Cloud Atlas (2012)

Ja, IDD dat is een mooie afbeelding had hem zaterdag ook gekeken op blu-ray en IDD hij is mooi maar ik denk dat ik hem nog wat vaker ga bekijken ik vind het in ieder geval één hele mooie film.

Haha nou begrijp ik het...ik kijk dagelijks naar gtst en ik vond dit een waardeloze film

dus ik heb nog minder diepgang dan een hamburger...nou lekker dan.

Wat een pracht van een film , snap niet hoe ik en waarom ik deze over het hoofd heb gezien afgelopen jaar in de bios.

Visueel zeer mooi (vooral op blu-ray). De eerste helft is wat verwarrend doordat de verhaallijnen door elkaar lopen, maar na een poosje begin je als kijker de connecties te zien en begint het kwartje te vallen. De film neemt de tijd om het verhaal uitgebreid te vertellen. Zeker niet verkeerd, maar het zorgt er wel voor dat dit geen heel gemakkelijke zit is. Vooral omdat sommige scenes ook niet heel erg goed uit de verf komen.

Een beetje een vreemde eend, waardoor hij lang niet door iedereen gewaardeerd zal worden, maar ik moet zeggen dat ik hem nog best interessant vond.

Hoewel ik de verbanden tussen de verschillende verhaallijnen nog niet goed kon leggen toch een erg bijzondere film. Het science-fiction verhaal in een futuristisch Korea vond ik het aangrijpendst, met name de scene dat ze bij dat gekloonde nietsvermoedende meisje 'de halsband afdoen'. Het gemak waarmee dat gedaan werd, ik vond dat zeer beangstigend en verontrustend. Het deed mij sterk denken aan de gaskamers in de 2e wereldoorlog en aan de akelige beelden die we kennen van koeien in slachthuizen waar men een pin door het hoofd van de koe schiet.

Een visuele verademing die zeker een tweede kijkbeurt waard is. Misschien dat ik het dan wel snap.

In het begin even worstelen met hoe de verbanden zijn, dit word wel steeds duidelijker. ik zal hem nog een keer willen zien om alles in me op te kunnen nemen. Mooie verhalen, mooie beelden, knap staaltje werk!

Te overambitieuze film die eigenlijk minder intelligent is dan hij wel zou willen zijn. Visueel wel dik in orde maar die verbanden die de makers tussen de verschillende generaties aanbrengen zijn zeker niet wereldvernieuwend te noemen.

De Wachowski's- eigen The Matrix-trilogie was filosofisch veel verruimender en intelligenter dan deze prent.

Pretentieuze bagger met 6 nietszeggende verhalen waarvan ik de cohesie totaal mis en ook helemaal niet wil weten.

Zes verhalen die op zichzelf staand wel te begrijpen zijn. Maar deze zijn in een pan gegooid en door elkaar geroeid en vervolgens weer een beetje netjes door elkaar gelegd. Het levert iets op waarvan ik de verbanden niet begreep. Ik snapte het niet. Ik was verward. Maar naarmate de film vorderde begreep ik steeds wat meer dingen. Maar alsnog blijft het vaag. En toch, vind ik de film super. Ik ga hem daarom ook nog een keer kijken om dan hopelijk wat meer van de film te begrijpen.

Exact ook mijn idee bij deze film. Absoluut nog een herziening waard om de verbanden nog eens te begrijpen.

na 30 min gaf ik dit meesterwerk, de pijp aan maarten

Rare film.

Dat de structuur te pretentieus is, afleidt van de boodschap lijkt me wel boven enige twijfel verheven. Maar het is ook wel precies die truc die de film tot iets bijzonders maakt, losmaakt van de massa die zonder pardon in de kliko van de vergetelheid valt. Het geeft in ieder geval aanleiding tot een spelletje dat je maar in weinig films spelen kan: 'acteurspotten'. Want soms zijn ze zo toegetakeld dat je ze echt niet meer herkent. Overkwam me met Tom Hanks een keer of wat dat ik hem alleen aan zijn stem herkende...

De verhalen op zich zijn nergens echt bijzonder. De delen die als ik het goed begrijp door Tykwer gedaan zijn hebben gelukkig af en toe wat ongepaste en ongegeneerde humor in zich; als een soort zelfrelativering die dan weer ietsje afleidt van de wat loodzware en erg serieuze benadering van het totaal. Dat houdt het zaakje nog net op de rand, anders was het allemaal echt wat te hoogdravend geworden.

