Fetih 1453 (2012)

Ik ben nu ongeveer halverwege met Fetih en heb dus nog geen compleet beeld van de film.

Ik ga dus ook niets zeggen over de kwaliteit van de film, maar over de toonzetting van de film wil ik wel wat zeggen.

Ik ben begonnen aan Fetih omdat ik geinteresseerd ben in hoe turken denken en over hun geschiedenis.Ik had van tevoren verwacht dat de film vooral ging over hoe allah wel de overwinning zou behalen op de infidels.

En ja hoor, In het begin wordt al een grote voorzet gegeven door te insinueren dat god zou bepalen aan wiens kant hij zou staan. Verder worden de anders gelovenden wel redelijk in hun waarde gelaten en dat zou ik in een amerikaanse film weer minder snel zien. Door de rest van de film zijn er voortdurend kleine steekjes en propoganda, zoals het laten zien van het constantinopelse keizzerreik waar de oppermannen voortdurend dronken zijn en alleen maar gouden voorwerpen en vrouwen van plezier bij zich hebben. Als het waar was, oke, maar volgens mij is dat onrealistisch.

Verder erg veel anatolische heroiek die naar chauvinisme doet neigen. Ook de afslachting van de byzantiers met armour gaat wel erg gemakkelijk. Ze snijden door pantsers heen alsof het er niet is. Volgens mij als je naar de statistische aantallen van deze battles kijkt, is het tegenovergestelde waar. maar goed dat is weer persoonlijk.

Ik ga verder kijken en hoop op wat minder historische dialogen.

Een belangrijk stukje Westers en islamitisch geschiedenis, maar uiteraard matig verwerkt. Een regisseur als Ronald Emmerich of Mel Gibson had dit veel beter gekund.

Kromme acteerprestaties, matige actie, slappe dialogen en iets teveel CGI.

Jammer.

Wat religie allemaal teweeg kan brengen..

Hoe kom je dan toch op 3 sterren uit? Afgaande op je tekst zou ik zeggen rond de 1 ster...

Ik ben zelf al afgehaakt na 10 minuten, slechte CGI, matige acteurs, tenenkrommende melodramatische scenes (de protagonist houdt een monoloog tegen zijn opgebaarde vader)...... geen goed begin voor een film van 156 minuten.

Het verhaal zelf en de historische waarde ervan.

Ok, realistisch is het niet maar zoiets komt rechtstreeks uit de dramaturgie dus kan ik nog begrip voor hebben. Ook in "Broken Circle Breakdown" zit er zo'n scène. En verder... inderdaad een verwaarloosbare film uit Istanbullywood.

Daar probeert de film zich (uiteindelijk) van te distanciëren. Neem bijv. de laatste scene waarin Mehmet II vrijheid van godsdienst geeft aan de orthodoxen.

Maar ja, de film levert inderdaad meer het idee dat dit een zaak was van godsdienst. Als je een beetje wilt weten hoe men vandaag aan deze verovering wil terug denken is deze film het kijken waard. Een culturele spiegel van het huidige denken in Turkije.

Ik heb hem in 6 delen gekeken. Kon er slecht doorheen komen.

Beste recensie over deze film: Conquest 1453 - BURAK BEKD?L - hurriyetdailynews.com

Fetih 1453 is een interessante film, ik heb veel bijgeleerd over de verovering van Constantinopel. Soms was het wel een beetje saai en slaapwekkend maar toen het gevecht er was was het weer veel spannender. Het beeld was ook niet zo goed omdat het al een oude film was. Maar ik vond het eens leuk om te bekijken. Ik zie graag zo’n films over de geschiedenis. Ik vind het ook mooi gespeeld door de acteurs, ik denk dat dit zeker niet gemakkelijk was voor hen. Ik zou het zeker aanraden aan mensen die van de geschiedenis houden.

Met de ontelbare positieve comments op imdb.com (en de talrijke reacties dat mensen die dit niet goed vinden vast Grieken en/of racisten moeten zijn) en de heerlijke discussies op de eerdere pagina's van deze film, was ik zeer nieuwsgierig om te zien hoe dit grootse epos uit zou pakken. Redelijk budget, interessant onderwerp... dat zou toch wel iets moeten opleveren?

