The Mortal Instruments: City of Bones (2013)

The Mortal Instruments is niet geheel origineel en trapt in dezelfde vallen als menigeen film uit dit ‘genre’, hetgeen niet geheel onontkoombaar is. Het probleem en de uitdaging van een eerste deel uit een serie of franchise is, dat deze de regels van de wereld moet uitleggen en de verschillende personages en diens achtergrond moet uitdiepen. Helaas gaat er te veel screentime verloren aan de driehoeksverhouding … én eigenlijk zijn er teveel personages voor één film die al wat aan de lange kant is. De film wordt echter nooit echt saai.

Je moet ervan houden. Het YA genre heeft in de afgelopen jaren veel boeken verfilmd. De één iets populairder dan de andere.

Ik geef toe een fan van het genre te zijn en heb dit boek helaas nog niet gelezen. Dat ga ik wel doen.

De film heeft vaart, actie en de nodige rust en uitleg momenten. De film is lekker duister en heeft de nodige schrikelementen. Het acteergedeelte is normaal en er zijn geen uitzonderlijke acteerprestaties te zien. De hoofdrolspelers zijn niet vervelend. Jonathan Rhys Meyers kan veel beter acteren, maar desalniettemin was zijn rol leuk om naar te kijken.

"Welcome to The City of Bones."

Vanochtend in de bios zonder enige verwachtingen gekeken en dat is maar beter ook, want echt veel had deze film mij niet te bieden. Het verbaast me des te meer dat ik het kon uitzitten.

Ik begrijp dat deze film een adaptatie is van een bekende boekenreeks. Nu ben ik zelf niet bekend met het bronmateriaal, maar zoals het hier vertoond werd was het niet om aan te zien. Voor mij leek het meer op een mislukte mengeling van Harry Potter met Twilight, ik zag echt zoveel clichés voorbij komen dat het niet meer normaal was. Ik vraag me dan ook af in hoeverre de schrijfster leentjebuur heeft gespeeld.

Qua verhaal snap ik dat in zo een eerste film alles geïntroduceerd moet worden, maar de wijze waarop het gebeurde is armtierig te noemen. Het voelde allemaal zo langdradig en oninteressant aan. De matige acteerprestaties van de cast helpen hier niet bij, met name Jamie Campbell Bower verpestte het door voor de zoveelste keer wannabe zwoel te kijken. Het kwam op mij erg gay over. Gelukkig deed Lily Collins het op zich niet onaardig als protagonist, dat ze er niet verkeerd uitziet is mooi meegenomen.

Daarnaast zijn de actiescènes nou niet echt iets om over naar huis te schrijven. Deze scènes werden erg warrig in beeld gebracht, waardoor je als kijker een slecht overzicht van de actie had. Tevens zijn ze simpelweg niet spectaculair genoeg. Het creature design zag er naar mijn mening ook erg goedkoop uit, meer lachwekkend op momenten. Demonen die er totaal niet eng en/of smerig uitzien.

Al met al een erg povere poging om een blijkbaar bekende boekenreeks te laten adapteren in een film. Alleen voor de echte fans denk ik, want de pretentieusheid druipt ervan af.

Krappe 2,0 sterren.

Slechter worden ze zeer zelden gemaakt. De Razzies zullen niet spannend worden, want hier is geen geduchte concurrent voor te vinden.


Best een leuke meid die Collins, maar onze eigen Ed Wood van de lage landen, de heer Harald Zwart vond het nodig haar te instrueren de volledige speelduur met een dommige glazige blik te laten staren waardoor dat aantrekkelijke meisje een onuitstaanbaar wicht wordt. Ook vond ie het nodig om de film vol te proppen met infantiele stompzinnige humor, maar dan ook echt infantiele stomzinnige humor die in de film totaal out of place aan voelt.


Ook de actiescenes zijn totaal niet om over naar huis te schrijven en de scenes die deze slecht gechoreografeerde en beschamend geregisseerde scenes verbindt maken het er niet dragelijker op. Zwart grossiert in cliche's en als je dan denkt alles gehad te hebben komt de onvermijdelijke zoenscene die zowel qua toewerking, uitvoering en nasleep zum kotsen is. Tuurlijk onder begeleiding van een mierzoete popsong van een soort Justine Bieber waarna je geen glazuur meer op je tanden hebt. O ja, dan gaat de sprinklerinstallatie ook nog af! Ik zet het maar onder spoilertags want dit kan maar beter een verrassing blijven. Dan vraagt ze de niet zo appetijtelijke love interest (beauty and the beast referentie?) ook nog met zaadvragende oogjes aan of ie nog wat langer wil blijven terwijl haar beste vriend (de broer) daar ligt te slapen. Nu moet je echt ophouden Harald.


