Taken 2 (2012)

Deze eens meegepikt via tv, maar erg bijzonder was het toch allemaal niet. Niet dat 'k me nog zo veel van deel 1 herinner, maar in dit deel was het toch maar een mager en toch ook voorspelbaar verhaal.

De film ziet er gelukkig nog goed uit en de cast deed het ook naar behoren. De film duurt gelukkig niet te lang, maar echt memorabel wordt de film toch nooit.

Prima om eens gezien te hebben via tv, maar hij zal me zeker niet bijblijven.

Een goede actie/misdaad/thriller film...

Spannend verhaal...

Prima vervolg...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Liam Neeson speelt goed...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Heerlijk genoten...

Ben benieuwd voor deel 3 (Taken 3)...

"I am tired of it all."

Met het oog op deel drie maar eens opgezet.

In feite is dit vervolg niets meer dan een herhalingsoefening, alleen zijn de rollen nu omgedraaid; Bryan en zijn vrouw worden ontvoerd en dochterlief mag de held gaan uithangen. Duidelijk een slechte keus, aangezien Maggie Grace er gewoonweg niets van bakt. Bovendien had het - onnodige - gedoe omtrent de familiebanden aanhalen, gerust achterwege gelaten mogen worden.

Wat volgt zijn tenenkrommende scènes waarbij de logica ver is te zoeken. Daarvoor worden er een hoop onzinnige dingen bedacht in de zoektocht naar haar ouders. De opeenstapeling van deze belachelijke plotelementen zorgt ervoor dat het lachwekkend slecht wordt. Wat dat betreft lijkt het net alsof je als kijker in een comedy bent beland.

Dat Liam Neeson er niet jonger op wordt laat zich zien in de gevechten. Deze worden namelijk erg schokkerig in beeld gebracht en zijn dusdanig gemonteerd dat je al gauw het overzicht kwijt bent. Enkel de autoachtervolgingen zijn nog enigszins de moeite waard, maar deze worden om zeep geholpen door de kansloze dialogen. Hierdoor wordt het nooit spannend.

Al met al een volledig overbodig vervolg dat maar weinig goed kan doen. Ik hoop dat deel drie beter is.

Dikke 1,0 sterren.

Schitterend vervolg op Taken 1. Deze rol is Liam Neeson op het lijf gegoten. Toch vreemd dat Neeson niet meer dergelijke rollen krijgt en dat we nog niet aan Taken 8 of zo zitten. Deze rauwe actiefilm met uitmuntende achtervolgings- en vechtsscenes staat andermaal garant voor 90 minuten kijkgenot. Enig minpuntje is de ietwat schlemiele rol van Famke Janssen die meer uitgeteld op de grond ligt dan wat anders. Maggie Grace bijt wel lekker van zich af. 4,5 sterren

Blijft wat flauw.

Vooral de keuze voor Neeson blijft mij na twee films nog steeds een raadsel. Vind het een waardeloze actieheld. In de vaderrol misschien net iets beter dan de meeste typische actieacteurs, maar volgens mij niet veel mensen die daarom deze film opzetten.

Megaton probeert er wel wat van te maken, vooral tijdens het eerste uur wist de film nog wel enigszins te boeien. Maar daarna wordt het toch al snel repetitief en wordt ook duidelijk dat Megaton niet veel overschot heeft om een overtreffende finale te serveren. Dus blijft de film gewoon op hetzelfde elan verdergaan.

Ondertussen is er ook al een derde deel zie ik. Die pik ik bij gelegenheid wel een keertje mee, maar echt boeien doet deze reeks toch niet. Daarvoor is het allemaal iets te flauw en mist het écht gave actiemomenten. Niet van die tuttige onzin waarbij papa z'n dochtertje orchestreert wat zware criminelen te ontlopen.

2.0*

Nu ik toch bezig ben om de twee taken films te herzien, het eerste deel heb ik vrijdag gehad en gisteren was ik begonnen aan dit tweede deel. Ik moest helaas dit deel even staken aangezien ik met wat vrienden naar een vuurwerkfestival ben geweest dus kon ik dit niet afkijken, ik had toch nog maar een uurtje te gaan. Vanmiddag maar even afgekeken met wat genot van een paar vissticks en ik moet echt heel eerlijk zijn, dit tweede deel is gewoon slechter dan het eerste deel. Olivier Megaton heeft teveel gekopieerd van het eerste deel en dat is balen.

