Snowpiercer (2013)

Geestig hoe een film je op het verkeerde been kan zetten. Snowpiercer opent met een groep arme mensen, die in erbarmelijke omstandigheden leeft in een trein. De film is grauw en grimmig en lijkt ondanks de premisse nog best realistisch qua vertelling. En vooral heel Amerikaans, met kapitein America Chris Evans in de hoofdrol. Maar langzaam maar zeker komen de Aziatische invloeden om de hoek zetten. Het is even wennen als een idiote en onherkenbare Tilda Swinton op het toneel komt met container vol geschmier. En ook in de rest van de film wisselt drama zich af met over-de-top actie, vreemde humor en een hoop krankzinnigheid. De film deed me op een gegeven moment sterk denken aan Willy Wonka and the Chocolate Factory en dat had ik niet verwacht toen ik aan de film begon. Goedgemaakt, een aardig uitgangspunt en sterke rollen. Met name Chris Evans laat zich van zijn beste kant zien.

3,5 sterren.

Idiote film + idioot verhaal. En het eindigt met een ijsbeer die hun gadeslaat. Die jagen als ze niets anders vinden om te eten op mensen. Dus ook nog een zielig einde. Conclusie = tijdverspilling deze film.

Een beetje tegen de verwachtingen in een sublieme film met een uitstekende cast en een schitterend verhaal. Dit soort sociale sf drama van het type The Hunger Games bevalt me enorm en ik krijg er maar niet genoeg van. 5 sterren

Van Joon-ho Bong vond ik Gwoemul al erg gaaf en met Snowpiercer die wat internationaler gericht is, blijft hij trouw aan zijn visie over hoe een film in elkaar hoort te steken. Erg mooi dat hij niet inbindt en de kijker trakteert op allerlei Zuid-Koreaanse grappen en grollen. Dat maakt deze actiefilm toch vrij uniek te midden alle standaard die je al gauw bij dit soort films zou verwachten. Elke scene levert verrassingen op en onlogica, maar dat deert absoluut niet. Visueel blijft het boeien en het past prima in het maffe sfeertje dat Bong continu weet vast te houden op het einde. So it is!

Niet echt mijn genre maar toch uitgekeken voor de moeite.

Al met al niet echt tegengevallen maar erg onsamenhangend als verhaal in zijn geheel.

De uitwerking daarentegen van de vecht scenes samen met de prachtige visuele effecten maken deze film toch wel boeiend en interessant tegelijk.

Het plot van de film is erg voorspelbaar helaas wat de laatste 30 minuten van de film de minste maken en het verhaal wegzakt tot een bedenkelijk niveau.

3 sterren voor de moeite al zal ik hem niet nog eens kijken.

Aardige film waarin de overlevenden van een ecologische ramp al zeventien jaar in een rijdende trein overleven. Mede door de opzet valt het hier en daar in herhaling. Het duurt ook even voordat het verhaal weet te boeien. Wel een mooie aankleding en een aantal actie-scenes weten verrassend uit de hoek te komen.

De zoveelste apocalyptische film die kant noch wal raakt. In een sf-film is veel mogelijk natuurlijk, zolang de fantasie erop toe blijft zien dat het verhaal een beetje logisch in elkaar steekt. Maar dat is nou juist het probleem. Het verhaal is op het lachwekkende af gespeend van enige logica. Volgens mij is de film enkel een excuus om zoveel mogelijk machoscènes achter elkaar te kunnen zetten. En dan op z’n Koreaans, waarin de held van het verhaal onkwetsbaar is zelfs hij als in het donker wordt aangevallen met bijlen door mannen met nachtkijkers. Hij loopt amper een schrammetje op. Geef mijn portie dan maar aan Fikkie.
Ik moet toegeven dat er sporadisch een paar aardige scènes in de film zitten. Dat is de enige reden dat ik mijn score niet uitkomt op het absolute minimum.

“My friend, you suffer from the misplaced optimism of the doomed.”

Sfeervolle film met een intrigerend uitgangspunt. Een film die zich geheel in een trein afspeelt is natuurlijk voer voor spanning en Snowpiercer voldoet hierin ruimschoots. Maar ook het apocalyptische verhaal is interessant en de film heeft een vreemde maar leuke balans tussen humor, drama en actie. Daar zie je de hand van regisseur Joon-ho Bong. De acteurs zijn uitstekend en gedijen goed in deze grauwe en rauwe setting. Het einde zal niet iedereen kunnen bekoren, maar ik vond het wel een passend, gedurfd en intrigerend einde.

