Ted (2012)

Best wel een brave film eigenlijk, ik had het veel ranziger en meer vuilgebekt verwacht.

Het idee is op zich wel leuk bedacht van een pratende teddybeer, maar qua uitwerking laat het te wensen over.

Er zaten maar een paar geslaagde grappen in die al in de trailer voorbij komen, het verhaal was vrij simpel met een veel te overdreven happy end.

En die Ted zelf is eigenlijk gewoon een goedzak in de manier waarop hij alles probeerde goed te maken. Ik had hem toch wat meer grover willen zien.

Best een overgewaardeerde comedy eigenlijk als ik al die positieve berichten zo lees.

2,5 Sterren.

Helaas niet zo'n leuke film, al begon het juist wel leuk. Uiteindelijk vind ik Ted zelf het grootste nadeel van de film. De stukjes met Mark Wahlberg en Mila Kunis waren ook niet hoogstaand, maar ik vond ze in vergelijking met Ted steeds weer een verademing. Dan kon ik weer even bijkomen van die klote beer.

Ted heeft dan wel zn momenten, al zijn ze op 2 vingers te tellen denk ik. Het is voor mij geen straf om de film te zien, maar het deed mij zeer weinig. Werd er niet vrolijk van, werd er niet chagrijnig van, gewoon helemaal niets bijzonders dit.

Niet mijn humor met als dieptepunt het fuck you thunder-lied!

Grappig en entertaining. Er zit een lekker tempo in de film en de grappen zijn prima. De film is ook best grappig gebleken voor jonge tieners. Ze halen hun eigen set met grappen eruit en vinden natuurlijk een Fuck roepende teddybeer erg grappig.

Ik was even bang dat de stem van de 1985 Ted de rest van de film zou blijven. Gelukkig is dat snel afgelopen.

Behoorlijk aan de vulgaire kant, maar als een teddybeer zich bedient van woorden als fuck en zich in een rondte fart, dan is het stiekem toch wel leuk en komt de film er mee weg. Ik heb me wel geamuseerd in ieder geval. Mark Wahlberg vond ik in een rol als deze trouwens best prima en Mila Kunis is altijd jofel. Niet alles was briljant, maar over het algemeen vind ik dit toch een van de betere komedies van 2012.

Ok het leek me in het begin dus niets.

Een film kijken waarin een beer de hoofdrol speelt.

Dus met enig tegenzin zette ik de film op.

En wat heb ik me vergist.

Ik vond het een vermakelijke film waarom ik regelmatig moest lachen.

Ik geef deze film 3,5 sterren omdat ik me vermaakt heb met deze film.

Is weer een tijdje geleden dat ik deze film heb gezien, in de bioscoop.

Een Family Guy-aflevering kun je niet in de bioscoop vertonen. Ik kan de humor waarderen, maar een film moet meer "kop en staart" hebben. Daarom zoekt de film een beetje tussen de flauwere humor (leukere humor als je het mij vraagt) en de romkom/kerstfilm. Al met al zeker een paar leuke momenten.

Ruim 3*

Ik vond hem wel erg leuk.

Al was ik voor ik hem keek ietwat bang of ik een knuffelbeer die vloekt, drinkt en stoned erbij loopt wel grappig zou vinden. Het was even wennen, maar toen viel het best mee.

Ik vond het wel goed dat er voor gekozen was om Ted aanvaard te zijn door de wereld, en hij geen levende speelgoed beer is die geheim moet blijven. Heel het land kent hem en niemand kijkt er nog van op, das eens wat anders.

Nog het best aan heel de film vond ik dat Ted zo realistisch is, je hebt geen moment door dat die beer er in het echt natuurlijk niet is. Geweldig goed gemaakt dus, vooral de vechtscene tussen hem en John was verbluffend.

Ik zou 3 sterren geven voor het verhaal en het acteren maar ik doe er een halve bij omdat hij er zo gelikt uitziet.

