Excision (2012)

Sterke film. Een soort May maar dan wel een hele superieure uitvoering. Na al de horror crap die ik de laatste tijd voor mijn kiezen heb gekregen en waardoor ik toch een beetje begon te storen aan het genre met zijn ondermaatse projectjes is dit een zeer welkome meevaller.

McCord draagt de film en haar personage met verve, zoveel zelfbewustheid, sterke delivery en vooral een hele aangename presence. Vergeet een Carrie, een May of ander van dat soort amateurs, Pauline is the real deal. Een angstaanjagend personage, erg freaky maar Bates Jr. weet constant de kijker te laten zweven tussen attraction en repulsion. Erg sterk gedaan.

De droomsegmenten zijn echt briljant. Bevreemdend, sfeervol en gaat gepaard met magistraal camerawerk. Toffe camerastandpunten ook. Een narratieve spanningsboog is nihil en dat maakt deze minimalistische horror film interessant. Een heerlij kvoortkabbelend tempo, met een McCord die de aandacht vast te houden, met regelmatig een confrontering met Pauline's intrigerende en extreme psyche. Ook de humor is prima op zijn plaats en staat de 'serieuze' insteek nooit in de weg.

Enorm genoten. Ik verwacht niet zo snel dat een dergelijke film met zo'n thema hier nog overheen gaat. Bates Jr. doet alles wat ie moet doen, een ijzersterke lead en met uitstekende ondersteunende cast. Ook het einde laat geen steken vallen. Ook een uitstekend drama. Dit is er één die niet gemist mag worden, een must voor genreliefhebbers. Hopen dat Excision de aandacht krijgt die zij verdient.

Erg leuk.

McCord zet een compleet weird en gestoord personage neer. Moeilijk te doorgronden maar wel met zekere humor gebracht. De gesprekken met God zijn onderandere erg grappig om volgen. In ieder geval draagt ze de film met gemak.

Vergelijkingen met May en Welcome To The Dollhouse komen regelmatig terug en niet onterecht. Vooral de invloeden van Lucky McKee's werk zijn goed voelbaar, toch weet Richard Bates Jr. een zeer eigen draai aan deze film te geven.

De mix van humor, drama en horror is erg geslaagd, de weirde dromen van McCord zijn uitschieters en de lengte van de film zorgen ervoor dat het nooit gaat vervelen. Tel daarbij het geweldige einde en je hebt eigenlijk een film die iets beter zou moeten zijn dan het uiteindelijke resultaat.

Het geheel is eigenlijk net iets te slordig. VIsueel net dat ietsje te karig en ook de soundtrack had iets sterker gemogen. Ook maar Richard Bates Jr.'s eerste film, dus hopelijk is er nog een hoop groeimarge. In ieder geval een erg fijne kennismaking et Bates, kijk al uit naar z'n volgende.

3.5*

Een eigenaardig filmpje, maar zeker meer dan geslaagd. Ik verwacht dat veel mensen van een koude kermis terug zullen komen, als zij dachten dat dit een echte horrorfilm zou zijn.

McCord (wat was ze lelijk zeg) doet het uitstekend en zet een character neer waar je echt bang van wordt. De film bevat ook de nodige zwarte humor, maar past perfect in het sfeertje dat wordt gecreëerd.

De enige vorm van horror dat zich het eerste uur voordoet is het zien van de dromen van McCord, die behoorlijk sick zijn. Het geeft een surrealistisch feel aan het geheel.

De climax zie je langzaam maar zeker aankomen, toch is deze behoorlijk heftig en laat je achter met een wrange nasmaak. De gil van de moeder ging door merg en been.

Een aparte maar zeer boeiende film!

Appart maar tof filmpje....die denk ik niet iedere horror liefhebber zal bevallen.

Goed camera werk,AnnaLynne McCord is een sterke actrice ik denk dat we daar nog wat van kunnen verwachten.

Ja ik ben positief

Ik ging er zo lekker in, met een luide OH MY GOOOD! Lang geleden dat ik als een hysterische kip naar mijn beeld heb zitten gillen. Vandaag was het weer zo ver: ''MATTHEW GRAY GUBLER DOET MEEEE!'' schalde door de ruimte. Whoohoot, deze film kon niet meer stuk, dacht ik. (Ookal was zijn rol totaal niet noemenswaardig, dat is een spijtig detail). Op dit soort momenten stijg ik even boven mezelf uit, zie ik mezelf nog net niet klappend en met een big smile zitten en denk ik: ''Eline, wat ben je toch een apart meisje. Maar wel leuk hoor.'' Zelfkennis.

