Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017)

“I'm Mary Poppins, y'all!”

Topvermaak. De grootste kracht van dit tweede Guardians avontuur zit hem weer in de sterke personages en de heerlijke groepsdynamiek. Er is een groep acteurs bij elkaar verzameld die echt chemie hebben samen, alhoewel de helft bestaat uit CGI wezens. Maar dat valt al niet meer op en vooral baby Groot is het aandoenlijkste wezen in de Galaxy.

Het is gewoon fijn om twee uur lang met deze personages op avontuur te gaan en je zit de hele tijd met een glimlach op je gezicht. Dat komt ook door de vlotte regie, de humor, de heerlijke oneliners, wat romantiek, de liefde voor de jaren 80 en uiteraard de weergaloze muziek. En Kurt Russell past daar perfect bij als vader van Peter Quill. Het verhaal is niet heel bijzonder, maar gelukkig worden Thanos of de Infinity Stones een keer niet genoemd. Deze tweede Guardians film is een op zichzelf staand en doldwaas actiespektakel in de ruimte. Een film waar het plezier vanaf spat.

Uitstekend vermaakt. Eigenlijk niet minder dan het eerste deel en dat is knap omdat het originele van de karakters natuurlijk een beetje weg is. Maar dat heeft men goed opgevangen door de personages nog wat meer smoel te geven en er zowaar de juiste dosis emotie in te stoppen zodat je, in combinatie met de bizarre humor, nauwelijks het gevoel wilt krijgen hier na onwezenlijke gebeurtenissen te kijken. Grappig ook om voormalige ijzervreters als Stallone, Russell en Diesel hier bijna atypische rollen te zien spelen. Vooral Diesel is schattig(zou hij erg veel hebben moeten doen voor deze rol?) en wie had gedacht dat David Hasselhoff nog eens zou opduiken in een succesfilm?

Minpuntjes zijn dat de film door enkele geweld scènes niet zo geschikt is voor kinderen(waardoor dit dus een kinderfilm voor volwassenen is geworden)en dat aan het slot, in het kader van groot groter grootst, de special effects de overhand nemen. Maar al met al een van de betere Marvel films van de laatste jaren, de invloed van Disney daarbij is evident en positief. Zou het trouwens een record zijn dat er tijdens de aftiteling maar liefst vier stukjes film zitten die ons warm moeten maken voor het onvermijdelijke derde deel(dus niet te vroeg weglopen)?

Net zoals het leuke eerste deel, is dit vervolg ook weer vermakelijk om naar te kijken, maar is het qua verhaal wel wat minder en eigenlijk ook wat langdradiger (duur nu ook circa 15 minuten langer). De film is vooral vermakelijk bij de scenes zonder Peter Quill en Gamora, dus wat dat betreft kan men makkelijk een spin-off beginnen met alleen maar Rocket Raccoon, Groot en Drax the Destroyer in de hoofdrol, want zij zijn gewoon de leukste figuranten in Guardians of the Galaxy.

De film begint overigens heel leuk met een scene waarbij Groot aan het dansen is op het bekende nummer "Mr. Blue Sky" van ELO (oftewel Electric Light Orchestra) terwijl de andere leden van Guardians of the Galaxy aan het vechten zijn tegen een monster. Deze opening zet ook gelijk de toon voor vrijwel de rest van het verhaal, want dat bevat veel leuke scenes waarbij ook veel te lachen valt en er waarbij ook veel gebeurt en pas op het einde van het verhaal verandert de toon, met de dood van Yondu Udonta (wederom gespeeld door Michael Rooker). Visueel gezien zag alles er weer schitterend uit (inclusief de CGI) en het was ook weer leuk om veel oude muziek uit vooral de jaren 70 te horen en de muziek was ook best passend, zoals op het einde met het aandoenlijke nummer "Father and Son" van Cat Stevens.

Het verhaal (draait vooral om familie en de band met elkaar) stelt opzicht niet zoveel voor en weet ook niet echt te boeien (sowieso ontbreekt het aan spanning), maar zit qua opbouw opzicht wel mooi in elkaar en bevat ook aardig wat spectaculaire actie en de nodige humor, en dat laatste komt vooral op conto van Rocket Raccoon, Groot (is als baby boom heel schattig en de scene waarbij hij iets voor Yondu Udonta moet gaan halen en waarbij hij steeds met iets anders komt, was gewoon hilarisch) en Drax the Destroyer. Vooral de opmerkingen die men tegen elkaar maakt, zijn vaak heel grappig en daarbij moet Drax the Destroyer zelf vaak hard lachen. Buiten hun moest ik ook een keer hard lachen om een eend in een café/bar op de planeet "Contraxia", die tegen een vrouw zegt:

"Het is pas welgemeend, als het komt van een eend."

Verder is het verhaal sfeervol en vooral ook luchtig, maar het bevat ook een aantal gevoelige scenes en zeker op het einde, wat best onroerend is. Na het einde van het verhaal volgt de aftiteling (waarin ook het jaren 70 nummer "Surrender" van de band "Cheap Trick" wordt gedraaid) en omdat daarin ook nog een aantal korte scenes te zien zijn, kan je er vanuit gaan dat er weer een vervolg zal komen.

Omdat het eerste deel van Guardians of the Galaxy een groot succes was, heeft men dit keer de cast aangevuld met de ijzervreters Kurt Russell (als de vader van Peter Quill, die als naam heeft Ego), Sylvester Stallone (in de rol van Stakar Ogord, die de leider is van een bende met de naam "Ravager", waar Yondu Udonta vroeger ook bij hoorde) en zelfs David Hasselhoff De laatste is overigens maar heel even in beeld, maar zijn naam wordt wel regelmatig gebruikt als link naar de jaren 80 (tot die tijd leefde Peter Quill namelijk nog op de aarde) televisieserie "Knight Rider (TV Series 1982–1986)". Hoewel ik Kurt Russell graag zie in films, vond ik hem dit keer wat tegenvallen en dat komt misschien omdat hij nu de slechterik moest spelen. Sylvester Stallone is in een aantal scenes te zien, maar hij heeft daarbij maar een kleine rol (misschien dat hij weer terugkeert in een vervolg).

