Bloody Birthday (1981)

Heerlijke 80's horror film met de nodige moordscenes die schokkend zijn omdat ze worden gepleegd door op het eerste gezicht onschuldigen kinderen. De verklaring waarom ze zo kwaadaardig zijn vond ik leuk gevonden. Ik wil m graag op dvd hebben.

Bloody Birthday lag al lang in de kast, tijd voor een kijkbeurt. De DVD gekocht in de Boudisque een tijd geleden, maar meer omdat het onderdeel was van een 3 voor 25 actie.

De 80's sfeer zit er vanaf minuut 1 prima in. Het acteerwerk is helaas wel erg slecht, het tempo ligt natuurlijk te laag, en zoals eerder gezegd is het concept prima, maar niet om een hele film zonder verdere inhoud mee te tillen.

De kids zelf doen het prima, en vooral het meisje is behoorlijk creepy te noemen. Het wordt nooit echt smerig of 'ziek' helaas, want wat goede gore had deze film op zich best kunnen gebruiken.

Zojuist de dvd van bloody birthday na lange tijd nog eens bekeken. Dit is zeker geen top slasher daarvoor is ie net iets te amateuristisch. Maar toch vond ik hem wel redelijk meevallen. Het mag gezegd worden dat die kinderen op een redelijk niveau acteren. Een beetje verwonderlijk want ze hadden alledrie weinig ervaring met acteren, laat staan een hoofdrol spelen in een film. Maar ze brachten het er zeer goed van af. Ze speelden zo goed hun rol dat je het zelf als kijker op je heupen kreeg van hun gedrag.

Het verhaal van Bloody Birthday is wel leuk maar de uitwerking ervan kon beter. De film heeft namelijk een goede basis om een zeer sterke horrorfilm te worden, maar om budgettaire redenen is het allemaal iets minder geworden. Scary momenten of bloederige kills heb ik toch een beetje gemist in deze film. De scene echter waarin dat kleine meisje en pijl in de voorgevel van haar zus plant is wel schitterend. Het engste in de film was eigenlijk het gegeven dat die kinderen geen enkel besef van moraal hadden en plezier hadden in het moorden. Het is wel een trage film (normaal voor de meeste 70's en 80's horror), die op sommige momenten zoiets weg had van een 80's familiefilm. De sfeer had voor mij iets 'donkerder' gemogen. Desondanks zeker geen slechte film maar ook geen toppertje. Al bij al heb ik geamuseerd zitten te kijken en me zeker niet verveelt dus een 3* voor deze.

Ik heb eigenlijk als enige aanmerkingen dat de film wel wat meer gore had kunnen gebruiken en dat de soundtrack soms wel iets teveel van het goeie is. Er komen soms van die overdreven bombastische composities voorbij die naar mijn mening nergens voor nodig was.

De jaren '80 sfeer is verder lekker aanwezig en het acteerwerk is wel te pruimen. Ook ik moet mijn lof aan de kinderen geven, want die speelden hun rollen wel erg sterk. Al vond ik het licht blonde ventje nogal tegen de achtergrond wegvallen door het meisje en de jongen met de bril.

Ik snap de bovenstaande vergelijkingen met Halloween dan weer niet helemaal. Ja, we hebben weer te maken met een aantal kwaadaardige kinderen, zoals de jonge Michael Myers in het begin van Halloween. Verder kan ik echter geen vergelijkingen trekken.

Over het algemeen best een geinige film.

Films met evil kinderen kunnen werken, maar alleen als ze ondersteund worden door een onderhoudend script. Dat was hier zeker niet het geval. Slachtoffers werden ad random gekozen, geen motieven aanwezig. Men probeert hier en daar de daden van de kinderen te kaderen met een dulle astrologie uitleg, maar dit is helaas niet genoeg.

De film begint al snel te vervelen. Veel van hetzelfde en nogmaals men mist hier echt wel een verhaallijn. Het tempo ligt traag, moordwapens vallen vaak tegen (geweer) en de muziek begint ook wel bij momenten te storen (ouwbolige muziek gekoppeld aan de sountrack van friday the 13 th).

De 2 sterren zijn voor de pijl en boog scène - de enige scène die er iets of wat boven uit stak, voor de rest is dit een slappe hap!

"The nightmare begins with the kids next door." ... " !!!

