House at the End of the Street (2012)

Helaas is House at the End of the Street een zeer matige film.

De trailer beloofde vooraf al een niet heel originele film en helaas hebben de makers mij niet kunnen verassen. Het basisgegeven is erg standaard en er wordt ook helemaal niet creatief mee omgesprongen.
Daarbij wordt het al heel vroeg in de film duidelijk hoe de vork in de steel zit, dus weet je ook al dat er een verplichte twist aan zit te komen in de film. Het is jammer dat dit dan ook nog gebeurt. Toegegeven, die twist is aardig bedacht en geeft de matige film uiteindelijk toch nog een leuk elementje mee. Uiteraard zitten er ook de verplichte scares in de film, wanneer je de trailer gezien hebt vallen die scares verder helaas ook mee.

Echter kan die twist niet voorkomen dat het eerste uur gewoon dodelijk saai is(teveel familie issues) en het laatste half uur een voorspelbaar kat en muis spelletje is.

1,5*

Inderdaad vrij matig, erg typisch, nogal tienerhorrorig, en weinig spannend. Wordt enigzins hersteld tegen het einde, maar echt sterk is het niet te noemen, behoorlijk dommig zelfs, maar het wordt allemaal wel wat spannender dan daarvoor. Maar toen was het allang te laat want de spanning was totaal niet opgebouwd.

Moet wel gezegd worden dat Lawrence zich in elke rol tot nu toe goed weet te presenteren, erg goede actrice. Des te groter is het contrast met haar tegenspeler in de vorm van die mompelende dude. Audiovisueel begint het erg uitbundig maar het is voor de rest behoorlijk saai te noemen.

2*

Onvoorstelbaar voorspelbaar tussendoortje dat geen seconde eng is. Leuk voor de onervaren filmkijker misschien.

Gisteravond deze film in de bios bekeken. Heb er erg van genoten, ik vond het een erg spannende film! Weliswaar vind ik de omschrijving 'horror' niet kloppen, want het is gewoon een fijne thriller Er is niks horror-achtigs aan, maar wel lekker spannend van "Hoe zit het nou? What's going on?"
Halverwege de film had ik al wel het vermoeden dat Ryan zelf de moorden had gepleegd, maar het hoe en waarom...nee, daar had ik nooit achter kunnen komen. Ik vind de twist aan het einde dan ook erg mooi en goed bedacht!

Tja, en dan kan ik het toch niet laten om even te reageren op de discussie hieronder...want schijnbaar heb ik de film nogal anders ervaren!

De twist dat Ryan van zijn ouders Carrie-Ann moest zijnvond ik juist erg goed gevonden. En het hele feit dat er geroepen wordt dat de eerste scene hiermee 'niet waar' is, is naar mijn idee juist weer niet waar
Ik dacht dat Carrie-Ann dood ging toen Ryan ongeveer 8 tot 10 jaar oud was (weet de exacte leeftijd niet meer). Hierna moest hij van zijn ouders dus Carrie-Ann zijn. Ryan geeft aan dat hij rond zijn 18e weer 'terug kwam van zijn tante', waarmee ik veronderstelde dat de moorden dus ongeveer toen zijn gepleegd. In die tijd is zijn haar natuurlijk nogal gegroeid. Dus ja, Ryan heeft die moorden gepleegd terwijl hij lang haar had, felblauwe lenzen in had en een meisjespyjama aan had.
Bovendien dacht ik me te kunnen herinneren dat Carrie-Ann als klein meisje op de schommel erg blond haar had, terwijl Ryan als kind donkerblond tot lichtbruin haar had. De persoon die de moorden pleegt, heeft ook donkerblond tot lichtbruin haar --> het haar van Ryan dat enorm gegroeid is.