De ironie van hiërarchie en klassenstrijd is tekenend voor Snowpiercer: alhoewel de elite de lagere klassen stelselmatig onderdrukt, wenst diezelfde elite erkenning te krijgen voor het in stand houden van de status quo. Iedere 'bewoner' van de trein heeft in deze film zijn vooraf bepaalde plaats in te nemen om te voorkomen dat chaos, revolutie en verval de regie overnemen.

Wie doordenkt binnen dit intrigerende narratieve concept kan een scherpe dosis religiekritiek ontwaren: de bestuurder van de 'heilige' locomotief geeft in dat verband nauwelijks om het gepeupel in het achterste treinstel, terwijl hij wel verantwoordelijk claimt te zijn voor hun (voort)bestaan. Niet geheel toevallig denk ik, dat Ed Harris in The Truman Show ook al voor God speelde.

Nu goed, zo sterk als die premisse is (inclusief het sterke einde), zo rommelig en wispelturig is de uitwerking. Ook in Okja deed Joon Ho-Bong door de constante wisselingen van toon afbreuk aan de overtuigingskracht van het verder vrij rechtlijnige verhaal. Drama en actie (met groot over de top-gehalte) versmelten zo maar moeizaam, de cast voelt aan als een bijeengeraapte mix van amateurs en gearriveerde sterren.

Écht indruk maakt Snowpiercer nooit, en gezien de aanwezige potentie is dat jammer.

Captain America: Winter Soldier

Na Okja gezien te hebben was ik nieuwsgierig geworden naar ander werk van deze regisseur. Het duurde dan ook niet lang voordat ik bij Snowpiercer uitkwam.

Ik moet zeggen dat ik aanvankelijk een beetje door moest bijten. Ik vond het moeilijk om in het verhaal opgenomen te worden en de meeste personages spraken me ook niet aan. Tilda Swanton is daarbij de uitzondering op de regel en zij was dan ook de hoofdreden dat ik bleef kijken. Vooral toen ze meer en meer in beeld kwam. Toen ze eenmaal het loodje had gelegd waren met name Kang-ho Song en Ah-sung Ko interessant genoeg geworden om de film verder te kunnen dragen. De film kreeg gelukkig ook steeds meer vaart en werd steeds vlotter en vindingrijker naarmate de speelduur vorderde.

Bij het begin is het even investeren dus, want naast personages die in eerste instantie niet aanspreken valt de actie gedurende de gehele film behoorlijk tegen door de manier waarop het in beeld gebracht word. Omdat dit (zeker bij het begin) voor het meeste opveren uit de stoel zou moeten zorgen, denk ik dan ook dat er hier veel kijkers af zullen haken. Snowpiercer wil duidelijk een rauwe film zijn, maar spreekt zichzelf tegen door veel expliciet geweld buiten beeld plaats te laten vinden. Dit klopt niet bij de setting, en ik kreeg dan ook vaak het gevoel dat men zich inhield. Met het vele geweld wat in beeld kwam was het opmerkelijk dat alle lichaamsdelen netjes binnen boord bleven, en er dan ook nergens een arm of hoofd in de rondte vloog. Buiten wat bloedspetters om neigde deze momenten dan ook sterk naar een 12+ rating.

Het wordt gelukkig een stuk beter als de film meer begint te bieden en het verhaal op stoom begint te komen. Vanaf dat moment werd ik wel meer meegetrokken in het verhaal, al was dit wel een stuk minder dan bij Okja. Hoewel de thema's van hiërarchie en klassenstrijd interessant waren was de totaalervaring het net niet helemaal omdat het niet te gemakkelijk is om de eerste helft uit te zitten. Wie doorzet wordt echter beloond..

3,5*

Wat een waanzinnig goede film zeg!

Sfeervol, bizar en wat ik een enorm pluspunt vind is dat er tijdens actiescènes heel secuur met de muziek wordt omgegaan. Geen actiemuziek die de "spanning" zowat door je strot duwt. Op sommige momenten zelfs helemaal geen begeleidende muziek wat het voor mij extra indringend maakte.

Ik leefde me voor het eerst in tijden weer eens enorm in.

Acteurs spelen steengoed, charismatische hoofdrolspelers en geen voorgekauwd einde, maar juist één die een hoop aan de verbeelding over laat.