Even serieus, dat dit je als kijker serieus voorgeschoteld wordt is schandalig. Er zijn er voor minder in een nauw wit jasje met de veters heel erg strak aangetrokken geïsoleerd opgesloten. Na dit suïcidale huzarenstukje gaat Zwart weer op dezelfde voet verder, let even op de hilariteit met de demoon en de kapotte deur. Ook dit wil ik u niet onthouden mensen, zien is geloven. Dan vervolgt het onvermijdelijke end battle, ook dit weer poer uitgevoerd maar goed. Dat Zwart niet beter kan heb ik omarmd, maar de bovengenoemde scene neem ik 'm zeer kwalijk. Mijn o zo geliefde passie film wordt hier gewoon te kakken gezet en het publiek wordt gewoon ronduit beledigd. Ik ben enorm geïrriteerd, gelukkig kan ik dat bijzonder goed verbergen.

Nadat recentelijk de nieuwe Percy Jackson in het young adult fantasy genre is uitgekomen is het amper een paar weken later de beurt aan the Mortal Instruments: City of Bones(wat overigens een nutteloze toevoeging is dat slechts naar een klein onderdeel van de film refereert).

Deze film is overduidelijk iets meer gericht op het vrouwelijke publiek vanwege het gezwijmel af en toe tussen de twee hoofdrolspelers. Dit buiten beschouwing gelaten bevalt de film prima. Er zit veel vaart in, de intro is erg vlot en het verzandt niet in tal van uitleggen die veel tijd in nemen. Hierdoor blijft de film uiteraard wel aan de oppervlakte borrelen en weet het nergens een onuitwisbare indruk te maken. Toch doen Lily Collins en consorten het erg leuk. Ook kent de film gezien dit genre genoeg momenten van actie en is de film gelukkig niet al te braaf in dit opzicht.

De film zelf speelt een beetje teveel leentjebuur bij bekende films en af en toe schieten de makers een beetje te veel door. Het is dan ook bijna onmogelijk om geen Star Wars flashbacks te krijgen qua incestueuze driehoeksverhoudingen in the Mortal Instruments.

Zo is the Mortal Instruments geen hoogvlieger, maar weet het in dit genre met gemak staande te houden.

3,0*

Gothic-achtige toestanden met zowel demonen, weerwolven als vampiers. Het ging er allemaal enorm clichématig aan toe. Personages die op een 'saved by the bell'-wijze worden gered, onthullingen die zich maar blijven opstapelen, onnodige twisten die worden toegevoegd... ik werd er best wel moe van. Het onschuldige meisje blijkt de meeste macht in handen te hebben en er blijken zelfs familieleden betrokken te zijn. Effecten stelden ook nog eens teleur. Sfeer was wel prima.

"Harry Potter - Twilight - X-men - Titanic " - oprisping bezorgende cocktail

Ik verwachtte een leuke Fantasy-film maar werd na een goed half uur gekatapulteerd in een mix van verschillende films. Een film gebaseerd (weeral) op een succesrijke jeugdboekenreeks blijkbaar. Ik heb geen enkel boek hiervan gelezen. Ik wist trouwens helemaal niks van het bestaan hiervan. Ik heb hier hoegenaamd geen probleem mee, maar ik verwacht wel dat ondanks ik ze niet gelezen heb, ik toch op een behoorlijke manier kan volgen. Ik moet toegeven dat ik na een uur nog altijd geen flauw benul had hoe dit hele zootje nu eigenlijk in elkaar zat.

Ik vond het begin wel ijzersterk, en hoopte dus dat het verder zou gaan op deze manier. De mythologische runes, de moord in de Gothic danstempel , het besef dat zij alleen de Shadowhunters kan zien en naderhand de inval in haar moeders flat. Tot daar vond ik het entertainment en de start voor een ontspannende avond. Nevenopmerking : ik vraag me eigenlijk af waarom altijd de Goth-scene betrokken wordt als het over zulke thema's gaat.

