Gremlins (1984)

Heerlijke film. Voor altijd!

Zo, dat was lang geleden. Ik denk dat ik deze film voor het eerst zag zo'n ruim 20 jaar geleden, en gister heb ik hem dan eindelijk weereens herzien. Terechte klassieker die nu nog steeds goed genietbaar is, op een paar matige scenes na dan. Voor een film uit 84 gewoon erg goed gemaakt. En dan nog die schattige Gizmo.

Blijft een heerlijke film. Ook na al die jaren ziet het er goed uit.

Staat nog als een huis na 33 jaar, erg leuke film.

Ideaal voor een gezellige avond in de kerstperiode.

Het blijft een leuk filmpje. Natuurlijk is het kinderhorror, het script is niet al te veel soeps, en het duurt drie kwartier voor dan ook eindelijk de eerste gremlin gespot wordt. Maar de anarchistische relmonstertjes zijn leuk gemaakt en blijven vermakelijk om naar te kijken. En met een beetje jeugdsentiment erbij, dan heb je verder niet heel veel plot of logica nodig om het naar een krappe voldoende te tillen. Heel veel verder naar boven verdient de film dan ook weer niet, want echt goed is dit ook absoluut niet. Maar een verhoging naar 3.0* kan er wel vanaf.

Dit weekend gekeken vanaf Blu Ray. OK, de transfer naar Blu Ray valt vies tegen: het beeld is kwalitatief niet goed genoeg om op Blu Ray te verschijnen. Maar goed: ze hebben hun best gedaan en ik geloof wel dat dit het hoogst bereikbare is, zonder de film op te knappen dan natuurlijk. De film zelf blijft staan als een huis. Het is een mooi tijdsbeeld van hoe film toendertijd werd gemaakt: het verhaal word langzaam opgebouwd en hier en daar had er wel wat meer tempo in gekund. De personages zijn net genoeg uitgediept en daardoor wil je ook verder kijken. Het is en blijft een zeer vermakelijke film, duidelijk uit de koker van Spielberg en het is zeer aan te raden zo tegen de Kerst met het hele gezin voor de buis. Wel even de kindertjes van nu uitleggen dat er toch nog geen computers waren voor de effecten. 4 *

Geinig.

Precies een jaar geleden op nieuwjaarsnacht was ik voor het eerst met deze film begonnen maar nooit afgekeken.

Afgelopen nacht met nieuwjaarsnacht heb ik hem dan wel van begin tot eind gezien:)

Het is een erg leuke wegkijker. in mijn ogen niks bijzonders maar zeker super vermakelijk.

3,0*

Leuk, spannend, grappig en mooi gemaakt. Tevens heerlijk chill filmpje voor tijdens de feestdagen. 4*

Drieëndertig jaar geleden gekeken en vond hem een vette film. Nu maar weer eens uit de kast gehaald en nog eens gekeken en vind hem nog steeds geweldig. Goede acteurs, verhaal en special effects. Dat laatste kun je aan Spielberg wel overlaten. Sommige scenes waren geweldig. Vooral met mr. Deagle, die gelanceerd werd met haar trapstoel. Geweldig. Net als de barscene. Een potloodventer en eentje die gewoon op de bar ligt onder de tap.

Blijft leuk.

Tot nu toe de beste Dante die ik heb gezien. De film komt wederom duidelijk uit 1984, maar is zo gek en lollig dat dat vrij weinig verschil maakt. Het genre is momenteel niet erg origineel meer, maar daar merk je vrij weinig van.

Grappig tot het einde, met enkele scenes die er bovenuit springen. De Gremlins zelf zien er nep uit en zijn nogal dommige wezens, maar zo ongeloofwaardig neergezet dat het weer leuk is. Had wel sneller gemogen in het begin, maar eenmaal daar barst het los.

Had wel wat lomper gemogen, maar aan de andere kant past dat ook weer niet echt in dit soort films. Prima film die meer dan genoeg weet te vermaken en uitermate leuk kan zijn. Je moet wel een beetje een fan van het genre zijn.

Gremlins is een Amerikaanse horrorkomedie uit 1984. De film werd geregisseerd door Joe Dante en het scenario werd geschreven door Chris Columbus.