Helemaal mijn film!

Tja.....wat moeten we ermee??? Bizarre film (inderdaad1 ster of 5-tussenweg is niet mogelijk) die het einde der tijden laat zien....Een pessimistische film ,met nogal wat onvolkomenheden: perpetuum mobile bestaat niet,daar zijn al zoveel wetenschappers mee bezig geweest....Voor sommige zaken in de trein heb je een breedte nodig van 7 meter(aquarium).....Wat heeft het leven voor zin als je je leven door moet brengen in een razende trein, die je niet hoort van binnen.....De maker van de machine, Wilburg kon niet anders verzinnen dan kleine kinderen de machine draaiende te laten houden omdat ze makkelijk in de machinekamer konden....Wat blijft er dan van het verhaal over?? The underclass doet een aanval op de upperclass en vernietigt daardoor zichzelf.....Ik denk dat veel mensen de film na een kwartier uitzetten...Het is onzin, naargeestig, dat vond ik ook,maar ben toch blijven kijken, waar gaat de film naar toe. Je krijgt een verbintenis met sommige karakters, kortom de film gaat boeien. Een film die met geen ander te vergelijken is. De film is eigenzinnig gemaakt en ondanks het vele geweld is de film "schoon. Er is geen makkelijk effect gedaan met afgehakte hoofden en armen...Als je de film bekijkt, bijt je even door de eerste twintig minuten en neem Tilda Swindon maar op de koop toe. Haar rol is een grote misser en maakt van de film bijna een komedie....dan gaat de film boeien.....

indrukwekkende film! Hij werd eigenlijk gaandeweg steeds leuker.. Alleen het einde was in mijn ogen nogal wazig en nietszeggend. Hier had ik liever een duidelijker einde gezien.

Maar alles bij elkaar krijgt deze film van mij 4 sterren!

Apocaliptische film waarvan de setting een nooit stoppende trein is. En de laagste klasse leeft achteraan. Net van hieruit breekt een opstand uit met als doel de locomotief over te nemen. Het steeds opschuiven naar de volgende wagon brengt je nieuwsgierig op wat komen zal. Aktie niet zo geslaagd, maar verhaal is ok. Soms wat surrealistisch, zoals de schoolwagon, maar je leert er wel iets bij over de trein en zijn ontwerper. Blijkt op einde als je eens nadenkt over het verhaal, het ergens allemaal wel klopt. Hoe hard dit ook is, het komt neer op de overlevingsdrang drang van de mensheid. Uitgangspunt origineel en ook grafisch is alles mooi weergegeven. De twee uur waren zo voorbij. Goede SF-film.

Deze film van Joon-Ho Bong passeerde de revue op televisie en omdat ik wel geïntrigeerd ben door zijn nieuwe prent Paradise die nu in de zalen loopt, wou ik deze Snowpiercer niet aan mij laten voorbij gaan. Nu was mijn insteek totaal foutief doordat ik een soort gezapige quality dramafilm verwacht zoals de Japanse of Koreaanse markt graag mee uitpakken. Niet dus, want dit is eerder een blockbuster met weliswaar een interessant thema (maar voor mij een minder goede uitwerking).

Het klassensysteem is na een half gelukt experiment om de opwarming van de aarde tegen te gaan opnieuw geïnstalleerd onder de overlevenden die voort denderen op een nooit stoppende trein. De vrieskou buiten werd mooi weergegeven, maar voor de rest vond ik de rebellie inhoudelijk maar pover (en bijkomstig). Echte motieven hoe en waarom de samenleving zo is samengesteld zijn er niet. Bepaalde personages slaan weinig aan (Tilda Swinton). Ik moest me er echt doorheen sleuren en het plot met de vijfjarigen deed meer kwaad dan goed.

Actie, satire en een postapocalyptische moraal in gelijke mate, in een film die (zoals zoveel voorgangers al hebben gezegd) een tamelijk apart en bizar uitgangpunt heeft. Knap dat het script de plot boeiend houdt tot en met het einde (inclusief de aardige onthulling van Ed Harris). De casting is af en toe wat ongemakkelijk: John Hurt en Ed Harris zijn prima op hun plaats, maar Chris Evans vond ik wat té veel de klassieke held, Ewen Bremner met een afro is een gek gezicht, en waarom zou je Tilda Swinton inzetten wanneer je haar zódanig grimeert dat ik haar niet eens herkende? Uiteindelijk blijft de grote kracht hiervan voor mij toch het prachtige Jean Pierre Jeunet-achtige production-design, dat wel enigszins contrasteerde met de FX van de sneeuw- en ijslandschappen die er niet altijd even goed uitzagen.