Nee. Fetih 1453 is een uitzonderlijk traag, lelijk en amateuristisch geschreven prutswerk. In welk opzicht ik Fatih Mehmet II hier sympathiek moet vinden, weet ik niet, want er is geen moment dat men ook maar iets met zijn personage doet dat de grenzen van complete saaiheid overschrijdt. Dit geldt voor praktisch alle personages, met uitzondering van Hasan (die ook meteen de enige leuke vechtscene in de film heeft zitten), want het schrijfwerk is werkelijk te belabberd voor woorden. Oppervlakkig, preuts en karikaturaal zijn woorden waar ik nog het meeste aan denk. De niet-Turken (die vanzelfsprekend niet gewoon hun eigen taal spreken) worden eveneens weinig flatterend neergezet, al kan ik me hier nog voorstellen dat dit als wraak voor jarenlange misrepresentatie door Hollywood van de Ottomaanse/Arabische cultuur is gedaan. Spijtig dat Kingdom Of Heaven in dat opzicht gewoon in ieder opzicht een betere film was en dat men hier wel degelijk respectvol omging met Saladin en men hier ook flinke kritiek uitte op de christenen.

De special effects mogen niet meer vandaag de dag. Die oerlelijke openingsshots van een vogel die in de Playstation era nog mooier waren, de overduidelijk niet aanwezige grote legers (dit doet een tv-serie als Spartacus met luttel budget ook beter) en de wanstaltige green-screens als mensen op een balkon staan of in een kerk/groot gebouw lopen. Waarom niet gewoon op locatie schieten? Ik begrijp dat het Vaticaan dit nooit zou toestaan, maar met sets is zoveel mooiers te doen dan de CGI-poep die nu voorgeschoteld wordt. En is het echt zo moeilijk om een paar niet-Turkse acteurs in te schakelen voor de niet-Turkse rollen? Op deze manier had ik misschien buiten de sets om nog een reden gehad om iets te investeren in een vorm van realisme.

De actie was uitzonderlijk dramatisch gefilmd. Ik bedoel hier dramatisch als in 'over-bombastisch'. Gelukkig was er wel wat bloed, waardoor de film bij vlagen rauw uit de hoek kwam, maar in combinatie met de verschrikkelijke soundtrack en de misplaatste slow-motion (ja, dat goed gebruiken is ook een vak apart) was het voor het gros van de tijd vooral grinniken om hoe verschrikkelijk overdreven alles was weergegeven.

De enige goede scene is het gevecht tussen Hasan en Giustiniani, aangezien deze scene oprecht leuk is om te zien. Goed gechoreografeerd, rauw geacteerd en zelfs spannend. Het was 150 minuten wachten en dan heb je in ieder geval 5 minuten lol. Verder ben ik uitzonderlijk teleurgesteld dat deze film me in het kamp van de Grieken/racisten (pun intended) neerzet, want Fittie 1453 is gewoon zeer kut.

Haha! Ik vind het nogal respectloos om je publiek deze film voor te schotelen. Dan wil ik nog niet eens zeuren over het budget ofzo, maar vooral over het oeverloze gezever waar de kijker mee opgezadeld wordt. Karakteronwikkeling? Nada, Achtergrondinfo? nauwelijks. Om maar te zwijgen over het afgrijselijke acteerwerk en de extreem slechte special effects. De overzichtsshots zijn om te janken. DOE ZE DAN OOK NIET IN DE FILM. Zelfs een simpel vuurtje in een vergaderzaal is geanimeerd. Kom op, is een echt vuur zo moeilijk? Het zal mij verrotten of de vlammen nou 30 cm of een meter hoog komen. Als dit beste effecten zijn waarmee je voor de dag kan komen, dan zou ik ze als filmmaker toch zo min mogelijk inzetten.

Dan de hoofdpersoon. De film gaat voor over Mehmet II. De zogenaamde briljante veroveraar. Ook na het kijken van deze film kom ik niet onder de indruk uit dat de verovering van Constantinopel voor het overgrote deel op conto van zijn pa staat. De man is alleen net te vroeg overleden. En hoe leer je Mehmet II het beste kennen? Nou, in elk geval niet door ellenlange oersaaie praatscenes. De teksten zijn nou niet bepaald briljant, maar het acteerwerk is ook niet erg prijzenswaardig. We komen niet veel meer te weten over deze sultan behalve dan dat hij een slechte band had met zijn pa. En dat geldt niet alleen voor Mehmet II. Alle andere hoofdpersonen komen nauwelijks tot leven in dit drama.

