Django Unchained (2012)

Wat een verschil hé, met en zonder Waltz. Zo een personage als Schultz kan, voor mij, een hele film dragen. Totdat het duidelijk wordt wat de reden van het bezoek is, is het typisch Tarantino en om van te smullen, het laatste deel is dat helaas niet.

Duurt laaaang. Hadden ze hier een een half uur tot drie kwartier vanaf gehaald, was het een prettige bios ervaring geweest. Na de dood van Waltz en Di Caprio stort de film compleet in. Het is dan ook vooral Waltz die Django Unchained draagt en maakt. Heerlijke rol. Foxx is daarentegen een zeldzame miscast, . Verder de standaard Tarantino ingrediënten - die blijven vermakelijk, maar echt enthousiast kan ik er niet meer van worden.

3*

Ik ben het trouwens volledig met Reinbo eens dat de film beter Western / Komedie genoemd kan worden dan Western / Actie. Kan me weinig QT films herinneren waar ik zo vaak heb moeten lachen. De belangrijkste reden ook dat ik er 4* van maak.

Wat ikke raar vind is dat Inglourious Basterds wordt betiteld als komedie..

Waarom?

Wowww! Ook deze Tarantino is/was weer geweldig! Hij zit vol met humor, goede muziek en is weer erg creatief. Ik ben normaal absoluut geen fan van gewelddadige films(scenes) maar hiervoor maak ik een uitzondering!

Geweldige film, deze gaat waarschijnlijk de beste worden die ik dit jaar zal gezien hebben.

Heel fijn dat iemand nog eens een echte western maakt zoals het hoort, ik heb er erg van genoten. Het verhaal, de kostuums en omgevingen, de actie, de dialogen... alles zat goed.

Over de top cast kan ik alleen maar lovend zijn: Waltz, Foxx, DiCaprio, Jackson en Don Johnson...subliem! Jonah Hill zat dan weer verrassend in de leukste scene van de film (met de maskers )

De muziek was ook prima, zeker de Django theme aan het begin uit de oude Django uit 1966. Een half sterretje gaat van mijn score voor de hip hop muziek die af en toe langskwam, dat vind ik echt niks voor dit genre film, ook al gaat hij vooral over 'niggers'.

Het best van al vond ik de schietpartijen waarbij het bloed met liters rondspat. Zeker de shoot out naar het einde toe en die we kennen uit zijn meeste films was ongelofelijk.

Een topper!

4,5 sterren

Hele leuke film om te kijken! Voor mij één van de betere moderne taratino's.

Zelf ben ik enorme westernfan en ik had me van tevoren erop wel op ingesteld dat dit geen klassieke western zou worden, maar toch vond ik het steeds weer jammer als een hiphop nummer voorbij kwam.

En ik stoorde me ook behoorlijk aan het slaventhema. Vind ik er toch niet zo in passen.

4 sterren daarom voor deze film en ik kan er alleen maar van dromen HOE GOED deze film, met deze cast en deze regisseur was geweest met een 'ouderwets' westernthema en passende muziek.

- Overigens vind ik dat Leo DiC hier een FENOMENALE rol speelt. De rol van zijn leven mag ik wel zeggen.

Waltz is goud zoals altijd. Don Johnson was HEERLIJK om te zien en Jamie Fox vind ik daarentegen inwisselbaar.

Ja, de film bevat meer komische situaties dan pakweg Kill Bill, er was ook minder "subtiele Tarantino humor" zoals hieronder een paar keer genoemd werd. En het werkte wel zeker, combinatie van over the top geweld, kwaliteit acteurs, sterke (grappige) dialogen, een tof thema maakte Django Unchained gewoon wat het is.

Zeker een mooie film, Duurde wel lang, verveling begon een beetje toe te slaan hier en daar. Goed verhaal, boeiende verhaallijn. Aangrijpend. Ben totaal geen westernfan, maar deze film kon mij zeker boeien.

Ik was ook bang dat ie te lang was, maar was eigenlijk perfect. Het hele Candyland gedeelte in de film leek één lange scène te zijn van een paar minuten terwijl dit in realiteit een uur (ofzo) in beslag nam. Zo vlot en spannend gefilmd, perfect gewoon.

Dat kun je van veel regisseurs zeggen Francis Ford Coppola, Martin Scorsese, Brian De Palma noem maar op ook zijn hebben slechte films en toch blijven mensen hen ook verafgoden !

