Verliefd op Ibiza (2013)

Een film die zich het best laat omschrijven als een klucht op een party-island. In dit geval Ibiza. De film poogt een en al "coolheid" te zijn, maar de combinatie zon, zee, schaarsgeklede modellen en dance-muziek is niets anders dan fout. Hoe Armin van Buuren wordt neergezet als een soort van god is het soort kontenlikkerij dat we wel vaker zien wanneer bekende personen in een film mogen opdraven. Na twintig minuten is het verloop van de rest van het verhaal ook meteen duidelijk, natuurlijk is de iets te dikke assistente van de voetballer veel leuker dan lege doos Kim Feenstra, en natuurlijk scoort de "milf" (not) Simone Kleinsma totaal onverwacht een charmante jongeman.
De eerste helft was nog wel vermakelijk maar daarna wordt het allemaal veel te serieus. Kim Feenstra is nog het grappigst (bedoeld maar eigenlijk ook weer niet) met haar kinderachtige stemmetje en verschrikkelijke uitspraken ("Ik wil pinguïns op mijn verjaardag. Strand is voor paupers").
Ongetwijfeld zal deze film een groot publiek trekken maar dat maakt "Verliefd op Ibiza" niet minder waardeloos.

Waarom moest ik hier heen? Waarom heb ik 111 minuten van mijn leven verspild? En vooral: Waarom moet ik me weer schamen voor onze nationale cinema? Wat een verschrikking, deze film.

Dit maakte m'n dag dan weer goed.

Gelukkig niet de gigantische brok ergenis waar ik bang voor was. Technisch was het in orde en de acteurs vond ik niet eens zo slecht (met afzondering van broertjes Gottlieb). Wel begon zoals gewoonlijk de dramatiek weer de overhand te nemen en raken vele personen heftig geëmotioneerd wegens slechts een lichte gebeurtenis. Waar Ibiza vooral bekend staat vanwege haar stranden en zomerse feesten laat deze regisseur voornamelijk de andere kant van het menselijke proces zien. Doordat Nijenhuis moeite heeft om het boeiend te houden met vreugdevolle gebeurtenissen werpt hij alle deelnemers aan een ongunstige totstandkoming om dit later weer goed te maken en de kijker 'tevreden te stellen'. Het hoogtepunt van de daadwerkelijke party zal ergens hebben gelegen op het punt dat Pim een pilletje doorslikte. Voor een romantische komedie met deze specifieke titel is dit ontsierend en het duurde allemaal veel te lang.

Echt waar, waarom verleend het filmfonds medewerking hieraan, de film kan zichzelf echt wel financieren en verdiend ook nog eens geld.

Echt een slechte film, weet niet waarom ik alsnog 1,5 ster geef..kan niets goeds verzinnen. Armin van Buuren zijn muziek was wel oké dat is het denk ik..zelfs mn vriendin die hier normaal best van houd zei dat het een slechte film was..

Zo'n dramatisch script, vol met clichés, slechte personages, slecht geschreven dialogen, acteerwerk om van te huilen..hoewel dat ook aan het script ligt. Er zijn van dit soort films die goed zijn, ondanks de clichés maar deze film is echt slecht. Tenenkrommend.

Nijenhuis heb ik niet hoog zitten en met deze film bewijst hij het ook maar weer eens dat hij geen groot filmmaker is. Toegegeven, hij snapt wel wat entertainen is en in het overbrengen van de zomerse vibe op Ibiza waar iedereen aan het feesten is slaagt Nijenhuis wel. Mede dankzij de muziek van Armin van Buuren blijft het allemaal wel uit te zitten.

Ook deze generatie acteurs ligt me wel beter dan de Costa generatie, waar ik daar iedereen echt afschuwelijk vind. Helaas moeten ze allemaal wel met een matig script werken dat toch voor een aantal belachelijke verhaallijnen zorgt. Jim Bakkum en SImone Kleinsma samen ging er bij mij echt niet in. Hetzelfde voor die afschuwelijke tweeling en de toch wel heel erg over acterende Kim Feenstra.

Voorspelbaarheid ten top en een te haastig verhaal dat er ook voor zorgendat de binding met de personages ook minimaal is. Jammer, want naar Ravelli en ook Sanne Vogel kan ik best een behoorlijke poos kijken.

