Bullet to the Head (2012)

na hansel and Gretel en die hard 5 was ik toch weer eens toe aan iets beters in het actiegenre.

Gelukkig weet bullet tot the head precies waar ik het over heb. Niet dat dit een meesterwerk is maar wordt wel ondersteund door een Stallone die nog nooit zo badass is geweest als in deze sfeervolle rollercoaster. En de muziek helpt de film nog een niveautje omhoog. Opzich is de film niet vernieuwend maar deze twee ingrediënten maken deze actieprent een film waarvan er al even geen meer zo ouderwets gemaakt zijn. En in dit geval is dat ouderwetse een pluspunt!

Fijn filmpje, Walter Hill is na een afwezigheid van 10 jaar het filmen zeker nog niet verleerd (deze prent zit visueel erg fijn in elkaar, vakwerk zonder poespas) maar zonde dat men voor Sung Kang heeft gekozen. De beste man is namelijk een behoorlijk waardeloos acteur. Rest van de cast - Stallone voorop die verrassend charismatisch is - doet het prima en weet het matige script prima te brengen, jammer dat de chemie tussen de twee leads door Kangs rammelende optreden voor geen meter van de grond komt. Typische Hill-soundtrack overigens. 2,75*

Herhaling van alles wat je al een keer gezien hebt. Stallone is de publiekstrekker maar van mij mag hij nu wel stoppen; hij doet niets verkeerd maar ziet er net wat te oud uit en hij lijkt wat vastgeroest. Actie is middelmatig, humor vrij beperkt en er is niet echt moeite gedaan om alles mooi in beeld te brengen. Resulteert in een simpele zaak die zelden impact maakt en slechts functioneert als een hap-slik-weg product. De hakbijlen waren overigens een leuke vondst (''are we vikings now?'')

Sylvester Stallone! Wat een man. Op de een of andere manier weet hij altijd precies wat zijn fans of actiefans in het algemeen willen. Dat heeft hij in het verleden vaak bewezen (Rocky, Rambo, The Expendables). Ook Bullet To The Head heeft hij voor een groot gedeelte naar zich toe getrokken. Toegegeven, Bullet To The Head is absoluut geen film van deze tijd, maar het is wel wat ik wil zien! Samen met Walter Hill (71) heeft Sly gezorgd voor deze retro-actiefilm met stoere one-liners en keiharde actie zoals het destijd was in de jaren 80.

Bullet To The Head doet je denken aan actiefilms als 48 Hrs., Red Heat en Tango & Cash. 2 mannen zitten tegen elkaars wil met elkaar opgescheept maar weten uiteindelijk toch samen te werken om de tegenstander te verslaan. Dit afgewisseld met wat humor en keiharde actiescenes. De humor en dan met name de interactie tussen Stallone en Sung Kang is niet altijd even geslaagd en voelt soms ietwat geforceerd aan. Maar toch wisten de 2 kibbellende stoere mannen regelmatig een glimlach op mijn gezicht te krijgen.

Waar de film echt heel goed op scoort is de actie. Wow! Dit is actie zoals ik het wil zien. Geen overdreven stunts (A Good Day To Die Hard) of CGI, maar gewoon keiharde bloederige man tot man gevechten en shoot outs. Dit gecombineerd met een wel hele bad-ass Stallone! Stallone bewijst dat hij het absoluut nog kan met zijn 66-jarige leeftijd en beweegt veel fitter dan bv Schwarzenegger.

De overige castleden zijn ook goed gecast. Christian Slater heeft een leuke rol als corrupte advocaat, maar degene die van de overige castleden het meest opvalt is Jason Momoa. Momoa is een fantastische bad guy. Walter Hill weet de confrontatie tussen Sly en Momoa heel goed op te bouwen zodat we een denderende finale krijgen! Zoals dat natuurlijk hoorde in de jaren 80. Er moet natuurlijk een eindgevecht in zitten!

Bullet To The Head is een film naar mijn hart. Maar ik kan me daarnaast heel goed voorstellen dat de huidige generatie dit helemaal niks vindt. Ik ben met dit soort films opgegroeit. Voor de mensen die dit delen met me is deze film pure nostalgie. Bullet To The Head past dan ook absoluut niet in deze tijd, maar laat je wel verlangen naar die goede oude tijd! Wil je een bad-ass Stallone, goede recht-toe-rechtaan actie, een hoop f-bombs en een nostalgisch gevoel? Ga dan zeker Bullet To The Head checken!

