Master and Commander: The Far Side of the World (2003)

David vs. Goliath op de golven. Of Moby Dick, zoiets. Zolang het spul aan zeeslagje doet, gaat het allemaal nog wel. Verder boeit het maar mondjesmaat. Het toenmalige leven op zo'n schip zal wel reuze interessant zijn voor de liefhebber, ik weet na een uurtje nog maar nauwelijks wie wie is.

Via de dokter schijnt het iets te willen met de motivatie van de kapitein, maar erg veel komt daar niet van terecht met deze avontuurlijke inslag en snotapen die er rondlopen. Dat heeft dan wel weer als voordeel dat de meer dramatische momentjes ook niet oeverloos blijven doorzeuren.

Zo kiest het als het ware de weg van de minste weerstand, maar ook die van de minste houvast. Weir is wel eens uitdagender voor de dag gekomen dan dit blockbustertje waar niet veel meer te halen valt dan Lucky Jack en zijn jacht op een vijand die tot mythische proporties wordt opgeblazen.

En ondertussen wordt er wat tijd gevuld met sublotjes als die rond Hollom en Maturin, waarvan de laatste via zijn fascinatie voor diertjes, hoe inventief, de finale op gang trekt. Een pover verhaaltje, te vluchtig in z'n actie en een cast met nul komma nul charisma. Twee uren die voorbij kruipen.

Prachtige film over de bemanning van een Brits oorlogsschip ten tijde van Napoleon. De film speelt zich bijna geheel af op zee en heeft niet echt een verhaal. Dat is niet echt een gemis omdat alles er zeer authentiek uitziet waardoor dit een boeiend kijkje is hoe het er destijds aan toeging op zee. Een aantal spannende scenes en Russel Crowe is goed gecast als de kapitein.

Vermakelijk. Ondanks de lange duur en het aanvankelijk voorspelbaar ogende plot wist het dankzij wat subplotjes boeiend te blijven. Kwalitatief is het een hele degelijke film, deels te danken aan het epische budget. Vooral de zeeslagen leveren hele fraaie beelden op. 3,5*

Wij vinden het een redelijk mooie film. Omdat er enkele spannende gevechten in zitten. Wij vinden het ook wel een beetje saai omdat er veel momenten waren waar ze zongen of het avondmaal aten. Het is ook jammer dat er zoveel keer gevochten wordt tegen dezelfde boot. We vonden wel dat de kapitein zijn rol heel goed speelt in deze film. Wij waren ook onder de indruk van de kledij en de details dat dat wel mooi paste in de tijd.

“For England, for home, and for the prize!”

Interessante film maar wel een erg lange zit. Master and Commander is een vakkundig gemaakte film over het leven op een schip in de periode van Napoleon. De hiërarchie, het overleven, ziektes, gewonden, gevechten, veel alcohol, kameraadschap, het komt allemaal langs.

Op zich prima, maar het is soms erg langdradig en zeker niet alle subplotjes zijn even interessant. De band tussen Crowe en Bettany en Bettany’s zoektocht naar nieuwe diersoorten is nog wel interessant. De zeegevechten zijn spannend, maar soms ook erg onoverzichtelijk. Vooral op het laatst weet je niet meer wie tegen wie vecht. Visueel is de film wel indrukwekkend. En de acteurs verbloemen veel en zorgen ervoor dat de lange zit toch nog de moeite waard is.

Sfeervolle film over het leven op een Brits marineschip in 1805. Alles mooi in beeld gebracht. Zeeslagen weliswaar niet zo actievol en soms wat verwarrend, zeker op einde film, maar voor de rest is alles wel meeslepend. Twee uur zo voorbij. Kwam realistisch over. Geslaagd in zijn opzet.

Master and Commander Stond al lang op mijn lijstje, maar het kwam er nooit van. Toch was het redelijk de moeite voor een keertje, maar zal ik hem toch niet gauw opnieuw bekijken. Als kijker krijg je een mooi beeld van het leven op zee ten tijde van Napoleon omtreeks 1800. De veldslagen zijn boeiend om te zien en ook het alledaagse leven komt aan bod. Vakkundige film met oog voor detail dus, maar na halfweg begint het toch een lange zit te worden.

