Les Mémés Cannibales (1988)

Gigantisch slechte film die z'n naam als gore-fest alles behalve waar maakt. Je moet al meer dan een uur (letterlijk) wachten voor er iets gebeurt, en hetgeen er gebeurt is dan nog zo saai als wat.

Een of andere Troma-dude kondigde deze film aan als een "masterpiece", maar dan vraag ik me toch af welke films die man allemaal heeft gezien...

Links laten liggen deze rommel!

Vermakelijke film. Heb wel kunnen lachen om de erg foute acteerprestaties en de humor is over het algemeen erg fou maar wel ok . Wat ik bijzonder vaag vind is dat de gore best tegenviel. Na de film ben ik de extra's gaan kijken en daar bleken dus de uitgebreide versies te staan van de gorescenes. Waarom deze niet gelijk in de film stoppen vraag ik me af. Zo heb ik dus weer een verkrachtte troma film moeten kijken na The Toxic Avenger. Bij laatstegenomede heb ik niet eens de gorescenes als extra kunnen zien. Echt onbegrijpelijk.

Film was veel beter in de smaak gevallen waren de scenes gewoon compleet geweest want uiteindelijk draaien deze films natuurlijk om de gore. Ik geef Rabid Grannies alsnog de voordeel van de twijfel met 3,5*.

Rabid Grannies is gelukkig heel erg representatief voor Troma. Op de onlangs uitgegeven dvd van Zeno Pictures is een nieuwe cut te zien waarin veel van het overbodige filler binnen het eerste gedeelte is weggesneden, waardoor je al na slechts een kwartier met je neus in de boter valt. Een heel aangenaam kwartier, overigens, stampvol met geweldige karikaturen wat de releases van Troma Entertainment altijd wel overeen hebben. De overacting werkt en dan komt die perfect getimede ommekeer, smullen voor de liefhebber!

Deze cut hoorde 75 minuten te duren, maar mijn klokje gaf 65 minuten aan. Ook prima, want dat komt de gore-dichtheid (?) alleen maar ten goede. Aangevuld met interessante extra's is dit een aankoop om trots op te zijn. Opvallend aan deze late jaren 80 horror is de verschillende sferen in dit huis. Heel slim gespeeld met verschillend licht en het af en toe gekunstelde camerawerk sprong ook in het oog. De scene bovenaan de trap waar het dode meisje ligt, is fantastisch!!

Dikke aanrader.

Nou, de titel was in dit geval zeker leuker dan de film.

Ik heb blijkbaar toch een lage tolerantie-grens voor dit soort extreme low budget films, want het belabberde acteren van de meeste acteurs werkte samen met de beroerd gedubde stemmen zwaar op m'n zenuwen. De montage vond ik ook veel te chaotisch en de gore was met een paar uitzonderingen daargelaten niet al te best of vluchtig in beeld gebracht.

Wel grappig dat alles geoorloofd is en dat zelfs een klein meisje het niet eens overleefd. Ook de scène met de priester die mag kiezen tussen kort lijden of voor eeuwig branden in de hel had een grappig morbide ondertoontje. En er waren zeker wel een paar gore-hoogtepunten en wat knappe teksten hier en daar, maar niet genoeg om het voor mij echt leuk te maken.

Ik denk toch dat Troma en aanverwante films met een laag budget die ze aankopen niet echt voor mij zijn weggelegd. Low budget kan, maar om de film daarom milder te beoordelen, nee.

Voor liefhebbers van pulp met heel veel geduld. Het eerste half uur van de film wordt gebruikt als introductie van de meest onsympathieke personages bij elkaar. En dan heb je als kijker tijd om te wennen aan de idiote dubbing en het spel. In principe had de film gemakkelijk de helft korter gekund als je alle pauzes in de dialogen zou weghalen (schijnbaar hadden de Franse acteurs moeite met Engels en moesten de Engelse voice-over acteurs dus deze vreemde manier van praten overnemen). Het is lachwekkend en vermoeiend tegelijk.

Na een half uurtje gaan de twee bejaarde gastvrouwen dan eindelijk aan het werk, maar verwacht vervolgens geen achtbaanrit aan splatter en gore; het blijft tamelijk tam. Hier en daar gaat de film lekker over de top en het blijft geestig hoe knullig alles is, maar telkens krijg je het gevoel dat er meer uit te halen was. Voor een film met zo'n premisse - en de naam Troma op de poster - verwacht je eerlijk gezegd iets meer. Gelukkig valt de film wel in de categorie 'zo slecht dat het ook weer leuk wordt', waardoor Rabid Grannies al met al toch nog best leuk entertainment is.

2 sterren.

Bijzonder leuk en vermakelijk horrorfilmpje met ook wat kwaaltjes.

De lange opbouw en introductie van de verschillende personages stoorde mij alvast niet. Er zaten een paar leuke oneliners bij. Eénmaal wanneer de twee oude dames het cadeau openen, explodeert de film tot een heerlijk gore festijn met een paar zeer leuke bloederige scènes zoals bij het eerste slachtoffer, de papzak die vast komt te zitten in de kelder en niet te vergeten de knappe scène met het kind die begint bij de trap en helemaal bovenaan eindigt waar de grannies het kind zonder meedogendheid verorberen. De bodycount is hoog en er wordt niet gekeken naar kinderen. De film laat ook wat steekjes vallen zoals de koppen van de grannies die niet zo geslaagd over komen. Er zitten ook wat te veel bloederige scènes in de film die te braaf mogen worden bestempeld. Ook een minpunt is het slot dat te simpel en snel wordt afgehaspeld. Maar we hebben ons geamuseerd en ik moet Braindead uit 1992 eens dringend terug gaan bekijken want die is nog veel leuker. 6,5/10

Deze stond al een tijdje op mijn kijklijst, maar helaas valt het nu een beetje tegen. De opzet had potentieel en de aantal zeer kleverige, creatieve en gekke bloederige effecten worden ondanks een relatief laag budget behoorlijk goed uitgevoerd. Echter om daar te komen moet je eerst een familiebijeenkomst doorstaan. Waarna er op Agatha Christie wijze van kamer naar kamer wordt gehopt om het bloedige werk te doen. De film durft zelfs een kind-personage te vermoorden, iets wat zelfs vandaag de dag nog maar zelden in horrorfilms wordt gezien. Het grootste probleem van de film is dat de personages tussendoor teveel ouwehoeren en helemaal niet sympathiek zijn. Het mistte voor mij gewoon de vlotte energie om dit echt goed te vinden.

De productie van deze film is op ze minst ook opvallend te noemen; De Amerikaanse regisseur Emmanuel Kervyn (blijkbaar expert in vechtsporten) ontmoette de Belgische producent Johan Vandewoestijne en samen maakte uiteindelijk deze film. Het beruchte Troma-label kreeg de wereldrechten (buiten Benelux) om de film uit te brengen en te distribueren. Gek genoeg verwijdert die veel van de gore uit de speelfilm...en is er het Japanse Shock Entertainment voor nodig om de gore-scènes in ere hersteld te krijgen. Enfin de film is niet zo goed, als ik hoopte maar ook nooit zo slecht dat je er niet van kan genieten!