Verder hebben de vrij onbekende en nauwelijks herkenbare nieuwkomers Pom Klementieff (in de rol van Mantis die bepaalde gaven heeft en die het hulpje is van EGO. Zij raakt ook bevriend met de leden van Guardians of the Galaxy en vooral met Drax the Destroyer) en Karen Gillan (in de rol van Nebula, die de zus is van Gamora en die elkaar haten en bestrijden) een aandeel in het verhaal en dat geldt ook voor Elizabeth Debicki (in de rol van hoge priester Ayesha, van het goudkleurige volk "Sovereign"), die wel herkenbaar is. Eerlijk gezegd vond ik zowel Karen Gillan en Elizabeth Debicki weinig toevoegen aan het verhaal (ze zorgen daarentegen wel voor veel actie) en ze maakten het vooral langdradig.

Van de bekende cast deed David Bautista (in de rol van Drax the Destroyer) en Michael Rooker (in de rol van Yondu Udonta) het wederom heel leuk en verder ook de geanimeerde wasbeer Rocket Raccoon (met de stem van Bradley Cooper) en de geanimeerde boom Groot (stem van Vin Diesel, die wederom alleen maar zegt "I am Groot !" ). De laatste is dit keer min of meer nog maar een baby boom, maar is wel zeer schattig en aandoenlijk. Net zoals in het eerste deel is wederom Chris Pratt (in de rol van Peter Quill) de zwakste schakel (de minst leuke) en dit keer kon ook Zoe Saldana (in de rol van Gamora) me niet echt bekoren.

Al met al is dit gewoon weer een leuk en vermakelijk vervolg (van "Marvel Comics" en daarom zien we ook weer even Stan Lee in twee korte scenes), maar omdat het verhaal nu wat minder is en ook wat langdradiger (duurt circa 135 minuten) is, krijgt hij van mij wel een iets lager punt dan de eerste film, namelijk 3,0*.

P.S. het laten zien van de mislukte "Microsoft Zune" (waarbij wordt gezegd dat hij 300 muzieknummers kan afspelen) als mp4-speler (omdat Ego de "Walkman" van Peter Quill heeft kapot gemaakt) op het einde, was wel geinig.

Guardians of the Galaxy Vol. 2

Vrolijke kleurtjes, vrolijke muziek, humor wat redelijke actie en nog meer kleurtjes (en dan vooral in de regenboog stijl) moet volgens James Gunn de beste ervaring geven in dit tweede deel van de Guardians of the Galaxy films. Toch is het allemaal iets te veel, het word soms te vrolijk en het ietwat langdradige verhaal wat er in gestopt is maakt de film toch niet beter dan het eerste deel. Slecht is Guardians of the Galaxy Vol. 2 echt niet, ik heb me prima weten te vermaken met deze Marvel productie en het heeft mijn verwachtingen veelal waar gemaakt. Ik wist wel dat het niet beter dan het eerste deel ging worden maar Gunn laat wel zien waar Guardians of the Galaxy voor staat: ruimtewezens met een humor vlak wat je een feel-good gevoel kon geven, en dan kwamen de kleurtjes er juist wel positief uit. Daarbij de hits van vroeger met onder andere 'Electric Light Orchestra - Mr. Blue Sky' en je weet het al snel: Guardians of the Galaxy is begonnen.

Toch ben ik het totaal eens met wat er hier boven staat, en kun je eigenlijk Gamora wel weg laten in de film reeks. Groot, Rocket Ragoon en Drax maken deze film toch wel tot een goed niveau, daarbij zou Peter het verhaal moeten onderbouwen want daar is de film natuurlijk op gebaseerd en valt Gamora er eigenlijk al snel buiten (buiten het feit dat peter verliefd op haar is) en is het eigenlijk meer een onnodig karakter geworden en ik vind wel dat Gunn haar zo ook weg plaatst. Misschien zal dit volgens sommigen niet zo zijn, ik kreeg er geen warm gevoel bij, helaas is Gamora nu wel ingeprent in de Guardians of the Galaxy familie waar ik toch liever zag dat Yondu nog bleef leven, al had hij wel twee gezichten.

Guardians of the Galaxy Vol. 2 kent uiteraard zijn fantastische dialogen en ook de quotes in de film zijn weer geweldig! Vooral het karakter ‘Drax’ kan ik enorm waarderen en heb soms hardop zitten lachen om ‘Drax’ omdat ik een beetje mijzelf zie in deze personage. Vooral nadat Ego uitlegt aan het gezelschap hoe hij met zijn krachten de planeet en vooral zijn eigen lichaam heeft gebouwd en Drax daar een voor zijn doen serieuze vraag opstelt: “Did you make a Penis?” en daarop verder gaat met “If he is a planet, how could he make a baby with your mother? He would smush her!” :’). Maar zo kent de film ook wel andere dialogen waarvan ik oprecht Star-Lord ook nog wel geinig vond samen met Yondu:

“You look like Mary Poppins.”
“Is he cool?”
“Hell, yeah, he’s cool..”
“I’m Mary Poppins, y’all!” :’)!