3,5 sterren

Waarom zijn naargeestige eenzame of sadistische jongetjes in Amerikaanse films altijd van die dikkerds?

Nou heb ik wel het idee dat dat cliché hier expres gebruikt wordt, zoals ook het oerdegelijke verhaal, om van daaruit te gaan schoppen tegen alles wat conventioneel is. De Bad Santa onder de rom-coms. Helaas zijn de grappen niet leuk. Dat had ik kunnen weten met de maker want ook Family Guy is niet grappig.

Cynisch grappen maken over minderheden of zwakkeren kan leuk zijn, maar schoppen om het schoppen is dat niet. Dat kan ik zelf ook wel. In een film verwacht ik toch iets meer originaliteit. En die ontbreekt al te vaak. Daarnaast is vooral het tweede gedeelte oersaai en een worsteling om uit te zitten. Dat komt ook omdat alles wat verrassend kan zijn het eerste half uur al de revue passeerde, een in ieder geval vermakelijk stuk film nog. Daarna is het afwachten tot mannetje en vrouwtje ruzie krijgen en weer bij elkaar komen (nee, dat is geen spoiler), daar kan dat gedoe met dat dikke kind en die achtervolging niets aan doen.

Jammer, er had meer in gezeten maar men vond blijkbaar een vloekende teddybeer al grappig genoeg. Kijk nog eens naar Bad Santa hoe je subtiel zo'n personage opbouwt en het wel grappig maakt, 1,5* voor het eerste deel, Mila Kunis en de muziek van Queen.

p.s. Voor de liefhebber. waar naar ingezoomt wordt in het begin: google sat.

Deze film is net als Family Guy; het is leuk tijdsverdrijf, maar grappig is het al lang niet meer.

Wauw, als ik alle voorspelbare momenten op zou moeten noemen zou ik wel even bezig zijn. Negen van de tien grappen vallen plat op hun smoel en de zogenaamd 'gewaagde' humor is zo slap dat je net zo stoned als Ted zou moeten zijn om het ook maar een beetje leuk te vinden.

Voor de rest zijn de gebeurtenissen erg flauw en cliché. Het is natuurlijk wel het hele idee van de film; een standaard romantische komedie/drama, maar met een vuilbekkende beer in de hoofdrol, maar als de grappen tussendoor zo slecht zijn is het gewoon een vervelende dertien in een dozijn-film.

Mark Wahlberg is nooit mijn favoriete acteur geweest. Het lijkt me in het dagelijks leven ook een irritant persoon en dat straalt over in zijn filmrollen. Mila Kunis is leuk maar ook niet heel erg goed. En de meest sexy vrouw op Aarde? Een beetje overdreven. De bijrollen zijn nietszeggend maar wel dragelijk.

Gelukkig is het niet alleen maar huilen met de pet op. Ted's scènes met de supermarkt-manager waren hilarisch en het Flash Gordon-fenomeen zorgt voor een paar amusante momenten. Verder is het natuurlijk altijd leuk om een kind een klap in zijn gezicht te zien krijgen, hoe vroeg je dat dan ook ziet aankomen.

Maar dit is uiteindelijk zelfs slechter dan een matige Family Guy-aflevering. Als dit de humor is die hij speciaal voor Ted bewaard heeft, is Seth McFarlane nu echt wel over zijn hoogtepunt heen.

Met Ted maakte Seth MacFarlane een (voor hem) zeer gepaste debuutfilm en men mag weten wat zij kunnen verwachten. Het is een stuk softer als Family Guy maar de foute humor is hetzelfde. Het komt best traag op gang maar het is wel een goede opbouw. Als je niet zou weten waar je naar zat te kijken en je zag het begin dan zou je denken dat je naar een cliche kerstfilm zat te kijken (tot aan dat joodse kind of die apache grap of weet ik veel ) Het concept vind ik zelf erg vet. Je stopt een vulgaire teddybeer in een volwassen situatie en maakt er een film van voor jong en oud, waarschijnlijk vooral voor Family Guy liefhebbers. Ik ben zelf geen fan van Wahlberg maar hij kan er altijd wel mee door. Mila Kunis mag er altijd wezen, al kan ik een waslijst aan meiden opnoemen die ik stukken leuker vind. Ze is wel een leuke actrice en past heel goed in een film als deze, vooral omdat iedereen ook weet dat ze al een goede band met Seth had. Ted is een zeer geslaagd personage en fantastische CGI. Hij ziet er gewoon leuk uit, niks over te klagen.