Het verhaal begint met een man die een schattig harig wezentje koopt, om dit aan zijn zoontje te geven als kerstcadeau. Het is een mogwai, wat uit het Chinees komt en zoiets betekent als ‘kwaadaardige geest’. Hij heeft echter drie waarschuwingen meegekregen: de mogwai kan niet tegen fel licht, mag niet nat worden, en het belangrijkste: hij mag nooit eten krijgen na middernacht. Uiteraard gaat dit geweldig mis, met alle gevolgen van dien.

Gremlins is een vermakelijke film, waarbij duidelijk gebruik wordt gemaakt van poppen. Het ziet er echter redelijk overtuigend uit, al vond ik de wezentjes eerder irritant dan eng. Er zit ook voldoende humor in de film; ik heb regelmatig met een enorme glimlach op mijn gezicht gezeten. Conclusie: aardig concept, prima verhaal. Ik heb me uitstekend vermaakt, al had de film misschien een kwartiertje korter gekund. Het einde is redelijk voorspelbaar en wordt eigenlijk iets te lang uitgesponnen. 3,5*

Oerklassieker onder het genre. Mijn dochter vond hem geweldig grappig en zo moet je hem ook ervaren denk ik. Horror kan je dit echt niet noemen. Daarvoor zijn de Gremlins te clownesk en lachwekkend. Veel meer dan vervelende ettertjes zijn het niet. Ook de kerstsfeer, het karikaturale personage van Mrs. Deagle en de beperkte slachtoffers dragen eerder bij aan het humoristische genre dan aan angst.

Gizmo ziet er nog steeds erg aaibaar uit. Fijn uitgangspunt met de drie regels. Ook de creaties van de Gremlins zien er nog steeds puik uit na ruim 30 jaar. De film komt traag op gang, maar stoort niet. Pure nostalgie aan mijn jeugd. En ook nu viel hij niet tegen. Een aantal scènes blijven voor eeuwig in het geheugen geprent te zijn zoals de bioscoop- en barsscène.

Geweldige etterbakken die Gremlins, tot aan brutale moorden aan toe (leuk voor een familiefilm - viel me vroeger niet eens zo op).

Prima film, mede door het gebrek aan CGI.

Klassieker en steevast in de DVD speler op Kerst avond.

Heerlijke 'poppen' film met een leuk verhaal. maar wat kan je je vergissen in zo'n lief beestje met de naam Gizmo..

Jeugdsentiment

Ik kan het me nog heel goed voor de geest halen het zal rond 1988 zijn geweest.

Als jochie van 8 toen stiekem bij een vriendje gekeken... en vet spijt van gehad

Heb een half jaar lang met het licht aan geslapen niet geschikt voor de kleinere kids dus.

Vooral tegen het einde toe word het toch wel wat enger allemaal.

Conclusie spannend en sfeervol met een vleugje humor hier en daar.

Gizmo is tenslotte zo schattig die wil ieder kind wel als maatje,ik stiekem ook hoor

knappe kerstfilm

Net nog eens gekeken, oké qua horror stelt het nu allemaal weinig voor, maar vroeger al kind vond ik deze über zalig en schattig ook, die Gizmo dan, de groene Mogwai zijn fout grappig. Ervaarde deze als kind al niet echt als horror, maar als funny alternatief voor die melige familie kerstfilms Dus wat er nu vooral overblijft is nostalgisch jeugdsentiment en dat verdient toch nog een 6/10.

Echt een klasieker.dat ik hier nog niet op gestemd had,dat kan niet hoor.nou echt jeugdsentiment geweldig.vroeger echt vaak gezien,nu nog wel eens.maar toch wel genieten.een ding is zeker dat ik de film nog wel vaker ga zien want de film blijft leuk.prima cast ook.love gizmo echt een schatje.ja geweldige film.

Waar andere creaturen uit films uit de jaren 80 in veel vervolgfilms waren te zien (zoals Jason in Friday the 13th, Chucky in Child’s Play en de enge kindertjes uit Children of the Corn) verging het de Gremlins anders. Zes jaar na de eerste film verscheen er pas een vervolg. En daar bleef het bij. Eigenlijk wel vreemd voor een film met leuke monstertjes, die zich goed lenen voor franchise.

De oorsprong van de gremlins ligt trouwens al in de 2e wereldoorlog. Piloten klaagden over mysterieuze fouten in de machinerie en gaven daar gremlins de schuld van.

In de film zijn de kwaadaardige gremlins verworden tot angstwekkende figuurtjes met lange tanden, een reptielachtig uiterlijk en lange oren, die aan een vleermuis doen denken. Gezien in horrorperspectief is het wel grappig dat de gremlins zonlicht niet kunnen verdragen.