Daarvan ben ik overtuigd dat ik Drax de beste personage vond in de film, moeilijk te zeggen want Rocket Ragoon en Groot zijn ook erg gaaf. Toch kent Drax zijn momenten wat erg heeft aangeslagen bij mij en wat de film voor mij echt een succes heeft gemaakt. Ik hoop dat in het derde deel wat bevestigd werd aan het einde van dit tweede deel de regisseur niet teveel druk legt op de ‘grappige’ maar vooral ‘stoere’ Drax en de personage zo om zeep weet te helpen, dat gebeurt al vaak genoeg (in mijn ogen is dat ook gebeurt bij Spider-Man in ‘The Amazing Spider-Man’ franchise).

Er is moeilijk een verhaal uit ‘Guardians of the Galaxy Vol. 2’ te trekken. De film twee verhalen die je moet volgen. Het eerste is al snel dat Rocket Racoon baterijen jat van de sovereign planeet en de Guardians deze achter zich aan krijgen en het verhaal dat Star-Lord (peter) toch benieuwd is wie zijn vader is (wat later Ego blijkt te zijn). Toch blinkt het eerste stuk wat ik opgenoemd heb er wel ver uit, en met de scenes van het tweede stuk word ‘Guardians of the Galaxy Vol. 2’ geboren. Het verhaal, wat ik het dan zal moeten noemen is toch wel vermakelijk alleen, toch wel wat langdradig en vooral aan het einde ietwat dramatisch op een positieve zin, het heeft geen irritatie op laten komen. De Guardians of the Galaxy worden ingehuurd door de Sovereign bewoners bepaalde baterijen te verdedigen als er een enorm monster op de planeet afkomt. Eenmaal het beest verslagen te hebben pakt Rocket wat baterijen en de Guardians gaan er weer van door. Wanneer ze achtervolgt worden door een vloot van de sovereign besluiten ze naar een planeet te gaan. Onder vuur genomen proberen ze er te komen tot dat een bepaald schip opeens alle schepen van de sovereign’s kapot maakt, het blijkt Ego te zijn de vader van Star-Lord. Samen komen ze achter de krachten van Star-Lord maar tegelijkertijd komen ze er ook achter wat ego’s plan is en hoe gevaarlijk dat wel niet is.

Ik moet zeggen dat deze film weer erg tegenstrijdig is. Toch dat ik vind dat de vrolijkheid er iets te vaak van af spat maar tegenovergestelde van dit vind ik weer dat de vrolijkheid een leuke feel-good met zich mee neemt wat de film wel afmaakt. Dan moet ik toch wel zeggen dat het geen ramp is van de vrolijkheid, wel dat het verhaal iets te langdradig is. Toch geinig om te zien dat de populatie en het goeie eerste deel toch Sylvester Stallone en Kurt Russel heeft weten aan te trekken al had Stallone niet een al te grote rol in deze film. Heerlijk vermaakt, toch minder dan het eerste deel maar deze film haalt het niveau wat Guardians of the Galaxy met zich mee draagt.

4.0*

Guardians of the Galaxy 2 is vooral meer van hetzelfde, maar dat geeft natuurlijk niet zo als dat betekent dat je meer van iets goeds krijgt. De voorganger was origineel, scherp, actievol en geestig en minus dat eerste weet Guardians 2 dit ook te bieden. De openingsscène is werkelijk geniaal en zet al meteen de toon. Wel jammer dat het daarna soms wat langdradig wordt (de film had van mij een half uurtje korter gemogen), maar er blijft genoeg te genieten, ook met nieuwe personages en vermakelijke cameo's. En visueel is het werkelijk schitterend, zo kleurrijk en fantasievol. Prachtige werelden die tot de top van CGI behoren. Ook de muziek is weer erg aanwezig en lekker sfeerverhogend door goede timing.

De film haalt het niet bij deel 1, maar mag zich een waardig vervolg noemen.

3,5*

It's a Zune; everybody on Earth listens to it nowadays

Hoewel ik de eerste Guardians of the Galaxy film één van de leukste Marvel films uit de recente Marvel geschiedenis vind, stond ik blijkbaar niet te springen om de sequel. Natuurlijk interessant om te zien hoe de verdere verhaallijn wordt uitgewerkt maar Mantis? Blergh, één van de slechtste creaties tout court in heel de Marvel comicgeschiedenis. Daar stond echter nog altijd wel tegenover dat dit groepje van Guardians heerlijk op elkaar ingespeeld was en dat de film veel fun uitstraalde.

Regisseur James Gunn kiest er echter voor om zijn groepje helden op te splitsen waardoor de film wat zijn dynamiek verliest ten opzichte van de voorganger en dat is toch zonde. Verder ligt deze Volume 2 perfect in het verlengde van wat je kunt verwachten en dat betekent veel humor. Gunn en co trekken alle registers open en daardoor heb je een aantal hit or miss momenten (de joke met Taserface was na 1x al uitgemolken, laat staan dat dat keer op keer opgerakeld moet worden) die er toch voor zorgen dat dit kwalitatief een mindere sequel is. Marvel heeft Gunn en de zijnen meer speelruimte gegeven en dat resulteert gelukkig wel in een interessante slechterik. Beetje jammer wel dat Mantis compleet de vaart uit de film haalt wanneer ze haar mond opendoet. Verder bevat Volume 2 nog de gebruikelijke cameo's en natuurlijk de postcredits scènes, twee zaken waar Gunn ervoor kiest om de comic fanboys te paaien en zo'n Stan Lee tussen de Watchers.. Het heeft wel iets. Wel vreemd dat beide Guardians of the Galaxy films een Adam Warlock cocon hebben, maar Gunn heeft dit ondertussen al uitgelegd dat de cocon uit Volume 1 een primitieve variant is van die uit Volume 2. Komt wat over als een goedkope uitvlucht, maar bon.