Het verhaal is slap en cliche maar dat maakt geen flikker uit want het werkt eigenlijk alleen ondersteunend voor waar het allemaal om draait en dat is natuurlijk Ted. Jij kijkt deze film vanwege die beer, niet vanwege de relatieproblemen van Mark en Mila. Het subplot waarin Ted ontvoerd wordt is trouwens wel cool. Dat kind en die kerel met die pedo-stash
Ook geniaal dat ze zulke fans zijn van Flash Gordon en dat hij zelf dan langskomt

Het grootste minpunt is dat er veel te weinig uit de film wordt gehaald. Met dit concept had je nog veel grappigere dingen kunnen doen. De sfeer was over het algemeen ook een beetje... grijs.
Vanwege die reden geef ik hem een 3* i.p.v. een 3,5* maar misschien doe ik er de volgende keer een half puntje boven op. Het is namelijk wel een film die ik op BluRay zou kopen en dit is er zo eentje die je goed met vrienden / familie kunt kijken.

3*

'k wist niet echt wat te verwachten, maar het was wel een leuke film. Het verhaal zelf is wel wat voorspelbaar, maar dit kon de pret niet drukken. De film zakte halfweg toch iets in, maar het begin en einde maakte veel goed. Desalniettemin verveelde de film niet.

De cast zat wel goed en de animatie van de beer was erg goed gedaan.

'k vond het wel eens tof om gezien te hebben.

Ted. Toch een tijdje uitgesteld om deze film te kijken, omdat ik bang was voor een herhaal-oefening van Family Guy. En dat is nou net een serie die ik absoluut niet kan waarderen.

Toch een kansje gegeven, want ik vind Seth MacFarlane als presentator wél leuk, Mark Wahlberg is een fijne acteur (en ook zeer zeker niet onaangenaam om naar te kijken) en Mila Kunis is óok leuk.

Wat betreft de Family Guy-humor viel het me reuze mee. Subtieler en minder plat. Ted zorgt voor een beetje poep-, plas- en sexhumor, maar dat was verre van storend.

Wat wel stoorde was dat de film wat betreft overige humor niet bepaald grappig was. De leuke grappen zijn op 1 hand te tellen.

Het is verder best een prima film om een keer te zien, maar de hele film en het verhaal zijn vrij vlak, met een paar leuke scenes, visueel mooie beelden (vooral van Teddy zelf) en een slap, chemie-loos liefdes-verhaaltje.

Ik hou het op een *2.5, want het was voor een keer wel aardig.

Inderdaad niet echt slecht maar toch ook alles behalve geniaal. Moet zeggen dat het voor een Hollywoodkomedie vaak al een winst is als ik het niet vreselijk irritant vind, met van die zelfverklaarde komedianten, dus wat dat betreft is de film al beter dan 90% van de komedies uit Hollywood als je het mij vraagt.

De film zelf dan. Sluit je ogen en bedenk wat grappen over een grofgebekte Teddybeer. Die zitten er allemaal in.. Het werkt eigenlijk vooral nog enigzins door wat aardige dialogen en momenten waar McFarlane wel bekend om staat, maar buiten dat is het een redelijk magere oogst wat humor betreft. Eigenlijk geen enkele keer echt moeten lachen, de karaoke-scene van Ted was eigenlijk nog de leukste (This is how everybody sang in the nineties ).

