Shattered Glass (2003)

Ik zal niet zeggen dat het me allemaal nog jaren bij zal blijven, maar het gaf een leuk beeld van het leven op een nieuwsredactie en de film zat vol leuke acteurs.

Er zat trouwens ook nog een leuke verwijzing in naar een bekende andere rol van Christensen...

Ik ben het er mee eens dat het uitgangspunt van de film veel beter uitgewerkt had kunnen worden.

De film is te veel Hollywood en te weinig degelijk drama. Ik denk dat de film ver van de feitelijke gebeurtenissen staat. Het script gaat nogal vaak erg kort door de bocht. Jammer dat het interessante uitgangspunt geen intelligenter script heeft opgeleverd.

Toch, ik heb me vermaakt met deze film en geef daarom 3 sterren.

Interessante film die echter nooit helemaal goed doorzet. Hoewel ik niet bekend was met het Glass verhaal, had ik toch al vrij snel de clou door, en het is jammer dat de film daar dan te lang op doordreint. Goed, hij wordt ontmaskerd, maar wat dan? De gevolgen en conclusies werden er maar een beetje achteraan geplakt.

Maar toch een leuke film, 3*.

Slaapverwekkend, slecht geschreven en te braaf voor woorden. Met moeite uitgezeten. 1,5*

Deze film toont aan dat het niet altijd aan Star Wars lag, maar dat Hayden Christensen gewoon altijd zo houterig is. Alhoewel het vrij goed meevalt hier. De rest is sterk, maar het script is niet erg stevig. Het mag van geluk spreken dat het kan terugvallen op de waargebeurde feiten. Jammer van Hayden die wel z'n best doet, maar verkeerd gecast is.

Vind het een boeiend gegeven, wat mij op het puntje van mij stoel hield als een thriller, gekruist met drama. Haydensen speelt overtuigend, maar het is eigenlijk Sarsgaard die grandioos iemand speelt die steeds achterdochtiger wordt. Een gemis dat de film inderdaad niet goed sluitend is gemaakt. Maar het kon mij erg boeien. Prachtige score ook van Danna, met vooral viool, zijn overbekende klokkenspel en piano. Erg subtiel en kalmpjes aan bijdragend aan het het twijfelende spannende sfeertje in de film. 3.5 sterren

Prettig ongemakkelijke film. Ik schaar mij geheel achter Melvin Udall

Hayden Christensen kennen de meeste mensen wel uit de Star Wars films, maar ook daar vond ik hem al niet goed acteren. Ook in deze film komt hij stuntelig en sukkelig over. Het verhaal op zich is wel aardig, zeker omdat het ook op ware feiten is gebaseerd. Op sommige momenten zelf spannend, maar als ze een andere acteur hadden genomen voor de rol van journalist was die vast beter geweest. Maar ja, mooie en bekende kop van Hayden leverde vast meer geld op

Tsja, wat moet je hier nou over zeggen. Hoog RTL 4 woensdagavond gehalte, maar helaas stukken interessant dan andere drama's. Hoewel Hayden stukken minder een houten klaas is, blijft hij toch ergens het hoge nerd-gehalte houden. Steve Zahn daarentegen vind ik wel een leuke vent, ookal speelt hij vaak dezelfde rollen.

Wat bij mij ontbrak was een verklaring, een motivatie. Waarom? Enkele plottwists houden het interessant, maar ook ik ben van mening dat er meer uitgehaald had kunnen worden. Na het zien van deze film, wist ik niet goed wat ik er mee aanmoest. Snel ergens in een hoekje van de kast zetten, want hij komt voorlopig niet meer er uit.

Wat een verrassing was deze film een prima Drama / Thriller met een goed en interessant verhaal.

De film blijft boeiend en er wordt sterk geacteerd, alleen verliest de film soms wat kracht.

3,5 ster

Veel films over journalistiek ben 'k nog niet tegengekomen en zeker al geen waargebeurde, dus deze eens geprobeerd. Ondanks dat 'k wel wat moe was, heeft de film me geboeid van begin tot einde. Vlot verfilmd, de cast is misschien van namen niet zo bekend, maar van gezicht deden er toch bij velen een belletje rinkelen. Vond dit zeker ook geen minpunt.