Machtig. Ik snap dat mensen dit niet trekken, maar wat mij betreft zorgt regisseur Joon-ho Bong voor precies de juiste balans in deze 'Snowpiercer'. Zo onlogisch als de pest aan de oppervlakte, maar werkelijk fantastisch verder qua uitvoering, settings en het verloop van het verhaal. Prachtige originele vondsten, gecombineerd met goed bijpassende muziek, een dikke scheut humor / onzin en hoop aan het einde van de rit. Geweldig. Wordt zo steeds een grotere fan van Bong.

Dit was echt een te grote teleurstelling dat ik bijna geen zin heb om hier een bericht aan te wijden.

Dus, wie waren de mensen die op die trein zaten en hoe kwamen ze erop? Wat was precies dat plan om global warming tegen te gaan? Ik vond het allemaal maar een wazige bende.

Een film die me enigszins doet denken aan El Hoyo die ik eerder zag dit jaar en zelfs een beetje aan The Matrix. De eerste vanwege het dystopische karakter waarin klasse een rol speelt, de tweede vanwege het het thema van het systeem dat zelf revoluties ontwerpt met als doel het systeem zelf in stand te houden.

In ieder geval vind ik dystopische films altijd wel interessant en deze film is daar geen uitzondering op. De film kent verder de nodige kleurrijke personages zoals Swinton en heeft een aantal erg leuke scènes met als hoogtepunt de lerares. En verder weet de film multicultureel te zijn zonder dat het geforceerd aanvoelt, dat vind ik vrij uitzonderlijk.

Uiteindelijk had de film wellicht wat beter geweest als we Harris' karakter niet gezien zouden hebben. Het had net als bij het einde van El Hoyo wat bij kunnen dragen aan de mystiek die er nu volledig van af was. Maar even goed was de film erg vermakelijk. 3,5*.

Een grote teleurstelling. Ik heb serieus overwogen om de film af te zetten, maar heb dat nét niet gedaan. De film heeft veel potentie, maar alles wat een film aantrekkelijk kan maken is gewoon niet gelukt. Het verhaal rammelt aan alle kanten. Het klopt niet, er zitten veel 'logistieke' fouten in (ik voel me als kijker daardoor niet serieus genomen). Het acteerwerk is ver onder de maat en komt niet geloofwaardig over. Vaak is er nog wel één karakter dat goed wordt neergezet, maar ook daar kan deze film niet op leunen. De film zit propvol clichés. Zowel in het script, de manier van acteren het camerawerk. Dat maakt het op punten lachwekkend waar het niet de bedoeling is. Er mist een introductie. Waarom de film niet 20 minuten meer tijd gegeven om de karakters te introduceren, de 'nieuwe wereld' aan ons voor te stellen? Mede hierdoor kon ik met niemand meeleven en bleef de film afstandelijk. De visagie was tenenkrommend. Je kent het wel: acteurs met perfect gestylde roetveegjes op een verder perfect geplamuurd gezicht om ons te doen geloven dat ze in een vieze, arme omgeving leven. En tot slot weet deze film niet wat het wil zijn. Ik dacht dat ik naar een soort 'Hunger games' of 'Divergent' achtige film ging kijken. Als snel blijkt dat dit niveau bij lange, lange na niet gehaald gaat worden. Het lijkt een soort matige actiefilm te zijn. Maar dan krijgt de absurditeit weer de overhand en meende ik dat ik het moet zien als een sprookje. Maar ook dat lukt niet. Mede gezien het totaal ongeloofwaardige acteerwerk en dan ineens weer het harde geweld dat in de film komt. Of is het een overlevingsfilm? Nee, ook niet. Het mixen van genres is niet eenvoudig, maar bij deze film is het voor mij helaas tamelijk mislukt. Het komt niet heel vaak voor, maar ik kan helaas weinig positieve noten bij deze film plaatsen. Ja, toch een positieve noot: het verhaal heeft een ontzettende potentie voor een goede remake. Maar neem dan of meer tijd om het verhaal te vertellen (of nog beter, maar er een trilogie van) en neem een goede regisseur en goede cast om er echt wat van te maken. Vanwege de potentie van het verhaal nét 1,5 ster.