Veel bekende gezichten, vooral uit serieland. Papalief ken ik van o.a. Desperate Housewives, zusje Grace uit Modern Family, de dove mevrouw uit Grey's Anatomy (En ook uit Desperate Housewives) en hier en daar wat 'gastrollen' die ik in Law & Order: SVU en Criminal Minds voorbij heb zien komen. Een feest van herkenning.

Ik hoopte dat de hoofdrolspeelster een mix zou zijn van May en Ginger/Brigitte van Ginger Snaps. Daar liet ze me inderdaad wel een beetje aan denken. In tegenstelling tot bovenstaande meiden had ik met Pauline weinig. Ze is.. absurd. Om het maar even zacht uit te drukken. Een vervreemde buitenstaander. Goed neer gezet, maar toch... Er knaagde iets. Ik wilde méér van haar. Vooral in het begin vond ik het allemaal zo standaard. De gezinssituatie, het gedrag van de moeder, de vader die het laat afweten... Te vaak gezien waarschijnlijk.

Gelukkig kreeg ik wat ik gemist had wel steeds meer naar het einde toe. Ik was wel een beetje klaar met haar gebeden tot God en dat surrealistische geneuzel. Haar uitbarsting op school vond ik dan wel weer tof. Goede muziek ook! Lekker geflipt, dat had ik eerder willen zien.

Het einde zelf. Tja. Ook niet echt een fan van. Had het ergens al aan zien komen maar het kon me niet bekoren. De krankzinnigheid spat er vanaf maar nee, ik bleef met een vreemd gevoel achter.

Lekker maf en soms ook wel bizar filmpje met een ijzersterke rol van AnnaLynne McCord als de geflipte en creepy Pauline. Het verhaal opzicht wist best te boeien en zat ook aardig in elkaar. Ook zaten er best wel wat zieke stukjes tussen maar een echte horror wil ik deze film eigenlijk niet noemen. Neigt naar mijn mening meer naar een drama/thriller. Visueel mocht de film er ook wezen (zeker bij de bizarre momenten) en hetzelfde geldt voor het muzikale gedeelte. De gezinssituatie is inderdaad wel erg cliché maar past wel goed in het verhaal. Trouwens ook wel een goede en sterke rol van Traci Lords als de moeder van het gezin. De film duurt niet echt lang waardoor het nergens echt vervelend wordt. Het einde zat er natuurlijk dik in en kwam dus niet onverwacht maar was ondanks dat best aardig. Al met al leuk om eens gezien te hebben.

Dapper filmpje dat enkele genres in de blender gooit en er mee weg komt. Humor is er o.a. tijdens de gebeden en de gesprekjes met de dominee, de bloederige fantasietjes spreken voor zich en verder heeft het iets weg van een coming of age drama dat via verwikkelingen thuis en op school een soort duistere tragikomedie vormt.

Knap geschreven en geacteerde hoofdrol ook. Uiteraard is er iets niet in orde met de ragebol, maar ze is daarbij dusdanig clever en bijdehand dat het maar de vraag is of het haar bedorven geest is of dat ze simpelweg haar omgeving aan het treiteren is. Niet dat de climax daarmee een verrassing is, maar opzienbarend is het dan weer wel.

Een film die mij aangenaam heeft weten te verrassen.

Zonder enige voorkennis de fim ingestap, en dus ook niet wetend wat we tezien zouden krijgen.
Acteerwerk was aangenaam om naar te kijken. Voornamelijk Pauline en moeder doen het erg goed en weten een overtuigende rol neer te zetten.
Het verhaal zetten mij steeds op een ander been, naar wat voor een film was ik eigenlijk aan het kijken!!
Verschillende ingredienten zijn door elkaar gemixt (Humor, Drama, Gore, Thriller) en zoals mijn voorganger ook al aangeeft komt de film er ook nog goed mee weg.
Persoonlijk heb ik verschillende momenten gehad dat ik dacht...NU gaat ze echt flippen Maar dat bleef jammer genoeg uit tot het einde van de film waar ze haar chirurgie kunsten in de praktijk gaat brengen.
In dat opzicht vond ik de film een beetje tam/lafjes. Hoewel je gedurende de film voldoende wordt getrakteerd op gore scenes.
Doordat de film een redelijk lange aanloop nodig heeft naar het moment waar het allemaal om draait, vond ik dat het soms wat te eentonig aan het worden was....Ik had het wel een beetje gezien met de hysterische moeder, vader zonder echte inbreng, het zieke zusje en de doorgedraaide Pauline.
Score had van mij net iets meer aanwezig mogen zijn. Camerawerk ziet er prima uit en levert soms aangrijpende/ spannende geschoten scenes.
Het is zeker een film die de nodige aandacht verdient gezien het een toch wel een prettige kijk ervaring bied.
Van mij een 3,5*

Een schep horror, een emmer bloed en gore en een vleugje humor. Wat krijg je? Excision!