Verder vind ik de scene waarin zijn ouders heroïne gebruiken juist wel wat toevoegen. Het laat zien dat zijn ouders Ryan de verantwoordelijkheid gaven over zijn zusje, terwijl zij van de wereld waren. Waren ze dat niet geweest, dan hadden ze Carrie-Ann wellicht nog kunnen helpen. Maar Carrie-Ann is mede gestorven doordat zij niet in staat waren om te komen helpen. Ryan beschouwt dit echter als zijn eigen fout, want hij kreeg immers de verantwoordelijkheid over zijn zusje.
Ik zag het feit dat hij meisjes ontvoert om ze vervolgens als Carrie-Ann te bestempelen wel als een groot onderdeel van het verhaal. Hij moest van zijn ouders Carrie-Ann verwezenlijken, en hij wilde dit niet langer. Maar hij is hiermee wel zodanig getraumatiseerd dat hij het nodig heeft om een tastbare Carrie-Ann te hebben. Zolang iemand anders Carrie-Ann verwezenlijkt, hoeft hij dat niet meer te zijn. Een soort van rust in zijn eigen gemoedstoestand. Zo moeilijk vond ik dit er nou ook weer niet bij te bedenken.

En natuurlijk kunnen zijn ouders hem wel in een jurkje thuishouden al die jaren. We hebben het wel over een afgelegen plek in Amerika he Bovendien: het verhaal was dat Ryan ver weg bij zijn tante zat en dat Carrie-Ann door de val van de schommel hersenbeschadiging had opgelopen. Dus ik denk niet dat hij naar school is gegaan, daar was de hersenbeschadiging een excuus voor. En toen hij vervolgens weer 'van zijn tante terug kwam' is hij met een studie begonnen, waarvan hij zelf al aangaf 'Het is niet zo'n hoog niveau, maar het is toch iets', of zoiets dergelijks. Een erg hoog niveau doet hij dus niet, zou ook onlogisch zijn als hij nooit naar school is gegaan vanwege de 'hersenbeschadiging' die hij als Carrie-Ann zou hebben.

Ik vond de link tussen alles helemaal niet moeilijk te leggen, dus dan snap ik niet waarom ik in de andere reacties lees dat zij het wel erg onsamenhangend vonden, nota bene mensen die zichzelf als horror- en thriller-kenner omschrijven.

Als laatste kan ik zeggen dat ik me wel degelijk serieus genomen voelde, ik heb erg genoten van de film en had echt een "oh my god, dus ZO zit het!"-gevoel aan het einde, zelfs tot in de laatste paar seconden! (heerlijk wanneer een film me tot in de laatste seconden op het puntje van mijn stoel laat zitten! )
Het feit dat in de videorecensie nogal gevloekt en gescholden wordt, zegt eigenlijk meer dat diegene de kijkers van de videorecensie niet serieus neemt, want er wordt hen geen fatsoenlijke recensie geschonken. Een mening geven: natuurlijk, maar niet op zo'n manier. Dat is onbeschoft. Het feit dat de filmmakers 'strontachterlijk' genoemd worden en dat er zo gevloekt en gescholden wordt, laat eigenlijk pas echt zien wie er het meest aan die omschrijving voldoet...

Vervelende middelmatigheid. Sfeerloos en de schrikmomenten hebben zelfs met het geluid erg hard geen effect. Het kabbelt maar een beetje voort en climaxt ook niet bijster bijzonder. Enkel Jennifer Lawrence maakt het nog kijkbaar.

2*

Yawn. Spanning? Nee. Sfeer? Nah. Boeiend verhaal? Voorspelbaar en matig. Van een spanningsopbouw was geen sprake, iets wat toch wel een doodsteek is voor een film als deze. Ze proberen het grimmig en duister te maken, maar dit lukt niet. Vreemde schrikmomenten, als je ze zo kunt noemen, die totaal niet overkomen.

De twist is aardig, al voelde ik hem wel aankomen. Maar ik kan me voorstellen dat veel mensen 't een verrijking vonden. Jennifer Lawrence is voor mij het hoogtepunt van deze film. Prachtige verschijning, redelijk acteerwerk en ze weet de film aardig te dragen, ondanks het vrij standaard verhaaltje en gebrek aan spanning.