Regisseur Joe Dante heeft in zijn film geen haast om zijn titulaire figuren heel snel voor het voetlicht te brengen. Dat duurt wel een uurtje. Tot die tijd moeten we het stellen met een schattige goedaardige knuffel, wat toespelingen op mogelijke kwaadaardigheid en op veel tienergeleuter.

De aanloop naar de actie is lang. En zelfs dan is geduld een vereiste. Een glimpje klauw, wat gegrom en wat schaduwwerk gaan aan de feitelijke exposure van de kwaadaardige gremlins vooraf. Geen horrorwaardige effecten overigens. Gelukkig zorgen enkele humoristische scènes voor verstrooiing.

Zoals het een goed moralistisch sprookje betaamt, worden de regels die het kwaad beteugelen overtreden met alle ongelukkige gevolgen van dien. Het pandemonium dat losbreekt is op zich wel grappig.

Behoorlijk gewelddadig en moordlustig, maar dermate overdreven gedrenkt in een komische mouw die de ene na de andere groteske gag uitschudt, dat de gruwel geen enkele huivering oplevert. Het blijft licht, vrolijk en luchtig. Aan de overdrevenheid van alles zie je trouwens goed de geste aan het grote publiek af. Het blijft te aardig. Te vriendelijk. Van mij had het veel duisterder en oprecht bruter gemogen.

Gremlins verbindt klassieke sprookjes- en horrorelementen met boosaardige humor en maakt er een leuk en vrij onschuldig verhaaltje van dat heel goed door alle leeftijden bekeken kan worden. Best leuk, maar mij te kinderlijk en te zoet.

Als iemand weet hoe je op de grens van een familiefilm, komedie, tekenfilm en horrorfilm moet balanceren, dan is dat Joe Dante wel. Eén van zijn bekendste films is Gremlins. De film ademt Spielberg, maar dan met een andere man achter het stuur. Een beetje een gevalletje Poltergeist, hoewel ik denk dat Spielberg Dante iets meer z’n gang heeft laten gaan dan Tobe Hooper. En Poltergeist is toch wel iets enger, want ondanks dat Gremlins monsters bevat, de film is eigenlijk niet echt een horrorfilm te noemen. Er zitten her en der wat momenten in die niet zouden misstaan in een horror - met name rondom de monsters in de keuken - maar op veel fronten is Gremlins enorm kindvriendelijk. Enerzijds zou je kunnen zeggen dat Gremlins een film voor het hele gezin is, anderzijds kun je ook stellen dat Gremlins eigenlijk voor niemand is; de film is te eng voor de allerkleinsten, maar niet alle oudere kijkers zullen de kinderlijke slapstick waarderen.

Die slapstick staat mij persoonlijk ook het meest tegen. Het is soms best fijn om naar een live action tekenfilm te kijken, maar de rare uitvindingen van vaders (wat is in hemelsnaam de gedachte achter dat eier-apparaat?) en de volledig over de top kwaadaardige heks mevrouw Deagle gaat soms een paar stapjes te ver. Daarnaast leunt de film ook wat betreft de monsters iets teveel op de slapstick. Soms is het erg vermakelijk om deze grommende en slijmerige rotzakjes streken uit te zien halen, maar Dante heeft soms de neiging ook met hen iets teveel de kinderlijke kant op te gaan. Alsnog is er genoeg aan Gremlins dat wél werkt - en heel goed zelfs - want de monsters zijn leuke creaties en Gizmo is en blijft een uiterst aandoenlijk figuur. Verder bevat de film een heerlijk jaren 80 sfeertje van zo’n klein plaatsje rond de kerstdagen met inwoners als Dick Miller en een jonge Corey Feldman. Die laatste laat de film trouwens, net als Judge Reinhold, voor de tweede helft van de film compleet links liggen. Niet dat dat heel erg is, want de hoofdreden om Gremlins te zien is … om de gremlins.

4 sterren.

In de herziening en nog een stuk leuker dan verwacht! Dit moet wel een ieders favoriete kerst-horror-film zijn!! Family entertainment voor de hele familie! Laatste keer dat ik hem zag was waarschijnlijk rond 1985 toen deze net op video uit was, behoorlijke hit destijds. Mooi, binnenkort ook het tweede deel maar eens, die heb ik nog nooit gezien.