Uitstekende acteerprestaties ook van Crowe, Bettany en de anderen. Maakt het des te boeiender om te volgen. Wel bizar dat er wat kinderen rondliepen op het schip, laat staan dat die ene wel heel veel mocht en kon van de kapitein. In de verste verte niet te vergelijken met Pirates of the Caribbean, maar dat hoeft ook niet natuurlijk. Mooi decor, mooie camerawerk en montage. Technisch dus zeker bovengemiddeld. Qua verhaal is het wat doorbijten. Alles in zijn geheel genomen geslaagde film.

De film ‘Master and Commander is geregisseerd door Peter Weir. Een belangrijk personage in deze film is Russell Crowe. Hij is de kapitein van het schip en heet in de film Jack Aurbey. Een ander hoofdpersonage is Paul Bettany. In de film wordt hij Stephan genoemd en vertolkt de rol van dokter. Vervolgens heb je ook nog Thomas Pullings: hij is de jongen die de kapitein bijstaat als de scheepsgezaghebber beslissingen moest nemen en is dus de rechterhand van de kapitein. Als laatste is er ook nog Barret Bonden. Hij is de stuurman van de kapitein. De film heeft als genre Avontuur. De film werd uitgebracht op 14 november in het jaar 2003.

Het verhaal gaat over het leven op een ontdekkingsschip. De kapitein gaat met zijn bemanning op ontdekking. Samen maken ze veel mooie en nare dingen mee. Het is een groot avontuur met vele obstakels (bijvoorbeeld een storm of een vijandig schip).

Het verhaal is gebaseerd op 3 boeken: Master and Commander, HMS Surprise en Post Captain. Ze zijn allemaal geschreven door auteur Patrick O’Brian. Het eerste boek van Patrick is Master and Commander. Dit werd geschreven in het jaar 1996. Hierop volgde het verhaal Post Captain, wat geschreven is in 1972. Als laatste is er ook nog HMS Surprise. Op basis van deze interessante verhalen werd de prachtige film Master and Commander gemaakt.

In de film zijn er diverse positieve en negatieve punten. De inhoud van het verhaal is goed en heel mooi gespeeld. Het verhaal zit logisch in elkaar en er wordt geen anachronisme gebruikt. Het karveel waarmee ze de zee afvaren is fantastisch nagemaakt, net echt. Ik zie geen verschillen met het authentieke exemplaar. Er zijn ook een paar negatieve punten. Het verhaal speelt zich af op het karveel dat zich midden op zee bevindt, en zo is dat het hele verhaal door. Daardoor zie je telkens hetzelfde achtergrondbeeld en dat is wel jammer. Het schip gaat eenmaal aan land maar daar blijven ze op dezelfde plek en bijgevolg kan je ook daar het landschap niet aanschouwen. Een negatief puntje is ook dat de film wat te lang duurt. Twee uur is voor ons wel wat lang voor deze film. Het verhaal begint op zee en eindigt ook op zee. We zouden persoonlijk een ander einde hebben gekozen zoals bijvoorbeeld dat ze aan land gaan en ze daar grote hoeveelheden voedsel en waardevolle spullen ontdekken.

Het is een boeiende film met veel avontuur en af en toe met een spannend fragment. Het reizen op zich is al heel avontuurlijk en als daar dan nog een paar gevechten bijkomen is het nog spannender! De film duurde wel wat te lang. Als de mannen meer aan land zouden gaan zou de film boeiender zijn en minder langdradig.

Qua setting en camerawerk een prima film. Het leven op het schip, de gevechten, de reis op zee en de Galapagoseilanden worden allemaal uitstekend in beeld gebracht. Het verhaal kon echter niet altijd boeien en is soms ietwat langdradig. Veel personages blijven ook wat oppervlakkig. Op visueel gebied dus een stuk beter dan op verhaaltechnisch gebied.