De gebruikelijke cast keert terug en waar Dave Bautista meer gegroeid is in zijn rol van Drax, lijkt Zoe Saldana er totaal geen zin in te hebben. Ze zag er naar mijn gevoel ook een stuk meer fake uit dan in de voorganger, maar ook de chemie met Chris Pratt is verdwenen. Zonde, want dat was juist een groot pluspunt bij de vorige film. Veel nieuwkomers ook met Kurt Russel op kop. Sowieso al een acteur die weinig verkeerd kan doen, maar hij zet als Ego misschien wel één van de beste Marvel slechteriken to date op het scherm. Toffe bijrol ook nog van Sylvester Stallone (die samen met onder andere Michelle Yeoh en Ving Rhames de originele Guardians vormt!) en ook visueel is dit bij vlagen weer overdonderend. Die openingsscène alleen al is zijn geld waard, maar sowieso zien de verscheidene werelden er gewoon erg goed uit. Daar komt dan ook nog eens een heerlijke soundtrack bij, wat blijft The Chain van Fleetwood Mac toch een heerlijk nummer, die toch net dat beetje extra geeft.

Ik blijf fan van The Guardians, ik blijf fan van Marvel en ik blijf fan van superheldenfilms in het algemeen maar ik begin toch te merken dat het weer eens tijd wordt voor iets verfrissend zoals indertijd de eerste Iron Man of de eerste Avengers. Waar Volume 1 origineel en fris aanvoelt, oogt Volume 2 wat als een rehash van de goede momenten. De balans is wat zoek, al is en blijft dit wel een erg vermakelijk filmpje

3.5*

GotG 2. Een sequel die duidelijk te lang duurt. Het team wordt uit elkaar gehaald en dat merk je ook duidelijk. Alles is zoek, het geheel rommelig en chaotisch. Ondanks dat is Kurt Russell wel een degelijke antagonist. Het is jammer dat er zoveel op spektakel wordt gefocust en dat ging bij mij al heel snel vervelen. Er zijn wel een paar grappen leuk, maar over het algemeen vond ik deze toch minder humor hebben als de vorige (die ik vorige week nog zag). Het einde van de eerste film vond ik ook een pak sterker. Deze sequel is gewoon een aaneenschakeling van wat de eerste zo populair maakt, alleen wordt er minder gefocust op wat ik leuk vond aan de eerste namelijk de humor, de soundtrack en de binding tussen de personages. Dit is nu allemaal teruggedraaid naar 50% van dat niveau. Vorige stond op 4* deze gaat op 2*. Streng maar rechtvaardig.

Na het leuke en frisse eerste deel is dit wel een lichte tegenvaller. Geen slechte film, maar op bepaalde punten schiet de film wel tekort. Het plot is niet al te sterk en de bad guy Ego komt niet uit de verf. Verder duurt de film erg lang voor hetgeen het plot te bieden heeft en is de CGI wel erg nadrukkelijk aanwezig. Pluspunten zijn de nog steeds sympathieke Guardians of the Galaxy zelf en de aardige soundtrack. Echt vervelen gaat het bovendien ook weer niet. Het komt allemaal wel wat geforceerder over dan in het eerste deel.

Goeie film waarin Peter samen met zijn guardians op zoek gaan naar zijn echte vader. Afgezien van iets meer geschiedenis en achtergronden van de hoofdpersonages is dit een gevalletje: meer van hetzelfde. Desalniettemin zeker vermakelijk over de volledige lengte met wederom geslaagde humor. Visueel soms wel iets te druk.

ps. ik was toevallig 19 april 's ochtends aanwezig bij de opbouw van de Hollywood première in Los Angeles.

De lat lag erg hoog voor een opvolger van deze film. Die kon natuurlijk niet uitblijven. Zijn voorganger was een gigantische blockbuster-hit en ook nog een zeer sterke en goed gemaakte actie/superhelden-film. Nu is het verrassingselement uit dat origineel natuurlijk een beetje weg. Maar evenaart de film zijn voorganger? Neen, het is niet zo goed als de eerste film! Het duurde wat mij betreft allemaal net iets te lang en veel van de grappen zie je toch van te voren aankomen. Gelukkig is de 70-80'ties vibe nog wel overeind gebleven. En dan de CGI want daar draait het bij dit soort films om, die is wisselend; goede CGI (zoals aan het begin) volgt slechte CGI op (Drax aan een lijn achter het ruimteschip) en het einde is er zelfs een overkill. De nieuw geïntroduceerde karakters van vooral Nebula (Karen Gillan) en Ayesha, (Elizabeth Debicki) zijn er erg goed. Echter hierdoor komen Gamora en Drax minder goed over. Het onbenullige rolletje van Sylvester Stallone had voor mij niet gehoeven, zo ook baby Groot of Twijg, die duidelijk gericht is om emotie op te wekken. Ster van de film is Yondu (Michael Rooker) hij weet zeer goed te imponeren! De conclusie is dat de film noch slecht noch super goed is. Er zijn zeker goede momenten echter worden die ook afgewisseld met slechtere.

Ik begin te denken dat die Guardians of the Galaxy films niks voor mij zijn. Mooie verpakking, geen inhoud. Vooral de humor of laat me maar zeggen, de pogingen tot, vond ik bedroevend. Geef me dan maar vijf a tien goede grappen in een hele film dan een overvloed aan flauwe gags zoals hier het geval. Wanneer het kleine twijgje voor de 15e keer "I am Groot" zegt, wanneer men voor de 5e keer met "Taserface" gaat lachen en wanneer Drax opschept over de grootte van zijn drollen, wordt duidelijk hoeveel goede en originele ideeën er waren om het publiek in een plooi te krijgen . Ook weinig origineel is dat oninteressante vader-zoon verhaal dat nog wat sentiment aanbrengt, en dan plots omslaat naar een totaal onzinnige vader-zoon oorlog..