Toen het moment kwam dat de vervaarlijk uitziende hond begon te muteren in een als spaghetti rondflitsend gedrocht en Clary deze met een voor mij onbegrijpbare manier de keuken rondblies met de keukenoven, waarna Jace nog eventjes binnensprong om dan doodsimpel de demon , wat het uiteindelijk dus was, naar het ...euh ... hiernamaals of Walhalla of weet-ik-veel-waar naartoe te sturen, begon het dus wel in snelvaart in elkaar te zakken.

Waar het dan naartoe ging was een wir war van mythologische legendes en fantasy elementen die bij elkaar werden geflikkerd in een kluwen van onbegrijpbare plotjes. Voor dat je het weet zit je opgescheept met een verzameling weerwolven, vampieren, warlocks,heksen en demonen. De sfeer van de film slaat over naar een Twilight (Yeak)-achtig geïnspireerde film, met een soort Instituut met een eeuwenoude legende als hoofd , die blijkbaar een vloek over zich heen heeft gekregen , waardoor hij geen voet buiten mag zetten. Er komen eeuwenoude runes bij kijken die door plotse ingevingen door Clary worden getatoëerd op haar hand waarna ze op een Harry Potter-achtige wijze een bende demons kan laten bevriezen. Juist zoals in "Beautifull Creatures" en "The Last Keepers" ontdekt Clary beetje bij beetje haar krachten en gaves. Er is dan tot slot ook nog het gegeven van de ontluikende tienerliefde (weeral kwijl,jammer en zucht) en daarna de driehoeksverhouding waarbij Clary moet kiezen tussen een op dat moment tot vampier getransformeerde nerd van een jeugdvriend en de nieuwe op de proppen verschenen figuur die een soort half-engel is (Iets gelijkaardigs als in The Host dus). Dat resulteert in een "Titanic"-achtig soap-moment met als hoogtepunt de romantische lebberkus in de sprookjesachtige serre waarna ook nog eens de sprinkler spontaan in het rond begint te spuiten. Flauwval-moment voor tienermeisjes. Voor mij het moment om met mijn ogen te rollen en ook eens diep te zuchten. Niet van meeleven maar uit kokhalzende frustraties.

Dan gooien we in de finale nog een Star Wars - achtige rip-off waarbij blijkt dat de oer-slechte Valentine ook nog eens de vader is van de beide personen Clary en Jace. Gorgel gorgel gorgel ... Jace I am your father .... Nog eens een zuchtmoment bij mij.
Over het algemeen was de film rete-donker en vrij duister gefilmd. De combatscenes waren zo wanordelijk en chaotisch dat je , samen met de donkere setting, geen flauw benul had wie wat nu deed en wat de uitkomst ging zijn.

Eindconclusie : een duidelijk door marketing-afdelingen uitgewerkt tienermeisjes commercieel wanproduct in navolging van andere meer succesvolle en sublieme voorbeelden. Maar erger is dat het eerder een blauwdruk is van Twilight-brol.

Misschien toch maar eerst de volgende keer recensies en meningen lezen. Dan had ik me deze inspanning kunnen uitsparen

0.5* (En dat alleen al omdat Lily Collins er wel apetijtelijk uitziet en beschikt over een iets groter kleurenpallet qua gezichtsuitdrukkingen dan Kristen Stewart)

Redelijk vermakelijk, maar wat rommelige film. Op een of andere manier is het geen goed samengesmeed geheel. De film springt van de hak op de tak. Daarnaast wil het een soort tienerfilm zijn, maar door de donkere settings en lichte horror trekjes, wil dat ook niet lukken. Verder is het redelijk voorspelbaar en de zogenaamde twists komen uit de lucht vallen, dankzij de rommelige opbouw. De special effects zijn redelijk en de acteurs doen het verder prima, maar geen springt er echt uit.

Krappe voldoende. 2.5/3.0

Vermakelijke film, beetje donker op sommige punten, maar ja dat duurde niet zo lang, en Omg die Jace is mooooi Hebben ze goed gedaan zo n gozer waar je naar wilt blijven kijken.

Acteerprestaties vielen me ook niet echt tegen, al komt die griet soms een beetje mieperig uit de hoek.

Anywayz, erg genoten van de film

En ga m zeker nog eens kijken, van mij krijgt ie een 5

Laten we zeggen in ieder geval beter dan twilight. Meer vechtscènes, en beetje gothic vibe. Leuker en interessanter dan ik verwacht had. In vergelijking met bv; beautiful creatures. Kijk opzich wel uit naar deel 2.