2,0*

Tegen verwachtingen in toch echt een leuke film Ging er alleen maar naar toe in de bioscoop, omdat ik gratis tickets voor deze film had, maar is me reuze meegevallen.

Leuke romantische komedie met een toffe soundtrack en mooie beelden in het sfeervolle kleurschema, en zelfs de acteer-prestaties zijn prima! Op Kim Feenstra en Marly van de Velden na. Jezus, wat heeft laatstgenoemde een zure kop.. Jan Kooijman mag daarentegen vaker de filmster spelen.

Toch jammer aan deze film dat de romantiek en de ontluikende relaties me echt vrij weinig deden emotioneel gezien. Als je het vergelijkt met een Alles is Liefde (om maar in de Nederlandse romantische komedies te blijven) is dat een groot gemis om er echt een fijne, goede film van te maken.

Maar een leuke wegkijker voor een vriendinnenavond. En de Ibiza-zomer-sfeer is toch ook errug lekker om bij weg te dromen als het buiten sneeuwt.

*3

Aangenaam niemendalletje dat zo waar lekker weg kijkt en je een vrolijk gevoel geeft , de film staat vol met bekende Nederlanders en ieder lijkt er ook echt plezier in te hebben wat de film dan ook uitstraalt . Verder prachtige locaties en veel mooie mensen vooral Lone van Roosendaal is echt om op te eten.

Na eerst 'Alles is familie' te hebben gekeken was het tijd voor 'Verliefd op Ibiza'. Ik ben al een behoorlijke tijd Jan-Kooijman moe, dus ik zag er wel tegenop om twee uur tegen hem aan te kijken. Maar wonder boven wonder was hij niet het meest vervelende, die 'prijs' gaat naar Kim Feenstra, die ik normaal best te pruimen vind, maar in deze film doet wat het personage van haar vraagt: afschuwelijk zijn.

Ook deze film zit vol met (al dan niet afgeschreven) BN-ers, maar gelukkig waren er wel een paar die de moeite waard waren, zoals Simone Kleinsma (leuk samen met Jim) en zelfs Rick Engelkes. De jongere generatie vond ik niet zoveel aan, op de twee DJ broertjes na. De personen waar het daadwerkelijk om draait zijn gewoonweg niet interessant. Beetje jammer.

Film moest het voor mij vooral hebben van het verhaal van Kleinsma en Bakkum, de rest was mwoah-mwoah of net juist 't nét niet.

Nog nooit zo uitgekeken naar een slechte kutfilm (mocht ik dat op voorhand zeggen? Ja dat mocht ik op voorhand zeggen).

Nijenhuis heeft er weer zijn commerciele best op gedaan om niet betrapt te worden op het nastreven van enige serieuze kwaliteit. Zelfs de titel scheen geen brainstormsessie meer nodig te hebben, Nijenhuis leek zijn eerste idee, dat hij ooit eens op een post-it gekladderd heeft ter nader uitwerking, uiteindelijk wel afdoende te vinden.

Afijn, voor erg veel verrassingen zorgt het uiteraard allemaal niet. De personages zijn een hoop bij elkaar gegooide Spangas en GTST-adepten die geen enkele logische of geloofwaardige verhouding tot elkaar hebben, met soms wat halfslachtige poging tot plot. Het plotje met de tweeling behoort tot de meest nutteloze in de filmgeschiedenis. Puur een excuus om Armin van Buren te laten opdraven (in een veelzeggende scène waarin hij wordt neergezet als soort van God). Ook Kim Feenstra spant de motherfucking kroon met haar afgrijselijke rol. Arme, arme Willeke van Ammelrooy trouwens, zou ze hebben geweten waar ze aan begon?

Als Johan door zijn script-armoede even niet meer wist wat nu, geen nood, een clip-achtige feestscene is er snel tussengepropt. Ook als er even niet gefeest wordt worden we met dance om de oren geslagen. Eigenlijk is alle muziek die wordt gebruikt soms om te gieren van de misplaatstheid.

Eerlijk is eerlijk: er is aandacht besteed aan camerawerk en shots. Niet dat het altijd uit de verf komt (soms brengt het een vertederde glimlach teweeg), maar op zich ziet het er allemaal beter uit dan een Costa ofzo.

Ach, laat ik niet doen alsof ik op beter had gehoopt, want wat is er fijner dan op z'n tijd een Nijenhuis afkraken. Critici blij, doelgroep blij, Johan blij.