Heerlijke B Horrorfilm !!! Lori Lethin is de opvallende verschijning in deze slasher.

De kinderen natuurlijk spelen hier een belangrijke rol ..., maar is alles wel zo het lijkt !

Heerlijke Horror van die gouden jaren '80 met die geweldige sfeer die prima tot zijn recht komt.

De gore is zeker niet aan de grote kant maar des te meer hebben we sfeer en een lekkere

soundtrack !

Herzien. Beter dan ik dacht. Het is een typische evil children horror met de artistieke kenmerken uit het slasher genre. Spooky settings van huizen in suburbia. Nare interieurtjes maar ook veel huis tuin en keuken moorden in daglicht. Veel vaart, veel spanning, nudity voor liefhebber, heerlijk low budget en toch goed gemaakt. Let op de streken van de jeugd kunnen schokkend zijn.

overduidelijk. De grote zus is dezelfde rol. De scene dat ze is gevangen in huis met de moordenaar(s). Het gebruik van donkere settings met veel schaduwpatrijen.

Alleen al het openingsshot van 2 meiden lopend over de bekende straat.

Etc

Dat is niet waar. Helemaal wanneer je de film vergelijkt met een willekeurige afl uit de f13 serie.

Bloody Birthday weet ruim 30 jaar na dato nog steeds indruk te maken en is absoluut geslaagd in zijn opzet. Kinderen worden onschuldig geboren en daarom is de shockfactor hoog wanneer ze aan het moorden slaan. Dat het komt door de stand van de zon is een beetje vergezocht, maar als er dan toch voor die oorzaak wordt gekozen had ik graag gezien dat er nog iets dieper op werd ingegaan.

De drie psychopaatjes acteren in elk geval behoorlijk. Het zijn geen rasacteurs, maar vals kijken en overtuigend een wapen in iemand planten gaat ze goed af. Vooral Debbie heeft echt een achterbaks hoofd daarvoor, al vond ik Curtis het leukst. De gedachte dat de rotzakjes geen enkel moreel besef hebben is eng en maakt de film spannend. De zoveelste achtervolging of vooropgezet plan gaat niet vervelen.

Een paar mindere puntjes zijn de vervelende soundtrack die vaak te luidruchting is, of te geromantiseerd klinkt. Maar ook het bloed blijft voor het grootste deel afwezig. Dit is geen film waarbij de ingewanden in het rond hoeven te vliegen, maar wat gedetailleerde make-up op een slachtoffer was leuk geweest. Sommige moorden waren tof, maar schotwonden zijn een dooddoener. Leuk einde ook dat uitnodigt tot een vervolg, maar ik vraag me af of die er ooit nog zal komen. Cool, sfeervol filmpje.

"Three really special children, aren't they?"

Kinderen in een horror hebben altijd wel iets engs over zich, zo ook in deze film.

Het uitgangspunt is dan weer wel vergezocht en het dunne verhaaltje slaat eigenlijk nergens op, maar op de één of andere manier heeft het zo zijn charme. Hierbij doen de kinderen het prima als kleine moordenaars, met name het meisje is erg creepy met haar gestoorde blik.

Helaas had ik met de titel 'Bloody Birthday' wel iets bloederig verwacht te zien; over het algemeen is het tam te noemen, ondanks een aantal leuke situaties. Tevens is de score te vrolijk voor dit gebeuren. Desondanks creëert het zo wel een bepaalde campy sfeer, zeker als je rekening houdt met enkele actrices die er geen moeite mee hebben om naakt te gaan.

Al met al best aardig voor wat het is, maar hier had duidelijk meer in gezeten. Ik ben benieuwd of Hollywood ooit nog eens met een remake zal komen.

2,5 Sterren.

Dit was een vermakelijk filmpje. Als liefhebber van "The Bad Seed" moest ik deze hebben gezien. In plaats van 1 kind zonder moraalbesef hebben we er nu 3. Ze blijken goed samen te werken en lijken niet echt kieskeurig bij het kiezen van hun slachtoffers. Een motief blijken ze ook niet te hebben, dit in tegenstelling tot Rhoda uit The Bad Seed. Sommigen noemden de film traag maar de eerste slachtoffers vallen al terwijl de film nog maar 5 minuten bezig is!