Met de acteerprestaties zit het wel snor.

Ik moet alleen wel zeggen dat deze film toch volkomen verbleekt bij Sergio Leone's meesterwerken. De dialogen willen vaak te graag duidelijk maken wat voor een intelligente figuur de script schrijver en regisseur is, waardoor we af en toe niet meer echt naar mensen lijken te luisteren.

Het einde vanaf Tarantino's (vrij slecht geacteerde) bijrol, is nogal geforceerd en niet al te best uitgedacht.

De hip-hop muziek vind ik af en toe niet heel geslaagd in het geheel.

Vooral Leonardo en Samuel Jackson zijn wat mij betreft memorabel. Het is over het geheel genomen wel vermakelijk. Ik geef de film vooralsnog een nipte 3,5 sterren.

Gisteravond de film in de bioscoop herzien en tot de conclusie gekomen dat de film niet helemaal een onvoldoende waard is. Verhoogd naar een krappe 3.0*

De hele hype rond deze film is me nog steeds niet duidelijk, het verhaal/script blijft gaten vertonen...

Waarom ga je een film die je erg slecht vond nog herkijken in de bios?

Gister eerste uur en vandaag rest bekeken, conclusie! Quentin Tarantino en acteurs ook natuurlijk op hun best!

10/10

Zonet gezien in de bios. Ben nog lekker aan het nagenieten. Wat een geweldige film! Echt een Tarantino film. Top! Ga nu op zoek naar de Soundtrack.

Niet de beste Tarantino, maar zeker te pruimen

De film is authentiek je herkent de elementen, daardoor alleen al is het genieten als je van het oeuvre houdt. Maar toch vond ik het einde (vanaf een bepaald punt) wat tegenvallen.

Waltz is DE perfecte acteur voor dit soort werk, meesterlijk! Jamie Fox daarentegen is een totale miscast. DiCaprio en Jackson doen het zeer verdienstelijk en het meisje nuja is gewoon een element in het verhaal, moest enkel een keer vallen ,wat janken en tenslotte lachen meer niet hah. Het negermeisje die een van de broers aanduidt, dat bijrolletje was pure klasse.

De setting in de film was ook van hoog niveau.

Geen 4 waard geen 5 waard dus een nipte 4.5 yupla

wmb is deze nog net zoveel een comedy dan Basterds

Geweldige film weer van Tarantino. Blijft ook een heerlijk genre, de western. Ik heb er inmiddels best wel wat gezien, en dankzij Tarantino's muziek keuze blijf je ook weer nieuwe ontdekken, als je er een beetje induikt. Het was voor mij een van de leukste dingen bij het kijken van de film om te zien aan welke film er nu weer gerefereerd wordt. Maar daar over later meer.

Dit keer verloopt de film op een paar kleine flashbacks na op een normale vertelstructuur, waarbij toch duidelijk drie segmenten te vinden zijn. De bountyhuntertijd. De Candyland periode en dan de conclusie van het hele verhaal. Wat me opviel is dat Django en Dr. Schultz het gelijk zo goed met elkaar konden vinden. In de meeste westerns die ik gezien heb, hebben de "duo's"het eerst niet zo met elkaar op. Kijk naar Cheyenne en Harmonica,( Once Upon a Time in the West) of Juan en John Mallory in Fistfull of Dynamite. Zo zag ik onlangs Clint Eastwood en Shirley Maclane in Two mules for sister Sara. ( waarvan de muziek ook gebruikt wordt) en die konden het ook eerst niet zo met elkaar vinden. Het loopt eigenlijk voor mij net allemaal te soepel om 100% te boeien. Er wordt dan wel weer een hoop goed gemaakt door de humor, en wellicht is het juis een keuze geweest om juist niet die weg te bewandelen. Op Candyland komen de Taranino dialogen weer goed los. Helaas miste ik daar een beetje de spanning die Waltz bj IB wel wist los te maken. Iets wat die enge ouwe Stephen ( Samuel L Jackson) wel wist te doen. Toen het dan ook eindelijk goed fou ging zat ik weer op het puntje van mijn stoel. Bij het laatse gedeelte laat Tarantno wel wat steken vallen. De ik verkoop hem als mijnwerker straf is flauw en is te makkelijk. Daar had meer in gezeten. Neemt niet weg dat de film uitendelijk wel lekker die genoegdoening geeft waar je op wacht in dit type film. Vooral het echte bloed ( ipv die helrode tomatenpuree deed het erg goed.)