Beetje druilerige mix van de Twilight- en Harry Potter-films, gebaseerd op, jawel, een reeks jeugdboeken. De film is gericht op een iets meer volwassen publiek, dat wel. De special effects zijn best oké, vooral de vele monsters zien er goed uit, maar de personages en de plot zijn absoluut niet boeiend. Het hangt allemaal aan elkaar van elementen die we eerder en vooral beter hebben gezien in een reeks soortgelijke films. Lily Collins is een leuke verschijning in de hoofdrol maar ze mist vooralsnog het benodigde charisma om de boel drijvende te houden.

Ik heb me best vermaakt. Al is het alleen maar vanwege Jamie Campbell Bower. Wat een schatje!

Ik vind deze film een leuker verhaal hebben dan de Twilight trilogie. Goed, het was hier en daar over de top, duurde te lang, was rommelig, had rare keerpunten. (was er nou iemand homo?) and so on, maar alles is beter dan de krampachtige Edward en Bella in Twilight.

Ik kreeg bij deze film een beetje het gevoel van de Underworld films: duister, gothic, rock muziek. Ik houd er wel van.

Jonathan Meyers valt ook zeer goed op zijn plek in zijn rol als Valentine.

Ik denk dat de boeken maar eens ga lezen en ben zelfs benieuwd naar de sequel.

3*

The Mortal Instruments: City of Bones

Een nieuwe boekenserie zal aan de film onderworpen worden. The Host, The Hobbit 2, The Mortal Instuments, The Hunger Games 2: allemaal moeten ze er een keer aan geloven. Er zitten zeer sterke verfilmingen tussen. Al blijf ik toch bij bijna elke kijkbeurt met het idee zitten dat het boek beter was. Ook deze boekenserie is door mij verslonden en ik was dus zeer benieuwd naar de film. Conclusie? Ik ben bang dat er nog een goede boekenreeks een minder waardige verfilming heeft gekregen.

Mijn gevoel bij ook deze film is weer dat het allemaal te commercieel is. Het boek is meestal al een bestseller geweest en de makers proberen dat hier de imiteren. Het boek zelf is een kunstwerk, precies opgebouwd met de juiste tijdsduur en spanning. Hier in de film probeert Harald Zwart de ene actiescène na de andere op je af te vuren. Allemaal voor het vermaak en het grote geld. Ik vind dat hier ook een kunstwerk gemaakt van had moeten worden, zoals bij andere boeken wel gebeurd(e).
Na de eerste twintig minuten wordt het tempo dan ook bijzonder hoog opgevoerd en volgt de ene situatie de andere op. Ondanks dat ik het einde al wist stapelt cliché na cliché zich op en ook hier zie je de meeste gebeurtenissen al aankomen. The City Of Bones komt een twintig secondes lang, volgens mij alleen om de titel aan te houden. Zoals met de poort naar andere gebieden. Helaas helaas, een zwakke uitwerking van het goede verhaal.

Lily Collins is naast een zeer aangenaam meisje om naar te kijken niet eens de slechtste actrice. In het achterhoofd de commerciële belangen daargelaten weet ze redelijk te presteren. Haar flinterdunne liefdesverhaal wordt slap vertolkt door de twee romanticie maar dat kan je nog door de vingers zien. Haar emotionele schok richting het einde komt ook zwak over, maar al met al is ze vermakelijk. Jamie Campbell Bower, haar liefdevolle tegenspeler was lachwekkend slap. Waar Collins haar bekoorlijkheid nog heeft ontbreekt dat bij hem, of ligt dat aan mij?
Desalniettemin is hij niet erg goed of overtuigend. Hij, samen met Robert Sheehan, Jonathan Rhys Meyers en Jared Harris spelen een flinterdunne, nauwelijks iets toevoegende rol. Vooral Harris als Hogde was teleurstellend hoor.

In 2013 mag je verwachten dat een film er redelijk uitziet. Gezien de financiële begeertes van de investeerders en producenten en de lak aan diepgang en artistiek vermogen kon je verwachten dat er een flinke impuls aan centen in de special effects zou gaan. Toch vond ik die ook tegenvallen. Het zag er allemaal wat simpel uit. Alsof ze totaal geen zin hadden om het af te maken.

