In the Cut (2003)

Visueel veel gedoe met onscherpe beelden en af en toe wel vindinrijke montage.De seksuele spanning is op veel momenten groter dan de spanning van het moordplot. Hierdoor wil het niet altijd even veel boeien, omdat de ''relatie'' verwikkelingen een beetje voortslepen. Ik moest trouwens onzettend lachen het rolletje van Kevin BaconRyan wil hem niet meer zien dus hij wordt helemaal gek. Op de achtergrond een boord met de titel: Psychic 8.5 Overigens is er ook nog zo'n soortgelijk te boord te zien met $5 erop. 3 sterren

Hiermee ben ik het wel eens. Generiek seriemoordenaar flick, die alle stadia maar doorloopt.

Maar dit keer wel stijlvol eigenlijk. Was best gecharmeerd door de montage en vooral het kleurgebruik. Deze film heeft toch wat meer dan de gemiddelde Hollywood troep in z'n genre.

Generiek plot, degelijk tot mooie uitwerking. Bracht eigenlijk meer dan ik er van verwachtte, aangezien dit een soort van "come down from Innocence" film was voor mij. Toch een relatief aangename verrassingen. 3*

Edit: film wordt ook wel gezien door een wat vreemd MM publiek. Herken hier amper wat nicks. Vandaar de lage score misschien ?

Een film met gemengde gevoelens. Als thriller is hij welk leuk om te zien. Het acteerwerk valt wel mee en de plot is typisch met enkele verdachten waarvan men probeert zo verrassend uit de hoek te komen als de echte dader bekend gemaakt wordt.

Wel stoort Mark Ruffalo soms als meer een acteur voor tv-films en -series. En de karakters zijn echt wel zwartgallig en komen vrij deprimerend over. Terwijl ze langs de andere kant toch quasi onverschillig staan voor een moord die in hun buurt gebeurd is (eerste slachtoffer). Maar toch boeit de film voldoende om er van te genieten. Geen hoogvlier of klassieker, maar wel een thriller zoals het hoort.

Deze thriller vol belachelijke wendingen, plothiaten en clichématigheid speelt, m.u.v. de felattioscene, weinig klaar. Matig.

Ongelooflijk wat een absurd lage score hier voor deze parel.

Ok... het is geen makkelijke film, maar wat een bijzonder mooie cinematografie, spel en opbouw van spanning.

Hoewel het plot een beetje standaard is, zijn de vertolkingen geweldig. Meg Ryan geloofwaardig als verkrampte vrouw met een sexuele honger. Ruffalo getergde cop, bitter maar with a heart.

Het donkere sfeertje werkte goed bij me. Ook de deels uit-focus-manier van draaien deed me wel wat. Het gaf een beklemmend gevoel dat goed bij de setting pastte. Ook de verwijzing naar de vlaggen gaf mij wel en inzicht in de gedachtengang van Campion. De auto's die niet voor een bebloedde vrouw willen stoppen en gelijktijdig de schreeuw naar saamhorigheid. Het sprookje van de witte prins tegenover de sexuele honger van de moderne vrouw.

Nee... het deed me allemaal wel wat.

Een stuk interessanter dan die pianola.

De film is vooral goed qua vorm en sfeer. Ryan en Ruffalo zijn uitstekend.

De zwakte zit hem vooral in de ongeloofwaardigheid van het plot en het gedrag van de karakters gecombineerd met het buitensporige geweld.

In the Cut

Matige erotische thriller. Het mysterie rond de moorden is niet interessant en de dader komt wel heel snel in beeld (want vrouwonvriendelijk- dus moordenaar). Het wordt nergens echt spannend, en de erotische ondertoon wordt suf en weinig geloofwaardig in beeld gebracht. Sfeervol is het wel en visueel zitten er een aantal prachtige scènes in. Met een sterke Meg Ryan en Mark Ruffalo. Zij verdienen een betere film.

Standaard whodunnit over een warrige detective, die tijdens een onderzoek naar een seriemoordenaar verliefd wordt op een getuige. Het verhaal heeft weinig om het lijf en wordt wellicht daarom opgeleukt met een handjevol blootbeelden van Meg Ryan als de sekshongerige lerares. Miss Tyan ziet er leuk uit met en zonder kleren, maar ook zij kan in haar eentje de film niet redden.

Voor een misdaadfilm is dit echt een saaie boel. Er is wel wat mystery maar het is nooit spannend. Zelfs wanneer het leven van Meg Ryan in gevaar is, lijkt het op een theekransje. Het ontbreekt ook aan een soundtrack die één en ander kan benadrukken of in de juiste sfeer brengen. Het ritme van de film wordt dan ook nog onderbroken door pseudo-erotische scenes die niets (bij mij althans) teweegbrengen. Het duurt allemaal veel te lang en ze hadden zeker een half uur uit de film kunnen knippen. Teleurstellend dit. Enkel op locatie in NYC vond ik een meerwaarde maar daarmee is het niet gered.

Whodunnit die meer lijkt te draaien om (seksuele) repressie dan om een spannend verhaal.

Lerares Frannie leidt een ogenschijnlijk vrijgevochten bestaan. Haar vriendschap met prostituee Pauline, haar wat ongewone buitenschoolse interactie met een van haar leerlingen en de toenaderingen van een gedumpte ex-minnaar schetsen het beeld van een vrouw die de dingen op haar eigen manier invult. Wanneer er in haar tuin het lichaamsdeel van een vermoorde prostituee wordt gevonden, wordt ze (nogal agressief mag ik wel zeggen) benaderd door rechercheur Malloy. Tussen de twee ontstaat een affaire, die haar zelfverzekerde façade geleidelijk af lijkt te pellen.

Het raamwerk voor de film is de moordzaak en de zoektocht naar de dader maar de film wordt vooral gevuld met scenes tussen Ruffalo en Ryan, die over het algemeen voor broeierig moeten doorgaan en toegegeven: bijtijds lukt dat maar net zo vaak sleept het wat voort en is er vooral veel oninteressante dialoog. Bijgestaan door fraai camerawerk en hier en daar aangevuld met een poëtische quote wordt er soms best een dromerig sfeertje geschetst, maar echt spannend wil de film niet worden, en écht sexy ook niet echt. Om Meg Ryan na al die romantische komedies uit de kleren te zien gaan, voelt een beetje vreemd en misplaatst, alsof het de moeder van je beste vriend betreft. Maar goed, ze speelt haar rol met overtuiging.

De uiteindelijke onthulling legt de nadruk op wat voor slappe constructie het thrillergedeelte eigenlijk is en dat is jammer want met iets meer body (verhaaltechnisch) had je dit een hogere score gegund. Of had het hele whodunnit gedeelte juist overboord gegooid en meer nadruk gelegd op een persoonlijk drama. Nu voelt het alsof de film hinkt op twee gedachten. 3*