De oude actie rotten hebben de laatste maand allemaal een film afgeleverd. Stallone is in mijn ogen de winnaar. Bullet To The Head is beter dan The Last Stand en veel beter dan het belachelijke A Good Day To Die Hard!

Bang-Down-Owned! 4 sterren!

Had 'm beter verwacht. Het grootste minpunt van Bullet To The Head is gelijk het grootste pluspunt. De film heeft niks van een moderne actiefilm maar is een complete buddy copper uit de jaren '80. Of Walter Hill is blijven hangen is niet zo relevant verder.


Probleem blijft dat er nogal een filmische ontwikkeling heeft plaatsgevonden, ook in het actiegenre. Probleem blijft echter dat de buddy elementen net als toen vrij storend en inspiratieloos zijn en die vooral grossieren in lompe humor. Stallone heeft best ook een witty delivery maar de lines zo slecht geschreven (niet op een goede manier) dat ook hij er niets mee kan. Ook het gedoe rond Stallone en Kang wordt te ver doorgevoerd en chemie tussen de twee ontbreekt volledig.


Stallone redt veel met zijn nog steeds overdonderende presence en star quality en hij is nog steeds hard en meedogenloos in de action packed sequences. Hill gebruikt een blauwdruk van de jaren '80 actiefilm maar zijn timing wat betreft die plotelementen is niet wat het geweest is. Het ontvoeringselement is er één waar ik altijd een zwak voor heb gehad, en die werkt helemaal vrij effectief met een character als die van Shahi (ok, een vrouw onder de tattoo's heeft niet veel nodig mijn hart te winnen) maar wordt ook vrij vluchtig uitgespeeld.


Zelfde geldt voor de opbouw naar het onvermijdelijk gevecht maar de aanloop er naar toe is ronduit rommelig. Nergens heb je ook het gevoel dat er naartoe gewerkt wordt. Over Jason "Khal Drogo" Momoa, de ex-khalasar geen slecht woord want wat een persoonlijkheid is dat op het scherm. Vrij overdonderende presence ook, en een pony tail werkt altijd voor de coolness. Eindgevecht zelf is dan wel weer een beetje tam, aan de heren heeft het in ieder geval niet gelegen. 80-ish opening credits waren trouwens wel weer heerlijk.


Veel sterke ingrediënten maar de uitvoering is vrij zwak te noemen. Een regisseur die niet doorontwikkeld is, geen lekkere timing en tempo, een zeer idyllische Shahi, storende buddy elementen, een bad ass Khal Drogo en Stallone die nooit teleurstelt. Mixed bag.

Van de generatie Expendables zijn er weinig die nog het niveau van weleer halen. Met deze film is toch gebleken dat Stallone zich nog best kan handhaven. Wat hij ook al bewees in de laatste Rambo film. Hier zijn de actiescènes nog sterk met een vleugje oneliner-humor. Veel valt er niet echt te vertellen over de film. Ik ben al blij dat een actiefilm kan leveren wat je ervan verwacht. En dat is niet altijd evident merk ik. Laatst nog ontgoocheld geweest door de nieuwe Die Hard film bvb. Stallone is hier in vorm en krijgt gelukkig ook een goeie tegenstrever (ook belangrijk) met Jason Momoa.

Ten eerste: wát een vette soundtrack.

Verder is dit weer een dikke Stallone film met geweldige brute actie en gevatte oneliners. Leuk om die ouwe Stallone zijn jonge tegenspeler voor schut te zien zetten. Dit is blijkbaar allemaal geïnspireerd door een Franse strip, en daarom krijgen wel waarschijnlijk ook een voice-over, wat ik wel weer eens leuk vond om te horen. Tegen het einde komen er wel teksten die in een strip waarschijnlijk overtuigender waren, maar al met al wordt er tegenwoordig te weinig gebruik gemaakt van voice-overs.