De film is best leuk en erg goor. Het acteerwerk is goed en het verhaal is verrassend diepgaand. De personages vond ik best leuk. Alleen vond ik die moeder niet zo leuk. De climax (of anti-climax, ik weet het nu niet zeker) was erg goed, maar werd erg abrupt afgebroken. 3*

Gaaf filmpje dat inderdaad erg doet denken aan de stijl van Lucky McKee (May en de eigenzinnige combi van horrordrama en humor zoals The Woman), alleen toch minder uitgekiend dan die twee. Maar een erg intrigrerend en bijdehand personage die Pauline, mooie droomscenes en kleurgebruik en lekker droge familie-onderonsjes.

De soundtrack doet het laatste halfuurtje pas goed van zich horen (had de hele film wel zo mogen zijn) richting het sterke einde waarvóór je telkens denkt 'nee-ze-zal-toch-niet-echt-heh...'.

Strak gedaan.

Bizar is inderdaad wel het woord wat het beste bij Excision past. De eerste helft van de film moest ik alles een beetje een plek geven en begreep ik niet helemaal waar de regisseur naartoe wilde. Maar toen de ontmaagding plaatsgevonden had en Pauline vrijwel volledig ontspoort werd het me allemaal duidelijk. My god, in tijden niet zo'n vreemde, bizarre, gave en weerzinwekkende film gezien als Excision. Voor de liefhebbers van het genre een absolute aanrader!

4,0*

Bizarre film inderdaad. Enorm vreemd om AnnaLynne McCord hier te zien als de gestoorde basket case, in vergelijking met hoe ik haar normaal gesproken zie als net, populair, mooi meisje in 90210.

Het zag er allemaal tof uit en de hele film blijft wel boeien, vooral door haar dromen die tussendoor worden laten zien en waardoor het echt gestoord wordt. Ik vond het einde echt heel vet, alleen jammer dat het dan zo opeens helemaal is afgelopen.

Enorm vreemd, maar opzich wel lekker eigenlijk.

*3.5

Heerlijk inktzwarte humor. Pauline is geweldig - perfect gespeeld ook, de gekkigheid spat er gewoon vanaf. Erg grappig, hoe ze de ideeen die we allemaal wel eens in ons hoofd hebben gewoon uitvoert - zonder remming of wat.

Het einde gaat me dan weer wat te ver over the top. Aan de andere kant, een ander einde was niet makkelijk te vinden denk ik. Was misschien ook niet zo'n verstandige timing om de laatste tien minuten met een bord eten erbij te kijken.

Vreemd filmpje met een verrassend goede McCord als de psychisch gestoorde Pauline. Haar uiterlijk is al om van te gruwelen zo onverzorgd, maar ondanks dat is ze recht voor z'n raap. Haar innerlijk is nog verknipter, wat de diverse, werkelijk briljante, droombeelden illustreren. Hierin komt de horror ook aan het licht - soort van necrofilische bloedorgies - maar daar buiten is het een (heftig) familiedrama.

Een strenge mama en een lakse papa zorgen ervoor dat Pauline steeds verder van ze vervreemd raakt. Zusje Grace is ziek, maar is de enige die Pauline mag. Het einde zie je echt van mijlenver aankomen, maar is daarentegen erg goed uitgewerkt. Lekker gestoord. Maar jammer dat het dan opeens boem, afgelopen is. Aparte film, maar geslaagd.