Dit tweede deel staat voornamelijk veel in het teken om de ‘superkrachten’ van Neeson maar ook de irritante stoplicht relatie waarvan ik toch dacht dat dit niet zou komen, zo laat namelijk Pierre Morel hier van weten dat er niet veel aan de hand is maar de relatie ‘iets’ beter is en dit tweede deel laat Olivier gelijk zien dat de twee weer een beetje verliefd op elkaar worden en dat de relatie opeens stukken beter is alsof er niks is gebeurt. In mijn ogen was het beter om te laten zien dat de twee weer heel slecht contact gingen krijgen nu ze ontvoerd zijn, omdat ze in het eerste deel ook erg vaak laat weten dat hun verleden hun relatie verkloot heeft.

Wat mijn vooral erg irriteerde is dat Bryan (Neeson) wel erg snel wist dat ze gekidnapt gingen worden en werden achtervolgt. Had toch liever dan iets gezien als een mislukte poging en daar dan het verhaal verder op door lopen. Dus denkend dat Lenore dan vluchtte via dat steegje en hij die jongens aan ging en dan samen ontvoert werden. Dat zijn toch vaak punten waarvan ik denk dat Olivier het iets harder had mogen maken net zoals Pierre dat wist te doen, en wat spannender want de film was over het algemeen erg voorspelbaar.

Famke Janssen was dit keer de pineut en werd ontvoerd samen met Liam Neeson door de Albaniërs die Liam als Bryan Mills terug wouden pakken voor het vermoorden van hun zonen en echtgenotes. Wanneer ze ontvoerd zijn weet Kim uit het zwembad te ontsnappen (want die moesten ze ook nog hebben) waarop ze samen met haar vader ervoor zorgen dat ze elkaar vinden (d.m.v. granaten gooien en dan luisteren naar de knal en tellen hoever hij is). Ik vond dit ook weer zoiets: nergens politie te bekennen wanneer ze die granaten gooit maar wanneer Neeson een agent neerschoot kwamen ze opeens als een zwerm bijen bij elkaar. Zulke dingen vond ik nogal eentonig worden. Maar (en dat las ik ook al ergens hierboven) het ergste vond ik nog wel dat Kim niet wist hoe ze moest rijden althans, ze zakte constant voor haar examens met inparkeren. Wanneer Bryan en Kim achterna gezeten worden in de taxi lijkt ze opeens wel een coureur, hoe? En zo kunnen we nog wel even kijken naar de minpunten.

Qua verhaal vond ik het wel mee vallen en is er niet al te veel over te vertellen. Lenore en haar man gaan dit keer scheiden en Kim krijgt een vriendje. Bryan is weer lekker zichzelf en weet alles te achterhalen. Wanneer hij voor zijn werk in Istanbul is komen Kim en Lenore daar aan. Terwijl er in Albanië een plan word gesmeden om de drie te ontvoeren en de pijn aan te doen zoals de vaders het hebben gevoeld weten de drie in het hotel van niks. Nadat de ouders ontvoerd zijn zetten Kim en Bryan alles op alles om weer te ontsnappen en zo veilig naar huis te kunnen gaan.

Voor de rest was de actie wel prima, niet zo hard als deel één of zo speciaal om het misschien wat beter te verwoorden. De actie is gewoon prima vermakelijk. Voor de rest is de film niet speciaal (zoals eerder genoemd) en moeten we Taken 2 maar snel laten zoals hij is.

2.5*

“Don't shoot this one. I really like him.”

Matig tweede Taken avontuur. Grootste problemen zijn de grotere rollen van Maggie Grace en Famke Janssen, de geloofwaardigheid die te ver wordt opgerekt (handgranaten gooien midden in Istanbul?), en de saaie bad guys. Waarschijnlijk is het opzet, maar ook de onoverwinnelijkheid van Liam Neeson begint te vervelen. Veel actiefilms hebben dit probleem, maar in Taken 2 kent Neeson echt geen enkele tegenslag. Al zijn plannetjes komen precies uit, en dat maakt het ook wel saai. De actie en Istanbul als locatie zijn pluspunten, en gelukkig ligt het tempo hoog.

Na het verrassend leuke eerste deel dan deze opvolger, helaas in alles inferieur. De film begint nog wel lekker snel zonder al te veel moeilijke opbouw. De locatie is ook prima en behoorlijk sfeervol. Maar de actie is nergens zo hard als het eerste deel. Ook camerawerk is wat chaotisch en Neeson is me hier net iets te slim en goed. Was het eerste deel nog ergens geloofwaardig, daar lijkt dit vervolg zich wat minder van aan te trekken. Dat maakt ook dat actie wat lauw overkomt. Verder weinig memorabele schurk en geen enkel bijzonder moment. Nee, het is een vrij tamme film uiteindelijk. 2,0*,

Dit tweede deel van de Taken-trilogie is duidelijk van minder hoog niveau. Ik vond het snelle, bijna hyperactieve camerawerk erg vervelend, zoals mjk87 ook al zei. Ben het voor de rest helemaal eens met zijn mening en heb er niets aan toe te voegen:

Meer van hetzelfde. Of is het juist minder? Hoeveel tegenslag kan een mens hebben dat zijn familie opnieuw slachtoffer is van een kidnapping. Olivier Megaton neemt de fakkel over van zijn voorganger, maar een goeie regisseur is het toch niet. Of hij is gewoon lui om te teren op zijn voorganger. Vooral de drukke montage is soms wel storend.

