Spaceballs (1987)

Ik vond het heel veel voorspelbare grappen. Ik vind ze bij de andere films vaak wat origineler.

Al was het wel grappig dat ze per ongeluk de stuntmannen ipv de werkelijke groep gevangen hadden genoemn

Mwoah, andere films....zijn toch maar een handjevol wat mij betreft. Je hebt Airplane 1 en 2 die ik geniaal vindt, Top Secret en 2 Naked Guns. Daarnaast nog Police Squad waar denk ik het hoogste frequentie aan woordgrappen ooit in zit.

Hot Shots is net even te flauw en vaak ook teveel 'hoofdstoot humor'.

De huidige generatie met parodieën en spoofs kunnen zich hier bij lange na niet aan meten. Enkel een paar Scary Movies

Ik snap niet dat mensen hier niet de humor van kunnen inzien!

Een grappige film van de 'flauwe komediemeester' Mel Brooks!

De bevat zeer maffe- en flauwe karakters, met name Barf, Yogurt en Pizza the Hutt.

BARF & LONE STARR: '"Yogurt the Great! Yogurt the Powerful! Yogurt the Magnificent!"
YOGURT: "No no, I'm just plain Yogurt!"

4.0*

erg vermakelijk allemaal!

en dat de Star-Wars films lekker op de hak worden gezet!

goed gelachen in deze komedie!

c-3po is zo gay hiero!

Dat is knap, want diegene die Dot Matrix speelt, is echter een vrouw.

Te flauw voor woorden, maar o zo leuk. 'Radar right to be jammed' en daar kwam de gigantische jampot.

'k vond hem ook goed. Gelukkig had 'k de Star wars films al eens gezien, want denk dat je anders een aantal grappen mist. Vooral dus een parodie op Star Wars, maar ook Alien en dacht ook Lawrence of Arabia. De humor is vergelijkbaar met The Naked Gun en konsoorten en vond 'k niet verouderd.

De cast bevatte toch een aantal bekende koppen: John Candy als een mens/hond , maar ook Mel Brooks, Bill Pullman, Rick Moranis, Michael Winslow (Police Academy), ... en ze deden het allemaal wel goed.

'k vond hem zeker eens het bekijken waard.

deze films zijn zo 1987,

vond deze film erg flauw, en zinloos.

de humor , daar moet je van houden, bij mij was het af en toe een klein glimlachje en voor de rest irritatie.

omdat smaken verschillen!!

Dit moet inderdaad wel je pakkie an zijn. Houd je niet van droge humor, dan kan je ver weg blijven van de films van Mel Brooks. Spaceballs is een prent waar Mel duidelijk zijn stempel op heeft gedrukt. Een leuke parodie op een reeks sciencefictionfilms, waarvan Star Wars nog het meeste in de zeik wordt genomen. Ondanks een aantal erg leuke situaties (zoals die starcruiser waar maar geen eind aan komt of het aftellen aan het eind), is dit wel een van de mindere van de hand van Brooks. Ik kijk liever naar Men In Tights dat lekkerder loopt of History Of The World Pt. 1, die veel grappiger is. Behalve dat je van de films van Mel Brooks moet houden om Spaceballs te kunnen waarderen, moet je ook je (SF)klassiekers kennen. Dat john Hurt zijn moment in Alien nog eens keurig overdoet, is erg leuk gevonden. Van dat soort momenten moet Spaceballs het eigenlijk hebben.

"May the Schwartz be with you!"

Werkelijk hilarische film. Erg leuke droge humor. Met een typisch verhaaltje dat een mix is van diverse bekende sf-films. Daarnaast zitten er ook nog enkele grappige verwijzingen in. De personages zijn allemaal wel "Star Wars-figuren". Maar het is niet alleen een Star Wars-parody er zitten ook nog dingen in uit Star Trek, Indiana Jones, Alien en Planet of the Apes.

Lone Star is een mix van Indiana Jones en Han Solo. Barf is een soort Chewbacca maar dan meer hond. Princess Vespa is Princess Lea. Darth Helmet is Darth Vader. Yogurt is Yoda. Pizza Jabba. Maar er zit ook een paar andere goede personages in zoals Snotty de schot (Scotty uit Star Trek).