Wat overblijft is een kermis van special effects en superheldenactie die natuurlijk verbluffend zijn en waarbij alles mogelijk is. En om meer lijkt het Marvel publiek ook niet te vragen.

Guardians of the Galaxy: 2,5*
Guardians of the Galaxy vol. 2: 2*

"I'm Mary Poppins, y'all!"

Mijn plasma TV heeft op papier iets van 16,7 miljoen kleuren, maar ik geloof dat ik ze gisteren in Guardians of the Galaxy vol.2 allemaal langs heb zien komen in 137 minuten.

Net als het vorige deel is het een visueel spektakelstuk. Het verhaal is wat minder, maar wordt gered door een steengoede soundtrack, leuke oneliners en de vele verwijzingen naar de jaren 80 popcultuur. Dankzij deze drie elementen was de film zelfs kijkbaar voor mijn vrouw, bepaald geen sci-fi liefhebber. De film is vooral grappig. Ik lag al dubbel toen Hasselhoff genoemd werd, maar toen moest de rest nog komen. Bij Pac-Man kon je me ook wegdragen.

De personages worden wat uitgediept en met name Rocket heeft hier baat bij. Kurt Russell is ook een mooi personage. Het is meer van hetzelfde als deel 1 maar dat is niet per se erg. Het is gewoon leuk.

Er wordt gehint naar een vervolg waarin we meer van de cameo van Sylvester Stallone gaan zien. Ga ik weer kijken.

3,5 sterren

Het tweede deel ook eens bekeken het was niet mis, maar vond het nogal bombastisch overkomen, zeker de tweede helft van de film. Het verhaal vond ik dus wel wat minder

De muziek was gelukkig wel weer goed en visueel was het toch ook weer een pareltje. Ook de cast deed het prima en er zaten nog enkele leuke gastrolletjes in.

Niet de beste Marvel film, maar ook niet slecht.

Zeer mager.

Opvallend is toch eigenlijk dat Marvel er maar moeilijk in slaagt een degelijk bad guy neer te zetten. Ook Kurt Russell kan daar weinig aan veranderen, al is dat niet meteen een verrassing. Veel heeft die nooit klaargespeeld, maar toch. De bad guys zijn meestal de leukste personages in superhelden films, maar het zijn steeds zo'n zoutzakken in die Marvel films.

Verder weer een verhaaltje over iemand de het hele universum op z'n kop wil zitten, maar wordt tegengehouden door wat individueën met superkrachten. Uiteraard met vereende krachten, want da's de rode draad doorheen al deze films. Men kan de verhaallijnen al een tijdje niet meer groter maken, het resultaat is dat die epische problemen ondertussen redelijk saai beginnen worden. Want wie twijfelt er nog aan de afloop?

Visueel is het wat leuker dan de meeste Marvel films, al blijft het dan bij designs. Qua camerawerk en editing is het allemaal erg middelmatig, ook de CG zelf is niet meteen verbluffend. De soundtrack is een zwak punt, maar dat was te verwachten. Beetje steunen op oude hits is zo en da's een van de verkoopspunten van deze film.

De humor is ook van een matig niveau, enkel Drax is af en toe een beetje grappig. Rocket, Groot en whatnot zijn vooral vervelend. Het is eigenlijk maar goed dat Gunn niet meer aan deeltje 3 mag werken, al vraag ik me af of zijn brein ondertussen niet één grote Marvel moes is en of we verder nog veel van hem mogen verwachten. Ooit een talentvol regisseur, ondertussen een identiteitsloos musje.

Net zoals deze film. Hoe hard ze ook proberen om variatie te brengen in het Marvel universum, uiteindelijk heb ik bij de meeste films toch steeds het gevoel waar naar dezelfde onzin gekeken te hebben. Dat heb je als je regisseurs geen regisseurs laat zijn. Een 80s hitje en wat fellere kleurtjes halen dan ook niet veel uit.

1.5*

Na de eerste Guardians of the Galaxy (welke ik met veel plezier gekeken heb) begon ik vol vreugde aan volume 2. Tsjaaa, viel dat even tegen. Ja, de cast, SFX en de humor zijn heerlijk. Maar ik kon er niet lekker inkomen. Het verhaal pakte me niet, was vergezocht en niet altijd even goed te volgen. Daarbij was het niet vernieuwend. Het begin van de film was redelijk, maar naarmate de film vorderde werd het steeds slechter. Heb de film met moeite af gekeken, maar vond het echt tegenvallen. Zonde.

Ernstig zitten twijfelen over een onvoldoende/voldoende. 5.5/10 = 3/5. Krappe voldoende met dank aan de paar goede scenes die erin zitten (eerste scene, scene met begrafenis) en eerder genoemde positieve punten. Die volume 3 hoeft wat mij betreft niet.

De humor is weer geraffineerd en komt zelden geforceerd over, netjes gedaan. Het verhaal zelf sprak me minder aan, maar kon genieten van hoe knap de film eigenlijk gemaakt is, de grappen en natuurlijk de fantastische muziek/soundtrack. Op naar deel drie! *3,5

Zeer vermakelijk film en fijne vervolg van deel 1. Alles in orde, redelijk verhaal, overdreven karakters maar vooral het visuele aspect en de soundtrack is werkelijk waar geweldig. De humor is volgens sommigen teveel en te flauw, enzovoort. Ik vind echter dat als een film als deze te serieus is, en de karakters te serieus zijn, de film zich zelf ontzettend onderuit haalt. Juist dan wordt het wat mij betreft een poppenkast met dat het heel wat moet lijken en de personages zichzelf wel heel erg serieus nemen. Juist door de overdaad aan humor neem je het niet serieus en wordt het vermaak in optimaforma. Hetzelfde overigens met de muziek, dan lees ik hier boven over niet passend en verkooptrucs. Tja, net alsof een zoveelste bombastische doorsnee orkest soundtrack zoveel gedaan had. Juist de tegenstelling die daarin gezocht wordt, sci-fi en golden oldies, is juist heel scherp.