Vooral kritiek uit ik hier nu. Doch dient de film ook lovende woorden te ontvangen. Het tempo ligt bijzonder hoog en vermakelijk is het wel. Het verhaal is relatief sterk, door het boek en dat mag je toch ook wel even meenemen.
Geen goede film, maar zeker potentie. Ze hebben nog een paar boeken te verfilmen dus het kan alleen maar groeien

2.5*

Ik heb het boek gelezen en vond het boek erg goed. Het was een zeer goed verhaal vol plotwendingen afgewisseld met actie en niet al te veel romantiek. Maar de film...

Dit is ver weg de slechtste verfilming van een fantasy novel ooit! Het ligt niet aan de acteurs die het redelijk deden, niet aan de special effects en de actiescènes die nog erg vermakelijk zijn. Het script is werkelijk waardeloos! Het klopt van geen kanten en het plot uit het boek is compleet verkracht!

Ik kan een hele waslijst aan dingen en voorbeelden noemen van wat er misgaat maar ik zal niet te lang doorzeuren:

- Er wordt totaal geen tijd gestoken in het introduceren van deze nieuwe wereld. Er wordt van alles het scherm opgegooid zonder enige uitleg. Ook worden er termen gebruikt (the Clave, Downworlders, the accords) waarvan niet eens wordt verteld wat het betekend.
- Na het eerste redelijke half uur gaat het veel te snel en springt de film van de hak op de tak. De Silent Brothers worden zomaar op het scherm gegooid, 5 minuten later zitten ze alweer bij Magnus Bane. En het volgende moment krijgen we het hotel Dumort gedeelte. Aan het plot en personage ontwikkeling besteden ze totaal geen tijd maar ze gooien wel lange actiescènes naar je toe.
- Plotwendingen uit het boek worden in de film vooraf al verklapt (bijv. dat Luke een weerwolf is)
- Het moment dat Hodge verraad pleegt heeft 0,0 impact want hij is nog geen 3 minuten in beeld geweest.
- Sommige grapjes zijn letterlijk uit het boek overgenomen maar worden in de film op een heel ander moment gebruikt waar het helemaal niet past.
- Belangrijke elementen uit het boek zoals the Circle en hun probleem met de Downworlders zijn afwezig. Dit was juist waar het hele boek om draaide!
- Clary beschuldigd Alec dat hij verliefd is op Jace terwijl hier helemaal geen hint naar toe is gegeven.
- Over de vloek van Hodge is helemaal niks over gezegd. Toen ze daar over begonnen dachten niet-boeklezer waarschijnlijk "Waar hebben ze het over?" Dat is nou het grootste punt met deze film: totaal geen uitleg geven over wat dan ook.
- De intenties van Valentine waren niet duidelijk
- Clary doet onlogische en domme dingen. Geeft de Mortal cup aan Valentine en trapt ze samen door de poort. De enorme gasexplosie in het begin zou haar toch ernstig moeten verwonden!
- Het laatste gedeelte van het boek (na het verraad van Hodge) is weggelaten in de film en vervangen door iets wat totaal niet werkt.
- Losse eindjes worden niet aan mekaar geknoopt: Is Alec weer bijgekomen? Wat gebeurt er met Hodge?

Waardeloos misbaksel waar niet over na is gedacht. Een schande voor een prachtig boek.

Twilightkloon.

Alweer een wat moeizame liefdesbedoening, verteld vanuit een meisje - pardon, jonge vrouw. Met wat bovennatuurlijk gedoe erbij om het wat specialer te maken dan het al is.

Op zich irriteert het verhaal minder dan het grote voorbeeld, is de verhouding kwezelig verlangen vs. romantiek wat volwassener, en is de bovennatuurlijkheid wat beter te verteren - niet geloofwaardig, maar wel beter passend als een soort modern sprookje, met symboliek van geloof en legende. Maar de filmversie ervan voelt toch vooral aan als een televisiefilm.

Aan Lily Collins ligt het niet. Ze doet het prima, en ziet er geweldig uit in haar wat te korte jurkje. Dat is eigenlijk ook het enige dat de film te brengen heeft, en heel voorspelbaar ook het enige wat me over een jaartje of wat nog bijgebleven zal zijn. Sorry.

Complete beschikbare boekenserie (laatste deel moet nog uitkomen) gelezen. Om die reden natuurlijk de film gezien en helaas wat "foutjes". Film is goed in zijn genre. Inderdaad is het geen film voor de groep die ook niet van Twilight houden.