1,5*

Verliefd op Ibiza, dat is nu een film waar ik heel weinig vertrouwen in had. Het kan dus alleen maar meevallen, maar helaas blijken alle vooroordelen en verwachtingen netjes uit te komen.

Ik kan het script wel gaan bespreken, maar eerlijk: dat is toch niet van belang? Het gaat erom schijnbaar mooie mensen (ik ken beduidend mooiere actrices die nog beter zijn ook) te tonen, feestend in de zon met alcohol en zo vooral veel centjes te verdienen aan de kassa. Maar toch, mag een script dan nog iets uitstralen? Enige blijk van originaliteit of creativiteit tonen? Niet een samenraapsel van clichés waar af en toe de woorden Ibiza aan zijn toegevoegd? Zelden zo een voorspelbare eentonige film gezien als deze. Zijn er serieus mensen die op het eind helemaal van hun stoel worden geblazen met het idee: wauw, dit zag ik niet aankomen. Ik mag hopen van niet.

Eerlijk is eerlijk, over de shots is nagedacht. De camera is niet zomaar lukraak ergens neergezet om maar te draaien. Dat neemt niet weg dat de shots vaak wel erg lelijk zijn, uit een goedkope reclamefilm van de OAD waarin je elke vorm van fatsoenlijke kadrering, belichting of kunde node mist. Alleen al met die twee broertjes in die gang. Dan kan je een mooi trackingshot hebben langs allerlei bochten, in plaats daarvan een te kort shot in een kikvorsperspectief. Waarom? Zijn het Goden of helden? Of dacht Nijenhuis: leuk, moeten we doen en heeft hij klaarblijkelijk geen smaak. Opvallend ook dat men zulk een film in een breed bioscoopformaat uitbrengt en dat dan nauwelijks gebruikt voor mooie panoramashots. Vaak is er veel loze ruimte zonder enig nut. En dan is er nog die absolute TAKKEHERRIE de hele film door. Nu kan ik veel muziek best hebben in films, zeker als het nut (bij een party bijvoorbeeld) heeft en juist wordt gebruikt, maar om nu heel vaak feestende mensen te tonen (geeft al aan hoe mager de inhoud is) en ook in alle overige scènes dat lawaai te brengen gaat me echt te ver. Zelfs met een portie alcohol op is die muziek nauwelijks te harden, laat staan nuchter.

En nu ik het toch over die twee broertjes en nutteloosheid had daarnet, die waren me toch nutteloos en irritant. Overduidelijk in de film gerold om Armin zelf maar een rolletje te kunnen geven (laat hem overigens nooit meer acteren!) en verder had dat niets met de rest te maken. Het acteerwerk was sowieso erg matig. Enkel Sanne Vogel stak er bovenuit met een natuurlijke charme en bepaalde oprechtheid. Simone Kleinsma, Van Ammelrooy (ik dacht even dat het Hanneke Groenteman was trouwens) en Bakkum wisten in ieder geval genoeg te brengen om hun personages te laten leven. Dat is fijn. Ik verwacht geen diepgravend psychologisch portret of een tweede Michael Corleone, maar een beetje leven en meeleven – wel zo fijn in zulk een film – mag je toch wel verwachten? Dat lukte de anderen niet. Engelkes was vooral vervelend, Jan Kooijemans vooral goed gecast als voetballer met dom hoofd – zo leek, tot hij alsnog diepgang kreeg en zinnetjes moest uitkramen. Toen ging het alsnog mis. En Kim Feenstra verdient een apart woord, zij gaat de boeken in als eerste persoon die overacting weet te overacteren. Nu is dat deels het script, maar als acteur heb je ook een klein beetje verantwoordelijkheid, al is het maar door het script af te keuren (je leest dit toch van tevoren?) Ja, de acteurs hadden er overduidelijk plezier in, maar wat wil je met zon, zee en strand en er nog voor betaald krijgen ook. Jammer alleen dat het plezier niet naar mij overging.

Maar verder is dit zulke pure rommel, een product van absolute wansmaak, dat zelfs de kleine beetje klasse van enkele acteurs kan dat nauwelijks de film optillen. Wellicht dé metafoor voor Ibiza zelf? En ondanks die diepere laag maakt dat geen beste film. 1,0*.

Ik vond het wel een leuke film, snap dan ook zeker de overdreven lage score niet.

