The Canyons (2013)

Bret Easton Ellis blijft maar hetzelfde verhaal vertellen. Over jonge mensen in L.A. die succes nooit zullen kennen, ongelukkig zijn, een onbestemd gevoel hebben en lusteloos door het leven gaan waardoor zij zich proberen te bevredigen met het manipuleren van de mensen om hen heen, vanwaaruit een soort realistische sociohorror moet ontstaan. THE CANYONS maakt hetzelfde punt als Ellis' boeken LESS THAN ZERO en IMPERIAL BEDROOMS, maar dan in uitgedunde vorm voor het medium Film.

Ondanks de ophefmakende seksscènes (maar eigenlijk alleen het feit dat de hoofdpersonen uit de kleren gaan) is THE CANYONS behoorlijk tam, zowel qua tempo als qua thema. Echt bijtend is de boodschap van Bret al lang niet meer (we wéten dat dit soort mensen bestaan), het wordt nu alleen gebracht met middelmatige acteurs (zowel Lohan als Deen hebben zo hun momenten, maar de enige indruk die ze maken komen voort uit het contrast met hun tenenkrommende scènes van eerder in de film). Bovendien zijn de personages (zoals gebruikelijk bij Ellis) zo unlikeable dat het je werkelijk niet kan schelen wat er met hen gebeurt, maar tegelijkertijd lieverdjes vergeleken bij de karakters in de romans van Ellis.

Gezien THE CANYONS grotendeels dialooggedreven is waren de dialogen toch hét punt waarop de film eruit had kunnen, nee, móeten springen, maar ook hier schiet het geheel behoorlijk tekort. Een scène waarin Christian een gesprek aangaat met zijn psychiater (Van Sant) fungeert eigenlijk alleen om de laatste stukjes Ellis-cliches op het personage te plakken (uiteráárd heeft hij een problematische verhouding met zijn vader) maar het komt niet veel verder dan dat. Verder worden er vooral gesprekken gevoerd door personen die er met hun hoofd niet bij zijn omdat ze meer aandacht hebben voor hun smartphones dan hun gesprekspartners. En ja, dat is het punt ook, maar het levert weinig interessante cinema op.

Het rustige tempo (vergeet de trailers, dit heeft werkelijk niets met een 'acid-trip' te maken), de sfeervolle shots van verlaten bioscopen en een vaag gevoel van mysterie voortkomend uit de dubbele agenda's van de personages zouden de film nog vermakelijk moeten maken, maar het is allemaal te weinig en, inderdaad, te tam. Het komt maar niet op gang. Tegen de tijd dat de karakters een béétje beginnen door te draaien is het alweer praktisch afgelopen. Voor een film die is geproduceerd buiten het studiosysteem om zou je toch meer van Bret Easton Ellis verwachten.

THE CANYONS is uiteindelijk niet veel meer dan een beetje LESS THAN ZERO, een momentje AMERICAN PSYCHO(-light) en een snufje IMPERIAL BEDROOMS. Maar waarom zou je dan niet gewoon die boeken lezen? Of gewoon één daarvan (hint: die met de Psycho).

Het begint erg goed met de intro, afbrakerige cinema's die dienen als impressionistisch goed. Als Schrader hiermee wil zeggen dat film dood is maakt die daar een sterk punt mee met The Canyons. Want dood, zielloos, hoe je het ook wil noemen is het. Enorme tegenvaller, verwachtte hier heel veel van.

Ellis is nooit vies geweest van kritiek maar in The Canyons is die kritiek eendimensionaal, vlak, pretentieus, slecht uitgewerkt. Elk negatief synoniem zou voldoen. Want slecht is het allemaal, niet de regie van Schrader is alleen abominabel, het schrijfwerk van Ellis is dat wel. Een film als The Canyons leunt ook wat op dialoog, maar als je dan dergelijke dialogen weet te produceren wordt het heel moeilijk.

Lohan is alleraardigst in dit rampgebied. Deen's eerste mainstream rol valt weinig over te zeggen, wel dat zijn personage enorm slecht geschreven is en een heel ongeïnspieerd aftreksel is van Patrick Bateman. Als het dan nog niet erger kon verzandt het op het einde ook nog eens in een uitermate slecht uitgewerkt clichematig thrillertje.

Dan is er altijd nog de hoop dat Schrader en Ellis dit bewust gedaan hebben. Deze leegte staat symbool voor de leegte die The Canyons illustreert. Al wordt de film er zelf niet beter op en qua filmmaken wordt het niet ongeïnspireerder dan dit. Totale gebrek aan creativiteit en liefde voor het medium. Dit is dus de laatste film die ik heb gezien voordat ik op vakantie ga, en het is vrij duidelijk dat ik die vakantie nodig heb. Dank u dhr. Schrader en Ellis.

Terrible!

