg zijn mond houden. Gewoon staan en mooi zijn, vriend. Dankjewel. En Lieke van Lexmond... hetzelfde verhaal. Met haar 'Bobbedijntje', 'Bobbiejaantje' en 'Bobbedoesje' is ze echt onuitstaanbaar. Hebben ze bewust gekozen voor dit soort walgelijke typetjes?

Dat 'Straatje'mens, voor mij totaal onbekend, moet nog goed oefenen hoe ze een hoofdrol kan dragen. Alsof ze het script voorleest. Erg amateuristisch komt ze over. Dat is nog niet eens het grootste probleem van deze film. De jongere generatie is vreselijk, maar de oudjes van de film spannen de kroon. Het is gewoon totáál niet boeiend. Zó cliché en vreselijk niet leuk, dat je er misselijk van zou worden.

Even trouwen, met die, met die, en daarna met die, alsof het niks is. Blegh.

Dit was echt de laatste Nederlandse film voor mij, wat een hopeloze bocht

Waar zal ik eens beginnen. Alle dingen uit een typisch Nederlandse film komen hier weer in terug.
Laat ik maar positief beginnen door te zeggen dat de omgeving heel mooi is. Nouja dit was dus gelijk al het positieve aan de film.

Ik kan wel proberen het verhaal uit te leggen maar ik zou niet weten wat het verhaal is. Er gebeurd eigenlijk niets anders dan bruiloften waar van tevoren niet over na is gedacht. Hierdoor trouwt uiteindelijk iedereen met iedereen. Vanaf minuut 1 is al duidelijk dat Sanne en Jeroen samen komen. Marla staat de hele film deeg te rollen en loopt elke 10 minuten zonder reden naar buiten en gaat daarna weer naar binnen. Natuurlijk heeft ze een connectie met de familie die langskomt voor de bruiloft. Heel normaal ook dat ze ineens wat gaat drinken met Koos en als reden geeft dat ze wat gaat drinken met een oude vlam (Geen idee waarom je dat gaat doen als je daar totaal geen connectie mee hebt en ook nog een vriend hebt. maar zonder verdere uitleg stapt ze toch achterop de scooter). Bij Tom wordt gelijk aangegeven dat hij last van zijn hart heeft, en dan kan je er dus al op wachten dat hij daar last van krijgt tijdens de film. Dit is ook gelijk de enige reden waarom hij in de film zit want voor de rest heeft hij totaal geen rol in de film.

Jan Kooijman speelt de gladde advocaat Jeroen en gaat naar mijn idee de hele cast af tijdens deze film. Geen idee waarom dit grappig moet zijn en en met romantiek heeft het al helemaal niets te maken. Dit gedrag valt op bij Sanne maar uiteindelijk boeit het haar toch weer niet. Er zijn wel meer dingen waar ik me aan geërgerd heb tijdens deze film. Zo wordt het hockeyteam uitgenodigd (wat gek genoeg maar bestaat uit 6 spelers in plaats van de gebruikelijke 16, krijgt de burgemeester elke keer dat hij komt opdraven geld toegeschoven wat een big deal moet voorstellen (denk ik) en tekent hij niet als hij het geld niet krijgt maar ruimt wel de hele pleuris zooi op als het uit de hand loopt, wordt er aangegeven dat Sanne en Tom een hechte band hebben maar zie je ze de gehele film niet samen, wordt Jeroen meegenomen naar een bruiloft om te kijken hoe dat verloopt maar lult hij daarbij de gehele tijd door de ceremonie heen, Verliest Bob de ringen waar uiteindelijk niemand naar op zoek gaat, is de moeder Bella zowat de hele film bezopen wat totaal geen toegevoegde waarde is, wordt er extreem moeilijk gedaan over een gerecht waardoor er een vechtpartij ontstaat waarna iedereen gewoon mag blijven en niemand mee helpt de zooi op te ruimen en ga zo maar even door.

Ik heb me echt verschrikkelijk zitten ergeren. Zo erg dat ik er gewoon boos van werd. De film was zo bizar voorspelbaar dat het niet eens meer een uitdaging was te voorspellen wat er ging gebeuren. Deze film heeft ons 6 euro gekost en ik ben achteraf gewoon boos dat de makers hier een deel van krijgen. Zelfs als onderzetter ga ik deze film niet gebruiken omdat ik waarschijnlijk wordt uitgelachen dat ik deze film in huis heb. Er zitten zo enorm veel "bekende" Nederlanders in waarvan je 3/4 maar hooguit 5 shots in beeld ziet. Dit was bijna de slechtste film die ik ooit heb gezien. Mijn advies kijk deze film absoluut niet! je kan nog beter 1,5 uur naar een tv kijken die uit staat.