De film is misschien als zovele, maar lekker luchtig en vlot als je niets moeilijks wilt.

Dacht in het begin dat ik de GTST 'hoofden' niet los zou kunnen gaan zien van hun soeprol, maar dat viel uiteindelijk mee. Maar ben dan ook geen diehard.

Van de muziek hou ik dan weer totaal niet, jammer dat dat ook zo ongeveer de hele film zo door ging, stoorde me er zelfs aan af en toe.

Maar waarschijnlijk wel 1 die ik nog een keer terug ga kijken

Pluimos

Ik sluit me aan bij eerdere reacties over Kim. Zij is niet gemaakt om te acteren. Bah, echt vreselijk!

Verder heb ik genoten van deze feelgood, grappige en niet altijd realistische film. Simone en Jim zijn vooral leuk!

(Blij dus dat Simone ook mee gaat doen aan de nieuwe film van Nijenhuis "Toscaanse bruiloft")

Jan is ook prettig om naar te kijken, maar qua acteren vind ik hem ook niet heel interessant.

Het is inderdaad Costa nr. Zoveel, maar wel leuk om gezien te hebben

Wat een verschrikking zeg. Ik had het kunnen weten nadat ik de recensies had gelezen en ook nog deze score voorbij zag komen.

Maar ja, je laat je overhalen en voordat je het weet zit je één van de slechtste films van de afgelopen jaren te kijken.

Want nogmaals, wat was dit slecht..

Het absolute dieptepunt was Kim Feenstra. Ze heeft niet alleen een nare stem, maar ook haar acteerwerk was een grote ergernis.

Combineer dat met die gladjakker Jan Kooiman en je hebt twee mensen die een ego hebben die zo hoog is als de Eiffeltoren en absoluut niet kunnen acteren.

Maar eigenlijk is deze hele film een bij elkaar geraapt zootje. Alleen Jim Bakkum en Simone Kleinsma bakken er nog wat van, maar verder is het helemaal niks.

Verhaal is niks, acteerwerk is niks, camerawerk een ramp en praat niet over de dialogen.

Een regelrechte ramp en een hele dikke onvoldoende.

Bagger van de bovenste plank.

Tenenkrommend acteerwerk van de "beroemde" soapacteurs. Acteurs, als je ze zo al mag noemen zijn letterlijk van de straat afgeplukt en zonder auditie op de filmset gepleurd.

Jammer dat Armin zich hiervoor leent. Maar ach, voor het geld hoeft deze jongen het niet te doen. Hij zal het waarschijnlijk wel met plezier hebben gedaan.

Bespaar je de moeite, tijd en misschien geld, want deze troep zit niemand op te wachten.

0,5* voor de billen van Raveli, een paar mooie shots van Ibiza en de fijne track van Armin

Verliefd op Ibiza kun je gerust een soort van losse remake van Costa noemen. Nijenhuis maakt nog maar eens een oppervlakkig filmpje in de Spaanse zon, met diverse soapacteurs en vooral veel zon.

Ik ben totaal geen fan van de man en zal dat ook nooit worden vrees ik. Waar Costa echt een drama was, is Verliefd op Ibiza gelukkig een stukje beter. Dat is vooral te danken aan een paar acteurs, die er zowaar in slagen nog wat van hun rol te maken. Vooral Simone Kleinsma en Sanne Vogel doen het best leuk. Ook Jim Bakkum valt reuze mee en Willeke van Ammelrooy is nooit slecht, al heeft zij wel een nogal ondankbaar kleine rol. Verder weet Nijenhuis het luchtige Ibiza-sfeertje redelijk goed over te brengen en is ook het camerawerk op momenten zelfs best mooi.

Er staan echter ook een aantal ergernissen tegenover. Kim Feenstra, Marley van der Velden en die irritante tweeling zijn wel dramatisch slecht. Verder blijft het allemaal erg oppervlakkig en worden de verhaallijntjes niet even goed uitgewerkt. Ook zitten er teveel personages in, met wie je totaal geen band of feeling krijgt. Verder zit er ook opvallend weinig geslaagde humor in en is het verloop uitermate voorspelbaar. Nee goed is dit zeker niet, al moet ik zeggen dat het zowaar beter is dan ik verwacht had, ook al omdat mijn verwachtingen misschien wel erg laag waren.

