In the Cut (2003)

Deze film kwam langzaam en moeizaam op gang en na het eerste half uur dacht ik echt van waar zit ik nu weer naar te kijken. De film begint daarna toch nog interessant te worden en wil je gewoon weten hoe het af gaat lopen. Verhaallijn is simpel met een toch wel een verassend einde dus eigenlijk verbaaste de film mij toch wel. De acteurs deden het in mijn ogen prima. Ik heb de film op dvd bekeken en daarbij kan gezegd worden dat het beeldkwaliteit goed was en het geluid (5.1) was ook prima maar verwacht geen track met allerlei effecten. Voor mij is de film een nipte voldoende waard en daarom geef ik de film 3*.

Prima film met goede acteerprestaties van Ryan en Mark Ruffalo. Langzame film maar zeker niet saai. Ik heb hem 2 x gezien, ik blijf bij mijn 4.

aardig goeie thriller om te zien als je niks te doen hebt.

heel goede acteerprestaties maar het verhaal is wat minder en soms iets te voorspelbaar.

Dit is een film die je maar 1 keer kijkt meer niet

3*

Vind wel dat sommige hier erg nagatief zijn, echt geweldig of vernieuwend was het niet en het is alweer een tijdje geleden dat ik dit zag maar er staat me een aardige triller met een sterk en ijzingwekkend sfeertje voor oog.

3 sterren

Ongelooflijk wat een absurd lage score hier voor deze parel.

Ok... het is geen makkelijke film, maar wat een bijzonder mooie cinematografie, spel en opbouw van spanning.

Hoewel het plot een beetje standaard is, zijn de vertolkingen geweldig. Meg Ryan geloofwaardig als verkrampte vrouw met een sexuele honger. Ruffalo getergde cop, bitter maar with a heart.

Het donkere sfeertje werkte goed bij me. Ook de deels uit-focus-manier van draaien deed me wel wat. Het gaf een beklemmend gevoel dat goed bij de setting pastte. Ook de verwijzing naar de vlaggen gaf mij wel en inzicht in de gedachtengang van Campion. De auto's die niet voor een bebloedde vrouw willen stoppen en gelijktijdig de schreeuw naar saamhorigheid. Het sprookje van de witte prins tegenover de sexuele honger van de moderne vrouw.

Nee... het deed me allemaal wel wat.

Een stuk interessanter dan die pianola.

De film geeft een verontrustend beeld van NY 25 jaar na Taxi Driver zeg maar. Een vrij provocerende film over een wereld geleid door geilheid. Het hoofdpersonage zat helaas een beetje vaag te doen met haar straatpoëzie.

Het meest interessante aan de film is de cameravoering. Kom hoe noem je zoiets...

Aha dank U Het uit focus filmen legt een fraai sinister sfeertje over de film. Maar uiteindelijk blijft het een eenvoudig whodunnit over een seriemoordenaar. 3*

nee niet mijn film ,zit als los zand aan elkaar.

heb 45 min gekeken en toen uiteindelijk maar afgezet.

geen aktie geen spanning,beetje sex.

Goede sex?

di 16 maart om 23.20 op 2BE

niet echt

Zwakke film vond ik...

Alleen kijken als je erg graag Meg Ryan naakt wil zien,voor de rest is er echt amper een reden te bedenken om deze te gaan kijken.

Saai vond ik deze film vooral,van het begin tot het einde wist die zelden tot niet te boeien.

Wat een vage film!

ik dacht eerst dat ik naar porno zat te kijken!

het was een beetje een langdradig verhaal, normaal vind ik series zoals CSI en Baantjer wel goed.. maar deze film is echt 3 keer niks!

Interessant te zien hoe de wat volwassener filmkijkers deze film wél weten te waarderen.

Goeie film, spannend maar alleen de dader lag er (te) dik bovenop.

Redelijk thriller dat het vooral moet hebben van de pikante scenes en cafe scenes. De film duurt wel net iets te lang en ik had liever een andere dader gezien op einde.

De film is vooral goed qua vorm en sfeer. Ryan en Ruffalo zijn uitstekend.

De zwakte zit hem vooral in de ongeloofwaardigheid van het plot en het gedrag van de karakters gecombineerd met het buitensporige geweld.

In the Cut

Matige erotische thriller. Het mysterie rond de moorden is niet interessant en de dader komt wel heel snel in beeld (want vrouwonvriendelijk- dus moordenaar). Het wordt nergens echt spannend, en de erotische ondertoon wordt suf en weinig geloofwaardig in beeld gebracht. Sfeervol is het wel en visueel zitten er een aantal prachtige scènes in. Met een sterke Meg Ryan en Mark Ruffalo. Zij verdienen een betere film.