Qua boodschap eigenlijk wat aan de magere kant voor zoveel pretentie als er in de hele setup zit. Maar aan de andere kant, gewone films zijn er al genoeg.

Aardige film

pfff... heftige film, TOP! Voor de tweede keer gezien, nu vallen er nog meer puzzlestukjes op zijn plek.. spiritueel, diepzinnig, heftig, ontroerend. en als die 170 minuten dan zo makkelijk en boeiend wegkijken dan is hij naar mijn persoonlijke mening een 10 waard!

Voor zij die het verband van de verschillende verhalen niet zien of de film raar (lol) vinden: AJB kijk de film nog een paar keer!! (and open your mind)

Quote: "wat is een oceaan, zonder een veelvoud van druppen"

Ja! Spiritueel! Dat is het woord dat deze film mooi omschrijft. Geen Jomanda/Char/Derek Ogilvie- kwakzalverij-spiritueel maar spiritueel in de goede zin van het woord. Een epische film ook.

Was afgelopen zondag in de Mediamarkt en heb daar de bluray van Cloud Atlas aangeschaft. Het was er stikdruk, pfff.. In de lange rij bij de kassa zag ik ineens hoe krankzinnig het eigenlijk allemaal is, al die mensen die langs elkaar heen leven, iets aan het zoeken zijn, dingen willen hebben, kopen, graaien.. Ik ben toch niet gek! Nou, het scheelt maar weinig.

's Avonds de film opgezet en jouw raad opgevolgd RoFFeL, mijn geest geopend en inderdaad, alles leek veel helderder nu. Ik zag de verbanden, de strijd tussen goed en kwaad, reïncarnatie, karma..

En toen het indrukwekkende verhaal was afgelopen en mij achterliet met een melancholisch gevoel, een gevoel dat ik ook krijg bij films als Stand By Me, The Lion King en Titanic las ik hier op de site dat de acteur Philip Seymour Hoffman was overleden.

Om de zoveel jaar kruisen er engelachtige wezens ons pad, vaak zijn het zachtaardige ietwat verlegen mensen, en weten met hun uitzonderlijke talenten, hoe gekwetst ze zelf ook zijn door het leven, complete volkeren te inspireren. James Dean was zo iemand. Marilyn Monroe. River Phoenix. Heath Ledger.

Philip Seymour Hoffman. The Genius. The Master.

Our lives are not our own, from womb to tomb, we are bound to others, past and present, and by each crime and every kindness, we birth our future.

Prachtige film. Zeker als je open staat om 'out of the box' te denken. En dat er meer is tussen hemel en aarde, zoals reïncarnatie, andere leefbare planeten, etc. Ik heb er van genoten. De muziek was ook prachtig. Het gebeurt weinig, maar dit is weer eens zo'n goede film, dat lengte totaal niet storend is. De film vloog voorbij, alsof het een standaard 90 minuten film was. Dan is die ECHT goed.

Bij sommige regisseurs worden de films beter na elkaar.

Ze overtreffen bijna zijn vorige films

Hier bij deze heren is het niet anders...

Jammer geen Oscar nominatie.

Quote: "Onze levens behoren ons niet toe.

Via verschillende wegen zijn we met anderen verbonden.

Vanuit het verleden tot in de toekomst.

Met elke vergrijp of goede daad verschaffen we ons onze toekomst."

De make-up afedeling heeft het er maar druk mee gehad.

Niet vaak meegemaakt, een film die tijdens de film van 2 sterren, naar 2.5 sterren, naar 3 sterren, tot 3,5 sterren gaat,..

In het begin vond ik het nog te traag, en had een lange zit verwacht,.. Maar het werd steeds beter,.. Dus een 3.5

Redelijke film die zich afspeelt over een tijdspan van zo'n 500 jaar. Een ongelooflijk complex geheel met verschillende verhaallijnen en waarbij de acteurs meerdere rollen op zich nemen. Ondanks de diversiteit aan genre's voelt de film niet onsamenhangend aan. Dit is voornamelijk te wijten aan de sterke montage. Desalniettemin wellicht iets te hoog gegrepen.