Lekker filmpje. Heel leuk vermaak.

Tegenvaller.

Nooit een grote GOTG fan geweest, maar Marvel weet me altijd wel vermaakt te houden. Helaas moet ik toch echt zeggen dat dit 1 van de mindere Marvels is die er tot nu toe zijn. James Gunn was ooit iemand die lekkere gore werkjes afleverde, maar nu is hij blijkbaar een andere kant opgeslagen. Al was hij wel ontslagen voor het derde deel.

De film voelt aan als een soort kermisattractie. Indrukwekkend cameragebruik richting het begin waardoor je begint te denken dat je in een karretje zit dat rondom de actie zweeft. Daarna begint het over-the-top bombastische spektakel wel een beetje te vervelen.

De CGI ziet er niet echt heel overtuigend uit ook, regelmatig zag ik tot mijn verbazing houterigheid tussen de effecten door en dan zijn het nog enkele designs die erbovenuit steken. Maar voor een budget van 200 miljoen had ik wel wat beters verwacht.

Jammer ook dat de komedie in het tweede deel de film een beetje in de steek laat, want het is maar voor de helft aanwezig daar. Pratt valt door de mand als hij op serieus gebied moet acteren, hij is beter als komiek. Waarom Saldana nog steeds rondloopt hier is een grote verbazing. Bautista is wel erg leuk, altijd leuk om de stem van Gillan te horen, al is ze als schurk niet zo dominant.

Het vermaakt, maar daar blijft het bij. Veel spektakel, maar nergens is er een kick die bij de actie hoort te horen. De film neemt zich vaak niet heel serieus waardoor je niet heel snel met de karakters mee kan leven in serieuzere momenten, en dat is jammer.

Duidelijk een mindere Marvel, maar hij blijft wel vermaken. Benieuwd hoe deel 3 zonder Gunn eruit gaat zien.

In de hoop een verbetering op het origineel te zien en aanvankelijk in ieder geval wat meer achtergrondverhaal van de hoofdpersoon te krijgen heb ik deze opgezet omdat ik me toch verveelde.

Maar het is een nog slapper verhaal dan deel 1 en gedurende de hele zit van meer dan 2 uur zijn er slechts 2 leuke grappen te bekennen, een triest resultaat. De combinatie van humor en actie is om nog een reden falikant mislukt want de wapens van de Guardians en hun handlangers zijn zo belachelijk sterk dat elke strijd bij voorbaat een zinloze exercitie is die toch wel moeiteloos gewonnen wordt. Verder zijn de karakters zo vervelend dat je eerder hoopt dat ze nu wel eindelijk eens een keer de pijp uit gaan. Cameo's van Stallone en Hasselhoff (plus natuurlijk Stan Lee) werken daarbij ook als een vlag op een modderschuit. De actiescenes zijn verder met zo'n overdaad aan cgi gemaakt dat het zelfs Michael Bay pijn aan de ogen zou geven.

Ongelofelijk dat dit zo populair is en zo'n hoge rating heeft. Het ziet er nog steeds bont en spectaculair uit maar het is allemaal ten dienste van een script dat bedacht is voor en door randdebielen. Daar helpt geen enkele stapel jaren 70 hits tegenop. Misschien kan ik beter nog eens Space Adventure Cobra opzetten, dat had tenminste nog enige charme.

Tja, eigenlijk hetzelfde als het vorige deel, maar nu met een misschien nog wel grotere kloof; een setting, verhaal en (veel) personages die me totaal niet kunnen boeien, maar tegelijkertijd wel een leuke sfeer, grappen en natuurlijk de soundtrack. En superschattige Groot (stop iets schattigs in je film en je hebt al heel veel gewonnen).

Dat maakt het een wat aparte kijkervaring, waarbij ik op sommige momenten niet kon wachten tot de scène voorbij was (vooral alle actie) en op andere momenten weer oprecht geamuseerd was.

De vraag is een beetje welk gevoel de overhand had, twijfel tussen een 3* en een 3,5*. De film was wel erg lang en kon me qua overkoepelend geheel dus maar weinig boeien.

3,25*

Guardians Vol. 2 is eigenlijk meer van hetzelfde. Niet beter, maar ook niet veel slechter dan het eerste deel. Veel dezelfde humor (soms geslaagd, soms niet), Groot is als baby-Groot wat schattiger dan eerst maar nog steeds zijn er veel subplots die mijn aandacht doen verslappen. Andere partijen (vooral bad guys) die dan weer iets willen van de Guardians, wat weer resulteert in een of andere battle vol lasers, vliegen en explosies. Het is allemaal nogal 'whatever', dus dan zit je maar te wachten tot de scene voorbij is, want na 5 minuten heb je zo'n battle ook wel weer gezien.

Het hoofdplot met vader Quill is echter ook weinig verheffend. Kurt Russell is natuurlijk prima om in je film te hebben, maar heel veel leuks wordt er ook niet mee gedaan.

Dus ja, ik kan niet zeggen dat ik enorm onder de indruk ben. Het was bij vlagen vermakelijk, maar duurde allemaal weer veel te lang.

3,25*

Stuk minder dan het eerste deel. De film heeft minder vaart en de actie, vooral het gevecht tegen de planeet Ego, duurt te lang en is dan oervervelend. Personages vind ik nog wel geinig.

