The Way Way Back (2013)

Een film die beter is uitgedraaid dan je van zo'n film zou verwachten. Het relaas van een puber die op vakantie gaat met zijn moeder en stiefvader. De tiener zit al in zijn pubertijd, is vrij onzeker over zichzelf, kan niet echt bij zijn ouders terecht en de stiefvader doet er ook geen goed aan. Tot hij in de zomer toch open bloeit. Een coming of age met de nodige humor. De humor is vooral droog met enkele absurde momenten. En de humor werkt eigenlijk wel.

De cast zit best goed, al ben ik niet echt een Steve Carell fan en Toni Collette is nogal braaf in deze rol. Maar het past wel bij de film. En gelukkig is Sam Rockwell goed in vorm. Een topfilm wordt het nooit, maar het is wel een heerlijke film.

Heel lang dacht ik echt naar een zeldzaam slechte en tenenkrommende film te zitten kijken. Alle volwassen personages zijn zo onuitstaanbaar dat het volstrekt ongeloofwaardig is. Daar reken ik aanvankelijk ook het personage van Rockwell toe. Clichés stapelen zich op evenals het aantal scènes en situaties die invoelbaar moeten maken hoe rot Duncan zich voelt. Alsof er zoveel nodig is om een puber die op zomervakantie is met zijn moeder en haar vriend, zich rot te laten voelen. Als Duncan echter begint op de bloeien wordt de film een aangename ervaring. Owen blijkt werkelijk een gouden vent en Trent wordt enigszins op zijn plek gezet. Daarom toch een zeer krappe voldoende. Op zich prijzenswaardig dat de tweede helft van de film beter is dan de eerste; het is meestal andersom.

Ondanks dat ik dit soort films no al eens oninteressant of ronduit vervelend vind, was deze toch best verrassend em bevredigend! De film bezit op één of andere manier de juiste combinatie van vrij herkenbare puberproblemen en de ongedwongen sfeer die bij een waterpretpark hoort. Het coming-of-age verhaal van Duncan een 14-jarige jongen wiens ouders gescheiden zijn en die op zijn zachtst gezegd niet blij is met de keuze van zijn moeder. Dit belooft een erg lange zomervakantie te worden....De jonge acteur Liam James, die Duncan speelt doet het erg goed. Maar dit in vooral de film van Sam Rockwell in de rol van de eigenaardige Owen, de Water Wizz-waterpark-beheerder die zelfverzekerd, soepel en cool, besluit om meelevend de tiener aan te nemen als werknemer. Daardoor nam de film puberleed serieus en verzanden gelukkig niet in melodrama. De film had het hart op de juiste plaats en als ik de film in één woord zou moeten samenvatten, zou ik voor 'lief' gaan. Ja, het is een lief filmpje.

Toni Colette, Steve Carell, Allison Janney, Rudolph en Corddry zijn allemaal in topvorm. Sam Rockwell is zijn eigen charismatische zelf, bulkend van zelfvertrouwen en sex-appeal. Het verhaal snijdt veel herkenbare onderwerpen aan en vat die onzekere tienerzomer samen.

Bij vlagen erg grappig maar het blinkt uit in zijn dramatische scènes. Waar sommigen van de cast in andere films nogal irritant durven zijn, doen ze het hier uitstekend en bewijst men dat ze meer zijn dan de standaard komische bijrollen. Het einde raakte me zelfs een beetje.

3,5*

Erg fijne coming of age van een tienerjaren die zich nergens thuis voelt. Niet in zijn eigen gezin waarbij zijn moeder meer aandacht heeft voor haar nieuwe onhebbelijke vriend en niet met leeftijdsgenoten, want vrienden lijkt hij amper te hebben. Ook op vakantie doolt hij maar wat rond. Connecties met het andere geslacht draaien vaak tot een sof uit en ergens vindt hij het nog niet eens erg ook.

Het water resort is echter een letterlijke rollercoaster voor hem. Dat heeft ook veel te maken met de energieke Sam Rockwell die zich geheel kan uitleven in zijn rol. Ook de andere rollen zijn sterk met Steve Carell, maar zeer zeker ook Toni Colette die weinig fout kan doen voor mij. Drama en humor worden mooi in balans gebracht, vrij luchtig ook allemaal. Fijn om gezien te hebben!