Dan de referenties. Ik heb er een paar gevonden. De witte Anjer van Candy komt uit Ill Mercenario, zo ook de kogel die er doorheen vliegt. De dynamiet staven in de zadeltassen komen uit My name is Nobody. Franco Nero is de echte Django. De sneeuwscene's verwijzen naar Grande Silencio. Er zullen er vast nog veel meer inzitten maar die vind ik later wel. Ondanks de paar opmerkingen entertained de film op een geweldige manier waardoor ik hem nu een 4.5 geef.

Veel van verwacht, maar toch een lichte tegenvaller. Wie niet tegen geweld kan kan deze film maar beter overslaan, want dit is toch wel de meest geweldadige film van meneer Tarantino. Acteerwerk is oke, maar de film duurt veels te lang. DiCaprio wordt in mijn ogen onterecht de hemel ingeprezen door sommmige mensen want zo bijzonder is zijn rolletje niet en de eindeloze dialogen zijn veels te lang uitgerekt. Waltz speelt erg sterk maar had ook niet anders verwacht. Aardige film, maar echt geen meesterwerk.

D-j-a-n-g-o. The D is silent

Aha, de nieuwe Tarantino. Vroeger één van mijn favoriete regisseurs maar die liefde is wat gesleten met de voorbije jaren. Zijn vorige film, Inglourious Basterds, was wel een schot in de roos maar bij deze Django Unchained voelde ik wat nattigheid. De trailer gaf me niet het wow-gevoel waar ik op had gehoopt en de eerste reviews vertoonden ook sporen van wat missers aan Tarantino's kant. Je kunt echter niet over een film oordelen zonder hem zelf te hebben gezien dus gisteren was het dan eindelijk zover, Django op het grote scherm.

Ik vind het wel tof dat Tarantino altijd een nieuw genre uitprobeert. Eerst de misdaadfilms à la Reservoir Dogs, dan de Japanse flicks à la Kill Bill en tenslotte oorlog met Inglourious Basterds. Met Django Unchained komt hij terecht bij het spaghetti-western genre en op zich leent de setting zich wel voor een geslaagde film. En dat is Django Unchained ook wel ware het niet dat het einde veel te geforceerd aanvoelt. Het had volgens mij ook beter geweest als Tarantino de eerste shoot-out in het huis (waar Schultz en Candie het loodje leggen) gecombineerd had met de tweede shoot-out waar de film mee eindigt. Het tussenstuk met de taakstraf in de mijn voelt enorm geforceerd aan en hierdoor duurt de film echt wel te lang. Zonde eigenlijk want voor de rest levert Tarantino wel een geslaagde film af die vrij veel humor bevat (die KKK scène!) en een ware explosie van geweld is. Ik had alleen liever gezien dat hij terug met een soort van hoofdstukkenstructuur had gewerkt zoals hij in Reservoir Dogs en Pulp Fiction. Nu voel je duidelijk aan dat het eigenlijk aparte verhalen zijn maar door gebrek aan aanduiding krijg je een nogal fragmentarisch geheel. Ik vond zijn muziekkeuze trouwens ook niet zo heel erg geslaagd. De muziek van Morricone leent zich natuurlijk voor dit soort films maar 9 nummers vind ik echt wel genoeg, de Johnny Cash toevoeging is ook vrij voorspelbaar (blijft wel een heerlijk nummer trouwens) maar ik miste de verrassing. Tarantino probeert wel iets nieuws via rap maar dat voelt zo enorm misplaatst aan..