Ik had Jane Campion toch wel wat hoger in aanzien dan als maker van dit soort film. Een film die veel te veel op drie gedachtes hinkt en maar niet wil kiezen. Is het een detective? Is het een thriller? Of is het een ordinair erotisch drama? Van alle drie dus een beetje. En dat maakt het een soort van b-film. Ver onder het niveau van wat ik bij Jane Campion verwacht. Maar het ergste is dat de clou van het verhaal al mijlen ver van te voren in de lucht hangt. Al tamelijk in het begin vraagt Frannie aan Malloy naar zijn tatoeage omdat ze verdenkt dat hij iets met de moord te maken heeft. En dan zegt hij al dat die tatoeage er mee te maken heeft dat hij deel is van een club. Met andere woorden, er zijn dus meer mensen met dezelfde tatoeage. Maar met die belangrijke opmerking wordt dus de rest van de film helemaal niets meer gedaan. En bij de ontknoping heeft ze de jas van Malloy bij zich en is ook bekend dat daar zijn pistool nog in zit. Kortom de uiteindelijke ontknoping is dus al bekend nog voor dat de ontknoping heeft plaats gevonden. Je moet wel heel slecht hebben opgelet als de echte ontknoping dan nog als een verrassing voor je komt. Jammer, maar deze film moeten we maar weer snel vergeten.

"I Want to Do with You What Spring Does with the Cherry Trees"

Erg stijlvolle neo noir......

Als je toentertijd in de videotheek deze titel zou hebben aangevraagd kwamen ze waarschijnlijk met een heel ander soort film aandraven?

Maar dat terzijde....
Positief aan de film vond ik dat het niet zo'n standaard Hollywood-thrillertje is. Negatief dat het voor mij toch wat te saai en vlak uitgewerkt was. Ik begon me toch wat te vervelen, maar de uiteindelijke ontknopping vond ik dan niet verrassend, maar toch wel aardig.

Het flutrolletje van Kevin Ontbijtspek vond ik dan weer helemaal niets. Moest dit ons dan ècht op een dwaalspoor brengen? Daarnaast kon ik me moeilijk verplaatsen in waarom Frannie viel voor die lompe bokkelul van een rechercheur. Maar ja, wat dat betreft zal ik vrouwen nooit begrijpen...

Standaard whodunnit over een warrige detective, die tijdens een onderzoek naar een seriemoordenaar verliefd wordt op een getuige. Het verhaal heeft weinig om het lijf en wordt wellicht daarom opgeleukt met een handjevol blootbeelden van Meg Ryan als de sekshongerige lerares. Miss Tyan ziet er leuk uit met en zonder kleren, maar ook zij kan in haar eentje de film niet redden.

Voor een misdaadfilm is dit echt een saaie boel. Er is wel wat mystery maar het is nooit spannend. Zelfs wanneer het leven van Meg Ryan in gevaar is, lijkt het op een theekransje. Het ontbreekt ook aan een soundtrack die één en ander kan benadrukken of in de juiste sfeer brengen. Het ritme van de film wordt dan ook nog onderbroken door pseudo-erotische scenes die niets (bij mij althans) teweegbrengen. Het duurt allemaal veel te lang en ze hadden zeker een half uur uit de film kunnen knippen. Teleurstellend dit. Enkel op locatie in NYC vond ik een meerwaarde maar daarmee is het niet gered.

Ik vreesde voor een fiasco, dit viel echter nog enigszins mee. Beetje vreemde mix van thriller, psychologische thriller en erotische thriller. Van alles net te weinig vond ik. Meg Ryan lijkt een miscast, ik denk dat zij beter op haar plek is in komedie. Wel goed dat zij hier zo ver durft te gaan en zich zo bloot te geven, letterlijk.
Mark Ruffalo vond ik altijd al een fijne acteur, maar vind ik hier zeker niet zijn beste rol spelen. De groezelige beelden van de minder mooie kanten van New York konden mij dan weer wel bekoren.
De ontknoping lag er misschien net iets te veel boven op.
Toch nog 3*.

Whodunnit die meer lijkt te draaien om (seksuele) repressie dan om een spannend verhaal.

Lerares Frannie leidt een ogenschijnlijk vrijgevochten bestaan. Haar vriendschap met prostituee Pauline, haar wat ongewone buitenschoolse interactie met een van haar leerlingen en de toenaderingen van een gedumpte ex-minnaar schetsen het beeld van een vrouw die de dingen op haar eigen manier invult. Wanneer er in haar tuin het lichaamsdeel van een vermoorde prostituee wordt gevonden, wordt ze (nogal agressief mag ik wel zeggen) benaderd door rechercheur Malloy. Tussen de twee ontstaat een affaire, die haar zelfverzekerde façade geleidelijk af lijkt te pellen.

Het raamwerk voor de film is de moordzaak en de zoektocht naar de dader maar de film wordt vooral gevuld met scenes tussen Ruffalo en Ryan, die over het algemeen voor broeierig moeten doorgaan en toegegeven: bijtijds lukt dat maar net zo vaak sleept het wat voort en is er vooral veel oninteressante dialoog. Bijgestaan door fraai camerawerk en hier en daar aangevuld met een poëtische quote wordt er soms best een dromerig sfeertje geschetst, maar echt spannend wil de film niet worden, en écht sexy ook niet echt. Om Meg Ryan na al die romantische komedies uit de kleren te zien gaan, voelt een beetje vreemd en misplaatst, alsof het de moeder van je beste vriend betreft. Maar goed, ze speelt haar rol met overtuiging.

De uiteindelijke onthulling legt de nadruk op wat voor slappe constructie het thrillergedeelte eigenlijk is en dat is jammer want met iets meer body (verhaaltechnisch) had je dit een hogere score gegund. Of had het hele whodunnit gedeelte juist overboord gegooid en meer nadruk gelegd op een persoonlijk drama. Nu voelt het alsof de film hinkt op twee gedachten. 3*