• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.926 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.938 acteurs
  • 198.976 gebruikers
  • 9.370.422 stemmen
Avatar
 
banner banner

San Zimei (2012)

Documentaire | 153 minuten / 89 minuten ('Alone' aka 'Gudu')
3,83 9 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 153 minuten / 89 minuten ('Alone' aka 'Gudu')

Alternatieve titels: Three Sisters / Alone / Gudu

Oorsprong: Frankrijk / Hongkong

Geregisseerd door: Wang Bing

IMDb beoordeling: 7,3 (516)

Gesproken taal: Mandarijn

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot San Zimei

Drie zussen leven samen in hun ouderlijk huis in de provincie Yunnan. Hun ouders zijn nergens te bespeuren. Als deze meisjes niet op het veld aan het werk zijn, vullen ze hun tijd met het rondzwerven in het dorp. Wanneer hun tante het moeilijk heeft om voor eten te zorgen, keert hun vader terug naar het dorp. Hij is van plan om de meisjes met zich mee naar de stad te nemen, maar stemt er dan mee in om de oudste achter te laten onder toezicht van haar grootvader.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van russo

russo

  • 256 berichten
  • 919 stemmen

korte versie van 89 minuten draait dit jaar op het iffr


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1145 berichten
  • 197 stemmen

Genadeloos portret van de armoede, of eigenlijk van het menselijke vermogen om zich aan te passen aan zijn omgeving.

Wang Bing verhult niet dat hij de dingen toont, het is geen pure registratie van de werkelijkheid. Maar dat is het documentaire genre in de film eigenlijk sinds het begin niet geweest. Het omringende discours heeft dat er wel een tijdlang van willen maken, maar dat is nooit gelukt. Gelukkig lijkt van dat idee fixe tegenwoordig definitief afscheid te zijn genomen, door de makers zelf in ieder geval.

Werkelijk fascinerende kinderen die de kijker leert kennen in deze documentaire. Met name het oudste meisje, links op de poster, wist me door haar sterke persoonlijkheid te intrigeren. Ik zou hier waarachtig de hele dag wel naar kunnen kijken. Het zijn ontzettende schattige kindjes, die ruzie maken, leuk spelen, honger lijden, het koud hebben. Waarlijk, het zijn net mensen. Erg effectieve strategie, die we vooral kennen uit de reclame campagnes van goede doelen stichtingen.

Het getoonde noopt de toeschouwer om zich een houding aan te nemen, constant wordt je heen en weer geslingerd tussen tegenstrijdige gevoelens. Enerzijds is er het voyeuristisch plezier, het exotische dat je zonder mediatie van de cinema nooit zult aanschouwen in je leven. Anderzijds dwingt het je na te denken over je eigen positie in je eigen maatschappij en cultuur, ten opzichte van de leefomstandigheden van de drie zusjes. Een appel of een set nieuwe kleren zijn nog nooit zo'n beleving geweest als in deze film.

Het wordt pas wrang wanneer je je bedenkt dat je dit allemaal al lang kende, de armoede en de uitzichtloosheid. Dan stuit je op je eigen cynisme, waaraan je moeilijk kunt ontsnappen. Maar je stuit ook op je eigen grenzen om de wereld om je heen te kunnen veranderen.

Overigens, ik zag de 89 minuten versie, getiteld Alone. Die korte lengte is al opvallend te noemen, vergeleken met een eerdere documentaire van Wang Bing die ik zag genaamd West of the tracks. In vergelijking met die film heeft Alone ook een veel duidelijker narratieve structuur en karakterontwikkeling.