Nee, ik had hier toch wel iets meer van verwacht. Jammer.

Ik vond het niet zo’n hele sterke film.

House at the End of the Street heeft vooral een gebrek aan spanning en slaagt er ook niet altijd in om voldoende sfeer te scheppen. Dat is jammer want het verhaal is niet onaardig ende twist is ook niet slecht, ook al had ik al snel het idee, dat de vork zo in de steel zat. Jennifer Lawrence is een fijne actrice. Ze overtuigt in bijna al haar rollen die ik van haar gezien heb, en weet ook hier een prima rol neer te zetten. De rest van de cast doet het naar behoren.

Maar verder is het vooral matigheid troef. Bij dit soort films hoop ik op het puntje van mijn stoel te kunnen zitten, maar dat gebeurde geen moment. Het einde is redelijk en ik heb me op zich niet verveeld, maar in dit genre zijn er genoeg betere films te vinden. Verder hoop ik dat Lawrence zich gaat storten op betere films, want dat kan ze gemakkelijk aan.

2,0*

Middelmatige thriller, die aanvankelijk nog best wel wat lijkt te worden. Het eerste uur ontvouwt zich op intrigerende wijze en kent een aantal spannende momenten. Het is ook geen straf om naar hoofdrolspeelsters Jennifer Lawrence en Elisabeth Shue te kijken. Helaas slaat het noodlot toe in het laatste half uur, wanneer de plotwendingen steeds meer vergezocht worden en alles moet wijken voor een aantal nogal belachelijke ontwikkelingen, die de film langzaam maar zeker de das omdoen. Vooral de climax is behoorlijk suf. Jammer, want hierdoor laat de film een wat nare smaak in de mond achter, ondanks het niet onverdienstelijke eerste uur.

Matige standaard thriller (dit gaan we toch niet serieus horror noemen?) dat werkelijk op geen enkel vlak weet te boeien, behalve qua looks van Jennifer Lawrence. Wat een mooie meid zeg! En ook helemaal niet slecht als actrice. Maar dat was dan ook het enige wat de moeite was. Geen spanning, geen sfeer. Niks. Ja, alle clichés komen weer voorbij. De twist was mij iets te overdreven, maar het gaf de film nog een beetje kwaliteit mee. En nog iets, als je weet hoe gevaarlijk je buurman is, waarom ga je dan om je moeder roepen als je weer dat ze ongewapend tegenover hem staat? Dat hij haar neer steekt is toch zeer voorspelbaar dan. Sjongejonge....

2*

Geen horror, wel een thriller die een aardig niveau haalt.

Op een paar slordige momenten na, was deze film qua plot en qua spanning

zeer behoorlijk.

Goede twist die je niet meteen aan zag komen,

en geen vervelend slot die het hele verhaal probeerd uit te leggen,

daar mag je zelf over nadenken... houd ik van *3,5

Ik moet zeggen dat ik eerst een beetje huiverig was over deze film, omdat er blijkbaar een plottwist in zit die zo geweldig is, dat alle mogelijke multimedia er positief over waren. En daar krijg ik een beetje kippenvel van.

Toch heb ik het voor elkaar gekregen om deze film zonder verwachtingen (en zonder ook maar iets van een trailer gezien te hebben) te gaan kijken. En ik moet zeggen, met een maat en een biertje is dit thrillertje best goed te doen. Niet te serieus nemen, want dat doen de acteurs en de scriptschrijver al genoeg.

Tuurlijk, het kan veeeeeel spannender en de regisseur wil je misschien net iets te vaak op de verkeerde hak brengen, maar ik heb een leuke filmervaring gehad. Dus een ruime voldoende.

Niet echt een horror, maar wel erg spannend op vele momenten.