Interessant. Het leven aan boord van een militair schip boeit me wel, en hier zie je het reilen en zeilen aan boord van de HMS Surprise. Absoluut geen lachertje en keihard dit leven. Naast het gevaarlijke werken tijdens stormen moest je ook veel strategie en geduld aan de dag leggen om vijandige boten te ontwijken. Want als ontwijken niet meer kan, dan volgde hoe dan ook een bloedig partijtje zeeslag tot één van de schepen ingenomen werd. Hun nemesis is het Franse oorlogsschip Acheron, die op vlak van constructie superieurder is.

Ook boeiend vond ik de manier waarop mariniers opgeleid worden. Die knulletjes van twaalf/dertien jaar kregen al flinke verantwoordelijkheden en werden klaargestoomd om toekomstige kapiteins te worden. Ook de grote Lord Nelson startte zijn loopbaan op die manier. Eerste luitenant Pullings, die wat ouder is, zo'n 18 jaar, krijgt op het einde van de film de grootste beloning; hij krijgt voor de eerste maal na zijn lange training het bevel over een schip. .

Crowe vond ik nu eens wel goed zitten in een rol; hij speelt de ervaren kapitein met bescheidenheid en dat loont. Groot minpunt is het erg dunne verhaal dat de film soms wat doet aanslepen en ik was ook geen vrager voor de natuurkundige fascinaties van de dokter, die de kapiteins beste vriend is.

Ergens na het uitkomen in 2003 gezien en destijds een tegenvaller. Na de redelijke positieve reacties hier, me er toch nog maar weer eens aan gewaagd, ondanks een suburb beeld van de marine en omgang van die tijd, valt er toch nog het nodige op te merken.

Zonder al te veel aanloop val je meteen in een schoten wisseling met de grote tegenstander, iets dat uitmondt in een vlucht. Wat daarna vooral opvalt is het uiterst reëele en rauwe beeld van de maritieme oorlogvoering in die tijd en het leven aan boord van zo'n vaartuig. Niet bepaald een sinecure, net als het overleven van verwondingen. Mooi en boeiend is de alledaagse gang van zaken maar ook de reparaties die op volle zee worden uitgevoerd. Op het uur komt er ook nog een meer dan aardig beeld voorbij met betrekking tot bijgeloof. Een uitstekend stukje paranoia, bijgeloof en de claustrofobie in een benauwend en warm ruim komt voorbij met Hollom als lijdend voorwerp.

Maar helaas toch...is het verhaal simpel weg te mager of hebben alle details met betrekking tot het leven aan boord de overhand om dieper te komen met de personages? Ondanks enkele boeiende momenten van sfeer, muziek en spanning voelt Master and Commander droog en stroef aan en heeft simpelweg moeite op het vlak van personages te boeien. Zeg maar gerust dat allen inwisselbaar zijn.

Master and Commander heeft in die zin twee gezichten en is boeiend als beeld qua het leven aan boord en de gebruikte tactieken, maar als verhaal in het geheel mist de film het nodige. Voeg daarbij een aantal prachtige natuurscenes, om als laatste de meer dan prima soundtrack van Iva Davies te benoemen en de prachtige Cello suite no1 van Bach. MaC is dan ook een knappe film voor een keer, en over tien jaar weer, maar verder niet iets dat een onuitwisbare indruk achter laat.

Geld regeert.

Master and Commander was geloof ik laatst nog in het nieuws omdat veel jongeren de film erom bekritiseerden dat het te saai was. Inhoudelijk is het echter niet saai, maar ook op het visueel vlak van de film is er genoeg te beleven. Dat heeft de film helaas allemaal enkel en alleen te danken aan het budget, en niet aan de regie.

Crowe probeert met veel macht en man om een goede kapitein te zijn. Regisseur Weir probeert de beste man met een aardige introductie (de riem) aan de kijker voor te stellen, maar na dat stukje krijgen we niet bepaald een enerverend personage. Ook de rest van de crew verschilt tussen het wel oké-niveau en het waarom-sta-je-hier-niveau. Bethany bijvoorbeeld hoort gewoon niet in deze film thuis. Te deftig voor zijn personage.

