Los Amantes Pasajeros (2013)

Luchtige komedie zonder al te veel pretensies met sterke rollen van Cecilia Roth en Lola Dueñas. Het hoogtepunt van de film is het dansje van de stewards dat ook in de trailer te zien is.

Een ontzettende teleurstelling van Almodovar, het verhaal is een grote samenhoop van goedkoop los zand en niets anders dan een erbarmerlijke kapstok voor de fantasietjes van een oude homoseksueel. Het zijn dan ook die bizarre fantasietjes en voornamelijk het lef wat hij toont door deze te verfilmen wat deze film het enige draagelijke meegeeft. Qua humor is het allemaal nogal bedroevend, zelfs een Geer en Goor zouden voor deze nichtenlol hun hand niet omdraaien. Nee, Los Amantes Pasajeros is geen al te beste film...

Ondanks ik geen hoge verwachtingen had, vond ik dit tóch wel een leuke film. Voor mij 3 sterren waard.

Om iemand hier, op een site voor filmliefhebbers, een vrolijke pijper te gaan noemen..... kom op zeg! Het gaat hier om je mening over een film. Toch? De één vindt het een leuke film , de ander niet. Sommigen schrijven een uitgebreider verhaal, gaan dieper op zaken in , nemen er de tijd voor.

" En natuurlijk weer veel sex grappen" . Hoezo natuurlijk ?! Zaten in andere films van Almodóvar ook veel seksgrappen ?

Enfin, het gaat om je mening over een film.

Ik heb me continu zitten vervelen. Ik vond de samenstelling van de Business-class erg vervelend en er gebeurde werkelijk helemaal niets. De drie homoseksuele stewards werkten enkel op m'n zenuwen en steeds ging het weer over seksuele handelingen. Erg goedkoop. Het idee om de kapitein en de co-pilot zat te voeren en allerlei nonchalante gesprekken te voeren met de bemanning is op zich wel aardig maar als je het zo vlak en eenzijdig tentoonstelt vervalt het in een afgrijselijk zit van anderhalf uur. En hoezo de titel 'I'm So Excited'? Dit was slechts één enkele liedje dat ze tussendoor afspeelde met bijbehorende danspassen. Ook vroeg ik me af waar al dat schuim op de landingsbaan vandaan kwam? Snel vergeten dit.

Een klucht in de lucht, of beter in een vliegtuigdecor, want het is in feite een theatersetting.

Met superflauwe grappen. Stewards zijn nichten, nou ha ha.

Een echte zaadfilm, niet gaan kijken dus.

Onleuk.

De film had eigenlijk afgelopen moeten zijn na de openingsscene met Cruz en Banderas. Die is nog wel grappig, maar alles wat daarna komt eigenlijk niet meer. Met moeite afgekeken, en achteraf spijt van dat ik dat gedaan heb - zonde van m'n tijd.

Wat dan nog wel opmerkenswaardig is is dat de beelden bijzonder fris kleurig en erg scherp zijn. Qua techniek erg mooi. Jammer dat de film zo plat en flauw is.

Matige film waarin de passagiers en crew van een vliegtuig er het beste van maken als het de vlucht in problemen komt. Een klucht die redelijk vermakelijk is en hier en daar ook wel grappig. Echter hilarisch wordt het nergens. Het heeft verder weinig om het lijf, en de film duurt gelukkig ook niet al te lang.

Veruit de minste film van Almodovar. Nogal een tussendoortje, maar het is zelden grappig deze nogal hysterische komedie. Veel van de oelala thema's zijn in zijn andere films al beter verwerkt. Wat over blijft is een letterlijk kleurrijke film (zoals gebruikelijk) met zo nu en dan een aardige scène. Echt vervelen of irriteren doet het wonderwel niet, al kan ik me voorstellen dat mensen daar anders over denken. 2,5 sterren

Hoewel ik niet de indruk heb dat Almodóvar zelf dacht dat hij hier een groot meesterwerk aan het maken was, maar waarschijnlijk gewoon een luchtig tussendoortje, kan ik een gevoel van teleurstelling niet onderdrukken. De trailer indertijd stelde me al niet gerust, maar helaas, dit is gewoon niet erg geslaagd. Het is leuk dat Almodóvar gaat voor een kleurrijke komedie, maar het wist me gewoon niet aan het lachen te krijgen. Geen van de verhaallijnen is echt leuk en de humor is verrassend puberaal. Juist van Almodóvar had ik verwacht dat hij zou weten hoe de grootste homoseksuele stereotypen zou moeten ontwijken, maar hij gaat er hier vol voor.