Origineel en vermakelijk, maar op sommige momenten te ongeloofwaardig.

Bij uitkomst al een tegenvaller, en zoveel jaar later nog steeds hoewel ik er iets anders naar kijk inmiddels.

Gebaseerd op een strip genaamd 'de ijstrein', een feit die ik de eerste keer niet wist en wel meteen al een paar plooien glad strijkt. Toch blijf ik nogal met wat vragen zit over dat zogenaamde zelf opgewekte eco systeem. Zoals waar komen die insecten weg? Al dat eten dat we op een gegeven moment in een voorraad wagen zien hangen, en belangrijkste nog wel, waar rijdt dat ding op en is die brandstof of whatever nooit op? Het zijn niet grote dingen, dingen die je bij een betere film door de vingers zal willen zien, toch werkt het in dit geval niet mee. Net als de vraag waarom ze rond blijven rijden met die zogenaamde derde rangs burgers die toch alleen maar problemen en opstand blijven veroorzaken, en nog erger, zich voortplanten. Ruimte en voedsel gebrek liggen toch op de loer zou je zeggen...

Andere punten die niet meewerken zijn Chris Evans die ik behalve zijn redelijke kop, brede lichaam en prima rol in Sunshine, echt zelden op meer inhoud betrap dan het opdreunen van zijn regeltjes. Slecht is het niet, maar zijn karakters inhoudelijk iets meegeven of interessant maken doet Evans zelden of nooit. En zo valt er meer te zeggen over de karakters in deze film met een toch behoorlijke cast, maar waar slechts Swinton eruit springt als iets meer dan middelmaat.

En zo is Snowpiercer dan toch opeens een behoorlijk lange en niet altijd even boeiende zit die wel aardige momenten kent qua cinematografie en ontwerp, en de gehersenspoelde kinderen bijvoorbeeld. Zo is de slachting gezien door de nachtkijker ook best aardig maar zijn er ook momenten qua geweld en grofheid die misschien iets te graag indruk willen maken. Even veer ik nog op tijdens het gesprek tussen Harris en Evans over de logica van de trein met de klassenverschillen en beslissingen die gemaakt moeten worden omdat ik even een parallel zie met de quest van de mens gelijkwaardig te worden aan God of hem op zijn minst te begrijpen. Maar het is to little to late. Snowpiercer is daarom wat mij betreft redelijk te noemen als het je genre is, maar verder inwisselbaar en iets dat weer snel naar de achtergrond van het geheugen gaat verdwijnen.

Snowpiercer stond al een tijdje op een lijst van nog te kijken films toen ik er pas achter kwam dat ie gebaseerd was op de strip de IJstrein van de Fransen Rochette en Lob, een boek dat ik begin jaren tachtig aangeschaft had vanwege het intrigerende uitgangspunt. Dat uitgangspunt (een alsmaar rijdende trein waarop zich de laatste resten van de mensheid bevinden, op een door extreme kou onbewoonbare aarde) is ook zo'n beetje het enigste wat is overgebleven van het originele verhaal.

Nu zijn er in het verleden weleens vaker favoriete (Europese) stripalbums van me verfilmd, onder andere Kermis der onsterfelijken (1980) van Enki Bilal door hem zelf als Immortel (Ad Vitam) (2004) en Blueberry (1965-2007) van Giraud en Charlier in 2004 door Jan Kounen, en de resultaten daarvan vond ik erg teleurstellend.

Gelukkig pakt de Koreaanse regisseur Bong Joon Ho, ook verantwoordelijk voor het fantastische Parasite, het hier beter aan. Het sterke en originele basisgegeven is uiteraard het zelfde maar van daaruit ontvouwd zich een vrij goed, fascinerend maar ook wat onevenwichtig verhaal met een bonte stoet aan karakters gespeeld door een internationale cast. Dat wordt nog eens ondersteund door de regelmatig er fraaie beelden en een aantal erg sterke scenes, die ook stijgen in intensiteit naarmate het verhaal vordert. Wel jammer dat de grote hoeveelheid aan personages en de daaruit, in grote getale voortvloeiende gebeurtenissen hier soms iets te veel van het goede is. Dat gaat toch wat ten koste van het geheel.