Er is nog genoeg entertainment om er van te genieten. Maar de impact van de eerste film is helemaal weg. Genoeg vaart en actie (ook al is het minder gebracht) zorgen dat de film nog wel genietbaar is.

In Taken (2008) stuurde Bryan Mills [Liam Neeson], de man met een zekere hoeveelheid bijzondere vaardigheden, een hoop Albanese criminelen naar de eeuwige jachtvelden om zijn dochter Kim [Maggie Grace] te redden. De vader van één van Bryans slachtoffers besluit wraak te nemen en ontvoert Bryan en zijn ex-vrouw Lenore [Famke Janssen] tijdens een vakantie in Istanbul. Kim blijft als enige uit handen van de ontvoerders en weet op zeer ongeloofwaardige wijze haar vader te te vinden. Dankzij zijn dochter weet Bryan te ontsnappen hij en schuwt vervolgens geen enkel middel om ook Lenore te bevrijden.

Dwaze sequel is meer van hetzelfde met een groter budget. Het idee om Kim een actieve te rol te geven in de goede afloop is een verbetering, maar scenaristen Luc Besson en Robert Mark Kamen komen verder met niets origineels. Nooit saai, maar in vrijwel alle opzichten zwakker dan zijn voorganger.

Degelijk.

Vind deze stiekem net wat beter dan het eerste deel. Waar ik dat deel wat beter vond qua verhaal vind ik deze beter qua regie. Nou denk ik ook niet dat er veel nodig is om Morel te overtreffen, en Megaton doet dat dan ook. Toch zitten er ook mindere puntjes in de regie van Megaton.

Op internet vliegen er een hoop geluiden rond over de snelle manier van editen. Het is inderdaad aan de bizarre kant, het vele knipwerk laat een hoop actiescenes nogal overweldigend aanvoelen op een verkeerde manier. Hier en daar absoluut niet te volgen, wat zeker tijdens de eerste helft weleens wat scenes om zeep helpt.

Daarnaast mist het als geheel ook wel wat spanning. Zeker de eerste helft van de film rust meer op spanning maar deze wil niet echt lukken. Megaton houdt wel het tempo erg hoog, wat vooral het vermaak wat omhoog haalt, maar aan spanning of gave scenes ontbreekt het. Wel jammer, want een film zoals Taken kan dat best gebruiken.

Verder kent de film tijdens de tweede helft wat scenes die wel absoluut de moeite waard zijn. Megaton slaagt er wederom in het tempo hoog te houden waardoor de actiescenes lekker snel achter elkaar doorschieten. Daarnaast duurt de film best kort, dus dient het allemaal als vermaak over te komen, waar het dan ook in slaagt.

Visueel is het niet de beste film, maar de cinematografie is aardig. Camerawerk of andere attributen zijn door de pijlsnelle manier van editen niet echt te beoordelen, maar enkele actiescenes zien er desondanks goed uit. Als Megaton iets meer de rust neemt had het wat beter kunnen werken, want het gevoel van snelheid heerst wel.

Zoals zo vaak een mindere, zelfs veel mindere, dan het originele eerste deel. Bij momenten wel erg bij de haren getrokken van steeds op de juiste plaats te zijn en het feit om zich te oriënteren op het geluid van de granaten deed me ook de wenkbrauwen fronsen, zeker de wijze waarop, in hartje Istanboel.

Neeson doet waarin hij goed is en trekt de lijn door van zijn eerste film of zelfs andere films. Een pure actiefilm die niet meer is dan een simpele wraakfilm. Het blijft toch hemeltergend waarom geheide criminelen die hun hand er niet voor omdraaien iemand de dood in te jagen, steeds zolang talmen en praatziek worden als ze de protagonist of diens familie te pakken hebben.

De montage vond ik niet geweldig. Nogal rommelig en snel in beeld gebracht. Tempo lag vervolgens ook hoog. De spanning is zoals die te verwachten is met een dus vrij voorspelbaar verloop. Entertainment? Ja. hoogstaand? Neen.

Taken 2 komt behoorlijk gemaakt over. Op zich is de actie prima en zit de vaart er lekker in. Als je dat eerste dan niet al te serieus neemt dan is het best vermakelijk. Niet meer dan dat.