Over het plot ben ik nog wel behoorlijk te spreken, de openingscene is erg lekker sick opgezet met de juiste montage en kleur en Jennifer Lawrence zet hier, na The Hunger Games en Winters Bone, weer een piekfijne rol neer als Elissa, die met haar moeder verhuist naar een huis tegen het bos aan (check), het word wel spannend als blijkt dat er in het huis naast hun een dubbele moord heeft plaatsgevonden (check) en er daar toch nog iemand blijkt huis te houden (check) Elissa sluit vriendschap met de bewoonder daar die de moordpartij heeft overleefd, de jongeman Ryan die nog vrij onschuldig en lief oogt (check) die mekaar naderhand zien zitten en uiteindelijk, met tegenzin van de moeder een relatie starten (check)

De tegenzin van moederlief blijkt natuurlijk wel min of meer terecht te zijn, want Ryan is toch eigenlijk niet zo'n leuk persoon als je zou denken (check) als we achter zijn geheim komen (en vanaf dit ogenblik neemt de film ineens niet meer zo'n typische route) En vanaf dat ogenblik begint het behoorlijk interessant en spannend te worden. Het feit dat Ryan zijn zusje al jaren in een kelder opsluit, omdat ze geesteziek is geworden door een ongeluk waar Ryan zich verwijt door voelt geeft je als kijker wel een dubbel gevoel: Ryan is gewoon een koelbloedige psychopaat of de traumatische ervaring in zijn jeugd heeft hem behoorlijk fucked up gemaakt. Die zus is overigens wel erg mooi neergezet en je zou ook haast denken dat ze bezeten is. Wanneer Ellison langzaam maar zeker achter de waarheid komt is het hek helemaal van de dam. Vooral als we er ook achterkomen dat die zus in die kelder helemaal zijn zus niet is en eigenlijk al die tijd dood was ipv verlamd en dat Ryan gewoonweg een meid met een hersenbeschadiging ontvoerd heeft waarin hij zijn zus zag.

Zoveel negatieve recensies dus ik ging deze film met de bonnefooi kijken, maar ik was toch echt wel te spreken over deze film. De enigste minpunt is dat het teenager gehalte nog wel erg wil stijgen, maar verder is dit kwa opbouw behoorlijk goed in elkaar gezet. Juiste soundtrackkeuze en regelmatig is de sfeer ook lekker mysterieus en pikdonker (mijn visitekaartje dus bij een horror/thriller) en de natuurgeluidjes (onweer, knisperende takjes, wind, krekelgeluiden bij nacht) maken het plaatje af zonder dat het verpest word door bombastische troep. Hier en daar ook wat schrikmomentjes. Ook de flashbacks van Ryan waren erg aangrijpend en die aan het einde, met die herinnering die Ryan krijgt als hij uiteindelijk in het gekkenhuis zit en dat hij onder druk van zijn ouders voor Carrie Ann moest spelen ter vervanging) was ook behoorlijk akelig.

Voor mij dus een erg geslaagde film waar de sfeer en de donkere kiekjes het voor mij alleen maar beter heeft gemaakt en de film heeft ook vele knipogen naar Hitchcock. Ik zat nog eerst te denken aan een 3,5*, vanwege die zoetsappige teenager stukken, maar na dat deze film tot me is ingewerkt komt ik toch bij een:

4,0*

Eén tip voor de regisseur en schrijvers: ga werken voor Disney Channel ofzo en blijf uit de horrorwereld.

Ik dacht na de intro serieus dat ik de verkeerde film aan het kijken was. Het leek net of ik Disney Channel aan het kijken van na 20.00 met die teenage highschool series. We zien een 13 in een dozijn verhaaltje van een meisje dat een band opwerkt met de buurjongen. Lekker leuk en schattig geblabla. Wat dramatische verhaaltjes, moeder die wat moeilijk doet. Heel leuk verhaal als je een pubermeisje bent van 14. Maar ik vond het totale onzin en wachtte verder op de spanning. Maar die kwam ik niet tegen. Oh dat is wel erg jammer, want opeens beginnen ze met een plottwist en denk je nu kom het. Maar nee, het wordt gewoon waardeloos!