Maar wat er overblijft is interessant en onderhoudend genoeg om Snowpiercer als een, uiteindelijk goede film te bestempelen.

Ik weet niet helemaal wat ik hier van vond. Het concept van een dystopie waarin de overgebleven mensheid in een rijdende trein zit, verdeeld in klassen klinkt op papier interessant, maar ik vond het er op een of andere manier niet helemaal uitkomen. Sowieso wordt het verderop in de film, als je wat meer van de trein en het ‘rijkere gedeelte’ ziet wel boeiender dan in het begin. Maar de ontknoping daar kon ik dan eigenlijk weer vrij weinig mee. Het meisje en het jongetje overleven, zien een ijsbeer en er is dus leven. Nou succes met het leven op een verlaten bevroren aarde dan maar.

Ook ging het geweld en al het schieten en moorden me nogal vervelen op den duur.

De film kent zijn momenten, moet het vooral wel van het concept hebben en van het productiedesign, maar het verhaal zelf wist me niet echt boeien. Ook de cast vond ik eigenlijk maar een allegaartje aan personages. Tilda Swinton in een of andere karikaturale typetjes-rol bijvoorbeeld. Dat vond ik in Okja ook al niet helemaal werken.

3*

Aparte sciencefictionfilm met een werkelijk briljant concept dat door regisseur Bong Joon Ho naar het einde toe iets te ver wordt doorgetrokken. Snowpiercer moet het vooral hebben van de visuele creativiteit, zeker aangezien de inhoud een wat bekendere indruk maakt. Na een logische inleiding is het voor de kijker genieten geblazen met een aantal doordenderende actiemomenten en doeltreffend absurde sequenties. Enkele personages zoals Tilda Swinton en Emma Levie zijn wat overdreven, maar Chris Evans daarentegen speelt mogelijk de rol van zijn leven. De finale leunt iets te veel op monoloog en dialoog, maar Snowpiercer toont een aantal van de beste actiemomenten uit dit tijdperk. De matige computereffecten zijn dan ook wat makkelijker te vergeven. Strak in beeld gebracht met fraai kleurgebruik en voldoende originaliteit binnen dit geheel dus, dat helaas wat te veel mankementen kent om zichzelf te verheffen tot genreklassieker.

Elke film van Bong Joon Ho lijkt een wat flauwe satire op het kapitalisme c.q. de klassenstrijd en de gehypete film Parasite vond ik overschat dus ik had geen hoge verwachtingen van Snowpiercer. Ook deze film gaat immers over de klassenstrijd – waarbij Tilda Swinton de komische rol mag spelen – die ditmaal is gesitueerd in een trein waarin de eersteklaspassagiers, tweedeklaspassagiers en de zwartrijders de drie klassen vormen als enige overlevenden na een mislukt experiment om de opwarming te stoppen waardoor al het leven buiten de trein is gestorven. De film doet er ook niet geheimzinnig over dat deze minimaatschappij in de trein een metafoor is voor de maatschappij in het groot op Aarde. Wat het interessant maakt is de uitdrukkelijk religieuze dimensie: de eigenaar van de trein is God die de eeuwige machine (locomotief) en het leven in de trein zorgvuldig beheert om het evenwicht te behouden waardoor de situatie duurzaam is en in welke situatie alles en iedereen zijn juiste positie moet behouden (op Aarde heeft de mens dat verzuimd waardoor de klimaatcatastrofe is ontstaan), de slaven achter in de trein die de orde willen omverwerpen zijn de revolutionairen met iets van Jezus’ zelfopoffering voor het hogere doel (maar die ook Hobbes’ natuurtoestand van een oorlog van allen tegen allen riskeren) en de drugsgebruikers die naar buiten kijken als naar een mogelijk nieuw leven in het hiernamaals. Het zijn zo drie manieren om te streven naar redding.

Maar de film ziet er ook mooi uit – de ellende bij de mensen achterin zo grauw als de barakken in een concentratiekamp en de luxe bij de welgestelden even paradijselijk als decadent – en is opgezet als een spannende thriller waar de revolutionairen van achterin de trein naar de voorkant moeten zien te komen en zit vol rauwe actie. De film weet z’n 127 minuten te boeien en te amuseren waarbij de allegorie interessant is om over na te denken waarbij de plotwendingen aan het eind zowel het plot als de thematiek naar een hoger plan tillen. Kortom, het is een goede film met een goed evenwicht tussen amusement en inhoud.