Toegegeven, echt vervelend wordt het niet, zelfs al had dat gemakkelijk kunnen zijn, maar het sprankelt ook nergens. Die dansscène op I'm So Excited had met gemak een fantastisch hoogtepunt kunnen zijn, maar ondanks dat hij perfect uitgevoerd is zit hij op zo'n vreemde plaats in de film dat het misplaatst aanvoelt (ergens aan het einde was het wellicht meer gepast). Actrice Cecilia Roth is wel erg goed, maar ook zij kan dit verder niet echt naar een hoger plan tillen.

Hopelijk is het echt een tussendoortje.

2*

Als Komedie (eigenlijk meer een klucht) was dit eerlijk gezegd een draak van een film want ik heb nauwelijks ergens om moeten lachen en de meeste humor was ook behoorlijk flauw en van zeer laag niveau (met name de homoseksuele humor). De enige scene waarbij ik soms heb moeten lachen was bij de orgie scene in het vliegtuig. Ook het moment van het optreden van de drie home stewards bij het afspelen van het lied "I'm so excited" van The pointer sisters zorgde nog voor een kleine glimlach op mijn gezicht.

Het verhaal was opzicht wel leuk verzonnen maar maar qua uitvoering was het allemaal zeer povertjes behalve op één uitzondering, namelijk het vele vrouwelijke Spaanse schoon in de vorm van o.a. Lola Dueñas, Blanca Suárez (wat zag ze er heerlijk uit), Laya Martí en zelfs de overrijpe Cecilia Roth. Paz Vega mag er normaal gesproken natuurlijk ook wezen, maar hier zag ze er helaas niet uit (kwam natuurlijk ook omdat ze voor het verhaal een mannen broek en hemd droeg). Sterk acteren in deze flauwe komedie is er natuurlijk niet bij, maar slecht deden ze het eigenlijk ook niet.

Hoewel de film als komedie niet geslaagd is, keek hij vanwege het vele vrouwelijke schoon en de relatief korte duur van circa 80 minuten wel nog aardig weg.

P.S. van de rollen van Antonio Banderas en Penélope Cruz moet je niets van voorstellen, want ze spelen alleen in de opening van de film mee en dan ook nog maar een paar minuten.

Slappe humor, flauwe seks- en drugsgrapjes met homo's in de hoofdrol waarmee je wordt doodgegooid, en verder niks.

Zo leeg dat er niets over te zeggen valt. Almodóvar gaf in een interview aan dat deze film gebaseerd is op een schets die hij ooit maakte. Hij schijnt zo af en toe als tijdsverdrijf scènes te schetsen, en uit zo'n schets besloot hij om een hele film te maken. Met dit resultaat. Kennelijk was het ook niet voldoende om 90 minuten te vullen, want er wordt een minstens net zo flauwe subplotje aan toegevoegd over een psychisch gestoorde ex die zelfmoord wil plegen.

Dat krijg je als je zonder inspiratie toch een film probeert te maken en 90 minuten probeert te vullen. Antonio Banderas en Penélope Cruz worden gebruikt om de kijker te lokken en komen ongeveer 1 minuut in de film voor.

Erg slap, 1* Eerlijk gezegd niet kijkwaardig, tenzij je in een hele melige bui bent en van slechte en heel flauwe seksgrapjes houdt.

Door de lage score en negatieve reacties ging ik al bevooroordeeld kijken. En dan valt de film best mee. Normaal stoor ik mij enorm aan 'nichterig' neergezette homo ' s. Maar hier was het zo over de top, dat ik het wel grappig vond. Het verhaal slaat verder nergens op.