Wat blijft Stallone trouwens een spierbundel, en die granieten onderkaak van hem blijft indrukwekkend; van de grote drie (Willis, Schwarzenegger. Stallone) komt hij vandaag de dag nog het meest over als een ware bad-ass. En ach, hij is af en toe wat lastig te verstaan, maar dat draagt alleen maar bij aan zijn unieke persoon. Hij krijgt dan ook wel weer pracht-zinnen in zijn mond gelegd, en hij blijft overtuigend als moordenaar met een morele code, iets wat met een andere acteur waarschijnlijk minder goed had gewerkt.

Het plot is niet echt om over naar huis te schrijven en de bad guys zijn erg eendimensionaal, maar dat mag de pret allemaal niet drukken. Bobo's (geweldige naam trouwens) partner steekt een beetje lullig af tegenover Stallone, maar staat tegen het eind echt zijn mannetje zoals het een dergelijk personage in een actie-comedy betaamt. Verder is er een overvloed aan niet functioneel naakt (bestaat dat eigenlijk wel) en bloederige shoot-outs, allemaal pluspunten van een volwassen actie-film.

Leuk om te zien dat Walter Hill en vooral Stallone hun vak nog niet verleerd zijn; dit was weer lekker ouderwets brute actie met een prachtig komisch randje.

Met Bullet To The Head benadert men een film die veel beter de jaren '80/'90 sfeer uitademt dan The Expendables en The Expendables 2 ooit zouden kunnen produceren. De soundtrack alleen al met zijn zompige bluesrock ademt een fantastische sfeer die er meteen voor zorgde dat ik me in de bioscoop lekker thuis voelde.

Stallone is op zijn pre-pensioensleeftijd daarna nog steeds een ongelooflijke baas met de stoere oneliners en krachtige uitstraling. Jason Momoa is daarnaast een van mijn favoriete opkomende acteurs als het aankomt op de nieuwe generatie actiehelden: hij ziet er stoer uit, kan acteren en komt in de vechtscenes altijd fantastisch over. Helemaal het eindgevecht tussen hem en Stallone was een stuk spannender dan het gevecht van Stallone vs. Jean-Claude van Damme in The Expendables 2 door de setting en het gebruikte wapentuig. Geef die gast meer rollen, maar zorg er dan voor dat de films ook eens hits zijn, want Bullet To The Head is net als Conan helaas weer een film die hem niet veel verder zal helpen.

Sung Kang was helaas een complete miscast. Het is bekend dat de producers hem in de film wilden om een groter publiek te trekken dan het geval was geweest met Thomas Jane, maar Jane kan wel acteren en zou totaal niet over komen als het doetje dat Kang hier nu neerzet. Daar komt ook nog eens bij dat men om de een of andere vreemde reden niet gekozen heeft voor een paar grapjes over Aziaten, maar Stallone de hele film racistische opmerkingen laat maken die bij vlagen gewoon ongepast over komen. Dat is erg jammer, want de manier hoe Stallone praktisch geheel de rest van de cast afblaft, is ook grappig.

De actie bestaat uit vele shoot-outs, explosies en vanzelfsprekend wat vuistgevechten. Het eerder genoemde gevecht tussen Momoa en Stallone is erg fijn, maar bij het saunagevecht faalt de regie helaas met vele close-ups en rare cuts, die het ritme uit de scene halen. Dat is wel jammer, want Stallone staat zijn mannetje en komt op de momenten dat de camere de actie wel goed vastlegt erg gaaf over. Dit is echter een klein minpuntje, want de actie oogt in ieder geval wel altijd intens, helemaal omdat men die R-rating met veel gevloek en headshots lekker heeft benut.

Christian Slater had overigens ook een erg leuke bijrol. Ik ben niet altijd even gecharmeerd van hem als acteur, maar kon hier toch erg lachen om de wezelige rol die hij speelde. Sarah Shahi was daarnaast een lust voor het oog en acteerde zeer behoorlijk. Haar wilde en onverzorgde uiterlijk gaf samen met de soundtrack en de omgeving een sterke indruk van een broeierige sfeer die films als The Last Boyscout en Cobra vroeger ook al hadden.

Bullet To The Head is wat mij betreft een hit. Jammer dat de box-office resultaten het tegendeel bewijzen, want kennelijk is oldschool actie echt niet populair meer. Mocht dit de laatste film zijn die Stallone ooit zou maken, dan is het in ieder geval voor mij wel een erg fijne actiefilm die niet onderdoet voor een hoop oude klassiekers.