De klassiekerstatus van deze film ontgaat mij. Voor mij is het ook geen jeugdsentiment, ik zie de film nu pas voor het eerst. Het acteerwerk is matig. Interessante of leuke personages zijn er ook niet echt en het verhaal stelt weinig voor. Gizmo is voor eventjes wel aandoenlijk, maar daar houdt het dan ook wel mee op. De Gremlins zelf maken op mij weinig indruk. Niet eng en ook niet grappig. Teleurstellende film.

Dan is dit toch echt een meesterwerk.

Heerlijke film. Jaren 80 topper!

Klassieker, en gisteren met kerst weer eens opnieuw bekeken en denk dat het voor mij vooral een jeugdsentiment is. Zoon viel in slaap en dochter vond hem oersaai. Vooral het intro is lang en nietszeggend. Zodra het feest losbarst zit de film wel vol leuke momenten.

Kostelijk vermaak waar ik altijd van meende dat Spielberg deze geregisseerd had. Iets dat verder eigenlijk ook niet uitmaakt.

Al heel wat jaren, twintig a vijfentwintig, terug voor het eerst gezien. De indruk die het toen maakte kan ik me niet meer herinneren mede omdat de film er na die tijd ontelbaar vaak voor geweest is en ik hem regelmatig mee heb gepikt. Zeg maar gerust een guilty pleasure.

Wat vooral opvalt zijn toch de overtuigende special effects en wezens zelf. Voor een film uit 1984 en dus 36 jaar oud valt mij toch op hoe goed en overtuigend Gizmo en de Gremlins eruit zien. Het verhaal doet er verder niet zo toe, die uitvindende vader is een koekenbakker eerste klas en als er dan een lichtpuntje is dan draait dit wel rond de heerlijke Phoebe Cates. Maar eigenlijk doet het net genoemde er niet zo heel erg toe. Gremlins is net als een zombiefilm, het verhaal en acteren is ondergeschikt aan de schmierende monstertjes en de soms grandioze kills. Zo is moeders in de keuken een geweldige scene, hoe het oude wijf haar traplift gesaboteerd wordt hilarisch, net als de Gremlins in de bios, en springt de kroegscene eruit.

Gremlins is ondanks zijn lange intro en weinige diepgang geen topper natuurlijk maar when the shit hits the fan is het toch topvermaak en lachen, gieren en brullen.

Dit blijft toch wel een klassieker.

De Gremlins is een creatieve film die zich niet vastklampt aan het hoofdpersonage maar eerder aan de Gremlins.

Deze moet je gewoon gezien hebben!

Wat een gezellige en sfeervolle kerstfilm. Jazeker, kerstfilm. Het met sneeuw overladen stadje met al die dieprode en -blauwe kleuren ziet er visueel prachtig uit, maar ook het begin in Chinatown en dat oude winkeltje toont reeds de visuele scherpte, en zet de toon. Het voelt qua beelden en sfeerzetting in grote mate aan als een film van Spielberg (die wel produceerde), maar ere aan wie ere toekomt; regisseur Joe Dante levert kundige en mooie plaatjes af. Naar zijn eerdere monster-films ben ik nu wel nieuwsgierig geraakt. Op de Gremlins zelf valt wel wat aan te merken, voornamelijk het komedie-gehalte van de beestjes vond ik niet altijd even geslaagd (de film dreigt bijvoorbeeld heel even overboord te gaan bij dat stukje in de bar, met de dronken Gremlins). Dat doet ook een beetje af aan de horrorelementjes, die zeker aanwezig zijn, maar voor het grootste deel kindvriendelijk genoemd kunnen worden. Over het algemeen vindt Dante echter een geslaagde balans, zeer zeker in het gedeelte waar de chaos in het stadje even helemaal losbarst. Na een heerlijk sfeervolle opbouw in het eerste uur, is dat tweede gedeelte echt een enorm vermakelijk stuk. Na het ontploffen van de cinema gaat Gremlins een tiental minuutjes te lang door, maar storend wordt het niet.

Maar het is lang geleden dat ik zo'n sfeervolle winterse film zag, en alleen al voor dat sfeertje verdient Gremlins punten. Dat de rest eromheen dan ook goed in elkaar steekt, doet me uitkomen op 4*.

Een heerlijke tijdloze film! Komt elk jaar weer terug op tv.

Een van de aller mooiste en tijdloze kerst films ooit gemaakt op het witte doek.

En blijft zo sfeervol en een van de meest bijzondere classic films ooit gemaakt.

Onvergetelijk en magisch mooi.