De overdaad een popculture referenties (en dan met name uit de jaren 80) begint op een gegeven moment wel wat tegen te staan. Het Flash Gordon subplot is nog wel aardig, maar de rest is een beetje te dweperig. Het bijrolletje van Giovanni Ribisi vond ik op zich nog wel aardig trouwens. Over de structuur kan ik kort zijn, weinig interessant, met maar weer eens een getelefoneerde afloop in elk opzicht. Had toch wel verwacht dat McFarlane er iets gewaagders van wilde maken.

2*

Ik loop weer eens achter, had tot de Oscars nooit van McFarlane gehoord (wel van Family Guy maar dat vind ik niet echt geweldig) en dus ook deze film gemist. Niet dat ik er nou heel treurig om hoef te zijn, want Ted komt niet boven het maaiveld van komedies uit. Soms aardig maar net zo vaak flauw, en eigenlijk nooit echt hilarisch. Kunis is een schatje en haar baas het enige echt leuke karakter in deze film.

2,5*.

No matter how big a splash you make in this world whether you're Corey Feldman, Frankie Muniz, Justin Bieber or a talking teddy bear, eventually, nobody gives a shit.

Het idee is eigenlijk te leuk om te mislukken maar toch is Ted voornamelijk een erg matige film te noemen. Natuurlijk dragen omstandigheden zoals een krat bier en een grote groep vrienden wellicht wat aan de sfeer bij maar ook in deze sferen bevat de film te weinig sterke grappen om leuk te blijven. Wat me hier ook direct opviel was dat het gehalte van de grappen vrij laag lag, iets wat ik niet verwacht had van de makers van Family Guy. De specifieke humor ken je met momenten wel terug, maar over het algemeen zijn de grappen toch een stuk braver gemaakt en veel minder grof dan in de serie.

Een van de hoogtepunten in de titel is duidelijk de cameo van Flash Gordon, wat wellicht nostalgische gevoelens bij de kijker op kan roepen, maar als je als kijker nog niet eens geboren was ten tijde van deze serie zul je er maar weinig om kunnen lachen. Zelf was ik ook nog niet geboren toen het Flash Gordon tijdperk plaatsvond dus deze ''humor'' ging dan ook rechtstreeks langs mij heen. De overige grappen zijn zoals eerder genoemd vrij beperkt en de film heeft verder een vrij serieus verhaal die zo vreselijk cliché eindigt dat ik me er in ieder geval aan irriteerde.

De film had véél meer humor mogen bevatten en veel meer over de schreef mogen gaan, wat ik op voorhand ook veel meer verwacht had. Het uitgangspunt van de pratende teddybeer is ontzettend leuk gevonden, maar het is des te jammer dat de uitwerking op alle fronten matig is. Daar kan een ster acteur zoals Wahlberg weinig aan veranderen en het knappe koppie van Kunis kan hier eveneens weinig aan toevoegen. Het handjevol grappen die wel leuk zijn, is eveneens te minimaal om het geheel te kunnen redden en naar een hoger -lees platter- niveau te tillen.

2,0*

Puberale humor.. Bij de ene film vind ik het helemaal niks, terwijl ik bij de andere film er weer best om kan lachen. Ted is één van die films.

Het idee van een grofgebekte teddybeer is natuurlijk erg origineel, maar het is maar de vraag hoe het uitpakt. Gelukkig pakt het hier goed uit. Ik moet zeggen dat (opna de pestscène dan), het er in het begin nog allemaal best onschuldig uitzag. Vanaf het moment dat John volwassen is, is de aaibaarheidsfactor van de teddybeer echter één klap weg Er volgen een aantal erg grappige fragmenten (één van de hoogtepunten was wel het feest bij Ted thuis), waarbij ik dan ook hardop heb moeten lachen. Wel moet ik zeggen dat die momenten eigenlijk nauwelijks afkomstig zijn van Wahlberg of Kunis. Beiden doen het niet onaardig, maar Ted steelt compleet de show.