Most fucked up film of 2012. Echt top notch spul, met een memorabele rol voor AnnaLynne als Pauline. Zo geschift zie je ze zelden en de gortdroge, ongegeneerde manier waarop het allemaal gebracht wordt, geeft nog een extra zetje. Weet op eigenaardige wijze onder de huid te kruipen en je krijgt er bijna koude rillingen van, terwijl je nog geen fractie later een grijns op je smoel krijgt door de (pik)zwarte komische onderlaag. Instant classic

Visueel en narratief experiment, gedurfd en met uitstekende rollen van Traci Lords en AnnaLynne McCord. Excision lokt controverse uit en is tegelijkertijd erg geestig, maar dan op een gitzwarte manier. Zulke films zijn al niet dik gezaaid en als ze dan nog eens een afgerond - en op bepaalde manier ook ontroerend - script hebben als deze, spreek je al snel van een cultklassieker. De makers hebben er alleszins goed aan gedaan om hun personages met echte emoties te overladen. Hun portrettering is genuanceerd, wat het - ondanks veel viezigheid - geloofwaardig maakt om naar te kijken. Qua sfeer deed het me denken aan Deadgirl. Een indiehorror met gevoel voor stijl, een scherp randje en inzicht in hoe men een goed scenario doeltreffend naar beeld vertaalt. Mooi.

Gestoord doch goed.

Ik ging deze film zowat blanco in, het enige wat ik wist is het plot en de vrij vage poster.

En wat ik aanschouwde was echt iets om van te gruwelen, op een goede manier dan. Het is weer een tijdje geleden dat ik zo een zieke horror heb gezien. Ook de manier waarop de film afwisselt tussen genres, het ene moment een stukje (zwarte) humor om vervolgens over te schakelen naar horror en dan weer drama.

De film wordt goed gedragen door AnnaLynne McCord die ik eigenlijk maar ken uit Fired Up!, ik had nooit gedacht haar zo een serieuze rol te zien spelen. Maar McCord presteert het toch als Pauline. Wat een vaag personage is dat zeg en ook vrij afzichtelijk, maar ze weet toch op de één of andere manier sympathie bij mij op te wekken.

Daarnaast zijn de droomsequenties vrij bizar te noemen, maar dit strookt eigenlijk wel met haar gedachtegang. Lekker bloederig en vol met gore.

Dat de film een vrij lange aanloop nodig heeft naar het voorspelbare einde deerde mij niet, want de opbouw maakt deze film echt. Het past ook wel bij deze film dat het zowat vanuit het niets is afgelopen om de kijker volledig beduusd achter te laten.

4,0 Sterren.

Bizarre film, een kruising tussen een surrealistische horrorfilm en een highschool-comedy. AnnaLynne McCord is overtuigend maf in de hoofdrol. De meeste bijrollen worden leuk ingevuld door allerlei culthelden, waaronder Traci Lords en Malcolm McDowell. Uiteindelijk mist de film een boeiend plot en een duidelijke koers, waardoor je als kijker toch met een enigzins onbevredigend gevoel blijft zitten. Al met al wel een opmerkelijk regiedebuut van Richard Bates Jr, van wie we vast meer gaan horen in de naaste toekomst.

Geniale film! Uitstekende mix tussen een Todd Solondz en een extreme horror. Tel daarbij een erg fijne cast op en je zit met een ontzettend genietbare film. Lekker freaky einde ook. Heb hier een stukje over geschreven in mijn dagverslag van Imagine:

Cult Movies Reviewed: Imagine 2013: Dag 1 - verslag - cultmoviesreviewed.com

Dit was weer een bijzonder filmpje. 'k vond het toch eerder een zwarte komedie met horrorelementen dan een horror/drama. Een speciaal verhaal maar omdat de speelduur niet zo lang is, vliegt dit voorbij.

Het hoofdpersonage is visueel opvallend (zeker als je ze dan eens in het echt opzoekt), de metamorfose is opmerkelijk. Ze deed het wel overtuigend en zeker een pluspunt in deze film.

Verder deden er nog enkele bekende gezichten mee.

'k vond het wel een leuke film en toch iets minder bloederig dan dat de poster doet vermoeden (af en toe wel een scène).

Excision is een film dat barst van de potentie, maar het niet helemaal waar kan maken.

Eigenlijk bevat de film allemaal mooi elementen die dit een topfilm zouden kunnen maken. McCord is heerlijk als twisted teenager in de hoofdrol, haar fantasieën zijn ook van een hoog "wtf" niveau, de dialogen zijn erg scherp en ook hierin verrast McCord doordat ze scherp uit de hoek komt en als laatst kent de film een heerlijk ziek einde.

Toch wringt de schoen ergens en dat ligt vooral aan de doelloosheid die de film uitstraalt. De film lijkt nooit ergens heen te willen gaan en de fantasieën van McCord's personage komen veel te sporadisch tot uiting in het "echte leven". De film heeft niet het vermakelijke karakter doordat de film tot aan de finale maar nergens naar toe lijkt te gaan.