2,0*

Nou ik heb dus woord gehouden. In het vliegtuig vanuit de USA dit ding maar eens opgezet. En het is inderdaad niet best.

Je weet dat je een film met een slap verhaaltje gaat kijken. Daar reken ik het ook niet op af. Want het verhaaltje is best oke. Hier en daar best leuke grappen. Maar het acteerwerk, kom nou dan mag toch wel iets beter.

Kim Feenstra slaat toch echt wel alles, ze is echt niet plezierig om naar te kijken (en luisteren). Maar ook de rest van de cast acteerde beroerd. Dokter Simon Engelkes was nog wel oke, net als Simone Kleinsma. Jim acteert redelijk. De tietjes van de dochter van Ludo konden haar magere vertoning ook niet redden. Kooijman ging ook nog wel. Maar Sanne Vogel, hoewel prettig om te zien, vond ik ook houterig.

Het dieptepunt was nog wel de cameo van Armin. Vanonder zijn bloempotkapsel acteert Armin - die ik overigens best hoog heb zitten - slechter dan een afwasborstel met zuignap.

Je krijgt wat je verwacht, of eigenlijk, wat je als kijker verdient.

1,5 sterren

Simplistisch, amateuristisch en treurig.

Met dit gedrocht laat Nederland weer eens te meer zien wat voor een rotzooi men de laatste twee decennia maakt (deze regisseur spant daar overigens de kroon mee met o.a. wanproducten als "Costa!" en "Volle Maan"). Het is gewoon weer een inspiratieloos geheel met een goedkoop cliché verhaal van lek me vestje. De film staat betiteld als een Romantiek / Komedie en dat eerste klopt ook wel maar dat laatste ontbreekt juist volkomen. Wat dat betreft had men er beter van kunnen maken Romantiek / Drama waarbij dat laatste natuurlijk slaat op "dramatisch slecht". In deze film ontbreekt het natuurlijk niet waar de Nederlandse filmmaatschappij goed in is, namelijk het tonen van nutteloos bloot. Weliswaar weinig (o.a. Marly van der Velden), maar toch.

En hoe haalt iemand het in zijn hoofd om draak van een vrouw en vreselijke actrice Simone Klysma (gelukkig ging ze niet uit de kleren, want anders ging ik over mijn nek) een rol te geven in deze film. Ook de over het paard getilde acteur Jim Bakkum komt me langzamerhand de keel uit. De enige personen die me nog een beetje konden bekoren waren Lone van Roosendaal (fraai decolleté) en Gigi Ravelli en dat natuurlijk enkel en alleen vanwege hun uiterlijk.

Het spreekt natuurlijk voor zich dat ik deze film niet de (bijna) volle 120 minuten heb bekeken want dat is gewoon niet te doen. Dat iemand dit gedrocht nog een voldoende kan geven

Op zoek naar geluk op een eiland vol neppe mensen.

Als feelgood verhaal volslagen mislukt, want driekwart van de tijd worden we verveeld met onsympathieke mensen die hun ledige leven zo stompzinnig mogelijk vormgeven. Krijg ik niet echt een goed gevoel van. En het enige aardige verhaallijntje dat er dan nog inzit is zo karikaturaal dat het ook maar nauwelijks een scheve glimlach oproept. Of moeten we er misschien een maatschappelijke kritiek in zien op de lifestyle van de BN'ers. Meh, dan had het misschien nog wel iets kunnen zijn, maar daarvoor is het toch niet echt scherp genoeg. Het enige moment dat nog iets leuks in zich heeft is de girlfight tussen de zusjes, en de bijbehorende scheldpartij. Maar ook dat is te dun. Met wat knap slecht acteerwerk en een te gedwongen soundtrack is ook langs die as niks positiefs te melden. Het enige dat nog een beetje wat heeft is het eiland zelf.

Maar aan de positieve kant, als je niet af en toe zo'n prul als dit kijkt verleer je het om een echt goede film te waarderen. Zo heeft Johan Nijenhuis toch nog een mooie bijdrage aan de filmindustrie geleverd.

Kim Feenstra was eigenlijk een reden om de film af te waarderen naar 0,5, wat een vreselijke kinderlijke stem, ik kan er niet aan wennen. Mooie plaatjes en stampende muziek maken het wat leuker.