Vanaf het moment dat Ted ontvoert wordt, gaan we een beetje terug naar het begin. Ted wordt weer even het schattige beertje dat in de problemen komt. Daar doet een keertje met fuck schelden niets aan af. Ik weet niet of het de bedoeling was van de makers, maar tijdens dit hele gedeelte had ik niet meer het idee dat ik naar een komedie zat te kijken. Eerder naar een Disney-film waar een zielig einde aan zit te komen, maar waar alles binnen de laatste vijf minuten weer goed komt. Anderzijds mag ik niet klagen, want hierdoor houdt de film wel een beetje de afwisseling erin. De achtervolging met de auto's is bijvoorbeeld best gaaf en het is ook wel fijn dat er nog een beetje 'gespeeld' wordt met de wens van John. Het zou immers toch een beetje vreemd zijn als daar verder geen aandacht meer aan zou worden besteed.

Ted is een geslaagde komedie. Ondanks dat de humor puberaal is, moet ik zeggen dat er films zijn die nog wel een graadje erger zijn. Ik had persoonlijk verwacht dat MacFarlane nog iets 'harder' zou toeslaan in zijn film, dus misschien had er nog wel wat meer in gezeten. Desalniettemin is dit een originele en gewaagde komedie, die uiteindelijk een prima eindresultaat heeft weten te behalen.

3,5*

Erg leuke comedy! Ik vond de verwijzingen naar de 80s werkelijk geniaal. Vooral de Flash Gordon gedeeltes. Dat ze het Queen nummer gebruikte was ook echt geweldig!

Dacht eerst " Een pratende teddybeer . WTF? " maar toch best wel leuk!

Komt er miss nog een Ted 2?

Leuk!

Een must see voor de trouwe Family Guy kijker, waar ik mezelf toch toe mag rekenen. Seth MacFarlane mag dan overkomen als een vreselijke gladjanus, met zijn humor is weinig mis. Ted is niet veel meer dan een live action kloon van zijn series (al is Ted zelf natuurlijk geanimeerd), maar daarin is hij dan ook prima geslaagd.

Hoofdpersoon Ted is een fijne mix van Peter en Brian Griffin, met een vleugje Stewie. Grofgebekt en banaal als Peter, maar met de intelligentie en karakterfouten van Brian. Mila ("Meg") Kunis als de female lead is een logische keuze. Verder passeren een heleboel minor Family Guy karakters de revue. Enkel de keuze voor Mark Wahlberg blijft een eigenaardige, al speelt hij zeker niet onverdienstelijk.

Het verhaaltje is uiteraard ridicuul (een teddybeer die tot leven komt), maar het past goed bij MacFarlane's humor. Enkel tegen het einde wordt de film onnodig moralistisch (een fake sterfscène), waardoor een top notering in rook opging. Niettemin een kleine smet op een verder goede komedie.

3,5*

Eerst leek de film me eerlijk gezegd wat kinderachtig, maar het bleek gewoon een leuke en grappige film te zijn. Seth MacFarlane heeft namelijk altijd zeer goede humor. Ook was het goed geacteerd door Mark Wahlberg en Mila Kunis. Ik heb er aardig van genoten!

Ted vond ik leuk. Goede grappen, geinige stem en gewoon een aardig verhaal. Geen tranen over je wangen van het lachen, maar prima vermaak. Wahlberg had ik hier zelf nooit in verwacht (eerder een Jonah Hill of iemand uit die hele club), maar is weinig op aan te merken. Kunis idem, al past deze rol ook wel prima bij haar. Kinderachtig vond ik het eigenlijk nooit, enkel die melodramatische plotwending op het einde vond ik een beetje jammer. En ik ben ook heel erg benieuwd wat deel II moet worden. Met een levende teddybeer twee keer hetzelfde trucje uithalen word denk ik moeilijk.

Een van de leukste komedies die ik in jaren heb gezien!