Chapeau!!, volgens mij trok Lana Wachowski's coming-out-speech meer media-aandacht dan de film zelf, in Nederland leek deze vrij geluidloos voorbij gegaan, had ik mooi bioscoopbonnen klaarliggen, maar zowel Rembrandt als EuroCinema draaiden hem niet, volgens mij ooit nog na twee maanden even in het Filmhuis.
Okay, de film zelf: eyecandy op literaire basis en ergens een mengeling van "The Matrix" en "Perfume: The Story of a Murderer".
Flink wat soorten genres in de film: fantasy, een verhaal op zee, een jaren dertig drama met wat gay-elementen, een jaren 70 thriller, een onfortuinlijke uitgever die tegen zijn wil wordt vastgehouden in een bejaardentehuis en een SF-film.
Leuk dat er ook nog wat transgender-rolletjes inzitten, slechts één was mij opgevallen (en zeker niet de sympathiekste, de andere ontdekte is pas bij de aftiteling.
Meesterwerk!

Een redelijk drama/avontuur/sf film...

Redelijk apart zes verhalen...

Toch een saai...

Redelijk acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Wel mooi gemaakte SF...

Geen moeite waard...

Ik ben deze film gaan kijken omdat hij zo hoog beoordeeld was. Ik heb de film na een uur uitgezet omdat ik bijna in slaap viel. Verschillende verhaallijnen in een verschillende tijd. Elk verhaallijn was doelloos. Er zat geen verhaal in. Bagger.

Een (redelijk complexe) film die drie uur duurt uitzetten na één uur.. Moet je natuurlijk helemaal zelf weten; het is je goed recht, maar dan vind ik niet dat je kan zeggen dat elke verhaallijn doelloos was of dat er überhaupt geen verhaal inzat en al zeker geen 0,5* zou moeten geven.

Yoda terug hij is...

Hale Berry dan. Ik weet het niet. Elke keer als zij een rol speelt, heeft ze in mijn ogen precies 2 houdingen/blikken die elkaar non-stop afwisselen:

1. iedereen weet dat zij een verschrikkelijk stinkende knoflookwind heeft gelaten, maar niemand durft het te zeggen, zij zelf al helemaal niet, maar ze weet dat iedereen weet dat zij het was; en

2. kijk, papa, lekkere borstjes heb ik gekregen, he...

Dat somt haar acteerwerk wel op, wat mij betreft.

De film dan. Op zich wel onderhoudend, al is het soms moeilijk te volgen, door de vele en snelle wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen en tijdperken. Al helemaal lastig om dan de bedoelde(?) dwarsverbanden te (blijven) zien.

Aantal prachtrollen van Tom Hanks. Bij een van de eerste scenes heeft hij (weer) die typische "trouwe-honden"-ogen, waardoor voor mij zijn acteerprestatie niet geloofwaardig overkomt, maar later in de film is dat niet meer aan de orde (/zichtbaar), en dat is erg prettig. Prachtige rol als Ierse schrijver, al is dat zo'n beetje zijn kortste rol in de film.

Ik vind het een leuk ensemble acteurs te samen, het is leuk om ze in zoveel verschillende rollen te zien, misschien wel een van de sterkste aspecten van deze film.

De film duurt vrij lang, is in het begin wel onderhoudend, maar het wordt na een tijd saaier, het is dan moeilijk om de aandacht erbij te houden. Ik weet niet goed te benoemen waar het aan licht, ik denk toch dat de verhaallijnen afzonderlijk niet voldoende boeien om je interesse te blijven wekken, terwijl er ook geen echte synergie is tussen de afzonderlijke verhaallijnen.

Al met al een film die best de moeite waard is van het kijken. Zeker geen must-see.

Hale Berry, neem nog wat acteerlessen, of beperk je optredens tot een rol als centerfold in wat bladen, dat ligt volgens mij veel meer in je comfort zone.

3,0

Aardige film die af en toe ontaardt in een verkleedfeestje. Ik begrijp dat dat lachen gieren brullen is voor de cast (Hale Barry is een oud gerimpeld mannetje, Hugo Weaving is een zuster !) maar het werkt eerder afleidend in de film.

De film is behoorlijk onevenwichtig, met wat humor hier en daar, en donker drama. Van de 6 episodes beviel die van New Seoul me het best, een beetje een Philip K Dick achtig verhaal, maar ook hier vond ik de verkleedlust vervelend en onnodig. Omdat je de hele tijd Hugo Weaving ziet als Koreaan. De episode met de ontsnapte slaaf was dan weer weinigzeggend- ik snap de moraal ervan natuurlijk wel, maar het was een beetje saai verfilmd met holle dialogen en een beetje suf subplotje met dokter Hanks.