Ze hadden hier beter een compleet romantisch/drama van gemaakt dan had ik het misschien nog een 2* kunnen geven. Maar die horror die hier in zat stelde werkelijk helemaal teleur.

Het enige leuke aan deze film is Jennifer Lawrence, ze heeft iets leuks. En ze mag er echt wel wezen. Dat was het enige dat deze film wat dragelijk maakte.

Een saaie, voorspelbare, onoriginele, zeer traag opgang komende thriller.

1.5*

Meh.

By the numbers. Een warmmakertje in het begin, dan een nogal lange aanloop (we krijgen weer een verhuis mee, moeder-dochter relatie loopt niet zo goed - vreselijke line trouwens: I'm trying to do the mom thing here - en een enigmatische buurjongen met een donker verleden). 't Is allemaal bekend terrein, aan Tonderai dus om er wat van te maken.

Op basis van Hush had ik Tonderai best wel wat credit willen geven, maar het resultaat hier is bedroevend. Komt deels omdat zowat alle personages klieren zijn. Geen idee of daar een echte bedoeling achter zat, maar deze film kent een totaal gebrek aan sympathieke personages. Dan deed Thieriot het nog het best, maar die heeft het einde van de film niet mee natuurlijk ....

Horror aanduiding past best bij deze film, al zit er verder weinig gore in. Veel spanning ook niet zo maar da's eerder het probleem van de film, want de intentie is er duidelijk wel. Er had heel wat meer uitgehaald kunnen worden, maar het resultaat is zo doorsnee dat het nergens weet te beklijven en daarmee ook te lang doorgaat.

1.5*

Film weet een prima sfeertje neer te zetten, aceerwerk is ook redelijk en het verhaal kijkt goed weg.
De twist is leuk gevonden, maar door het lezen op deze site wist ik dus al dat er iets stond te gebeuren.. dus was het geen verrassing meer...erg jammer dan het spoileren hier op de site.
Nu moet ik wel zeggen dat zo traag het begin van de film was, zo snel en gemakkelijk het einde kwam. Vond het niet super spannend of eng.
Wat blijft dan over van deze film? Niet meer dan een matige thriller..lees, geen horror.
Ik kon er niet meer dan een 2,5* voor geven.

Matige honderd in een dozijn thriller.

Saai in het begin en later wat meer spanning, maar je weet al hoe het afloopt.

Ondermaats.

Ik ben al geen horrorfan en na het zien van dit tienerfilmpje blijkt nog maar eens waarom.
Op een paar schrikmomentjes na is dit gevuld met onnozel pubergezeik. Het horrorplotje dat er zou moeten zijn verliest na ongeveer 20 minuten z'n mysterie en kabbelt nadien maar wat voort.
De plottwist waarin blijkt dat Ryan effectief een soort Norman Bates is, is spijtig wegens wel érg voorspelbaar.

Het enige dat het makkelijk kijkbaar maakt is knappe Jennifer Lawrence. Die weet zich vooralsnog in elke rol te profileren, zelfs in kleine rampen zoals hier.
Max Thieriot is niet subtiel genoeg maar ook niet irritant, Elisabeth Shue is dat wel.

Sfeer is er ook slechts sporadisch. De locatie (afgelegen, groot huis in een bos, gaap) helpt daar uiteraard ook niet aan mee, maar vooral het pubergehalte ("I'm trying do this 'mum-thing', you know..") staat horror in de weg.

2

Mag niet eens een horror genoemd worden. Totaal niet eng, zeer af en toe een schrikmomentje en een toch wel verrassende twist maar daar is ook alles mee gezegd *1,5

Griezelfilmgeklooi.