Bij het begin kon ik al gelijk opmaken dat Mark Wahlberg iets over zijn jeugd wilde weggeven en het is ook overduidelijk dat hij op die leeftijd een teddybeer heeft gekregen, en wenste dat die ook daadwerkelijk tot leven zou komen. In real life zou dat niet gaan uiteraard en daarom zou Wahlberg als alternatief zich gecast hebben in de film Ted, als pseudoniem John, waar de wens wel daadwerkelijk uitkomt en zou hij ook wel eens met de gedachte rondgelopen hebben van hoe het nou zou zijn als zijn lievelingsbeer met hem opgroeide? Mark en Rogan besloten het zoete sprookjesgedeelte ook maar weg te laten...

Ted is vrijwel de coolste teddybeer ooit die op de bonnefooi, met de inmiddels 35 jarige John opgroeid en er het voorbeeld van heeft, en die voorbeeld is nou niet bepaald denderend, want John die zuipt en blowt maar wat door het leven en zit ook vol met lekkere vunzige humor, waar de twee zich behoorlijk in kunnen vinden. Dit ook tot nodige frustratie van John's vrouw Loridie hier ook erg leuk wordt neergezet door Mila Kunis, die inmiddels al een kantoorbaantje heeft en een stuk volwassenner is. Dit veroorzaakt ook een bijna zeer ingewikkelde driehoeksverhouding; Lori hamert er maar op los dat John een keer volwassen moet worden, John moet uiteindelijk kiezen tussen zijn vrouw en zijn lievelingsbeer, die hij inmiddels al veel langer kent dan zijn vrouw, en ondertussen gaat Ted ook steeds verder de wijde wereld in met misschien nog fatalere gevolgen, en komen we er achter dat Ted nog veel asocialer, oversekster, arroganter en losbandiger is dan zijn bezitter, en vooral zijn gladheid maakt het tot een nog ongeleidere projectiel. Hoe lang zouden ze dit nog volhouden?

Dat zal je zelf zien in deze heerlijke prent waarbij Ted je continu weer weet te verrassen, shockeren en krom laat liggen van het lachen. Ook hoe John op den duur op zijn klunzige manier de boel recht probeert te houden, en dan valt Ted ook nog in de smaak van een obsessieve vader en zoon die hem wel willen kopen...

En ik ging echt helemaal stuk bij die scene met die Chinese buurman. Man man man!

Ja, puberale humor kan altijd nog wel leuk zijn als het goed getimed en geplaatst is, en zelfs nog hartverwarmend, want uiteindelijk "leefde ze lang en gelukkig"

Zeer leuk en zeker niet voor serieuze en politiek correcte mensen besteed. Ik kijk al uit naar deel 2, waar helaas Mila niet in meedoet.

4,5*

Gooi de ingrediënten van Family Guy bij elkaar en maak het klaar volgens een recept van een doorsnee Hollywood romcom en je hebt Ted. Een film met veel potentie en grappen op papier. Helaas werkt het niet allemaal. Niet dat de grappen zo slecht zijn, maar het is nergens verrassend. Zoals de verteller het in het begin zegt: "No matter how big a splash you make in this world, whether you're a Corey Feldman, Frankie Muniz, Justin Bieber or a talking Teddy Bear, eventually nobody gives a shit.". En dat had ik ook snel met Ted. Het feit dat hij een teddybeer is kan je geen anderhalf uur volhouden zonder er meer mee te doen. Zonder al dat gevloek zou het zelfs een Disneyfilm kunnen zijn.

Ted heeft wel z'n momenten en is niet slecht. Maar het wordt ook nooit meer dan dat. Wahlberg en Kunis acteren één van de vele projecten. Begrijpelijk dat Kunis niet meedoet in deel 2. Tenzij er genoeg geld op tafel ligt zeker?

platte humor van begin tot einde. Het is mij een wonder hoe een acteur als Wahlberg zich voor zo'n kutfilm heeft laten strikken. En voor hen die dachten dat dit wel een leuke familiefilm zou kunnen zijn voor op zondag, vergeet het maar de humor is grof en totaal niet geschikt voor kinderen. De film zelf is bijna nooit grappig. Heb maar weinig zin om naar Ted 2 te kijken. 2 sterren maar eigenlijk is dat nog te veel.