Eindelijk maar toch heb ik me gewaagd aan de volgende stap in mijn moeizame queeste om alle Marvelfilms op 'volgorde' te kijken. In de volgorde die ik aanhoud komt deze direct na Guardians of the Galaxy, waar ik geen liefhebber van was. Het enige voordeel van dit tweede deel is dat het de eerste film in mijn volgorde is die ik nog niet eerder gezien heb. Ik ben er daarom redelijk blanco ingegaan.

Halverwege de film kwam ineens de gedachte bij me op dat deze film gemaakt lijkt te zijn door een groepje 11-jarige jongens. Er zit een zeker enthousiasme in dat voorkomt dat het echt doodsaai wordt. Nadeel is dat de film volledig stuurloos heen en weer zwabbert tussen van alles en nog wat. Twee zusjes met ruzie, een teruggevonden vader om een balletje mee over te gooien, een soort van ontluikende romance (maar vooral niets serieus, ieuw!), iemand die niet meer mag meedoen met de stoerste jongens van de klas omdat hij de spelregels gebroken heeft; het heeft allemaal een hoog schoolpleingehalte. En dan heb ik het nog niet eens over hoe de schurk het universum over wil nemen middels blauw oplichtende blubber.

Net als het vorige deel wil Vol. 2 zowel serieus als grappig zijn, maar de balans daartussen wordt niet gevonden. De serieuze momenten worden zo snel mogelijk afgekapt (Peter komt erachter dat zijn vader verantwoordelijk is voor de dood van zijn moeder waarna een random cameo van David Hasselhoff compleet de scène om zeep helpt) of krijgen een gemakkelijk einde (de verzoening tussen Gamora en Nebula: Nebula mag Gamora een keer goed in elkaar slaan, dan maken ze het netjes weer goed want ze zijn natuurlijk wel zussen.) De grappen worden op de kijker afgevuurd als door een blinde met een mitrailleur: als je vaak genoeg schiet moet het vanzelf een keer raak zijn. En ach, af en toe zit er best een leuke vondst tussen, maar na elke geslaagde grap komt er weer iets onzinnigs als een grap over grote drollen. Zucht.

Het grootste pluspunt van de film is Baby Groot. Ik was er tijdens het kijken ten zeerste van bewust dat het kleine boompje zo werd ingezet omdat de makers maar al te goed weten hoe verrekte schattig hij is, maar goed, ik kan er niets aan doen, ik ben ervoor gevallen. De beste momenten van de film hebben vaak met hem van doen. De eerste actiescène was bijvoorbeeld best aardig om te zien, omdat iedereen zich tijdens het vechten ook om de kleine Groot probeerde te bekommeren. Groot is overigens fantastisch geanimeerd. Sowieso ziet de film er wel netjes uit. Waar ik bij de scriptschrijvers nog mijn twijfels heb, zijn de mensen van de CGI in ieder geval wel professionals.

Ach ja.. Een straf om te kijken was het niet, maar behalve de schattigheid van Groot was er weinig memorabels aan Guardians of the Galaxy Vol. 2. Ik zie overigens ook nog weinig verbinding met de rest van het MCU, maar misschien komt dat nog. We zullen het zien.

Kleurrijke film, beetje humor maar eentje die ik niet gauw nog een keer kijk. Veel bekende acteurs, dat dan weer wel.

Op naar de volgende MCU film.

Peter Quill AKA Starlod [Chris Pratt] ontdekt dat hij over bijzondere gaven zit wanneer hij wordt herenigd met zijn vader Ego [Kurt Russell], die een nogal bijzondere voorgeschiedenis heeft. Peter en Gamora verblijven enige tijd op Ego’s eigen planeet maar al gauw blijkt dat ze daar niet zo veilig zijn als ze dachten. Rocket [Bradley Cooper], Drax [David Bautista] en de herboren Groot [Vin Diesel] sluiten ondertussen een pact met de Yandu [Michael Rooker] wanneer de Ravagers zich tegen hem keren. Teveel humor en te weinig actie in het eerste uur en een sentimenteel slot maken dit tot een onevenwichtige sequel, maar het was ook haast onmogelijk om het niveau van Guardians of the Galaxy te evenaren. Wie de aftiteling volledig afkijkt krijgt maar liefst vijf bonusscènes te zien. En ja, er is een cameo van David Hasselhoff.

Het eerste deel wat ik een tijdje geleden heb herzien viel erg goed in de smaak. Ik zag dus uit naar het herzien van dit tweede deel en was benieuwd of er ook voor deze film een verhoging in zou zitten. Helaas vond ik deze net wat minder dan het eerste deel maar is het alsnog vermakelijke kost.

Aangezien ik de gehele Marvel reeks aan het (her)zien ben, en je soms echt de draad al begint kwijt te raken wat betreft Infinity Stones etc, is dit een redelijk op zichzelf staande film. Je moet het eerste deel wel gezien hebben om het een en ander te begrijpen, maar dat is dan ook alles. Verder gaat het op dezelfde voet verder als waar we ongeveer waren gebleven en je zit er al heel snel weer helemaal in.

De onderlinge chemie tussen de hoofdrolspelers blijft gewoon erg sterk. Rocket is echt weer fantastisch, maar ook Pratt als Star-Lord en Bautista als Drax stelen de show. De film is grotendeels een prima mix tussen humor, actie en drama en ook over de muziek is goed nagedacht.

Helaas vond ik het middenstuk wat traag en wordt er een poging gedaan wat relaties op te zetten en ook worden er trauma's uit het verleden opgerakeld. Daarvoor zijn er teveel personages en verhaallijnen om niet rommelig over te komen.

Maargoed, de Guardian of the Galaxy films blijven leuk om te zien en zijn het echt waard om na een aantal jaren eens ter herzien.