Op zee kennen we een aantal aardig tot leven gebrachte scenes, met mooie kleuren en aardige filtertjes om de dreiging van de oceaan nog wat te versterken. We kennen ook tussendoorn wat aardige beelden van mooie landschappen en spectaculaire effecten. Het budget heeft zeker gesproken, maar dat is dan ook de enige factor die de film naar een hoger niveau tilt. Van de regie komt het namelijk niet.

Lelijk camerawerk, zeker de finale is verschrikkelijk in beeld gebracht. Ze krijgen eigenlijk maar weinig goed in beeld, de editing is mak en de film slaagt er niet in om ten alle tijden lekker te flowen. Er zit gewoon nergens een goede flair in, waardoor niet elke sequentie aanslaat. Het mag dan verdienstelijk eruitzien en redelijk wegkijken, uiteindelijk is het gewoon een opgeblazen onzinfilm die graag serieus genomen wilt worden.

Ik kwam er nog wel aardig doorheen en de effecten zien er goed uit. Ze hebben een aantal mooie sets gebouwd in deze film, daarvoor mijn complimenten. Jammer dat het verder wel erg lang duurt voor een verhaal dat inhoudelijk niet eens zo heel veel diepgang kent. Leuk voor een keertje, maar geen film die ik nog een keer ga kijken.

Master and Commander: The Far Side of the World is een vooral interessante film wat betreft drama. Er wordt goed geacteerd en je leeft dan ook echt mee met de bemanning. Verder is het allemaal wat dun maar goed het houdt je toch bezig omdat er enige vaart in zit.

“This is the second time he's done this to me. There will not be a third.”

Zo dan, die is me toch wel erg tegengevallen. Deze film heb ik echt al héél wat jaren op het oog maar, nooit echt zin in gehad om hem te kijken aangezien het me nog nooit echt boeiend genoeg leek om hem op te zetten. Ik zag vandaag dat de film was toegevoegd op ‘Disney+’, en net zoals ik gisteren deed met een film op ‘Netflix’ heb ik geen twee keer hoeven te twijfelen en hem gelijk even aangezet. Toch wel meer als reden dat ik hem dan gewoon een keer gezien had en, ik had wel weer eens zin in een avontuurlijk filmpje. Deze film kwam daarmee mooi uit de voeten, ik zat er klaar voor en had er best zin in gekregen.

Wat mij altijd goed kan bekoren in dit soort films zijn de slagvelden op zee, waar de boten tegen elkaar vechten, het is eigenlijk wel iets wat ik wel verwacht in een film zeker met dit concept. Helaas valt dat allemaal vies tegen, je krijgt het wel maar, het is ontzettend weinig. Daardoor was bij mij toch wel na een ruim uur de interesse langzamerhand weg aan het gaan, ik vind dat persoonlijk gewoon wel vet om altijd te zien en ik had er best op gehoopt.

Nee, deze film is best saai en traag te noemen. Ik vond het niet altijd even boeiend, er hadden veel meer slagen mogen zijn van mij, want na eigenlijk de introductie (ongv. Een half uur verder) kakte de film volledig in, wist het script geen bijzonder kant op te gaan en moest de film eigenlijk iets verzinnen zijn minuten te vullen, helaas veelal met dialogen die eigenlijk totaal niet boeiend zijn, en vaak ook best saai. Heel veel gelul vooral, weinig gebeurtenissen.

Ja, het einde is leuk maar, dat komt veel te laat. Een film die ruim twee uur duurt waar hooguit vijftig minuten denk ik echt boeiend waren vond ik gewoon te slecht. En daar kan een goede cast noch regisseur niet tegen opwerken, het script is gewoon slap. ‘Crowe’ deed het best leuk, al had ik hem liever weer gezien in een arena met een zwaard in zijn handen, want ook hij kan zeker zijn prestaties niet omhoogbeuren.