De verbanden zijn volgens mij niet al te moeilijk te leggen: je kunt de wereld veranderen door een revolutionair te zijn, door af te stappen van conventies, je angsten te overwinnen, door moedig te zijn en de waarheid te onderzoeken, maar ook door inspirerende muziek te maken of een boek te schrijven, dat is volgens mij wel zo'n beetje waar het over gaat.

Erg mooi, ondanks de snelle wisselingen en vele verhalen goed te volgen. Je word er ingezogen en van begin tot eind verwend.

Als ik moet 3 uur zoeken naar een link tussen 6 verschillende verhalen, waarvan er een paar mij absoluut niet konden boeien, dan bevindt voor mij de echte plezierwaarde van het filmkijken zich toch in de schaduwzone.

Het is filmisch wel meer dan gewoontjes en ook de cast is dat, maar voor mij hoeft geen zo'n opzet.

Phoe, wat een magistrale film, maar waar moet ik beginnen:

De Wachowski bros spanden weer hun krachten bijeen, met samenwerking van de Duitse regisseur Tom Tykler, die we nog wel kennen van Lola Rennt en The International. Hier maken ze een 6 delig verhaal waarvan elk verhaal weer in een andere tijd afspeeld (van de tijd van de slavernij, tot het heden tot honderden jaren in de toekomst) waar iedere personage, verhaal, situatie een verbinding heeft. Het lijkt erop alsof je de term deja vu hier wel mag gebruiken, dat we in het gewone leven nog wel eens krijgen.

De verhalen zijn om te beginnen echt stuk voor stuk interressant en de verbindingen zijn dan weer de ene keer prima getimed maar soms ook te ver gezocht, maar dat maakt verder niet uit. De verhalen hebben me in ieder geval erg geinspireerd en het leukste van allemaal is dat ze ook allemaal totaal anders zijn van elkaar, met elke weer weer een andere emotie bij de kijker en een andere genre. Zo word je bij je strot gepakt door de verhalen over die slavenschip, waar een Afrikaanse slaaf toch behoorlijk onderschat werd door die zwijnen van slavenhandelaars en dat verhaal over die bi-sexuele schrijver in de tijd dat homofilie nog een fikse taboe was, en de gevolgen langzaam maar zeker niet te overzien zijn. Ondertussen valt er nog een hoop te lachen bij het verhaal over die schrijver in het hedendaagse Londen, waarvan je haast zou kunnen denken dat je naar een Ken Loach o.i.d film zit te kijken, dat gewoon bulkt van de lekkere botte Britse oneliners, terwijl de sub assertieve schrijver Timoty Cavendish word bedreigd door een paar lompe gangsters onder opdracht van een concurerende schreeuwerige schrijver Hoggins die eerst faalde en vervolgens toch beroemd werd nadat hij tijdens een viering die recenciest, die hem voor schut heeft gezet in de krant, van het dak af sodemieterde. En wordt dat verhaal nog grappiger en fouter? Jazeker...Cavendish die denkt dat hij onderdak kan krijgen via zijn broer en vervolgens erin geluist word en in een gekkenhuis wordt geplaatst waar ouderen worden uitgebuit, met een hele grappige ontsnappings-scene tot gevolg. En alsof we nog niet creatief genoeg kunnen wezen; dat ijzersterke verhaal met verslaggeefster Luisia Ray (ijzersterk neergezet door Halle Berry) waarin we een voltreffelijke thriller voorgeschoteld krijgen, met de achtergrond van San Francisco anno de jaren 70, die de typische sfeer er nog eens dik bovenop legt. En dan nog mijn favoriete thema; een science fiction verhaal, gesitueerd in Neo-Seoul in de 22ste eeuw, waarin het klonenthema nog boven water word gehaald en wat ook voor een tal aan mooie vondsten zorgt; het futuristische Seoul (met de latere beelden van de oude gedeelte van de stad) was een lust voor het oog, het verhaal over kloon Somni die ontsnapt van de slavernij (overeenkomst met verhaal 1?) met behulp van een huurling, wat ook nog eens voor een paar vette, vlotte actiescene's zorgt, en een niet zo'n mooi einde was ook.....gewoon behoorlijk tof! En voor de verandering gaan we ook nog eens 100den jaren de toekomst in naar het voormalige Hawaii, waar Tom Hanks hier lekker sterk een rol neerzet als een gekwelde strijder, die steeds getergt word door een een of andere geest/duiveltje op zijn schouder. Dit kan je wel een beetje zien als een soortevan middeleeuws verhaal, maar dan heel, heel ver in de toekomst. Ook leuk is die behoorlijk aangepaste Engelse taal (er zal natuurlijk wel iets in de taal veranderen in de verre toekomst). De bloederige vechtscene's met zwaarden en pijl en bogen (en een futuristisch pistool) zagen er ook erg goed uit, en het epioloog was ook interressant. Ook hier weer een erg mooie rol van Halle Berry.