Na het uitbrengen van het meer dan waardeloze "Verliefd op Ibiza (2013)", die het ondanks dat goed heeft gedaan in de Nederlandse bioscopen (doelgroep vrouwen en tienermeisjes), moest meest waardeloze Nederlandse regisseur Johan Nijenhuis (ik heb tot nu toe de drie films die ik van hem heb gezien allemaal als punt een 0,5 gegeven en dat zal deze film ook weer krijgen) er wederom een soort van vervolg opmaken in de vorm van deze zooi.

Net zoals in de vorige film betrekt hij weer een grote lading BN-ers in het verhaal zoals o.a. weer de vreselijke Simone Klisma (wat een draak van een vrouw is dat toch) en nu ook Ernst Daniël Shit. De hoofdrollen worden vertolkt door de bij de vrouwen (doelgroep) populaire Jan Kooijman (hij speelde ook al de hoofdrol in de vorige film) en door muts Lieke van Lexmond. Het flut verhaal bevat uiteraard weer geen originele vondst en te lachen valt er ook weer niets (het werkt eerder allemaal beschamend wat er vertoond wordt). Verder zijn ook vrijwel alle dialogen weer tenenkromend slecht en dat is eigenlijk ook niet echt verrassend met zo'n waardeloze cast.

Wat dat betreft is de uitvoering van het verhaal weer rondom belabberd op één ding na, namelijk de mooie beelden van de Toscane omgeving (ik ben er zelf in de afgelopen jaren ook een paar keer geweest). Verder is de film natuurlijk saai, flauw, zeer voorspelbaar en langdradig. Wat dat laatste betreft heb ik wel geluk gehad, want zeer regelmatig heb ik deze troep vooruit zitten te spoelen.

Het is jammer dat Johan Nijenhuis steeds maar nieuwe films blijft maken (het zou verboden moeten worden) die ook allemaal zowel inspiratie- als waardeloos zijn. Maar zolang Johan Nijenhuis nieuwe films blijft uitbrengen, blijk ik 0,5 als punten geven aan zijn films.

Dit moest een vervolg zijn op verliefd op ibiza?

Vergeet dat hele verliefd op Ibiza maar.... Deze film is ronduit slecht, daarentegen had verliefd op Ibiza nog goede spelers en structuur.

De eerste drie kwartier moest je jezelf echt motiveren om ervoor te blijven zitten omdat

je dan toch al een half uur aan het kijken was en het anders ook zo zonde was van je avond.

Pas na drie kwartier kijken kwam er iets meer een structuur in en werd het leuker om naar te kijken.

Telkens is het van de hak op de tak weer gedoe of opeens is het weer goed.

Zo was de 'romance' tussen Jeroen en Sanne (Jan Kooijman en Sophie van Oers) opeens aan de orde. Ja, de film was zo cliché dat je kon weten dat ze iets van een romantische relatie met elkaar kregen.

Maar het was totaal niet dat er iets voorafging waardoor je dacht 'Hierdoor weet ik dat ze nu verliefd zijn'. Dit was allereerst zeer slecht. Het was allemaal erg cliché.

Dan krijgt Sanne een nieuwe vriend Camillo. Ook weer zo uit het niets, het enige wat je weet is dat Sanne er toch maar achter is gekomen dat Jeroen nou eenmaal niet ging veranderen voor haar. Camillo is ook een lieve man en ze doet nu maar net alsof hij genoeg voor haar is. Terwijl je (Doordat de film zo cliché is) wel weet dat ze toch iets wou met Jeroen.

Dan krijgen Bob en Lisa weer een beetje aandacht in de film, Jan Kooijman moest zo nodig weer de badboy spelen en moest vreemdgaan. Toch nog een beetje van verliefd op ibiza. Maar ook deze ruzie is weer een groot drama uit het niets en is zo weer klaar

Uiteraard is dit mijn mening. Ik houd zelf erg van Nederlandse speelkomedies maar deze was erg slecht. Als je iets zoekt van het genre Hartenstraat, Verliefd op Ibiza, Mannenharten etc.

Deze film hoort niet bij het rijtje. Zo iedereen zijn eigen mening!

P.S Simone Kleinsma was het leukste aan de hele film !

De BN'ers trekken het publiek naar dergelijke films. Maar goed ook, want van het verhaal hoeft Toscaanse Bruiloft het niet te hebben.

Sophie van Oers vind ik een charmante actrice, maar het is allemaal zo voorspelbaar en helaas ook niet zo grappig. Vooral de slapstick-momenten vond ik niet om aan te zien, zo slecht. Veel minder goed dan Verliefd op Ibiza.

Twee jaar geleden nog in Toscane op vakantie geweest. Wat een schitterende, schilderachtige streek blijft dat. Deze film bevat een aantal fraaie plaatjes van de regio en Sophie van Oers is een prettige verschijning, die tevens een aardige rol neerzet.