De acteerprestaties zijn beter dan de collega's uit deel 1 van Twilight waardoor deze film ook "beter" is. Een aanrader dus als je van dit genre houdt.

Voor de mensen die vallen over de acteerprestaties van Jamie, lees dan alsjeblieft het boek, dan weet je waarom hij deze "houding" heeft in de film. De acteerprestaties van Lily deed mij heel veel denken aan Kirsten Stewart (van Twilight). Ook in het bonusmateriaal word Lily op exact dezelfde wijze als Kirsten de hemel in geprezen.

Deze film past precies in mijn straatje. Hoop alleen dat als ze boek 2 gaan verfilmen, de boel wat recht proberen te breien. In deze 1e film zitten dingen die pas in boek 2 en boek 3 bekend worden. En dat is minder.

Tja. Ik had iets beters verwacht, laat ik het mild zeggen. Collins is nog wel leuk te zien, maar dat is dan ook het enige. Lelijke belichting, veel te donker gefilmd, onduidelijk en slechte choreografie in de actiescènes, matig acteerwerk van eenieder (niemand die ook maar enige bezieling in zijn rol legt, mens noch demoon noch wat er al niet rondloopt), een totaal gebrek aan een verteltempo (dat wisselt constant zonder dat er een idee achter lijkt te zitten), een totaal gebrek aan enige opbouw of ook maar een glimp dat blijk geeft van een verhaal vertellen. Nee, dit geloofde ik al snel en ondanks de film uitgekeken te hebben gleed mijn aandacht regelmatig ergens anders heen. Dat is nooit een goed teken. 0,5*.

Op zich een goed verhaal en ook grafisch is er niets mis. Het had een hele mooie film kunnen zijn, maar het is net of er een paar scenes achter elkaar zijn geplakt. Nergens is er echt diepgang en de film heeft een raar verloop. Ik heb hem dan ook niet kunnen afkijken. Het was een twilight meets harry potter film, maar die heb ik allemaal kunnen afkijken en ga ik ook wel vaker zien.

Alles is tegenwoordig blijkbaar rijp voor verfilming volgens Hollywood, zo blijkt ook bij The Mortal Instruments: City of Bones. Helaas komt het bij lange na niet in de buurt van de kwaliteit van bijvoorbeeld de Harry Potter reeks of de Lord of the Rings reeks. Dat ligt niet eens zo zeer aan de cast, die doen hun best wel. Het is meer de totale ongeloofwaardigheid en het gebrek aan uitleg of verduidelijking bij bepaalde scenes.

Ik kreeg het gevoel alsof de regisseur veel te veel in deze film heeft willen proppen en daardoor, voor de niet-boeklezers, heel wat steken heeft laten vallen. Ondanks de (veel te lange) speelduur is er nog veel onduidelijk en zijn bepaalde motivaties van personages totaal niet duidelijk. Maar goed, er komt een volgend deel dus wie weet...

2,5*

5/10 (IMDB)

Een goede actie/avontuur/fantasie/mysterie/romantiek film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

(leuk dat deze film had ik gevonden en toegevoegd...)

Bombastische fantasy film met een aardige cast en een fijne Gotische sfeer. Enig nadeel is het wat rommelige scenario en de vlakke personages. Collins wist best te overtuigen.

Gemiddeld.

Please kijk deze film niet dit is een van de slechtste shit die ik ooit in mijn leven heb gezien en die blonde guy kan echt niet acteren. Daarom heb ik hem gelukkig ook nergens meer gezien na deze houterige performence.

“I'm a werewolf, not a Golden Retriever.”

De volgende keer iets meer aandacht schenken aan het script zou ik zeggen. Want The Mortal Instruments: City of Bones ziet er best goed uit en de actiescènes zijn spectaculair in beeld gebracht, maar door het matige script is het allemaal ook redelijk saai en oppervlakkig. Ook de acteurs lopen er wat verloren bij en kunnen hun stempel nergens op het materiaal drukken. En met acteurs als Collins, Rhys Meyers, Headey en Harris verwacht je toch wat meer.

Armoedige kopie van "Young Adult" reeksen als "The Hunger Games" en "The Maze Runner", waarin de Nederlands-Noorse regisseur Harald Zwart het onsamenhangende script bedelft onder een lawine van belabberde computereffecten.