Het viel me ook pas later echt op dat bepaalde acteurs elke keer weer een andere personage speelde. (Tom Hanks bleek ook nog die gestoorde schrijver te zijn en de hotel manager uit het 1936 verhaal). Halle Berry was wel iewat beter te herkennen.

Cloud Atlas is gewoon een film om je vingers bij op te vreten. In mijn ogen is dit gewoonweg het psychologische thema over deja vu, of het leven na de dood, wat toch voor een behoorlijk tof concept zorgt, die lekker uitgebreid en creatief de 165 minuten doorkomt en waarbij je als kijker om de keer mag verwisselen van modus, en wat is daar verkeerd aan? Noem het vergezocht, noem het theadraal, ik heb er uitbundig van genoten. Het is in ieder geval goed dat er niet een overdosis aan zoetsappigheid in werd gegooid van verhaal tot verhaal, want meestal is dat wel te verwachten bij dit soort films. Mag van mij zeker in het rijtje van de klassiekers. En kreeg ik nou net niet 1 seconde een visioen dat ik in 40-45 een verzetstrijder was?

5,0*

De laatste jaren zijn er veel van die megalomane projecten: in 2006 The Fountain en Southland Tales, in 2008 Synecdoche, New York, in 2009 Mr. Nobody, in 2011 The Three of Life en in dit geval, Cloud Atlas. Hoewel de films in detail van elkaar verschillen, hebben ze toch ook veel gemeen. Het zijn allemaal projecten van schrijvers/regisseurs met een behoorlijke staat van dienst. Ze proberen allen een ongrijpbaar thema uit te beelden, wat ik zwak vertaal als "de zin/doel van het leven". Motieven als levensloop/kringloop van het leven, keuzes en gevolgketens, verschillende tijdvlakken/ verleden-heden-toekomst komen regelmatig terug. En toch falen de meeste van dit soort projecten jammerlijk. Sommige verliezen zich in vage pretenties (The Three of Life, Synecdoche, New York), terwijl andere ronduit banaal worden (The Fountain, Southland Tales). Wat mij betreft valt Cloud Atlas in die tweede categorie.

Want wat zie je hier nu eigenlijk? Cloud Atlas bestaat uit 6 aparte kortfilms die door elkaar zijn gemonteerd. Sommige films zijn beter dan anderen en voor mij sprongen London, Neo Seoul en Big Isle er enigszins uit. Maar als er sprake van enige samenhang, heb ik dat niet kunnen ontdekken. Behalve dan op het allersimpelste niveau: man in tijdsperiode 2 vindt boek van man uit tijdsperiode 1, vrouw uit tijdperiode 3 hoort muziek gecomponeerd door man uit tijdsperiode 2, ad infinitum. Voor de rest? De filmpjes raken elkaar thematisch soms heel licht (iets met slavernij/gevangenschap = slecht oid), maar aan de echt grote filosofische levensvragen willen Tywker en de Wachowski's (bewust?) hun vingers niet branden. Kierkegaard wordt een keer genoemd en daar moet je het mee doen.

Wat overblijft zijn dus 6 losse verhalen die op zichzelf best aardig zijn, maar geen moment de diepte ingaan en de pretenties in de synopsis waarmaken. Hoe gekunsteld je de verhaaltjes ook aan elkaar probeert te plakken en hoeveel mooifilmerij je er als regisseur ook tegenaan gooit: een hol vat blijft een hol vat. Hoe hard het ook mag klinken. 2,5*