Are you a cop or shrink?

2013 is wel het jaar van de individuele comeback van de 80's actiehelden. Bruce Willis kwam met Die Hard 5, Arnold Schwarzenegger kwam zelfs terug na 10 jaar afwezigheid met The Last Stand en Sylvester Stallone brengt ons deze Bullet to the head. Erg prettig voor een liefhebber van 80's en 90's actiefilms, zoals ik dat ben. Grappig dat je 30 jaar na dato nog steeds deze 3 in de bioscoop kan zien in stevige actiefilms.

Helaas weet Bullet to the head niet heel erg te imponeren. De film begint best aardig, maar het plot is dermate oninteressant dat het richting het einde eigenlijk totaal niet meer weet te boeien. Dit ondanks dat Stallone het best wel overtuigend deed. Hij is fysiek nog steeds imponerend en is nog erg sterk in de gevechten. Maar verder was zijn rol ook niet erg bijzonder. Hij gromt een beetje en doet onaardig tegen sidekick Sung Kang, met wie hij werkelijk niks heeft. Dat valt in de onderlinge chemie trouwens ook goed te merken, want dit is echt een miscast. De dialogen tussen beiden stellen niks voor en de onderlinge sneren zijn karig. Daarbij is die Kang ook maar een slappeling zeg.

Als je dan zo nodig zo'n soort film probeert te maken, zorg dan dat de 2 wel elkaar aanvullen. Glover en Gibson in Lethal Weapon, dat was pas chemie en klasse.
Gelukkig is Jason Momoa als Keegan wel een uitstekende tegenstander. Het bijlen-gevecht tussen hem en Stallone op het einde mocht er best wezen.

Uiteindelijk durf ik wel te stellen dat de comeback van Schwarzenegger duidelijk het beste heeft uitgepakt. Die film zit weer vol met gevatte humor en oneliners die echt leuk waren. Schwarzenegger heeft niet meer de fysieke klasse van Stallone, maar dat weet hij prima te verbergen door de juiste films te kiezen. Bullet to the head is een redelijke actiefilm, maar blinkt nergens in uit. De film neemt zichzelf te serieus, waar ik wat meer zelfspot en humor waardeer.

Die Hard 5 is tenminste nog lekker over de top (maar verder ook niet best) en The Last Stand heeft nog humor en een toffe eindclash. Ik zie Stallone liever nog eens terug met een nieuwe Rambo, of desnoods Rocky. Kleine voldoende.

3*

Standaard actiefilm wel, maar heeft opvallend goede kanten. Stallone als droge, onsympathieke gozer (een huurmoordenaar) laat zich smaken in deze buddy movie waar hij een team vormt met een jonge aziatische cop. Veel droge humor, flink wat knok- en schietwerk en ook de bad guy, een boom van een kerel, doet het goed. Het loopt allemaal af, net als in Expendables 2 met een man tot man gevecht, ditmaal met hakbijlen . Deze wilde actiefilm is veel beter dan ik had verwacht.

"I take out the trash!"

Na eerder al Arnold Schwarzenegger zijn geslaagde comeback gemaakt te zien hebben met The Last Stand, was het nu de tijd om te kijken of Sylvester Stallone het in zijn 'comeback' ook waard maakt. Hierbij laat ik de twee Expendables films buiten beschouwing, omdat dat geen solo films zijn. En het eerste wat me is opgevallen is dat het lijkt alsof deze film zo uit de jaren '80 komt, dit heeft veel te maken met regisseur Walter Hill die blijkbaar nog in die tijd is blijven hangen.

Helaas wordt de film nergens echt bijzonder. De chemie tussen Sylvester Stallone en Sung Kang is ver te zoeken, dit is deels ook te wijten aan het magere plot en op de één of andere manier lijkt het alsof er diepgang gecreëerd wilt worden wat hopeloos faalt. Met de humor valt de film ook door de mand, omdat het te geforceerd overkomt.

Maar goed voor het verhaal kijk je deze film niet, je kijkt uiteraard voor de actie. En wat dat betreft is het wel oké, al wordt het nergens echt bijzonder en het is vrij rommelig allemaal. Het eindgevecht met de bijlen is op zich wel een aardige vondst.