Persoonlijk vond ik deze wel goed maar denk dat het beter was geweest dat ze voor 2 kinderen hadden gekozen met name Debbie en Curtis. Steven kon wel gemeen kijken maar vond hem nogal dom en een beetje een meeloper die nooit uit zichzelf lijkt te kunnen handelen. Curtis nam tenminste initiatief en Debbie was lekker listig.

Eindelijk gezien. Vroeger alleen trailers op huurvideos van gezien. Best grappig en kreeg zowaar een pesthekel aan die k•t kinderen. Jammer dat dat rotwicht ontsnapt. Wel raar dat ik helemaal geen hekel heb aan Jason Michael Cropsy etcetera als ik die films kijk

Een peeping hole. Daar valt heel wat moois te bekijken, maar je kan er ook iets anders mee. Hunt vond het blijkbaar zo'n aardig idee dat hij het nog een aantal keer gebruikt. De eerste is zoals altijd de beste. Het is ook de beste (poging tot) moord, al komt dat vooral omdat de rest wat tegenvalt. Slordig en verre van overtuigend, zoals dat voor meer van dit filmpje geldt. Inspiratie genoeg, maar talent is minder voor handen. Toch heeft het, naast tachtiger jaren reut en het broodnodige naakt, een grote troef in huis. In drievoud, waarvan er twee de show stelen. Curtis en Debbie. Behoorlijk grof wat ze uithalen. En bij wie. En hoe ze reageren. Je zou ze de nek om willen draaien. Nipte voldoende voornamelijk door hen. En de reden waarom ze zo verknipt zijn.

De jongere horrorliefhebbers onder ons zouden zich eens moeten wagen aan deze slashers uit deze tijdperk. Dan zouden ze zich achter de oren krabben met al die remakes. Ik wil niet alle remakes af kraken, maar algemeen ga ik voor de originele

Huh deja vu?

Heb de film met gemengde gevoelens herbekeken. Heb hem vele jaren geleden al eens gezien maar kon er mij niets van herinneren en mijn stem was blijkbaar verdwenen. Het idee is best leuk, helaas zijn de vertolkingen soms abominabel en worden er een paar goedkope commerciële scènes bijgesleurd.

Heerlijke thriller, volop van genoten. Verhaal zit prima in elkaar en blijft tot het eind boeiend. Al vond ik het na een uur wat inzakken. Het einde vond ik een tikje sullig. Verder denk ik dat dit soort kinderen inderdaad bestaan. Het naakt blijft bescheiden, al heeft die Julie Brown wel fantastische tieten. Die voyeurscène is prachtig, evenals het pijl en boog schieten. De kinderen acteren bewonderenswaardig.

Dat vind ik nou net het beste en engste van de hele film. Bijna dertig jaar geleden dat ik het zag tot op de dag van vandaag krijg ik daar een akelig gevoel van. Het verwondert me op dat ze dat al in de trailer laten zien.

2009:


Dat blijkt dus deze Nederlandse VHS te zijn geweest. Mijn geheugen houdt me dus toch niet voor de gek. Compleanno in casa farrow kan het zeker niet zijn geweest. Ik zat al een beetje te denken aan een Mandela-effect. Uitblazen van de kaarsjes doet ze dan toch niet, die vlammetjes daarvan zijn wel weggeknipt. Ik zie ook nu pas voor het eerst dat er aan de zijkanten van de taart ook scheermessen zitten, linksonder.

Nu ik toch bezig ben, onlangs kwam ik de nederlandse vhs hoes van PIN tegen, zie zie. Dat heb ik dus ook niet gedroomd. Bloederiger, en nog steeds absoluut niets daarvan wat in je in die film zult zien.

Van friday the 13th part V: a new beginning zag ik er ooit een met Tommy op de cover. Daar zijn zoveel variaties op dat ik niet weet welke dat was geweest. Dit is een knipsel uit een oorspronkelijk bioscoopkrantje. Zowiezo vreemd dat Tommy met een kapmes op de cover staat, als je de film hebt gezien.

zo zonde dat er tegenwoordig niet meer zulke fascinerende horrorfilm posters worden gemaakt, zoals bijvoorbeeld weer die van Return of the living dead part II. Ik ontdekte dat daar ook een was met een neus. Iemand had in zijn youtubefilmpje een afbeelding gebruikt van een poster die me onbekend voor kwam. Is dit misschien het allereerste concept voor de poster of heeft iemand die tekening bewerkt? Kijk naar de NEUS! Het ziet er niet uit, die zombie lijkt nu meer op een holbewoner.