Leuke film, die je vooral niet te serieus moet nemen (wat dat betreft is het meer in lijn met het vroege werk van Almodóvar), met een sterrencast waarbij vooral de glansrollen van Penelope Cruz en Antonio Banderas opvallen.

Almodóvar maakt effectief gebruik van zijn vaste acteurs in deze niet al te veelzeggende, soms wat bizarre, maar onderhoudende zwarte komedie waar het plezier 'm vooral zit in de details. Het betreft de crew en de passagiers van een vliegtuig met een defect landingsgestel, wat betekent dat de piloot een levensgevaarlijke landing moet uitvoeren op een vliegveld... maar het is nog even afwachten voor er een geschikt vliegveld is gevonden en terwijl de crew probeert op allerlei manier de passagiers te kalmeren en/of te vermaken (o.a. met een vertolking van "I'm So Excited"). Het heeft allemaal weinig om het lijf, maar de film is goed gemaakt en de cast haalt eruit wat erin zit. Erg veel is dat dus niet, maar dit is een aardige tijdvuller. Sowieso is het prettig om te zien dat Almodóvar nog steeds een luchtige kant heeft.

Een geweldige Raul Arevalo speelt hier een homo-steward en dat doet hij op een zodanig stereotype wijze dat ik mijn lach meerdere malen niet kon houden. Wat jammer dat deze film zo'n lage score krijgt. Ik ga bijna aan me zelf twijfelen, maar ik vond de film om van te genieten en redelijk gedurfd. Alles in de film ziet er heel zorgvuldig gemaakt uit. Tot het klinische af en daar houd ik van. Heldere, felle kleuren, nauwkeurig en duidelijk met veel zorg en liefde in elkaar gezette decors, een mooi vliegtuig waarop een leuk verzonnen naam voor de luchtvaartmaatschappij (heel toepasselijk voor Spanje: "Peninsula") op was aangebracht en de bedrijfskleding van de medewerkers van de piloten en bemanning van het vliegtuig. Bij de aftiteling werd ik nog eens aangenaam verrast door het lied "The Look" van de groep Metronomy. Het plezier dat deze film mij gaf vind ik 4 dik verdiende sterren waard.

Matige vertoning, het verhaal is flinterdun en de grappen zijn wat belegen. Sterke cast, dat wel daardoor is de film nog best onderhoudend. Het absolute hoogtepunt voor mij is de verschijning van Ruth, gespeeld door de prachtige Blanca Suárez. De minste van de heer Almodóvar naar mijn bescheiden mening.

Almodovar keert terug naar zijn roots. Dat is lef want het is veel minder succesvol (ik durf te wedden dat dit zijn minst succesvolle film was sinds All About My Mother ongeveer) , maar het werkt ook aanzienlijk minder goed omdat hij de kracht van zijn beste komedies (tip: kijk Mujeres al Borde de un Ataque de "Nervios" (1988) ) vergeten lijkt. Die komedie is veel uitbundiger en veel zwarter. Deze heeft alleen de schijn van uitbundigheid en is niet erg zwart. Het leukst op de extremere momenten, maar het is niet genoeg. Prima cast en gaat daarom niet helemaal ten onder, maar duidelijk een van zijn minste films.

Almodovar is na een film of 12 vaak erop of eronder merk ik op. Dit was er ruim onder en zelfs de slechtste die ik al van hem zag. Oervervelende film waarbij de clichés rond homoseksualiteit in het rond vliegen. Letterlijk zelfs. Vond het dus ook allesbehalve grappig met zijn stuk voor stuk irritante karikaturale personages.

Ook inhoudelijk erg mat. De sterrencast probeert er nog wat van te maken, maar ook dat kon me niet blij maken. Lijkt me eerder een lokale film, maar omdat het een Almodovar is, is hij ook over de grenzen wat bekend geworden.

De film pretendeert grappig te zijn maar ik snap niet zo goed wat er grappig is aan verkrachting, goedkope seksgrappen, en homo's belachelijk maken.