Stallone doet het zelf op zich aardig voor zijn doen, al komt hij soms ietwat houterig over. Dan zie ik 'm veel liever als Barney Ross in The Expendables waar ik 'm beter uit de verf vind komen. Gelukkig heeft hij in Jason Momoa een tegenstander van formaat die hem wat tegengas heeft.

Al met al kijkt het op zich wel redelijk weg, maar wordt het nergens echt bijzonder. Dan heeft Schwarzenegger het toch beter gedaan met The Last Stand.

Kleine 2,5 sterren.

Goed genoeg.

Bullet To The Head duurt nog geen anderhalf uur dus als tussendoortje is dit goed te doen. Hetgeen men kan verwachten is simpel: actie en wat opvulsel. Het opvulsel is hier het buddy-gegeven, iets dat voor geen meter werkt. Niet de acteurs zijn daar voor verantwoordelijk, maar wel het script, dat naast een hoop matige oneliners dialogen bevat alsof deze film over een bejaard en chagrijnig koppel gaat.

Sylvester Stallone loopt er als een wassen beeld bij en gromt af en toe een onelinertje op. Echt goed vind ik hem evenwel niet. Sung Kang als sidekick wordt zo te lezen met de grond gelijk gemaakt, maar veel valt hem ook niet te verwijten gezien de rol die hij heeft.

Steler van de show is Jason Momoa, die van mij dé actieheld van de komende 10 jaar mag worden. Zijn présence maakt van Sly een mier.

Walter Hill brengt de actie ongeremd in beeld, al vind ik enkel de schietgevechten goed gefilmd. Het eindduel heeft met de bijlen iets leuks te bieden, maar benut dat niet ten volle.

De soundtrack is pure nonsense maar wel leuk; qua look oogt de film authentiek - maar m.i. niet jaren tachtig.

3

Zo uit de jaren '80 weggelopen buddy-movie, geregisseerd door veteraan Walter Hill. Aan de ene kant hopeloos oubollig en gedateerd, maar aan de andere kant wel lekker bot qua aktiescenes en, toegegeven, best onderhoudend. Stallone is even stoïcijns en plank-achtig als altijd, met een wel heel erg rasperige (en vooral misplaatste) voice-over en de bad guys zijn uiteraard maximaal karikaturaal. Het compromisloze geweld, de verrassend onsympathieke rol van Stallone en de net niet voorspelbare uitwerking van de gedwongen samenwerking met agent Sung Kang tillen het geheel net iets boven de middelmaat uit.

Walter Hill is het dus nog niet helemaal verleerd. Ik moest ook al vrij snel aan met name 48 Hrs. denken, maar daar heeft het meer last dan profijt van. Nolte en Murphy kregen toch wat meer los dan dit duo. Het zal wel een mixje van dialoog, delivery en pose zijn die het te vaak te stijf laat overkomen. Kang lijkt vooral gecast te zijn om bepaalde grappen op te vangen, verder is het vlees noch vis.

Best jammer, want buiten dat is het veel van wat je er van mag verwachten. Van dik hout zaagt men planken, Stallone is nog altijd geen circusact, uiteraard een onnozel verhaaltje, maar wel met lompe, botte, harde actie, vrouwelijk schoon en zowaar een tegenstander van formaat. Die Momoa mag vaker in dit soort onzin opdraven. Een van de leukste wapenfeiten speelt zich af rondom die bayou hut.

Bullet to the Head (2012) is een typische Walter Hill film zonder nonsens en flauwe humor, een op het oog een ouderwetse jaren '80 film en daar is op zijn tijd niks mis mee verder een prima cast en de nodige actie, kortom een lekkere film voor een leuke avond vermaak met een lekker glas cola en een zak chips.

Bullet to the Head

Alweer even een lekkere knallen met Sylvester Stallone. Dan weet je zeker dat je gewoon 1.5 a 2 uur vermaak voorgeschoteld krijgt. Daarom is misschien het niveau van de films nooit zo hoog, maar wie maakt dat uit? Qua opzet vond ik de film nogal op Demolition Man lijken, alleen staat Stallone nu eigenlijk tussen twee kampen in. Een letterlijke knaller!