Kinderen hebben een onderzoekende geest. De drie moordende blagen in deze film hebben die nieuwsgierigheid ook. Het lijkt in beginsel een soort boosaardige nieuwsgierigheid te zijn, die elk kind eigenlijk wel eens heeft. Ieder kind trekt (bij wijze van spreken) immers wel eens een vlieg de vleugels uit om te kijken wat er dan gebeurt. Het is niet het gedrag dat je graag in een kind ziet, maar de onderzoekende kindergeest heeft daar natuurlijk weinig boodschap aan. Het hoort bij het opgroeien. We doen het daarom maar af als ondeugend kattenkwaad. En dat is het ook.

De drie blagen gaan echter iets verder. Ze moorden en ze doen dat heel geslepen. Hun moordzucht is juist daarom zo onrustbarend omdat hun gedrag gevoelsmatig niet heel ver van normaal kinderlijk sadisme en egoïsme afligt.

De boosaardigheid levert creatief moordwerk op en zorgt voor spanning in het verhaal. Wie denkt er nu aan kinderen als boosaardige terminators? Niemand toch. De volwassen personages in ieder geval niet. Die zijn geïnfecteerd met verbazingwekkende achterlijkheid, naïviteit en blinde liefde. Zelfs hele duidelijke aanwijzingen worden genegeerd.

De film haalt zijn spanning niet alleen uit de voltrekking van gewelddadige moorden, maar ook uit de vraag hoe lang de drie kinderen hun bloedige hobby kunnen blijven voortzetten zonder enig tegengeluid van een volwassene. Iemand zal toch wel eens iets doorhebben? Het feit dat de kijker beter weet hoe het zit dan de volwassen personages geeft de film een extra spannende impuls.

De drie kinderen acteren met overtuiging. Het oogt creepy als zij hun overwicht uitspelen op een slachtoffer en van iedere seconde lijken te genieten. Het oogt ook creepy als zij met kwaadaardige intenties hun kinderlijke onschuld tegenover volwassenen uitspelen met het opzetten van lieve kindergezichtjes.

De kijker (ik dus) krijgt trouwens op den duur een verschrikkelijke hekel aan die blagen. Ik kreeg er zelfs gewelddadige fantasieën over. Regisseur Hunt verzuimt het om die haatgevoelens een uitweg te geven. Begrijp ik wel. Maatschappelijk niet acceptabel. Maar het was wel lekker geweest om iemand in de film even de vrije hand te geven.

Heel mooi omschreven. Ik herzie heel veel films vanuit mijn eigen enorm gigantische videotheek/collectie. Ik kijk gemiddeld elke dag sowieso 2 films of meer.Ik ben een liefhebber van o.a exploitatiefilms, B-Films en oude films wereldwijd en alle genres. Mij oudste film uit mijn collectie is uit 1915. Als de film Engelstalig of Duitstalig is gesproken dan ben ik niet afhankelijk van ondertitels, is de film anderstalig bv. Chinees e.d. dan zijn naast Nederlandse, de Engelse ondertiteling ook prima Ondanks mijn tik van herzieningen, ga ik natuurlijk ook iets nieuws niet uit de weg en hou het aanbod van Netflix in de gaten. Nu 38 jaar later heb ik Bloody Birthday vanavond in de herziening gehad en heb mij wederom goed vermaakt met deze toch voor mij kleine cult filmpje. Een 3.0

Matig horrorwerkje. Het verhaal is niet bijster ingewikkeld en wordt slecht toegelicht. De uitwerking is verder best ok. De film kabbelt rustig voort zonder te vervelen. Sommige scènes zijn best spannend, anderen erg voorspelbaar en daardoor soms lachwekkend. Echt bloederig wordt het niet. Het acteerwerk is niet al te best. De kids gaan nog wel. Kan beter. 2.0/2.5

Tijdens de "Top 300 Horrorfilms" werd ik door "alexspyforever" (tevens de organisator ervan) getipt op deze jaren 80 Horror film en dan niet alleen voor de Horror maar juist voor de combinatie van Horror, Erotiek (naaktheid) en jaren 70 /80 welke ik graag zie.