Tot zover het positieve aan Toscaanse Bruiloft. De film was niet mijn keuze en ik was al enigszins huiverig, maar het bleek zelfs tamelijk naïef om te denken 'ach, misschien valt er hier en daar wel wat te lachen'. De film is totaal niet grappig en mist de charme van bijvoorbeeld de Britse romcoms, hoewel overduidelijk wel leentjebuur wordt gespeeld bij dergelijke films. Er blijven uiteindelijk ook niet bepaald veel scènes hangen. Ik kan me nog een of ander vreemd voedselgevecht op het einde herinneren... Halverwege is het uiteraard nog even tijd om sentimenteel te worden met de dood van een personage en een begrafenis. Het slaat allemaal niet aan, lijkt volkomen uit de lucht gegrepen en zorgt ervoor dat Toscaanse Bruiloft een chaotisch, onsamenhangend geheel is.

Ook sta ik er van te kijken hoe matig de cast hier presteert. Van Oers heb ik al benoemd als lichtpuntje, maar daar blijft het eigenlijk ook bij. Jan Kooijman weet nauwelijks te overtuigen en de overige acteurs lijken verdwaald of zich er in ieder geval niet helemaal van bewust te zijn dat ze in een film aan het spelen zijn. Ik zie geen personages, maar gewoon Lieke van Lexmond, Simone Kleinsma en Diederik Ebbinge door het beeld lopen. Ook Dirk Zeelenberg, die ik nota bene best leuk vond in Divorce, voegt helemaal niets toe en is eerder irritant dan charismatisch. Uiteindelijk kun je het hen ook niet helemaal kwalijk nemen, want de meeste grappen zijn zó flauw en uitgemolken dat niemand die leuk kan brengen.

Pijnlijke zit dus; met name omdat je ziet dat er wel geprobeerd wordt, maar gewoon niets uit de verf komt. Dan heeft Johan Nijenhuis nog geluk met de locatie die hij heeft uitgekozen voor zijn film, want dat is echt het voornaamste pluspunt dat ik kan bedenken.

1,5*

Niet gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar 'Verliefd op Ibiza' (2013) is beter. Voor een niemendalletje met een onbezorgde Italiaanse sfeer en nikserige ontwikkelingen, heeft 'Toscaanse Bruiloft' (2014) een ongemeend harde ondertoon. Of de bruidegom-in-wording is die bij een vrijgezellenfeest een poedel doodschiet, terwijl de eigenaresse restanten van het karkas gebruikt voor een bontjas. (!?) Of de onbehouwen zuurpruim (Dirk Zeelenberg) die zijn jeugdvriendin (Simone Kleinsma) bijna verkracht als hij wordt afgewezen, maar nauwelijks enige repercussies ondervindt voor zijn daad. Al gaat hij gerust voorts met het afzeiken en belachelijk maken van zijn labiele, alcoholistische eega (Martine Sandifort). Of Jan Kooijman die het ene moment de perfecte mooiboy is, het volgende moment een rokkenjagende rotzak blijkt, en dan weer de perfecte schoonzoon wordt. Het is allemaal niet grappig maar vooral vervelend. Deze Toscaanse reisreclame (heeft Nijenhuis aandelen in de toeristenindustrie ofzo) oogt en klinkt sfeervol, maar is volstrekt ongeloofwaardig en voelt geforceerd. Liefde overwint meestal alles, maar mijn hart gaat niet sneller kloppen bij een script waar elk liefdescliché afgevinkt moest worden. En dan is er weer die conservatieve, brave jubelzang op het monogame huwelijk als hét grote levensdoel...

Eergisteren deze film gezien en vanwege de slechte recensies deel ik bij deze mijn ervaring:

- inderdaad mooie beelden van Italië, zoals ik al las

- leuk Italiaans sfeertje ook!

- geweldige vurige oude mannetjes (heel herkenbaar als Italiëganger)

- inhoudelijk zoetsappig en weinig verhaal, maar ook aangenaam om op een doordeweeks te kijken

- zeker ook clichés, maar kom op, welke film niet

- hier en daar een mooie vrouw, maakt het beeld ook aangenaam

- tussen alle thrillers en actiefilms door, een niet te moeilijke feelgood film in het stressvolle leven in onze maatschappij... ik zeg doen!

Goed genoeg voor een ruime voldoende = dikke 3 sterren

Verschrikkelijke romantische komedie over de 30-jarige Sanne [Sophie van Oers] die na haar scheiding is ingetrokken bij haar vader [Ernst Daniël Smid] en stiefmoeder [Kleinsma] in Toscane en daar werkt als wedding planner. Ze valt voor Jeroen [Jan Kooijman], een ontzettende kwal van een echtscheidingsadvocaat die getuige is bij het huwelijk van Lisa [Lieke van Lexmond] en Bob [Diederik Ebbinge]. Zo’n kulfilm waarin wildvreemden die elkaar niet kunnen uitstaan binnen een paar minuten de meest persoonlijke verhalen delen. Als ik zeg dat Tom een hartkwaal heeft weet je wel hoe laat het is. Sandifort is onuitstaanbaar als de moeder van de bruid.