Ook hilarisch was John Hurt (toen er een alien uit hem kwam in dat café en die zo'n nog een liedje ook. Oh, no. Not again.) en de apen uit Planet of the Apes Oh, shit. There goes the planet.. De uitspraken als May the Schwartz be with you en Use the Schwartz, Lone Star! zijn ook hilarisch. Dat gevecht tussen Darth Helmet en Lone Star .

Goede effecten. Mooie ruimteschepen. Heel erg goede muziek van John Morris. Niet heel origineel verhaal maar wel een erg grappige mix van sf. Alle aspecten zitten erin. De beste comedy film die ik ooit heb gezien.

Matige sciencefiction spoof.

Ben best een fan van de oude Star Wars en ook van andere sciencefiction franchises heb ik genoeg gezien om geen grap of referentie te hoeven missen. Toch viel me dit wat tegen. Het voornaamste minpunt vond ik het onnozele avontuurtje dat het plot moest voorstellen. Vaak liepen de acteurs er maar wat plompverloren bij en was het zoeken naar de humor. In mijn beleving komen dit soort grappen toch het beste tot z'n recht in korte sketches. Zodra men er een 'verhaal' omheen gaat breien wordt het al snel kinderachtig en langdradig. Ook hier was Brooks duidelijk niet in staat om een op papier aardig idee anderhalf uur te rekken. Daarom blijf ik History of the World: Part 1 zijn beste werk vinden: een speelfilm die uit vier korte sketches bestaat.

Voor de betere sciencefiction parodie adviseer ik Red Dwarf. 2**

Na heel veel jaren weer herzien en ondanks de geweldige cast en hier en daar een geslaagde grap is dit niet Brooks' beste werk. Dat blijft denk ik toch Blazing Saddles.

3*

"I knew it I am surrounded by assholes"

Een leuke komedie die de oorspronkelijke star wars films parodieert. Bij de bovengenoemde quote moest ik de film afzetten tot ik weer bijgekomen was van het lachen en tot de laatste 15/20 minuten wist de film me zeker nog een paar keer aan het lachen te maken. En met name de stukken waar de vierde wand met sloophamer te lijf wordt gegaan kon ik erg waarderen. Alleen jammer van het laatste gedeelte want dat Alien en planet of the apes gedoe sloeg helemaal nergens op.

Ik ben totaal geen Star Wars fan, misschien dat ik daarom deze film zo goed kan smaken. Door de loop van de jaren is het natuurlijk wel een beetje flauwer geworden en mag ik deze niet te vaak kijken. Maar als ik vergelijk met de films van Monty Python of andere films van Mel Brooks (History of the World bijvoorbeeld) heeft Spaceballs toch beter de tand des tijds doorstaan. Heel leuk is de cameo van Michael Winslow beter bekend als Jones uit Police Academy.

Heb hem eigenlijk nog nooit (helemaal) gezien. Dit is typisch één van die films waarvan je altijd net het einde ziet als je een avond aan het zappen bent. Mede door John candy ook nooit willen zien...

spaceballs is echt balls..kattenbraakballen.. heb nauwelijks kunnen lachen

toch dankzij het meermaals neerhalen van de vierde wand drie sterren, Ik kan dat zeer waarderen en vind het altijd leuk als daar mee wordt gespeeld

de stuntmannen, neerslaan cameraman, de film in de film e.d.

Net zoals met hulk hogan in gremlins twee die dan zegt dat we de film weer willen zien als de gremlins de tapes stuktrekken en bijvoorbeeld in return of the living dead waarin ze zeggen; Huh, maar het werkte in de film!!

Na de western, horrorfilm en stomme film op de hak te hebben genomen, was Brooks relatief laat met het maken van Spaceballs, een parodie op science- fiction films en dan in het bijzonder de Star Wars franchise. In een tijd waar we voor spoofs pijnlijk genoeg moeten uitwijken naar Jason Friedberg en Aaron Seltzer of de gebroeders Wayans, is het prettig om een werk van komisch genie Mel Brooks te zien. Zijn humor is vaak flauw, puberaal en vergezocht, maar wel vaak daadwerkelijk grappig. Zelfs de grappen die niet helemaal aanslaan zijn een stuk beter te behappen dan de grappen van eerder genoemde makers. Vooral de metahumor in deze film is erg sterk en levert een paar hilarische momenten op. Sowieso is Rick Moranis als Dark Helmet fantastisch, die vent is komedie- goud. Je kan verder goed zien waar Mike Myers zijn inspiratie vandaan haalde voor Austin Powers, film heeft sterk dezelfde sfeer als deze.