Ik vond de scenes die geschoten zijn van o.a. de natuur maar ook het schip erg mooi, en de actiescènes die er zijn, zijn gewoon interessant. Alleen daar houdt het bij mij en de film ook op, meer heeft het niet te bieden. Twee uur zijn overigens ook veelte lang, het had ook een heel stuk korter gekund!

Blijft toch wel met gemak overeind zoveel jaar na dato. Weir blijft een enigszins verrassende keus als regisseur, maar die is toch redelijk veelzijdig en heeft met Gallipoli natuurlijk wel eerder oorlogsgeweld goed weten over te brengen. Bettany en Crowe zijn allebei prima in de belangrijkste rollen, en ze worden ook niet als overdreven tegenpolen getoond. Hun vriendschap moest wel geloofwaardig blijven. De rest van de cast is degelijk maar ook nogal forgettable, alleen Threlfall als de bloedchagrijnige steward Killick springt er een beetje uit.

Master & Commander moet het vooral hebben van het knappe camerawerk, waar ook een Oscar voor werd binnengesleept. Jammer dat de actiescenes zo rommelig waren, wat voornamelijk te wijten is aan de nerveuze editing. Het wordt er misschien dynamischer van, erg overzichtelijk is het niet. In rust vond ik de film beter, zoals op de Galapagos eilanden of tijdens de gesprekken tussen Jack en Maturin. Het best geslaagd vond ik nog de sfeer op het schip, waar als in een mierenkolonie iedereen continue druk in de weer is.

Het eindigt nogal vreemd, en dat voelde onnodig. Hoezo noemt de Franse kapitein de naam van een overleden dokter en verzint hij niet gewoon iets, aan de andere kant, hoe wist Maturin dat de bewuste Franse arts was overleden? Het lijkt er op dat ze aan een vervolg dachten dat er nooit kwam, al zijn er nu wel geruchten over een prequel.

Te lang.

Hoewel de film zich een interessante tijdsperiode op een interessante plek afspeelt doet het er maar weinig mee. Ik heb hier wel eens gelezen dat dit een soort documentaire zou zijn, echter voelt het voor mij meer aan als een boek/roman. Waar het in boeken prima is als er veel zijplotjes zijn, kan dit in de film de vaart er flink uithalen. Dat is precies wat er bij deze film gebeurd. Te vaak zitten er lange scènes in die voor het plot weinig tot niets toevoegen, maar wel de vaart uit de film halen.

Verder bouwt de film aan het eind op naar een climax die zeer tegenvalt. Zowel het camerawerk als de emotie valt enorm tegen in de derde akte.

Het is geen slechte film, alleen ook zeker geen meesterwerk. Wanneer je minder geïnteresseerd bent in deze tijd, zou ik hem lekker overslaan.

Erg sterke rollen van met name Paul Bettany. Het uitstapje naar de Galapagos eilanden geeft ook de nodige variatie. En we krijgen een beeld van zeemannen dat zich gelukkig niet beperkt tot geschreeuw en gezuip. Het is lang niet allemaal actie maar goed geschreven.

Wat merkwaardig dat zo veel mensen hier deze film saai vinden, althans het gedeelte tussen het eerste en de laatste bedrijf. Alsof er niets gebeurt tussen Crowe en Bettany, of met de officier die een vloek met zich zou meedragen, of op de Galapagos-eilanden, of met de officier die op een albatros schiet maar mist... Ja, als je dat saai vindt blijft er weinig over. Zo niet, heb je hier een film waarin het leven aan boord van een schip op zeldzaam gedetailleerde wijze tot leven komt, met aan het begin en het einde nog twee scènes die me blij maken dat ik daar niet zelf tussen zit. En wat hebben Crowe en Bettany toch een aparte chemie, net zoals ik ze in A beautiful mind al zo sterk vond samen.

Middelmatig.

Groots opgezet spektakel op zee. In mijn jongere jaren had ik hem wel al eens gezien, maar het was dusdanig lang geleden dat ik 'm wel eens opnieuw moest kijken. Uiteindelijk bleek toch nog redelijk veel juist in het geheugen te zitten.