We zien McCord maar een beetje ronddwalen, gekke gedachtes hebben en heel af en toe rare dingen doen, maar dit verveelt al behoorlijk snel.

Dat hele gedoe met de kerk en de intermezzo's waar ze bid zijn tergend om te zien. Ik krijg soms het idee dat alles ook zonder een fatsoenlijk script is gefilmd onder het mom van "we zien wel waar we stranden".

Dit levert een aantal indrukwekkende scènes op, vooral die aan de eettafel zijn erg geestig. Toch verliezen deze scènes uiteindelijk hun kracht dankzij het lome, doelloze sfeertje dat over de film heen hangt.

Veel potentie, maar het komt er allemaal net niet uit.

2,5*

Leuk tussendoortje.

Terecht wordt hier de vergelijking met May gemaakt, maar dit is beter. AnnaLynne McCord zet een ijzersterk personage neer. Wat een onsympathiek en onsmakelijk wijf is die Pauline! Even leek het de Carrie kant op de gaan, maar Bates weet hier toch een eigen draai aan te geven, door het uitbeelden van Pauline's fantasieën en haar dialogen met god. Daardoor krijgt de film een geslaagd zwart komisch randje mee.

De echte horror komt pas aan het eind en is niet eens zo expliciet. De hele film is weliswaar erg ranzig, maar een gorefest is het zeker niet. Enige reden dat Excision niet direct een topper is, is het wat gezapige tempo. Erg veel gebeurt er gewoon niet en de film is noch rauw genoeg om te choqueren, noch humoristisch genoeg om te lachen. Iets gewaagder had best gemogen. Niettemin een prima debuutfilm.

3***

Dit is toch wel een erg grote teleurstelling geworden, waarbij ik ook totaal geen idee heb, wat de bedoelingen van de makers zijn geweest.

Ik wist vooraf niet zo goed wat ik hiervan moest verwachten. Ik hoopte een beetje op een shockerend filmpje, met zwarte humor. Nu is dat eerste op zich best aanwezig, al wist ik niet zo goed wat ik er mee aan moest. Ik vond het hoofdpersonage erg vervelend. Een gestoorde tiener, die er nogal aparte dromen op nahoudt. Die dromen waren wel mooi en doen ergens aan David Lynch denken, wat op zich een goed teken is. Maar buiten die dromen om is er maar erg weinig te genieten. De pogingen tot humor zijn veelal niet geslaagd en qua shockeren viel het allemaal ook wel mee.

Alleen in de laatste paar minuten gaat het even lekker los. Verhaaltechnisch is het nooit echt interessant, en daarnaast wordt het nooit echt boeiend, omdat de personages veelal vervelend zijn. De momenten en het hele gebeuren met de kerk is ook uitermate vervelend. Als het serieus bedoeld is, vind ik het ongeloofwaardig en als dit niet het geval is, is het gewoon totaal niet leuk.

Nee, een totale misser voor mij. Het enige wat niet zo heel slecht is is het camerawerk en dan met name de droommomenten, maar verder is er voor mij totaal niks te genieten en stelt Excision op alle fronten zwaar teleur.

1,0*

Film begint goed en eindigt zeer verrassend, maar dan hebben we ook gelijk de twee hoogtepunten gehad. Voor de rest wist deze film mij nauwelijks te boeien wat voor een deel ligt aan het trage tempo en de irritante hoofdrolspeelster die ik nu niet bepaald moeder's mooiste vond. Die droomscènes waren geslaagd, dat wel, daar hadden er veel meer van in de film gemoeten. Op visueel vlak waren die namelijk verreweg het mooiste wat deze voor mij enigszins teleurstellende film te bieden had.

Waardering; nog net een 3,0*

Traci Lords als bemoeizuchtige moeder, John Waters als de eerwaarde en Malcolm McDowell als wiskundeleraar en dan kan je al vermoeden dat dit tienerdrama nogal wat offbeat-kantjes heeft.

De horror zit voornamelijk in de droomscenes.

Soort van Donnie Darko en Carrie mix-up, zwalkt wel wat op momenten (met name in het acteerwerk), maar de hoofdrolspeelster AnnaLynne McCord is geweldig!

Als geheel lekker cynisch, korstig en met het hart voor de outsider in de akelig perfecte wereld.

Leuke film. Redelijk gestoord bij vlagen, maar vooral ook de meer subtiele humor die werkt. Dat plus een alleraardigste soundtrack en wat memorabele scenes, met een paar mooie rollen. Die moeder is echt verschrikkelijk.