3,5 sterren.

Erg grappige parodie op het SF-genre en dan met name op Star Wars en Star Trek. de humor is natuurlijk erg flauw, maar ik heb vaak in een deuk gelegen. Met name die enorme helm van Rick Moranis is fantastisch.

Ik vind de film nogeen eens altijd even grappig, maar gewoon een leuke avonturenfilm.

Wil ik lachen, dan grijp ik eigenlijk best vaak naar deze film. Er zit zoveel leuks in, ik kan me er niet bij vervelen.

"I'm a Mog. Half man, half dog. I'm my own best friend."

Heb vaak gelachen. Goeie film.

Slappe hap, nauwelijks moeten lachen.

Vaker gezien en nu een halfje eraf, was meteen ook de laatste keer.

Redelijke film waarin een prinses wordt ontvoerd en waarbij de lucht van haar planeet als losgeld wordt gevraagd. Overduidelijk een parodie op voornamelijk Star Wars waarbij het magere verhaaltje er niet echt toe doet. De grappendichtheid ligt hoog hier (soms grappig, soms flauw, vaak beiden). Hier en daar zeker wel leuk verzonnen, maar het had iets korter gemogen. Een nipte 3.0 sterren.

Er zaten hele leuke flauwe grappen in. Een beetje vergelijkbaar met 'Top Secret'. Jammer echter dat het totale niveau genoemde film lang niet haalt. Ook het verhaal vond ik maar erg mager.

Toch nog maar weer een film van Mel Brooks bekeken (beter gezegd herzien) en in dit geval deze leuke Komedie / Avontuur film, welke vooral een parodie is op Star Wars en waarbij deze film op allerlei manieren op de hak wordt genomen, met o.a. Dart Vader (nu Dark Helmet), de Force (nu de Schwartz), Yoda (nu Yughurt), C-3PO (nu Dot Matrix) en Jabba de Hutt (nu Pizza the Hutt). Behalve Star Wars worden ook andere films op de hak genomen zoals o.a. Star Strek (o.a. met de "beam" scene van president Skroob), "Alien (1979)" (geweldige scene overigens, waarbij we ook weer John Hurt te zien krijgen, en dat in combinatie met de dansende Alien en de muziek erbij) en "Planet of the Apes (1968)" op het einde.

Het verhaal (draait om het kidnappen van Prinses Vespa van planeet Druidia en het stelen van de lucht op planeet Druidia, door de slechteriken met de naam "Spaceballs") zit eigenlijk best leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering waarbij alles visueel (decors, landschappen, aankleding en speciale effecten zoals het fraaie ruimteschip van de "Spaceballs", welke ook nog kan transformeren) fraai in beeld werd gebracht en zeker voor een eind jaren 80 film. De film wist mij in ieder geval te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 90 minuten) en er valt ook genoeg te (glim)lachen en dat in een hoog tempo, waardoor het verhaal nergens saai of langdradig werd. Hier en daar is de humor wel wat aan de flauwe kant (o.a. "Pizza the Hutt" die best ranzig uitzag, de jam waarmee een rader wordt "gejamd", de grote föhn van Prinses Vespa, de kammen waarmee letterlijk een woestijn wordt mee uitgekamd en de transformer poetsvrouw met stofzuiger die de lucht opzuigt van planeet Druidia), maar dat is nu eenmaal een kenmerk van een Mel Brooks film en in deze film kon ik het wel waarderen en er ook om lachen. Het einde was overigens wel leuk en deed me ook denken aan de James Bond film "Moonraker (1979)".