De aanwezigheid van Shue, die ooit menige man het hoofd op hol bracht, is welkom. Maar het is hier natuurlijk Lawrence die het tegenwoordige sekssymbool is. Beiden zijn de actrices beland in een aardige griezelfilm, die dankzij wat vreemde wendingen en geklooi met de tijdslijn een hogere score ontbeert. Want hier zit wel degelijk meer in dan er wordt uitgehaald.

Redelijk.

Lawrence en Shue zijn fijne actrices ( ), maar dit soort films zal hun carrières niet vooruit helpen. Niet dat Shue het nog nodig heeft. De gulgeboezemde actrice uit Karate Kid, Cocktail en Leaving Las Vegas heeft haar beste tijd achter de rug, heeft niks meer te bewijzen en lijkt hier te acteren als tijdsverdrijf.

Voor Lawrence zou een voortzetting van dit soort rollen haar nochtans beloftevolle carrière kunnen ruïneren. Deze teenage thriller (horror kun je dit echt niet noemen!) probeert het publiek te versieren met een inventief plot en raakt verstrikt in de talrijke clichés die telkens op het verwachte moment om de hoek loeren. De film weet niet echt te verrassen en durft ook niet voor verrassingen te gaan. Pijnlijk conventioneel allemaal.

Anybody here?,

om maar een cliché te gebruiken. Waarom lopen mensen toch altijd alleen enge huizen binnen? Waarom gedragen ze zich ook als idioten dan? Jammer, want als film zijnde is deze nog best heel aardig, al horror schiet het overduidelijk tekort. Zeker de ongedwongen sfeer in het begin, de locatie's, het goede acteerwerk en de versterkende combinatie van die drie maakten dit aangenaam kijkvoer. Lawrence en haar vriendinnetje ook, maar dat geheel terzijde. Helaas was de rest wel wat van mindere kwaliteit. De plot doet wel wat denken aan Psycho, zit vol talrijke cliché's en uiteraard de (haast) verplichte plottwist. Alleen vond ik die wel oneerlijk verkregen door heel andere gebeurtenissen en zaken te suggereren doorheen de ganse film, maar als het er op aankomt dan toch de andere richting uitgaan. Dit is zo een gevalletje: je weet dat er een plottwist komt, maar welke precies is nog onduidelijk. Al had ik een idee, dat blijft een idee naast zovele andere mogelijke twists. Lang hou je de hoop dat het niet zo is, mede door de opbouw en openheid in het verhaal, maar dan komt deze toch en valt het geheel alsnog tegen. Al met al wel 3*, door het begin en het acteren.

Het begin van de film mocht er best wezen, maar vrijwel direct daarna, toen Jennifer Lawrence en Elisabeth Shue in beeld verschenen, werd het al snel een standaard cliché thriller. Weliswaar niet helemaal want het laatste gedeelte vond ik best verrassend (zoiets zit er eigenlijk altijd wel in maar ondanks dat was het toch weer verrassend). Al met al wist de film wel te boeien en keek hij ook nog redelijk weg ondanks de vele clichés. De cast deed het best redelijk en dan met name Jennifer Lawrence en Elisabeth Shue (hoewel ze niet echt een grote rol had). Al met al zit ik te twijfelen tussen een 2,5 (dankzij de vele clichés) en een 3,0 (vanwege het laatste gedeelte), maar voorlopig houd ik het toch bij het eerste.

P.S. wie heeft nu eigenlijk de ouders gedood van Ryan

Matige film waarin moeder en dochter verhuizen, en waarbij hun nieuwe buurjongen een luguber verleden heeft. Een vrij typisch horror-achtig verhaaltje met de nodige plot-twist tegen het einde. Het wordt nergens echt spannend of goed, maar toch blijft het allemaal redelijk onderhoudend.

Puur gekeken vanwege Jennifer Lawrence die ik ik aanraad niet meer aan dit soort B-films mee te werken.