Het uitermate grappige uitgangspunt is ongeveer halverwege de film wel uitgewerkt, en omdat noch John noch Ted verder eigenlijk een echt interessant personage is en er ook niet veel pakkende plotontwikkelingen plaatsvinden kakt de film een beetje in en voelt het geheel vanaf dan aan als "little more than an excuse to watch a toy bear say and do outrageous things", zoals James Berardinelli stelt. Vanwege diverse toch wel erg leuke grappen (Wahlberg die een rijtje typische white trash-meisjesnamen afratelt!) en cameo's (Ted Danson, Ryan Reynolds, de briljante Giovanni Ribisi voor de televisie) uiteindelijk toch een dikke voldoende, maar wat er nog voor Ted 2 over kan blijven is mij een raadsel.

Slechte komedie, werkelijk niets grappigs aan. Ongelofelijk suffe film met een nog suffere beer. Hartstikke saai.

Ted had een komedie voor de eeuwigheid kunnen zijn, want het uitgangspunt is niet minder dan geniaal.
Toch is dit geen komedie voor de eeuwigheid geworden, en dat ligt aan een aantal scenariotechnische keuzes. Een kinderlijke man, zijn serieuzere vriendin en hun relatieproblemen, we hebben het op die manier al veel te vaak gezien, deze film verdiende een minder eenzijdige benadering van dat vertrouwde thema. Ook ontvoeringen door creeps en valse sterfscènes (komaan, we weten intussen toch dat er in een komedie nóóit iemand sterft?) maken deel uit van het Starterspakket Clichés. En dan die grapjes, over de popcultuur van de jaren '80 en '90... Ik ben in het bezit van een internetaansluiting, dus ik ken ze allemaal wel. Jammer, want zoals ik zei had MacFarlane met dit uitgangspunt goud in handen.
Nu is Ted een heerlijke film vol hilarische situaties, maar het had Annie Hall met een een teddybeer kunnen zijn.

Het concept is redelijk standaard, maar door de toevoeging van een pratende teddybeer net wat leuker dan de rest van dit "soort" films. Ik heb me toch een aantal keer kapot gelachen en dat heb ik niet zo snel. De intentie van deze film is ook niet minder dan puur vermaak, daar heeft het naar mijn mening zeker aan voldaan.

“Thunder buddies for life, right, Johnny?”

Ted is een meer dan vermakelijke komedie over John Bennet en zijn tot leven gewekte teddybeer. De grapdichtheid ligt hoog en Seth MacFarlane zorgt ervoor dat je ondanks het belachelijke gegeven toch gaat meeleven en lachen met deze grofgebekte en wietrokende teddybeer.

De driehoeksverhouding tussen Ted, John en zijn vriendin Lori (Mila Kunis) werkt uitstekend en de acteurs hebben duidelijk lol in hun rol. Je begrijpt de frustratie van Lori wel die een leven wil opbouwen met John zonder de opdringerige Ted maar het is knap hoe sterk de vriendschap tussen John en Ted wordt neergezet. De grappen zijn over het algemeen sterk en de film heeft een aantal memorabele en hilarische scènes. Wahlberg weet de kinderlijke blijdschap van John, dat hij in Ted eindelijk een vriend heeft gevonden, goed te spelen en hij vormt een leuk koppel met Kunis. Kunis is uistekend op dreef en zorgt ervoor dat het zeurderig karakter van Lori nooit gaat storen. Giovanni Ribisi heeft een ondankbare rol en zijn subplot hang er een beetje bij. Ted is vermakelijk, grof en origineel. Een echte MacFarlane komedie.

Redelijke film over een man met een levende teddybeer die de spelbreker is van zijn relatie met zijn vriendin. Een leuk concept en de interactie met de beer ziet er goed uit. Zeker wel vermakelijk en hier en daar ook wel grappig, maar de humor had best wat scherper gemogen en het verhaal iets origineler.