In de begintitels zag 'k dat de film o.a. geproduceerd was door Tom Cruise en dat heb 'k in de film ook gemerkt. Zo zat de bekende zin "Show me the money" ook in deze film.

Kortom een goeie film die je zeker mag aanduiden als hij nog eens in het tv-boekje staat.

Sterke film over de geloofwardigheid en backgroundchecking van de bronnen bij de journalistiek.

Hoewel de film er niets mee te maken heeft, deed de stijl en structuur me soms denken aan The Social Network van Fincher. De film kent een goed script, al mag het hier en daar nog wat dramatischer of memorabel zijn met een paar sterkere scenes.

Helaas kan Hayden Christensen de hoofdrol niet goed aan, maar Peter Sarsgaard al tegenspeler maak dit ruimschoots goed, wat een goede acteur.

Zat meer in, of misschien kon er niet meer uit worden gehaald. 3.5*

Zeer vermakelijk. Goede rollen van Sarsgaard en Christensen. Gewoon een leuk en interessant verhaal dat goed uitgewerkt wordt.

Net als Breach een fijne film.

En dat komt met name door de wisselwerking tussen Christensen en Sarsgaard. Beide personages en de dialogen blijven gelukkig boeien, iets wat essentieel is in een praatfilm als deze. Knal daar een enorm interessant onderwerp bij en je zit anderhalf uur gebakken. Veel meer dan deze twee aspecten biedt de film niet, maar de film was in ieder geval ruim boven verwachting.

Ruime 3,5*

Voor de tweede keer gezien, moet 15 jaar geleden zijn dat ik hem eerder zag en hij blijft stevig overeind staan. Een prettige korte speelduur waarin we niet worden blootgesteld aan saaie, irrelevante bijzaken. Het gaat dit keer niet om het grote geld want Glass verdient maar weinig als journalist. Dat blijkt ook uit hoe aardig hij is in een toch wel keihard wereldje dat niet het beste naar boven haalt in mensen. De manier waarop Glass wordt neergezet is die van een vrij zielige figuur die te graag populair en geliefd wil zijn en dat lukt Christensen prima. Sarsgaard is ook goed. Verder leuke maar wel piepkleine bijrolletjes van Lynskey, Dawson en Zahn, die je toch iets meer zou gunnen.

De stijl van filmen is zeer conventioneel Hollywood, met luchtige, ietwat speelse muziek als begeleiding van de tragedie. Met hier en daar wat vondsten om het levendiger te maken want er wordt in zo'n film natuurlijk erg veel gepraat.

Heel boeiende materie, te zien hoe ver mensen kunnen gaan in een prestatiemaatschappij om maar goed gevonden te worden, hoe iemand door zijn werk geconsumeerd kan worden ook (deze mensen slapen amper) en hoe men teveel kan gaan hechten aan werk en de waardering ervoor. Mijn vertrouwen in de gedrukte journalistiek is inmiddels al tot schoolkrantnivo gedaald.Fact checking gebeurt volgens mij niet meer standaard en goedkope opiniejournalistiek is dure, arbeidsintensieve onderzoeksjournalistiek steeds meer gaan vervangen. Daarom is het ook aardig te zien hoe hier, in het begin van het internettijdperk, al grote barsten in de journalistiek kwamen. Een simpele opmerking aan het einde is wel raak...waarom wilde het blad nooit foto's van de personen waar het om ging (en niet bleken te bestaan)?

Interessant is hoe de echte Glass open kaart gespeeld heeft na zijn val en nog een roman over min of meer zichzelf heeft geschreven, een opvallende keuze boven non-fictie maar naar eigen zeggen was non-fictie onmogelijk aangezien er andere karakters in voorkomen waarvan hij vond dat hij er geen aannames over mocht maken. Uit een interview met hem maak ik op dat hij een diepe val heeft meegemaakt waar hij uit teruggekrabbeld is om langzaamaan het vertrouwen van ook zijn familie weer terug te kunnen winnen.