Het verhaal is gewoon op zijn Stallone's. Niet te moeilijk, gewoon een reden hebben om te knallen. Gooi er een beetje wraak in, een paar clichés en je hebt een film die een paar miljoen op moet brengen. We hebben het al veel vaker gezien in films. Terminator, Die Hard en nu Bullet to the Head, de harde kern is hetzelfde, de opzet en de uitvoering is wat anders. Zoals tegenwoordig modern schijnt te zijn wordt er nog even een vader-kind relatie in gegooid en het recept is compleet. (denk hier aan Taken, Die Hard 5...) Hartstikke cliché allemaal, maar gewoon vermakelijk.
De relatie tussen James en Taylor is die zoals hij in elke film is. Een verbondenheid gecombineerd met een vijandschap die resulteert in komische en mooie scènes. Dat de top van de misdaad hiërarchie bereikt moet worden staat ook als een paal boven water. Het uiteindelijke resultaat is zoals je verwacht: James vecht met Keegan, en Taylor schiet hem uiteindelijk af . Je zag het van kilometers ver aankomen.

Silvester Stallone en Sung Kang spelen as usual. Vooral Stallone. Toch blijf ik vinden dat hij met zijn lage stem iets magisch heeft. Imponerend is misschien het juiste woord. Dit genre is in de loop der jaren gewoon van hem geworden. Het zit hem als gegoten. Als je een top 10 actiehelden moet noemen staat hij er sowieso in lijkt me.
Sung Kang speelt gewoon een irritante tegenhanger. Hij doet gewoon zijn best en dat merk je. Zijn rol is natuurlijk niet bijster spectaculair maar dat maakt niet uit. Adewale AKinnuoye-Agbaje speelt een beetje een suffe slechterik, maar ook hij weet het niet te verpesten.

De film draait uiteraard om de actie. Die is ook gewoon op maat weergegeven. Wat ik wel lekker vond is dat ze niet voor achtervolgingen hebben gekozen, maar gewoon lekker een directe confrontatie. Met muziek van Steve Mazzaro eronder is het verhaaltje wel compleet. Gewoon rockende muziek na het weglopen van een slachtpartij hoort bij deze films. Visueel is het dan ook allemaal niet bijster spectaculair, maar dat hoeft ook niet.

Het gemiddelde representeert gewoon goed het niveau van de film. Niet bijster spectaculair maar een heerlijke wegkijker.

3*

Standaard actie filmpje.

Sylvester Stallone doet niets nieuws, maar gaat er wel volledig voor. Hoewel de cast oké is en Walter Hill nog even laat merken dat hij nog leeft en films kan maken komt dit allemaal anno 2013 toch behoorlijk ouderwets over.

3.0*

Mannencinema.

Regisseur Walter Hill levert na tien jaar eindelijk weer een bioscoopfilm af. De filmmaker die nogal wat pareltjes op zijn naam heeft staan kent een nogal wisselvallige carrière. Ook diepe dalen vielen hem ten deel. Na een start in de jaren zeventig, met o.a. The Driver - een film die wellicht inspiratie heeft opgeleverd voor Refn's 'Drive' - en The Warriors, via de jaren tachtig naar zijn grootse succes: 48 HRS. Het vervolg daarop flopte in de jaren negentig en zijn carrière begon in het slop te raken. Het dieptepunt was Supernova, een beschamende sciencefictionfilm, die hij van de studio niet af mocht maken. Daar had hij zelf ook geen zin meer in. En dus vluchtte hij weg in de wereld van televisieseries.

Maar een man die films als Southern Comfort en The Long Riders heeft gemaakt hoort natuurlijk films te maken voor het witte doek. Het TV-landschap waar hij naar uitweek bood hem series die vallen onder zijn geliefde westerngenre, maar toch. Het jeukt altijd ergens waar je niet goed bij kunt. In het geval van Hill heeft het succes van Deadwood en ander beeldbuis gerelateerd kijkvoer hem niet in de weg gestaan bij een terugkeer. Misschien heeft het hem juist wel geholpen. Wie weet. Met Bullet to the Head zet hij weer een aardige buddy-movie neer, waarbij Stallone en Kang misschien niet dezelfde chemie of dialoogdynamiek hebben als Nolte en Murphy in zijn filmhit uit 1982, maar het levert wel gegniffel op.