Wij hadden zin in onzin. Dus waarom niet de ‘hit’ voor tieners van vorig jaar kijken. Een niemendalletje dat geschreven is als een vakantieromannetje, gevuld met BN’ers en andere soapies.

Want laten we wel wezen. We kregen precies voorgeschoteld wat we hadden verwacht. En al in meerdere vormen hadden gekregen in voorgaande jaren. Het script is weer in de computer gegooid met wat lege plekken in de zinnen. Op plekken als locatie en hoe het personage heet. Even flink schudden en kijken wat je dan weer voor cocktail hebt.
Alleen voor tieners kan dit nog spannend kijken zijn. Iedereen die ouder is moet proberen zijn ogen open te houden. Veel verschil met een standaard soap of rerun van een oude komedieserie is er gewoon niet. En heel spannend hoe het eindigd is het natuurlijk ook niet.

Alle BN’ers hebben weer een ticket gekregen naar Ibiza, en ieder 5 regels tekst om te doen. Hoewel, de samenstelling is iets anders dan een aantal jaren geleden. Weer net wat andere gezichten. Wellicht zijn de afwezigen bezig met andere projecten, kinderen of nog wat anders. Geen idee. En ook de locatie is weer wat aangepast.
Dit project lijkt me niet heel zwaar om te doen. Lol. En ik weet ook dat de musicalmensen dit als bijbaantje hebben gedaan. Die hadden toen een understudy/alternate voor hun musical. De musicalmensen vielen me het positiefst op in dit niemendalletje/vakantieromannetje. Het stelletje Simone en Jim was buitengewoon gezellig samen. Daarnaast heeft Gigi als soapie een hoop komedie in het bloed. Dat valt me ook weleens op als ik GTST mee moet kijken. Jan viel me als andere soapie ook best wel mee.
De rest kon me eerlijk gezegd gestolen worden.

1*

Tja, wat zal ik ervan zeggen... Het eerste half uur was het toch even wie nou welke rol vervulde, . Wie is de vader? van wie zijn de kinderen? Dat had wel wat beter gekund. Het is een typisch Nederlandse film. Het is een feelgood movie met een lichtelijke overdreven verhaallijn. En ja, ool ik heb genoten van Simone Kleinsma!! Verder mooie beelden van Ibiza..

Een onbezorgd-vakantie-eiland en de gelukzaligen die er hokken wordt hier wel, meen ik, passend geschetst maar om vandaar uit een aangename film te maken, mag nog enigszins oppervlakkig, hoeft niet gewichtig, maar toch met een zekere inhoud, lijkt voor de makers een onmogelijke taak te zijn geweest.

Er zat zelfs geen pit in : handjes in de lucht en doen alsof je perfect gelukkig bent en Ibizza zit er op.

Het is moeilijk voor te stellen om na deze film helemaal uitgezien te hebben, nog enige zelfrespect te hebben.

Wat een bagger. Het enige wat de film nog kon redden waren de mooie vrouwen, maar hun personages waren zo banaal, dat ik het gevoel kreeg naar een reclame spot van 7 up te kijken.

Het kijken naar verliefd op Ibiza heeft mij doen beseffen dat ik snel naar de huisarts moet.

Ken je zo'n slasher-film waarin de bordkartonnen personages zo irritant zijn, dat het een plezier op zich is als er eindelijk eens iemand wordt vermoord? 'Verliefd op Ibiza' (2013) moet het helaas doen zonder die seriemoordenaar. Het is namelijk één lange reclamevideo voor Ibiza waarin bekende Nederlanders (meestal uit het RTL-segment) hun zinnetjes uitspuwen of spastische bewegingen maken. Nu heb ik geen moordneigingen als het aankomt op soapies, popzangertjes of komedie-acteurs, maar Nijenhuis lijkt vooral van zins om de meest conservatieve party-film ooit te maken. De dansfeesten op Ibiza ogen sensueler dan de voorspelbare soapverwikkelingen zijn, waar vreemdgaan en liefde- en sekstaboe's elke passie of spanning ontberen. Bij elk koppeltje valt het meteen op wie er eigenlijk bij wie hoort, en iedereen vindt zijn of haar levensantwoorden door elke emotie breed uit te spellen. Familievriendelijke softporno waar borstjes zedelijk zijn weggekuist en de vleselijke lust vooral niet vuig in beeld mag komen. In een universum waarin een vader en een oma nog steeds invloed hebben op de sekslevens van hun nageslacht!? Maar het meest onverteerbaar is dat het bloedirritante typetje van Kim Feenstra levend de aftiteling haalt...