3.5*

Een erg bizarre film met veel bloed en vage scenes. De hoofdrolspeler straalde met haar uiterlijk al uit dat ze niet helemaal in orde was en samen met droom scenes en de dingen die ze doet weten ze het als een boeiend karakter neer te zetten in de film...De film was voor mij de combinatie van een kunstwerkje en een mindfucking film...

Hé nee! Is deze film in Nederland uitgegeven onder het zwaar christelijke BBi-label, die door de jaren heen gewoon niet meer serieus te nemen is met al dat laagste van het laagste C-baggerfilms, die ook nog eens gepresenteerd worden met een quasi-spectaculair hoesje met gephotoshopte posters en een samenvatting op de achterkant wat voornamelijk bestaat uit gebrabbel alsof Pietje Dekker (de oprichter) altijd door de films heenspoelt om ze maar zo snel mogelijk op dvd uit te brengen, onder genot van een fles Jenever...

Excision is echter wel een film die overduidelijk voor een beperkt budget werd gemaakt, maar is hoe dan ook geen film voor zo'n label, wat Excision echter wel is is ziek, echt behoorlijk ziek en ondertussen zit de subtiliteit er ook goed in. De film word eigenlijk al erg twisted wanneer we al kennis maken met Pauline, een ogenschijnlijk al niet zo'n frisse meid die een seksuele obsessie heeft voor necrofilie en het opgewonden raakt bij het denken aan het ontleden van mensen, daar bij klaarkomt, en eventueel in de biologie-les vragen of je een soa kan krijgen als je seks hebt met een dode, en ondertussen wijkt ze ook wel behoorlijk af van de rest en het is hier echt overduidelijk dat we hier met een meiske te maken hebben die echt, (maar dan ook echt) totaal ontspoord is. De film richt zich voornamelijk op het dagelijkse leven van Pauline, hoe ze in de knoop zit door een obsessieve dominante moeder, een sub-assertieve vader en een zieke zus, waarbij het er op neer komt dat het term dat het hier om een puber gaat die zich onbegrepen voelt en totaal nergens met haar issues terecht komt. Het term borderline komt er uiteindelijk in voor.

In principe wel knap dat Excision, ondanks de misselijkmakende, freaky en zieke dromen van Pauline die in je gezicht worden gesmeten, eigenlijk daarmee om de term "body-horror" lijkt te proberen draaien en zich hier voornamelijk richt op een comming of age verhaal van een zwaar verknipte puber, waarbij het meer naar de categorie We Need to Talk About Kevin of Stoker lijkt te neigen. Wat de oorzaak zou kunnen zijn, is eigenlijk ook al snel duidelijk. De film wordt echter wel steeds erger en erger en aan het einde lijken ook alle remmen los te gaan.

We hebben het hier toch over een erg bijzondere film, waarbij ik nog steeds niet helemaal weet onder wat voor genrecategorie dit wel kan vallen. Het feit dat we al te maken krijgen met een zwaar verknipte puber die, in dit geval, seksuele gevoelens heeft voor dode mensen of ledematen, en hoe ze overkomt in de omgeving, vind ik eigenlijk al erger dan een horrorfilm over de zoveelste slager. En wat dat betreft is Excision gewoon aan alle kanten gelukt.

4,0*

Sterk allegaartje aan genres dat voornamelijk met McCord een grote troef in handen heeft. Geweldig hoe zij hier een frenetieke ziel neerzet, echt een afstotelijk wijf. Audiovisueel had het wellicht een onsje meer mogen zijn, maar McCord, de lekker zwarte humor, een resem aan freaky scenes, en het abrupte, maar geweldig gestoorde einde trekken m'n score voor dit filmpje naar een kleine 3,5*. Van genoten.

Deze film is fantastisch! De film richt zich voornamelijk op het dagelijkse leven van de zwaar verknipte puber Pauline, hoe ze in de knoop zit door een kreng van een moeder, een vader die niets heeft in te brengen en een zieke zus. Pauline voelt zich onbegrepen en kan totaal nergens met haar issues terecht. Tot zo ver lijkt het een dus comming of age film maar de totaal geschifte manier waarop dit in beeld wordt gebracht is ongeëvenaard! Het kruipt onder je huid en geeft je de koude rillingen. Daarnaast speelt AnnaLynne haar rol perfect. Ook de zwarte humor die verwerkt zit in de film slaat naadloos aan, bij een heerlijke ziek sfeertje.