De film is kijkbaar maar daar is dan ook alles mee gezegd, het is al met al een matige vertoning die de regisseur draaglijk weet te maken door het veelvuldig inzoomen op de boezem van Ms Lawrence.

Voorspelbaar is wel het woord wat het eerste bij me opkomt na het zien van House at the End of the Street. Geen enkel moment werd het daadwerkelijk spannend, temeer omdat alle schrikeffecten teniet werden gedaan door de voorspelbare opbouw en clichémomenten. Vind het erg jammer, want op zich heeft het plot best wel mogelijkheden tot iets beters. Wat mij betreft had men namelijk best wat meer mogen uitweiden over Ryan's verleden en de familie.

Gemiste kans dus.

2*

4/10 (IMDB)

Ook het plot van deze film in het genre horror/thriller is niet bepaald origineel. Maar de film begint beter. Een start vol met rondvliegende messen, veertjes en snelheid. Ik vond het een fijne binnenkomer. De sfeer is daarnaast meteen vastgesteld.
Daarna gaat het tempo weer wat omlaag als bij het introduceren van de karakters. Er zijn er hier maar een aantal waar het echt om draait, dus dat scheelt tijd. Die tijd hebben ze weer gebruikt om een aantal schikmomenten toe te voegen en een leuke plottwist in de film te gooien. Weer niet heel origineel, maar toch zeker effectief, zo anno 2012. En vat mij betreft ook netjes genoeg uitgewerkt. Natuurlijk hadden ze nog veel verder hierin kunnen gaan. Dat had wellicht een hoger punt opgeleverd.
Die agent liep overigens wel heel dom zomaar dat huis binnen.

Lawrence en Thieriot dragen in dit geval wel zeker de film. Hierop heb ik niets aan te merken. Veel andere karakters draaien hier wat omheen, maar hebben niet de kans via het script gekregen om er iets bijzonders van te maken. Maar deze zijn ook minder belangrijk voor de film, dus dat stoort geen moment. Thieriot’s omschakeling had hij goed gedaan. Lawrence mag ik wel als nieuwere actice.

Best vermakelijk, 3,5*

Er spannende film met de gebruikelijke cliches, goede acteurs, enge sfeer in bepaalde scenes en het wist me tot het eind vast te houden en me erg te verassen.

Het is al even geleden dat ik deze film gezien heb. In mijn herinneringen was dit een film met hoogtes en laagtes. Positief was alleszins de langzame maar zorgvuldige opbouw. Er werd tijd gemaakt om de personages te leren kennen. Dat op zich is tegenwoordig al een verademing. Lawrence overuigt als girl next door, evenals Thieriot die een enigmatische einzelgänger vertolkt. De chemie tussen beide is duidelijk voelbaar, net zoals het mysterie dat zich gaandeweg manifesteert. Het gaat geruime tijd goed, maar zoals zo vaak blijkt de grote onthulling haaks te staan op de quasi bovennatuurlijke sfeer die opgevoerd wordt. Het verhaal is daarom niet slecht, maar misschien wat vergezocht. Wellicht is het een subjectieve kwestie. Omwille van het suggestieve karakter ga je als kijker bepaalde zaken zelf invullen en als die achteraf niet blijken te kloppen, kan dat soms teleurstellend zijn. Hetzelfde had ik onlangs met In Fear (2013).

Viel alleszins mee. Tijd terug de trailer gezien in de bioscoop en had me toen eigenlijk voorgenomen om er maar gewoon niet aan te beginnen. Aardig misleidend, want op de laatste 20 minuten na is het lang niet zo'n stompzinnig kat-en-muis-spel als toen getoond werd. Zelfs een (alweer) te stoïcijnse Lawrence gooit geen roet in het eten. Verder weinig verheffend en de grand finale is weer eens verschrikkelijk, maar het eerste uur en het geduld waarmee het gebracht wordt is lovenswaardig.

Goeie film man......