Mjah, qua plot zitten hier dus echt wel wat mankementjes aan maar gelukkig maakt de cast enorm veel goed. Inglourious Basterds was indertijd mijn eerste kennismaking met Christoph Waltz en dat kon zeker wel tellen. De rest van zijn rollen vond ik echter niet altijd even geslaagd maar gelukkig komt hij onder regie van Tarantino terug op hetzelfde niveau. Toegegeven, veel verschil zit er niet met Landa (die Golden Globe is dan ook wat onterecht doordat dit meer een herhaling is) maar het blijft wel een genot om naar te kijken. Erg aangenaam verrast ook door Jamie Foxx. Zo'n acteur waar je niet altijd goed weet wat je ervan moet verwachten maar dit is tot nu toe zijn beste rol. De chemie met Waltz is heerlijk maar gewoon de hele transformatie van Django is geweldig goed gedaan. Oorspronkelijk was de rol van Landa in Inglourious Basterds bedoeld voor Leonardo DiCaprio maar dat ging uiteindelijk niet door waardoor we dus 3 jaar hebben moeten wachten op de intrede van DiCaprio in het Tarantino universum. Een intrede die in ieder geval erg geslaagd. Het moment waarop DiCaprio zijn hand snijd aan het stuk schedel en toch blijft verdergaan is een subliem stuk. Maar eerlijk is eerlijk, het is Samuel L. Jackson die uiteindelijk het laken naar zich toe trekt. Ik ben een fan van de man maar dit doet hij werkelijk zo heerlijk, mag voor mij met een aantal prijzen voor beste bijrol gaan lopen. Sowieso veel bekende bijrollen en mijn hart sloeg een stap over toen ik James Remar op de openingscredits zag verschijnen. Legendarisch door Ajax te spelen in The Warriors en hier krijgt hij zowaar een dubbelrol toegewezen als Ace (de slavenhandelaar die als eerste doodgaat in het begin van de film) en Butch Pooch (één van de gunmen van Candie). Veel cameos ook nog van onder andere Franco Nero (de 'echte' Django), Tom Savini, Zoe Bell, ...

Django Unchained is een film die moeilijk te beoordelen is. De eerste 2 uur zijn van een hoog niveau maar naar het einde gaat Tarantino de mist in. Hij laat de film te lang doorgaan maar gelukkig is er nog een uitmuntende cast om dit euvel wat te camoufleren. Zijn bijrol zelf was nu niet echt fantastisch (dat accent!) maar uiteindelijk heb ik me wel weer goed vermaakt. Een Reservoir Dogs, Pulp Fiction of Inglourious Basterds is het echter niet.

Kleine 4*

De "witte mutsen" Scene was echt hilarisch!

@cinnywaltz:

Interessante toevoeging betreffende 'premiejagen'.

"Nieuwe Tarantino al gezien?" Vraagt Jonny aan Francois. "Quintin Tarantino, wie wat waar?" Antwoordt Francois verward, en hij sipt nog wat van zijn Duvel. "Quintin Tarantino!" Zegt Jonny, wat een domoor. "Ahja die notoire regisseur die altijd die leuke mix maakt tussen blockbuster en arthouse film, ja die ken ik ja, leuk ze." Hij drinkt zijn pint op en klopt op de toog. "Rekening, Yvonne." Zegt Francois, hij staat op om te vertrekken. "Heeft ie een nieuwe dan? Ja, die ga ik wel zien als die 's op tv langskomt." En hij wandelt straal bezopen naar huis.

Maar ondertussen flikt Tarantino het toch weer. Hij weet een bloedserieus thema als slavenhandel te combineren met zwart getinte humor en compleet nutteloos, overbodig, zinloos maar "focking vet" geweld. Alle scènes zijn met zo veel klasse op uw scherm gebracht, op de manier dat er altijd wel iets vanaf spat, al is het een scène waar Christopher Waltz met zijn uitzonderlijke charmes stoeft of een spatje bloed. Django Unchained is hét van hét. Wat dan? Een komedie, een western, een brute actie film? Nee, ik denk dat "Tarantino" nu wel bij de lijst van genres gezet mag worden. Moet hij nog bewijzen wat hij kan? Het maakt me niet echt meer uit. Hij bewijst allesinds wel degelijk dat, wat hij ook maakt, gewoon zorgt voor 100% vermaak. Hij stopt zoveel persona in zijn films, dat het een handelsmerk opzich is geworden. Een klef balladje van OFWGKTA tiener idool Frank Ocean weigeren is één ding, maar dat vervangen door een pakweg reetstampend Rick Ross nummer in een western over slavernij is een ander. Sommige films hebben scènes zooo overdreven dat het slecht wordt, Tarantino draait het dan weer om, scènes zooo overdreven dat het geniaal wordt. En voor ik het vergeet, wat een sterke DiCaprio ook? Niemand? Nee? Wel, ja. DiCaprio zijn beste film en hands down.

Dankuuuwel.

Mooi stukkie.

Leuk stukje idd, maar in grote mate totaal niet mee eens