Ik snap werkelijk niet waarom de Turkse gemeenschap unaniem wegloopt met deze film. Buiten de eerder geuite kritiek voelt Fetih 1453 compleet levenloos aan. Het is een gortdroge opsomming van oninteressante scenes, waarbij ik heel goed begrijp waarom veel mensen na de monoloog bij de opbaring van Murat II al afhaken. Ik had mijn hoop dan maar gevestigd op de bestorming van de stad, maar die bleek uiteindelijk ronduit matig in beeld gebracht te zijn. Teveel plastic CGI en teveel beelden van willekeurig rennende en vechtende soldaten. En dan het einde in de Hagia Sophia.. Teiltje!

Kutfilm. driewerf kitsch!

Zo briljant was mehmet ook niet hoor. Hij heeft met 150000 soldaten tegen 5000 veel verlies geleden en heeft een aantal keren op het punt gestaan de siege op te geven. De muren van Constantiopel waren ook zo lang dat de muren niet goed verdedigd konden worden en de zeemuren vaak verdedigd werden door bejaarde monikken, vrouwen en kinderen. Constantinopel zelf was ook al 200 jaar failliet en een grote ruine. Binnen de muren waren kleine dorpjes gebouwd tussen de ruines en er leefden nog maar max 50000 mensen binnen de muren. Deze feiten komen ook niet echt over in de film omdat dat niet aansluit bij de propaganda.

De val van Constantinopel door de Ottomanen, op 29 mei 1453 onder leiding van Sultan Mehmed II, ‘de Veroveraar’ is weliswaar een verovering maar lang niet zo knappe heroïsche prestatie als de film doet geloven. Maar goed... zowel christenen als moslims fleuren de geschiedenis nogal eens op voor eigen religieuze symboliek.

De film is dan ook een bombastische CGI-hervertelling met een flinke religieuze ondertoon van Mehmet II's verovering van de oude Byzantijnse hoofdstad Constantinopel. De film begon zelf in de openingsscène in Medina, met de beroemde hadith van de profeet Mohammed; die voorspelt dat de oude Romeinse hoofdstad ooit in handen van de gelovigen zal vallen.

De laatste Byzantijnse keizer, Constantijn XI wordt dus neergezet als een hedonist (maar hij leefde juist grotendeels celibatair) en de rechtvaardige islamitische strijders voeren een zuivere oorlog voor deze stad. Op de ochtend van de laatste aanval gaat het hele leger in gebed maar men vergeet dat er veel meer Griekse (en andere) soldaten voor de sultan vochten. In een andere scène blazen geniesoldaten zich onder de muur op met de kreet 'Allahu Akbar' In werkelijkheid waren de tunnelgravers Servische orthodoxe-christenen.

Enfin...men maakt van de film dus tot een soort religieuze geschiedenis. Daarnaast is de verbeeldingsrijke manier waarop die tot uiting komt ook doordrenkt van nationalisme. Want het Byzantijnse rijk bestond toen nog maar uit een paar kleine stukjes waarvan de stad Constantinopel op strategisch zeer belangrijke plek lag. De verovering was dus vooral van grote strategische waarde voor de uitbreiding van het Ottomaanse Rijk richting Middellandse Zee.

Het was ook lang niet zo'n welvarende en grote stad als deze film suggereert. De precieze omvang van het Osmaanse leger is niet bekend maar wordt gehouden op ongeveer 100.000. De stad had circa 50.000 inwoners waarvan er plusminus 8.500 weerbare mannen waren inclusief Genuese huurlingen en Napolitaanse boogschutters. Het beleg duurde 57 dagen en men had moeite met zo weinig verdedigers Het lukte de aanvallers binnen te komen nadat de Genuese generaal Giustiniani gewond raakte en er paniek uitbrak, plus iemand de poort was vergeten af te sluiten.

Beide dingen hadden misschien nog wel een goede film kunnen opleveren. Echter is het vooral een grote puinhoop geworden. Je hopt soms gewoon van scenes. Ottomaanse gevangen die plots worden opgeknoopt, of gedoe over een banier. De liefde intrest die opeens strijdster was of toespraak in een Romeinse arena. De Genuese generaal Giovanni Giustiniani die een belangrijke rol speelde is hier bijna onzichtbaar. En dan is er nog slechte cinematografie, slecht visueel CGI-effecten, en slechte montage. Als de film probeerde iets van Ottomaanse glorie wilde doen herleven is dat niet geslaagd!