In dit verhaal worden tijdens het hoogtepunt van een zonsverduistering op 9 juni 1970 (toen was ik nog net niet geboren ) drie kinderen geboren in hetzelfde ziekenhuis. Deze kinderen, te weten Debbie Brody (Elizabeth Hoy) , Curtis Taylor (Billy Jayne) en Steven Seton (Andrew Freeman), zijn echter een tikkeltje anders dan de meeste kinderen. Doordat de zon en de maan, gedurende de bevalling, Saturnus blokkeerde hebben ze nooit hun emoties gekregen. Rondom hun tiende verjaardag beginnen ze met het vermoorden van onschuldige mensen. Niemand verdenkt hen van de misdrijven, vanwege hun leeftijd en onschuldigheid. Een even oud jongetje, te weten Timmy Russel (K.C. Martel) en zijn oudere zus, te weten Joyce Russel (Lori Lethin), komen in levensgevaar wanneer ze hun bloederige geheimen ontdekken.

Persoonlijk ben ik nooit een grote fan van kinderen in films (Horror is daarbij wel een uitzondering) en zeker niet als ze een hoofdrol hebben en in deze film zijn het er zelfs vier, waarvan drie seriemoordenaars, namelijk de perverse Curtis (een jonge uitvoering van Ted Bundy), Steven en de listige Debbie Brody die iedereen om haar vingers windt (met name haar moeder Madge) en die een plakboek bijhoudt (ze noemt het haar dagboek ) met krantenartikels over de moorden die ze gepleegd hebben.

Qua moorden zijn ze lekker opdreef in deze film (ook qua creativiteit), want ze doden o.a. een vrijend stel op een kerkhof (de jongen wordt doodgeslagen met een schop en het meisje wordt opgehangen aan een springtouw), Sherriff James Brody (wordt doodgeslagen met een honkbalknuppel door Steven, waarbij ze voordoen alsof hij gevallen is door een skateboard op de trap) die de vader is van Debbie, schooljuffrouw Viola Davis (wordt doodgeschoten door haar hoofd door Curtis), een vrijend stel in een busje (beiden worden doodgeschoten door Curtis, die van te voren door de vooruit naar binnen kijkt hoe ze zitten te vrijen), Beverly Brody die de oudere zus is van Debbie (wordt door Debbie doodgeschoten door een oog, terwijl Beverly door een kijkgat kijkt, met een pijl en boog) en uiteindelijk ook nog een vrachtwagenchauffeur

Buiten het gegeven van de zonsverduistering, zijn er geen verklaringen waarom ze emotieloos zijn en waarom ze lukraak aan het moorden slaan. Ook wordt het na verloop van tijd wel wat ongeloofwaardig dat de kinderen qua verdenkingen zo lang buiten schot blijven. Het verhaal is zeer eenvoudig en stelt opzicht ook niet veel voor en er is ook geen spanning en het is ook niet zo bloederig, maar desondanks weet de film toch nog enigszins te boeien en te vermaken en dat komt door de eerder genoemde moorden, de naaktheid in de vorm van borsten en billen die o.a. te zien zijn van Erica Hope (het eerste slachtoffer op het kerkhof), Julie Brown (als Beverly Brody) en Sylvia Wright (het vrouwelijke slachtoffer in het busje), de sfeer en toch ook wel de humor.

Zo heeft Debbie namelijk een kijkgat in haar kleerkast op haar slaapkamer, welke uitkijkt op de slaapkamer van haar oudere zus Beverly Brody en waar ze tegen betaling van 25 cent de andere kinderen laat kijken en die zien dan hoe Beverly Brody zich uitkleedt en een show opvoert voor de spiegel Als Timmy dat opbiecht tegen haar oudere zus Joyce (die de beste vriendin is van Beverly Brody), wordt er gezegd:

Timmy: Debbie heeft een gluurgaatje in haar kast.
Beverly: Wel...
Timmy: Dus vraagt ze 25 cent om naar Beverly te kijken. Je weet wel... Wanneer ze haar kleren uit trekt.
Joyce (begint te lachen en zegt dan): Jij kleine peeping Tom

Naderhand vertelt Joyce het natuurlijk ook tegen Beverly, waarbij er gezegd wordt:

Joyce: Weet je dat je zusje Debbie aan jongetjes 25 cent vraagt om je te zien uitkleden ?
Beverly: Wat ?
Joyce: Een gluurgaatje.
Beverly: Neen, dat meen je niet.