De "Schaduwjagers" behoren tot een geheime orde van speciaal begaafde strijders die de aarde beschermen tegen krijgsheren, vampiers, weerwolven, demonen en andere kwaadwillige wezens. Clary Fray (Lily Collins) uit New York, ontdekt dat ze over dezelfde krachten beschikt als deze " Schaduwjagers" en belandt meteen in het gevecht.

Wie het subgenre van de "Young Adult Fantasy" kent, wacht weinig verrassingen, maar het is fijn om er eens eentje te zien die zichzelf niet zo bloedserieus neemt. Verder is het leuk dat de mooie Lena Headey ook een rol heeft in deze Actie / Fantasy film, als de moeder van Clary Fray, die ontvoerd wordt door kwaadaardige demonen en die natuurlijk ook een "Schaduwjager" is.

Ik heb het boek niet gelezen maar vond het zeker een leuke film. De verhalen rondom de personages hadden iets meer gemogen maar van mij als een dikke 4 sterren.

Redelijk matig.

Het is zeker geen slechte film, maar wel eentje die opvallend slordig is, terwijl het toch wel behoorlijk de tijd neemt met de duur van 130 minuten. Zwart weet wel hoe hij de kaarten moet spelen, maar lijkt er hier niet veel moeite voor te doen.

Collins is wel goed gekozen voor de hoofdrol. Ze blijft altijd wel een koppie hebben voor dit soort rollen en voert ze dan ook heel degelijk uit. Daarbij krijgen we ook nog een degelijke rol van Sheehan, en een iets te typerende rol van Campbell Bower. En een slechte rol van Headey.

De film ziet er visueel redelijk uit. Er hangt niet echt een goth sfeertje, wat wel jammer is. Er is hard geprobeerd een apart wereldje te maken, maar de details ontbreken nog. Nu heb je wel een stel suffe getatoeëerde gasten rondlopen maar nooit echt die fantasy sfeer.

Wel zijn de effecten redelijk knap. De weerwolven bewegen nog wel wat houterig, maar vooral de demonen zien er wel geinig uit. Richting de slotfase neemt de film een bombastische toon aan, en daar komen alle effecten dan ook het meest ten goede.

Maar de film duurt zeker te lang. En dan nog opmerkelijk genoeg begint het zeer slordig. Karakters komen out of nowhere en worden geïntroduceerd als "personen die levenslang bij me zijn gebleven". Zo is het moeilijk om sympathie te krijgen voor iemand als ze zo haastig op het toneel verschijnen.

Bovendien heeft de film zeer weinig intro. Al zowat na 5 minuten begint de actie en fantasy om de hoek te kijken en heb je als kijker werkelijk geen idee wat je nou aan moet met het verhaal. Je ziet de karakters 1x en hop, de werelden blijken nog meer te verschuilen dan je zou denken.

Het verhaal zelf is ook niet het meest interessante wat er is. De actie is redelijk geschoten maar de film mist wel wat energieks. De slotfase is dan wel wat beter met een paar leuke vondsten en veel spektakel. Daarvoor nog wat punten, maar ik ga er nog geen voldoende voor geven.

Op haar verjaardag ziet Clary [Lily Collins, de dochter van zanger Phil Collins] mysterieuze symbolen en is ze ooggetuige van een bizarre moord in een nachtclub. Niemand anders blijkt dat gezien te hebben en al snel wordt duidelijk waarom. Verfilming van een boek van Cassandra Clare met ‘shadow hunters’, een ‘key master’, heksen ‘gate keepers’ en ‘downworlders] waardoor er amper een touw aan vast valt te knopen. Uiteindelijk draait het om één of andere magische kelk die uit handen moet blijven van Valentine [Jonathan Rhys Meyers]. Een warrige variant op Twilight met dezelfde seksuele ondertonen en aanzienlijk meer actie en geweld. Desondanks wil dit maar niet boeien en gelukkig kwam er dan ook geen vervolg.

Ach, het gros van de commentaren hiervoor gelezende hebben, kan ik objectief alleen maar vaststellen dat het idd geen Rambo 1, 2 of 3 is (o een dergelijk simpel verhaaltje), maar een erg goed gemaakte film met enkele zéér grote acteurs / actrices. Goed spel, goede cast, goed verhaal, spectaculaire scenes en een prima einde.

Je kan idd ook naar een film van Donald Duck en Kwik, Kwek en Kwak kijken, die zijn wat simpeler opgebouwd...........