Spierbundel Stallone ziet er wederom zeer vreemd uit met al zijn opgezwollen adertjes en door plastische chirurgie aangepaste gezicht, maar hij doet zelfs even aan vroeger denken. Daar is geen still uit First Blood voor nodig, die doet enkel afleiden van deze stoere comeback van Hill. Onbegrijpelijk ook dat zo een foto wordt gebruikt in een film als dit, maar misschien wil de regisseur juist wel dat eighties-sfeertje oproepen. Andere regisseurs zijn er inmiddels zo succesvol mee? Jason Momoa weet zelfs even het oude Cannon-gevoel op te roepen door de oudere kijkers te herinneren aan Cobra's vijand Brian Thompson. Ook zo'n grote griezelige gast. Ditmaal zijn de messen ingeruild voor een bijl. Ook eng.

Hill keert terecht terug naar het witte doek, zo blijkt. Bullet to the Head is geen meesterwerk maar weet voldoende te entertainen en kent een flitsende opening waarbij het tempo op standje aangenaam vlot wordt gezet. Ook hier zijn de oneliners veelvuldig aanwezig en wordt er buitensporig geweld gebruikt. Een ondervragings-scene met Slater, die eerst dreigt maar vervolgens na één klap gelijk doorslaat, is lachwekkend maar niet komisch bedoeld, en zo valt er wel meer af te dingen. Feit is dat Walter Hill weer films maakt. Stoere films. Met explosies en kogelregens. En bloed, veel bloed, onder het genot van racistische onderonsjes terwijl je elkaar levens redt. Wij mannen zijn er dol op. Wij zijn dol op Walter Hill.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Heerlijke actiefilm die weinig bullshit kent en gewoon recht toe recht aan actieplezier biedt. En dat met een hartstikke fitte Stallone. Indrukwekkend, zeker als je hem vergelijkt met Schwarzenegger in The Last Stand. Laat Walter Hill maar lekker van dit soort pretentieloze films blijven maken.

4*

Langere recensie:

Bullet to the Head (2012, Walter Hill) - blu-ray - cultmoviesreviewed.com

Redelijk filmpje. Oké eerlijk is eerlijk, Sylvester Stallone schopt nog steeds kont. Prima rol van de oude (maar fitte) rot die uitstekend in deze film past als keiharde huurmoordenaar. Niks op aan te merken. De film zelf vermaakt prima, maar kent wel aardig wat mankementen; Momoa als charismaloos bad-guytje, het wat simpele sfeertje (en de muziek) en het verhaaltje is zo verschrikkelijk dat het moeilijk wordt om de film er niet een beetje op af te rekenen. Maar oké ik heb me uiteindelijk toch prima vermaakt. Dikke misser is toch wel het schuim wat steeds op de 'whisky' verschijnt als een fles of glas even geschud wordt. Kansloos. Schwarzenegger scoort vooralsnog meer punten met The Last Stand.

Wat een ongelofelijke rukfilm. Er gebeurd weinig, tempo zit er niet in en de grappen/one-liners komen geforceerd over. De bad-guys waren niet zo bad-ass als men voor deed doen.

Wat een lange rit was deze film.

Nee, hier hebben ze flink de plank misgeslagen.

Eerlijk gezegd had ik hier toch meer van verwacht.

Ik vond stallone en kong niet leuk samen,ik stoorde mij aan kong die nou

werkelijk niets uitstraalt,hadden ze nou echt geen betere acteur kunnen bedenken?

Totaal geen chemie tussen die twee...jammer!

Momoa daarin tegen heeft mij wel verrast en zette hier toch een prima bad guy neer.

Al met al een prima standaard actiefilm die nergens echt uitblinkt.

Wat The Last Stand met arnold wel is gelukt 4,5*, zit er voor Stallone helaas niet meer in dan 3,5*.

Een nette oldschool film.

Een film die niet meer wil zijn dan het is: een film uit het "unusual buddy" genre die noodgedwongen moeten samen werken om het mysterie te ontrafelen en zelf het vege lijf te redden.