Soort van Goede Tijden Slechte Tijden uitgerekt tot speelfilm formaat met dramatische oefeningen

maar die bovenal krampachtig probeert frivool en grollig te wezen. Het acteerwerk is huilen met

de pet op, maar dat is in feite ook de inhoud van het hele verhaal in zoverre je al van een verhaal

spreken kunt. Bij een poging de verhouding tussen meerdere 'oppervlakkige' personages onder

de aandacht te brengen, passeert een onsamenhangende wirwar van debiele situaties de revue,

varierend van suikerzoete, romantische ernst en slappe kolder. Bedoeld als komedie dus, maar ik

heb beduidend meer kunnen lachen om het commentaar van Donkerwoud hier boven, dan tijdens

deze film.

Heel erg meta deze film.

Deze film is schijnbaar een lofzang over het jetset leven dat zich afspeelt in Ibiza, maar onderhuids toont het eigenlijk een aanklacht op het holle leven van dit bestaan.

Het toont hoe prachtig, fijn en vol glitter die feestjes op Ibiza wel niet zijn om dan direct terug te slaan met de droevige beelden van een ingedommelde oma die voor een paar ton is afgeript door enkele feestende adonissen.
En hier hield het niet op: iedere keer onze voetballer ons vroeg om vergiffenis voor zijn bestaan kwam miss x-factor oorverdovend aanrazen en maakte ons duidelijk dat deze jongen niet meer dan een witte raaf is.
Alles wordt aan de schandpaal genageld: zedenloze families, alcoholisme en drankmisbruik, onbeschermde seks, slecht ouderschap, abortus, verheerlijking van de personencultus...
Heerlijk hoe de regisseur fijn de lijn weet te bewaren tussen persiflage en flauwe romcom en voortdurend speelt met de gevoelens van de kijker.

Of zou het kunnen dat deze film gewoon bagger is die zichzelf belachelijk maakt?
Ik vrees voor het 2de.

De romantische perikelen rondom een voormalige rockster [Rick Engelkes] die zijn drie dochters heeft uitgenodigd om zijn 55e verjaardag te vieren in zijn huis op Ibiza. Hij loopt oude vlam Jacky [Lone van Roosendaal] tegen het lijf, dochter Zara [Gigi Ravelli] is een ambitieuze bikini-ontwerper wiens huwelijk met Pim [David Lucieer] in een staat van crisis is en dochter Lizzy [Sanne Vogel] valt voor professioneel voetballer [Jan Kooijman] voor wie ze een feest plant waarop hij zijn vriendin [Kim Feenstra] ten huwelijk gaat vragen. Jacky’s goede vriendin Irma [Simone Kleinsma] heeft een affaire met de veel jongere Lars [Jim Bakkum], de manager van tweelingbroers Dylan en Boyd [Jasper en Marius Gottlieb] die hun demo proberen te pluggen bij Armin van Buuren. Willeke van Ammelrooy heeft een bijrolletje en er zijn cameo’s van onder anderen Ivo Niehe en Hans Ubbink in een romantische komedie waarbij de weg naar het voorspelbare einde centraal staat. Dankzij een degelijk scenario en goed acteerwerk van met name Vogel en Kleinsma was dit een groot kassucces dat nog altijd prima kijkvoer is. Kreeg twee aanzienlijk zwakkere vervolgen.

Verliefd op Ibiza doet een serieuze gooi naar slechtste film vanuit het arsenaal van regisseur Johan Nijenhuis, met een grootse verzameling aan volstrekt oninteressante personages en diens weinig boeiende gezever. Er worden in dit geheel allerlei sporen geïntroduceerd (waarvan sommige slechts 3-4 scenes tellen en geen zier toevoegen aan de voortgang van de inhoud) zonder dat er eentje vernieuwend of aanstekelijk overkomt. Het acteerwerk is daarnaast voorspelbaar slecht en de film duurt veel te lang. De grootste domper is vervolgens dat Nijenhuis er niet in slaagt de warme omgeving van Ibiza passend op beeld te krijgen, waardoor de kijker weinig ruimte wordt geboden om in het verhaal te raken. Erbarmelijke productie om snel te vergeten.