Maar mijn beoordeling is wel iets minder positief. Vooropgesteld dat ik best wel een zwak heb voor grootse spektakelfilms van begin jaren 2000, had de score gemakkelijk kunnen oplopen. Tenminste, als het allemaal net wat beter was gedaan. Als het verhaal vlotter liep - de oorlog is niet enerverend genoeg en zijplotjes over vriendschappen komen niet goed tot hun recht. Als Russell Crowe beter had geacteerd. Als het spektakel, waar overduidelijk budget aan besteed werd, ook écht spectaculair was. Het finale eindgevecht toont perfect waar het is misgegaan. Dat is echt niet goed geregisseerd.

2,5

Master and Commander volgt Russell Crowe als onbevreesde Britse kapitein op jacht naar een Frans fregat. Hectiek en kalmte wisselen elkaar op een prettig tempo af. De zeeslagen zijn dankzij uitstekend camerawerk en cinematografie zorgvuldig in beeld gebracht. Op rustigere momenten wordt juist stilgestaan bij details van het zeemansleven. Kortom, een avontuurlijke film waarin actie en historie mooi in balans zijn.

3,5 * Volle vaart vooruit

Wellicht is de serie Hornblower wel zo'n beetje de authoritative source op het gebied van 18e- en 19e-eeuwse zeevaart, maar ontbrak daar hier en daar het budget en de ruimte om er een echt spectaculaire beeldprent van te maken qua actie. Deze film maakt dat ruimschoots goed, en Crowe is een redelijk overtuigend zeekapitein al kan hij wellicht niet op tegen sommige van zijn voorgangers - want behalve de ijzervreters in Hornblower al, er is natuurlijk nogal een traditie in het VK op dit gebied.

Narratief is het wellicht teveel bedoeld als een crowd pleaser, met het Darwin-achtige motiefje dat Bettany mag toevoegen. Maar het leidt teveel af van de actie, en dat is toch uiteindelijk waar het om gaat, daar laat zelfs het script geen twijfel over. Had het liever strak op de zee en het zeegedoe gehouden, dan was het een sterkere film geworden - nóg sterker moet ik dan wellicht zeggen, want het is nog steeds beslist niet mis. En ook veel beter dan dat ik het me herinnerde van dat ik de film indertijd zag. Wellicht moet ik zelfs zo'n woord als 'ondergewaardeerd' gebruiken. Er zijn toch maar weinig films die de zeeoorlog ook maar in de verte overtuigend weten te brengen.

In potentie een boeiende film, vooral omdat er vaak niet zoveel gebeurt en men zich echt richt op de bemanning en het leven aan boord. Crowe is uitstekend met een enorm naturel gezag en tevens menselijk gezicht, perfect gecast. De actie zit vaak goed in elkaar, de film is op momentjes spannend (in die mist) en het tijdsbeeld dat wordt getoond is mooi gedaan. Alleen: die scènes waarin minder gebeurt zijn vaak enorm saai. Visueel niet boeiend, te traag in tempo en te veel in totaal. Dat haalt de beleving ver naar beneden. 2,5*.

Opnieuw bekeken nu op een 4K transfer die niet top is maar verder wel acceptabel. Had iets meer heldere kleuren verwacht. Het geluid en muziek vond ik uitstekend zoals ook de film zoals ik hierboven eerder al refereerde.

Film 4,0

Beeld (4K) 4,0

Geluid 5,0

Tijdens het kijken van deze film overviel mij een vreemd gevoel, alsof ik in een teletijdmachine was gestapt en in een wereld was terechtgekomen waar tijdens het maken van een historische film feiten de overhand hebben op alternatieve waarheden. Zo mengt er zich op de H.M.S. Surprise geen enkele vrouw in het strijdgewoel, is er geen raciale diversiteit aan boord en out geen enkele matroos zich als queer. Daarnaast wordt het Britse imperialisme moreel neutraal in ogenschouw genomen en worden militarisme en respect voor hiërarchie verheerlijkt. We krijgen dus gewoon nationalistische macho's te zien die het tegen elkaar opnemen en dat levert zowaar nog een leuke film op ook.