Smoorverliefd (2013)

Smoorverliefd kan gezien worden als een halve seksfilm. De andere helft is een hartverwarmende komedie met veel romantiek. Op het einde weet je dat er een cliché moment er aan zit te komen, maar toch kreeg ik kippenvel. Dat is toch wel het teken voor mij dat ik een hele goede film heb gezien. Voor Smoorverliefd is dit niet anders. Met erg lage verwachtingen ging ik naar deze film, maar met een gevoel van voldoening kwam ik de zaal uit. Dit is een absolute aanrader als je van romantiek en/of komedie houdt. Smoorverliefd is geen pechvogel of hopeloos tragisch geval. Het is een absolute topper van de Nederlandse filmindustrie.

www.filmhoek.nl/?p=8225

Smoorverliefd is geen film om verliefd op te worden,

Smoorverliefd is een standaard romantische komedie zoals je ze verwacht, alleen met een aantal vreemde keuzes en hele rare onrealistische gebeurtenissen die je als kijker uit het verhaal halen en daardoor mis ik als kijker ook alle begrip voor de personages, ik moest zeggen dat alleen Johnny de Mol's karakter op enige sympathie kon rekenen, de rest waren slecht doordachte karakters die voor mij totaal onrealistisch overkomen. De cast probeert het leuk te doen, maar dat werkte juist averechts voor mij.

wat een teleurstellende film flauwe grappen rommelig verhaal en vooral niet romantisch.

Tsja.

Laat ik met het positieve beginnen. Er zijn in Nederland zat fantastische acteurs en actrices. En ook cameramensen en crew om het acteren perfect mooi in beeld te brengen.

Maar gottegot wat een volkomen infantiel script is dit. Het begint al met de voiceover. Voiceovers maken een film dood. Als iemand buiten beeld moet uitleggen wat er aan de hand is, dan heeft de schrijver het niet gesnapt. Dan nog dat de voiceover de stem van Eva, het kind is. De film gaat niet over haar, ze is weinig meer dan een toeschouwer in het geheel. Niet best. En dan komen we nog eens bij de inhoud van het verhaal. Gottegot wat een droefenis. Relatiegepruts in de marge, zonder boodschap, zonder moraal, zonder inhoud. Vergelijk het eens met de eerste de beste Franse film. Waarin familierelaties worden uitgediept tot in de vierde dimensie, en tot in de vierde generatie. Waarin een moraal zit die overkomt als het verloren hoofdstuk van Sun Tsu's werken.

Maar toch heeft de film wel een sterk punt. Susan Visser. De vrouw die met haar mooie glimlach elke denkbare zorg wegnemen kan, een belofte naar de goede afloop, naar de toekomst doet. Als zij in beeld is vervalt het zwakke script tot een bijzaak.

Lijkt me eerder een film voor vrouwen.

Vier (smoor)verliefde vrouwen uit één familie zoeken zich een relatie. Maar niet zonder hindernissen. De vader begint al als ex.

Het is een speels, wat kinderlijk verhaal, dat houdt van voortdurende afwisselingen van gemoed en vertrouwen. Spijtig voorspelbaar en een remake van de Vlaamse versie.

Dus, deze film hoefde niet.

Ook al lijken er heel wat scenes onmogelijk of overtrokken, toch de moeite eens gezellig te kijken. Want zo word je smoorverliefd op films.

3* lijkt me een positieve middenweg.

Een chickflick voor die door meerdere verhaallijnen geschikt is voor alle leeftijden (tieners, twintigers, uitgebluste veertigers). Erg leuke en geestige visuele effecten en hallucinaties, maar een matig verhaal waarin vreemd gaan wordt gepresenteerd als dikke prima als je je daar lekker bij voelt. Want de moderne vrouw volgt haar gevoel ook al moet je daarbij op de pik van iemand zitten die niet je man/vriend is. Volg je hart meid.

Pleur op.

2 sterren

Niet zo storend als veel andere Nederlandse romcoms. Dat komt vooral door de drie oudere actrices die leuk genoeg zijn en er echt wat van proberen te maken ondanks het volstrekt oninteressante verhaal waarin vele omwegen uiteindelijk dan naar dat einde leiden. Enkel het jongste meisje -dat scherp en geestig moet zijn maar dat net niet lukt- is minder sterk. Zoals de hele film wel aantoont dat men goed wil zijn, maar net de finesse mist om dat echt te zijn. Uiteindelijk is dit een niemendalletje dat niemand kwaad doet maar ook niemand ontroert. Den Haag als locatie is wel eens zo verfrissend in dit soort films. 2,0*.

Acteerwerk tenenkrommend slecht. Verhaal gaat nergens over. Ja over vreemdgaan, centraal onderwerp in deze film. Alle clichés zitten er in.

Het eind is dan ook echt bagger: waarom moet áltijd IEDEREEN ineens mee luisteren / mee kijken en klappen of dingen roepen? Het is te grappig voor woorden.

Volgende keer toch maar eerst even MovieMeter checken voordat ik een Nederlandse film aanzet, man man man.

Weer zo'n mislukte romkom.... Weet zo'n mislukte Nederlandse film.... Geen gevoelens..... Geen Chemie..... Geen inhoud..... Sorry

Eva [Beatrice Hillen] wordt voor het eerst verliefd. Haar oudere zus Anna [Anna Raadsveld] heeft relatieproblemen, moeder Judith [Susan Visser] heeft relatieproblemen en tante Barbara [Anna Drijver] heeft een kinderwens. Banale romantische verspilt een hoop talent in flauwe grappen over seks en oppervlakkige boodschapjes over de liefde. Het scenario is rampzalig, dus de cast had beter moeten weten.