Redelijke vervolg film. Het verhaal is wel wat minder vergeleken met de originele film. Daar staat tegenover dat de actiescenes in dit vervolg wel wat sterker zijn. Opvallend dat deze film deels dezelfde locaties heeft als Skyfall (uitgebracht in hetzelfde jaar). Het acteerwerk van de cast is weer in orde. Ik ben niet zo fan van de soms wat flitsende montage, maar de actie is toch wel redelijk te volgen.

Al met al best een goed vervolg, maar geen echte topper.

3,5*

Vervolg op Taken uit 2008. Dit was een onverwachte actieknaller die de carrière van Liam Neeson een nieuwe impuls gaf. Een vervolg kon dan ook niet uitblijven, maar helaas duurde het alsnog 4 jaar voordat dit er daadwerkelijk van kwam.

Ondanks dat deel 2 ook weer een groot succes was, voegt ze bitter weinig toe aan het origineel. Het is allemaal een beetje meer van hetzelfde. Hierdoor was deel 2 voor mij een stuk minder genietbaar dan deel 1.

Taken 2 is eerder een parodie op Taken dan een vervolg. Neeson blijft de perfecte stem hebben voor: "I need you to listen carefully", maar dan heb je zo'n beetje alle merites van deze film wel gehad. Waar Mills in deel 1 op slimme en geloofwaardige wijze op het spoor van zijn dochter kwam, hangt hier alles van de willekeur aan elkaar. Zo wordt hij hier eerst tot overgave gedwongen als ze zijn vrouw onder schot houden, maar later als ze zijn vrouw nog steeds hebben, vluchten de boefjes plotseling weg voor manlief. Ook is het mij onduidelijk hoe Mills dankzij die herinneringen aan de autorit (dus die geluidjes, bochten en afstanden) zijn vrouw weer opspoort. Die route was puur van het punt waar ze gepakt waren - dat punt kende hij al -, tot het punt waar ze hen heen brachten - een punt dat hij inmiddels ook kende. Waar ze zijn vrouw vervolgens heen brachten heeft toch niks te maken met die route?. Zelfs de actie slaat af en toe de plank mis; dé move waarmee Mills het moeilijkste vechtersbaasje mee verslaat (dat mag geen spoiler heten), is moeilijk te zien; geen idee hoe hij dat nu precies deed.
Ik had er gezien het gemiddelde niet veel van verwacht, maar hij stelde alsnog teleur. Deel 3 laat ik maar schieten.

Leuke popcorn wraakfilm die, zoals bij de meeste vervolgfilms, zich nergens kan meten met de eerste Taken. Een niveau lager maar toch een leuke wegkijker.

Voor mij mag deze bijna naast de eerste staan, al beoordeelde ik die iets lager dan doorsnee. Deze dan beduidend hoger dan de doorsnee score. Misschien moet ik de eerste dan toch maar naar 4* verhogen of deze verlagen naar 3*? Wat in beide gevallen niet voelt kloppen voor me. Dus houd ik het maar op beide 3,5*.

Al ga ik wel akkoord met de enkele ongeloofwaardigheden zoals iemand zonder rijbewijs die zulk stuntrijgedrag vertoont, en dat Bryan z'n gsm wist te behouden kwam toch ook handig uit. Dat hij aan de hand van afstand van geluid en allerlei snufjes zijn locatie kan bepalen, daar wil ik allemaal nog wel een oog voor dichtknijpen, hij is en blijft ergens ook een meester in zijn job. Waar ik wel ietsjes meer over val, is hoe de wraaklustigen wel nog mild blijven in hun wraak nemen, een pak milder dan de meedogenloze Bryan Mills zelf. Als ze het echte 'oog om oog, tand om tand' principe hadden gehanteerd, had (ex-)vrouwlief en mogelijks ook dochterlief het toch niet meer kunnen navertellen. Maar goed, mede daarom waardeer ik dit tweeluik aan Taken-films dan ook niet hoger. Maar vermakelijke pulp-kost is het zeker.

Vandaag herbekeken, ditmaal op een Bluray schijf, ik vind hem net zo goed als het 1e deel, hierin dit 2e deel wel iets meer actie heb ik het gevoel.

Hier weer een herhaling van zetten, maar mooie spannende locaties in Istanbul (Turkije) , een heerlijk wraakfilmpje met genoeg actie en achtervolgingen, spannend om te zien hoe Neeson het weer voor elkaar krijgt met zijn geheugen en aparte snufjes.

Hij duurt maar 88 minuten en blijft hij dus vermakelijk om naar te kijken.

Op naar deel 3