Vermakelijke kost. 3.5* stonden en blijven staan.

Ofwel heb ik bij de eerste film niet goed opgelet ofwel vond ik dit tweede deel stukken beter. Het zal van beiden wel wat zijn denk ik. Ik begin ook de personages beter en beter te appreciëren, wie wie is en wat doet. Dat vond ik sowieso wat rommeliger in het eerste deel.

Visueel opnieuw prima en heel veel geknal en geschiet. Wat vooral aansloeg bij me waren dus sowieso de personages. Interessante karakters, uiteenlopende karakters ook. Ook de humor was aanwezig met die sarcastische egocentrische opmerkingen van die norse wasbeer. Maar ook Drax kon er wel wat van.

Al bij al een redelijk verhaal ook met de megalomane vader van Quill en dat rancuneuze gouden volk. Muziek blijft sowieso een pluspunt, dat bracht alvast een leuke vibe.

Wat een ongelooflijke zeikfilm zeg. Totaal niet boeiend verhaal met veel waardeloze grappen en Bautista die de halve film overdreven lacht. Heel stuk minder dan het eerste deel, het gemiddelde is sterk overdreven.

Guardians of the Galaxy Vol. 2

Iets minder dan het eerste deel, maar heb me nog steeds goed vermaakt.

Het verhaal trok me iets minder en de film duurde iets te lang. Het verhaal rond Quills vader vond ik gewoon niet boeiend genoeg. Verder was het wel weer een visueel spektakelstuk. Ook heb ik weer genoten van alle karakters. Ook die van Bautista, al was zijn rol vrijwel beperkt tot onnozele grapjes waar hijzelf het meest om kon lachen. Kleine Groot was super schattig net als Mantis. Ook mooi dat tijdens dit spektakel weer toffe oude klassiekers werden gedraaid met als hoogtepunt misschien wel het eerbetoon aan Yondu met de muziek van Cat Stevens. Al met al een mooi einde.

Op naar deel 3.

3,5 sterren.

Een van die all time favorite Superhelden films.

Alle inmiddels drie films van The Guardians Of The Galaxy zitten vrijwel op hetzelfde niveau,met ieder hun highlights momenten.

Blijft een film van hoogwaardige kwaliteit.

En met een zeer speciale feel good sfeer.

En met een grandioze cast, die de hoofdrollen vertolken waarvan hun rollen allemaal zo ontzettend leuk zijn.

Ze shinen allemaal in hun karakters.

Ook deze tweede film van The Guardians Of The Galaxy blijft een masterpiece van het kaliber de oude Star Wars films.

Met een vergelijkbare feel.

En werkelijk prachtige special effecten.

Een film die genieten blijft voor jong en oud.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Guardians of the Galaxy Vol. 2

Guardians of the Galaxy, deel 1, is een film waar ik enorm van had genoten. Ik wist vooraf niet wat ik ervan moest verwachten, maar een stel niet zo handige helden bij elkaar zetten bleek fantastisch te werken. Daarnaast vond ik de 80’s muziek ook geweldig. Natuurlijk moest ik dus ook Guardians of the Galaxy Vol. 2 kijken. En dat deden we de dag nadat de film officieel in de bioscoop draaide.

Baby Groot!

Tsjah, ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit tweede deel ontzettend gaaf vind. De combinatie van muziek uit de jaren 80, actie en héél veel goede humor is goud. De eeuwig tactische Dax heeft mij dubbel laten liggen van het lachen. Maar ook de andere personages laten je lachen. Waaronder Baby Groot, die je niet alleen laat lachen, maar ook laat smelten. Serieus, Baby Groot is het schattigste dat je ooit hebt gezien; een gedeelde eerste plaats met baby’s en kittens.

Perfecte combinatie

Wat de film voor mij echter extra goed maakt is dat het niet alleen maar actie, humor en goede muziek is; de personages wisten mij ook echt te raken. Ik heb dan ook zeker een traan of wat laten vallen tegen het einde. De acteurs wisten mij de film in te trekken en mee te laten leven met hun personages. Heerlijk als een film alle facetten weet te bespelen. Ik heb van begin tot eind genoten, en zal zeker nog even de soundtrack raadplegen. Niet alleen Groot kan dansen, ik zat ook swingend in mijn stoel.

Minpunten?

Zijn er minpunten? Voor mij op zich niet echt. Als je heel goed gaat kijken vallen je misschien wel wat dingetjes op, maar voor mij zijn films vermaak en dus ga ik ze niet tot op de bodem kritisch beoordelen. Ik beoordeel films op wat ik ervan heb opgemerkt. Het enige daarvan is bij deze film de special effects. Op sommige momenten waren die niet even sterk als op andere momenten waar ze juist wel erg sterk waren. Waarom het op die momenten even niet zo sterk was is mij niet duidelijk, gezien ze het dus wel kunnen. En ik zette een paar vragentekens bij een diverse gastrollen. Maar hé, als dat alles is…

Conclusie

Guardians of the Galaxy Vol. 2 begint direct met een lekker deuntje, humor, een dansende Groot en veel actie. En dat is direct een goede verwoording van wat je krijgt als je Guardians of the Galaxy Vol. 2 gaat kijken. Als dat je nog niet genoeg heeft overtuigd, kijk dan de film gewoon voor Baby Groot. Ik kijk in elk geval uit naar een derde deel! Leuk feitje voor diegenen die het nog niet wisten: Sean Gunn – familie van de regisseur van de film en Kirk in Gilmore Girls – speelt op de set de belichaming van Rocket. Rocket wordt echter ingesproken door Bradley Cooper, en Sean Gunn is zelf te zien als Kraglin. O, en vergeet niet te blijven zitten; de film bevat vijf(!) post-credit scènes.