Alles is echt vreselijk aan deze film. Opvallendste is het schrijfwerk misschien wel. Easton Ellis, is al een tijdje erg passe maar weet wel hoe je een beetje moet schrijven. En als je dan ook nog een scenario schrijver met een vrij aardige staat van dienst als Schrader hebt. Zou je verwachten dat, dat deel op zijn minst nog wel oké zou zijn. Nou nee, slechter kan bijna niet. Iets wat ook pijnlijk is, is een pornoacteur die een echte rol moet spelen. Sasha Grey werd slim gecast als zichzelf in Entourage en een callgirl. Maar hier moet Deen gewoon een groot deel van de film dragen. Het is iets wat veel pornoacteurs stiekem ambiëren en als ze dan de kans krijgen zie je ze het proberen, en hopen dat ze nu die stap omhoog maken. Maar het is gewoon kijken naar amateur toneel. Als de film nog niet genoeg has beens heeft, krijgen we ook nog Lohan erbij. Wat een trainwreck is dat. Ze is de enige die nog een beetje kan acteren maar ze kan weinig met de dialogen. En je kan je ogen niet afhouden van die rare jukbenen en mond die vol zijn gespoten met botox op 27 jarige leeftijd!

Had gelezen dat Lohan 25 procent krijgt, investeerders nog een keer 25, Schrader zelf ook 25 en volgens mij Easten Ellis ook 25. En het koste maar 250.000 euro. Dus waarschijnlijk is dit een soort arthouse manier om een Asylumpje te pullen. Een waardeloos simpel filmpje maken en dan maar wat DVD's met Lohan er groot op uitbrengen, of Deen en Lohan in een pikant jasje zodat een oude man denkt een pornotje te pakken te hebben. En lekker wat geld binnen harken.

Nou laten we hopen dat al deze mensen terug gaan naar de kelder waar ze uit ontsnapt zijn en ons met rust laten.

1 ster.

Niet om doorheen te komen. Zwak acteerwerk en oninteressante personages, en laat dat nu net het belangrijkste in de film zijn. Van de inhoud moet de film het hebben. Dan mag er af en toe een aardig shot zijn (die eerste minuut is zelfs bijzonder fraai te noemen) en af en toe aardige muziek, het is gewoon dat ik me de pleuris verveelde. Ook door de wat saaie regie met veel statisch cameragebruik en veel gesprekken, zonder dat er iets wezenlijks gebeurt. 0,5* is dan het enige dat ik geven kan.

In deze verdere futloze en emotieloze film doet Lindsay Lohan de titel eer aan om haar Canyons een aantal keren te tonen aan het publiek. En eerlijk gezegd is dat ook het enige leuke (ook het andere bloot) aan deze film. Qua verhaal (soort van "swingers" verhaal) stelt het allemaal weinig voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering (wel veel bloot), hoewel sommige plaatjes van Hollywood er wel fraai uitzagen. De film staat betiteld als een Thriller en dat is het ook, maar wel een zeer slechte en saaie want het hele verhaal is totaal niet boeiend en echt veel gebeurt er ook niet. Ook wordt er veel te veel in gepraat terwijl de dialogen juist vaak geestdodend zijn. Van de cast moet je natuurlijk ook niet veel verwachten maar in alle eerlijkheid moet ik wel bekennen dat Lindsay Lohan er wel aardig uitzag met haar melkachtige lichaam.

P.S. wel geinig dat men voor deze film ook een echte porno-acteur heeft gecast in de vorm van Chris Zeischegg (als Reed), hij speelde ook even met zijn "willie".

Rare film.

Er is van alles mis mee, en vooral het script van Brett Easton Ellis is veel te zwak - niet alleen omdat we zijn visie op de leegheid van het bestaan al veel te vaak gezien hebben, maar ook omdat dit verhaal gewoon domweg te dun is. De karakters zijn te plat, de dialogen zijn te suf en wat er gebeurt is te saai.

Regie en editing zijn ook helemaal mis. De openingsscene al voelt onecht, is lelijk in beeld en zit vol met krampachtig aanvoelend acteren - waarvan je nog kan denken daar dat dat bedoeld is, maar de rest van de film komt niet echt beter over. Toch zitten er wel degelijk een paar goeie scenes tussen, waar vooral Lohan en Deen eigenlijk best redelijk zijn. Maar dat is niet genoeg om het zaakje te redden.

Leuk artikel in de New York Times overigens : link

Jammer. Met een wat meer geïnspireerde regie en een beter verhaal had er best iets moois uit kunnen rollen. Wellicht zelfs als Soderbergh de editing had gedaan...

Van Less than zero was ik zeer onder de indruk, en ook American psycho kon me wel boeien, maar na zijn vijfde boek legde ik Bret Easton Ellis definitief opzij, want noch zijn thematiek noch zijn personages noch hun levenswijze vertoonde ook maar enige ontwikkeling of vooruitgang. 28 jaar na dat beroemde debuut blijkt Ellis nog altijd over dezelfde thema's, personages en levenswijze te schrijven, en dat heeft een werkelijk stomvervelende film opgeleverd. Ik geef er toch niet een halve maar een hele ster aan vanwege de aardig spelende James Deen, die me af en toe aan Paul Reiser in Aliens deed denken (ik moet bekennen dat ik vóór deze film niet van zijn eigenlijke beroep op de hoogte was), maar veel goeds kan ik er verder niet over verzinnen.

        Omdat hij ooit het script voor Taxi driver heeft geschreven blijf ik Paul Schrader volgen, en recentere films als Affliction en The walker waren ook zeker de moeite waard, maar man man wat moet het moeilijk zijn om je waren in Hollywood te slijten als je je daarvoor tot pulp als dit moet verlagen. Het artikel waar blurp194 hierboven naar verwijst is hilarisch.

Een matige drama/thriller film...

Matig verhaal...

Het gaat ook over seks...

Redelijk acteerwerk...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Niet te moeite waard...