Echt erg vond Beverly het volgens mij ook niet want ze doet er niets mee en die Beverly mocht er ook best wezen en ze liep er op een gegeven moment ook sexy bij in een rode outfit (een soort broekpak met bijbehorende rode tas). Ook vond ik het wel leuk dat ze schijnbaar fan was van de Amerikaanse hardrockband "Van Halen" (ik was ook fan van hun in de jaren 80, waarna ik me eind jaren 80 vooral richtte op Heavy Metal in verschillende vormen en dan vooral Trash, Speed, Death en Grindcore) en van hun zie je ook posters in haar slaapkamer hangen.

De "evil" kinderen vallen uiteindelijk natuurlijk door de mand, want ze als proberen om Tmmy (die ze al drie keren eerder geprobeerd hebben om te doden en dat via opsluiting in een vriezer op de vuilnisbelt, om hem van een boomhut af te duwen en door wurging met een tuinslang) en Joyce (die ze ook al eerder met een auto op de vuilnisbelt probeerden te doden) te doden in de woning van Debbie (men schiet dan op Joyce en Timmy wordt weer gewurgd), worden zowel Steven als Curtis (is door zijn kogels heen) gevangen genomen (Steven wordt in een koffer gestopt en Curtis wordt vastgebonden) door ze, waarna ze overhandigd worden aan de politie. Debbie weet echter te ontkomen en vlucht dan samen met haar moeder Madge (Ellen Geer) in de auto, waarna ze een andere identiteit aannemen (Debbie heet dan Beth Simpson) en Debbie dood dan nog één persoon, te weten de vrachtwagenchauffeur, waarna de film na circa 83 minuten is afgelopen.

Al met al is dit een Horror film die zeker niet de beste is in zijn soort is en die ook niet overal even eng wordt of serieus te nemen is. Maar toch weet de film wel te vermaken en dat komt vooral op conto van de jeugdige drie seriemoordenaars (die erin slagen om zowel onschuld als kwaad uit te stralen) en vooral dan Billy Jayne en Elizabeth Hoy, die als Curtis en Debbie beurtelings de leidersrol van de kinderen op zich nemen en de nodige slachtoffers op gedenkwaardige aard maken.

P.S. in deze film zien we ook eventjes de jaren 80 B-actie acteur Michael Dudikoff (als de vriend van Beverly) en hem zag ik toevallig nog laatst in de flauwe Actie film "American Ninja 2: The Confrontation (1987)" tijdens mijn vakantie in Italië.

Best een aardige horrorprent over drie venijnige kinderen die soms listig, maar soms ook heel snel en zonder nadenken handelen. Naar motieven of verhaal moet je als kijker hier niet zoeken. Wel voldoende onderhoudend. De film heeft zijn charmes. 6/10

"But what if she catches us?”
"No way. All her brains are in her bra!”

Het is vandaag 16 mei, en vandaag vier ik dus mijn verjaardag. Aangezien mijn verjaardag niet gunstig valt voor familie en vrienden (werk etc.) heb ik vandaag een vrij rustige dag (op het uit eten na, en uiteraard gewoon de gym sessies). Ik dacht dus tussen de middag even na, en had wel zin in een horrorfilmpje, toen ik deze tegenkwam leek me dat wel een geschikte film. Vanmiddag dus maar direct aangezet en ik vond het opzich wel vermakelijk maar, het niveau blijft gewoon best laag.

De kills zijn wat dat betreft niet héél bijzonder. Het is allemaal vrij tam, en dat maakt opzich niet uit maar, duidelijk is wel dat het verhaal er ook niet veel uit weet te halen, en dat is dan wel weer zonde. Ik vond die moord op de zus van dat meisje (overigens door het meisje zelf) wel echt heel tof, ook best toffe make-up maar, misschien is dat wel de enige echt bloederige kill die deze film bevat.

Op zich best leuk concept, die moordenaartjes en best psycho, al mocht het wel wat grover. Ik vond het concept best leuk, al gaat het nergens echt over een verjaardag (het is maar een klein fragment). Toch keek het best leuk weg met vlagen, en dat was best goed. Het was leuk om even tussendoor snel te kijken, veel meer energie vraagt de film toch niet.

Erg genoten van het addergebroed