Dat deze film mede leuk is om naar te kijken komt ook op conto van de cast en vooral door Rick Moranis (in de geweldige leuke rol van Dark Helmet, waar ik vaak om heb moeten lachen. De manier hoe hij er steeds bijloopt met een belachelijke grote helm is al grappig), George Wyner (de rechterhand van Dark Helmet), Lorene Yarnell Jansson (in de rol van robot vrouw Dot Matrix met de stem van Joan Rivers) en toch ook John Candy (in de rol van een soort hond met de naam Barf, wat steeds verward wordt met overgeven) die ik bij mijn eerste kijkbeurt juist niet leuk vond, maar nu juist wel. Michael Winslow (die vooral bekend is van zijn rol in de Police Academy) in de korte rol van Radar Technician was ook best leuk en dat natuurlijk in combinatie met de geluiden die hij kan maken.

De twee hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Bill Pullman (in de rol van Lone Starr die zowel Prinses Vespa als de planeet Druidia moet redden van de "Spaceballs") en Daphne Zuniga (in de rol van de ietwat irritante Prinses Vespa), doen het eigenlijk niet meer dan verdienstelijk, waarbij Bill Pullman zijn eerste hoofdrol speelt in een film en waarbij ik Daphne Zuniga vroeger een mooie vrouw vond. Dat mooi is ook van toepassing op Leslie Bevis (in de rol van commandante Zircon, waarvan haar gezicht steeds op een beeldscherm van president Skroob verschijnt en zij kan zien wat hij aan het doen is, o.a. als hij aan het plassen is ). Regisseur Mel Brooks speelt natuurlijk ook zelf weer mee in zijn eigen film en dit keer in de rollen van president Skroob van de "Spaceballs" en "Yogurt".

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke parodie op Star Wars, waar ik best veel om heb moeten (glim)lachen en daarom verhoog ik ook mijn stem met een halfje. Dit vind ik persoonlijk misschien ook wel de leukste film die ik tot nu toe gezien heb van regisseur Mel Brooks en de film was ook behoorlijk succesvol in de bioscopen.

Zelfs voor een Mel Brooks film is deze wel heel flauw. Andere soortgelijke parodieën zoals Blazing Saddles, Young Frankenstein en History of the World: Part I vind ik nochtans wèl heel leuk.

Bill Pullman en John Candy zijn pijnlijk ongrappig, en ook de vrouwelijke hoofdrol is allesbehalve goed. Alleen Rick Moranis vond ik bij momenten erg grappig, hij redt de film voor een groot deel.


Dark Helmet: "What the hell am i looking at? When does this happen in the movie?"
Colonel Sandurz: "Now, you're looking at now sir. Everything that happens now is happening now."
Dark Helmet: "What happened to then?"
Colonel Sandurz: "We passed it."
Dark Helmet: "When?"
Colonel Sandurz: "Just now. We're at now... now."
Dark Helmet: "Go back to then!"
Colonel Sandurz: "When?"
Dark Helmet: "Now."
Colonel Sandurz: "Now? "
DarkHelmet: "Now!"
Colonel Sandurz: "I cant!"
Dark Helmet: "Why?"
Colonel Sandurz: "We missed it."
Dark Helmet: "When?"
Colonel Sandurz: "Just now."
Dark Helmet: "... when will then be now?"
Colonel Sandurz: "Soon!"
Dark Helmet: "How soon?"


Dark Helmet: "What did you do?"
Colonel Sandurz: "I turned of the wall."
Dark Helmet: "No you didn't, you turned of the whole movie!"
Colonel Sandurz: "I must have pressed the wrong button."
Dark Helmet: "Well put it back on, put the movie back on!"


Dark Helmet: "If there's one thing i despise, it's a fair fight!"

Na bijna 30 jaar nog een keer gezien. Destijds als tiener gaf ik de film een dikke zeven. Nu als veertiger kom ik niet verder dan twee sterren. Louter Dark Helmet (met of zonder Sandurz) is grappig.

ik vond deze reuzeinteressant en het doorgeven waard:

Seven Things You (Probably) Did not Know About Spaceballs

Pizza the Hutt, blijft maar een vergezochte grap.

Er spelen veel bekende acteurs mee waaronder mijn fav. John Candy, maar zoals zo vaak, valt de film tegen. De film probeert leuk te zijn maar slaagt er allesbehalve in. Ze proberen Star Wars na te bootsen (op het einde: Alien) in komedie stijl, maar het wordt zelden leuk. Het is nogal flauw en kinderachtig opgezet.

Een onvoldoende.