Een onderhoudende film met voldoende vaart. Er zitten weer wat leuke oneliners in, en Stallone weet de film toch het nodige elan te geven. Hij heeft een wat minder opgeblazen plofkop dan in zijn laatste paar films.

3,5 sterren

Prima actieknaller.

Ik verbaasde me vanaf minuut één hoe goed Sylvester Stallone er nog uit zag op zijn leeftijd! Voor iemand die bijna zeventig is toch een knappe prestatie.

Ook in de film liet hij zien nog niet versleten te zijn, hij is nog even ruw en hard als in z'n jongere jaren, een rol die hij ook in deze film met verve vervuld!

Stallone geeft de film toch net dat halfje extra waardoor het op een voldoende uitkomt. Zijn charisma is ongekend. Dat hij het niet moet hebben van lange dialogen had de regisseur gelukkig ook door.

Nee, laat hem maar ongegeneerd knallen en rammen, dat levert in ieder geval nog anderhalf uur prima vermaak op!

Verder stelt het verhaaltechnisch weinig voor, we hebben het al honderden keren gezien.

Voldoende!

Stallone is Stallone.

Fans zijn fans.

All Stallone.

Toch heeft me deze film niet aangesproken omdat de vertolking ondermaats is.

Maar ok met weinig verhaal zo'n drukte maken moet kunnen.

Blij weer eens een Stallone-film gezien te hebben. Maar toch buiten zijn succesvol type moeilijk te smaken. Stijve gang en krakende lage stem.

Ik heb al betere films gezien. Vandaar mijn 2,0*

Are we fucking Vikings?

Bullet to the Head bleek al snel een film te zijn om in het oog te houden. Na 10 jaar terug een bioscoopfilm van Walter Hill (de miniserie Broken Trail dus even niet meegerekend) maar alsof dat al geen reden genoeg is bleek de cast te bestaan uit legende Sylvester Stallone en de immer machtige Jason Momoa voor wie ik een zwak heb sinds Stargate Atlantis. De film verdween echter weer uit mijn gedachten, ik moet toch echt eens een to-see lijst gaan bijhouden, maar gisteren schoot hij me ineens terug te binnen en ineens maar eens opgezet.

Maar het is wat een makke bedoening geworden als ik eerlijk moet zijn. Walter Hill heeft bij mij legendarische status bereikt met The Warriors maar met deze buddy film slaagt hij toch ietwat de bal mis. Iets wat vooral te wijten is aan de miscasting van Sung Kang als flik. Normaal gezien was het dan ook helemaal niet de bedoeling dat Kang hier aan ging meedoen want de rol was bedoeld voor Thomas Jane. Die was echter nog door de oorspronkelijke regisseur aan boord gehaald (Wayne Kramer verliet de set na een geschil met Stallone) en werd nadien door producer Joel Silver buiten gegooid. De chemie tussen Stallone en Kang is nagenoeg niet aanwezig waardoor heel de essentie van de film om zeep wordt geholpen. Dit soort films drijft gewoon op de chemie tussen beide personages (beste voorbeeld blijft natuurlijk de Lethal Weapon franchise) maar je begrijpt niet waarom Bonomo überhaupt Kwon helpt. Het komt niet over en het doet de film praktisch de nek om. Plus het feit dat heel de politieafdeling corrupt ging zijn zie je al van erg ver aankomen maar de finale strijd tussen Bonomo en Keegan met de bijlen maakt erg veel goed.

En gelukkig hebben we nog Stallone. Hij begint misschien ietwat te oud te worden voor dit soort rollen maar het gaat hem nog altijd wel vrij goed af. Misschien volgende keer terug wat meer zelfspot maar bon, dat is toch iets dat meer in Schwarzenegger zijn straatje past. Mamoa blijft even indrukwekkend als altijd. Ik hoop dat dit een opstapje kan zijn naar meer van dit soort rollen want in dit soort bad-guy rollen is hij weergaloos, al moet hij zijn dreadlocks en baard terug laten staan, maakt hem nog net iets indrukwekkender. Toffe bijrollen ook voor Sarah Shahi die perfect is gecast als dochter van Stallone en Christian Slater. Visueel zit de film ook degelijk in elkaar, al stoorde de oranje flashes die je soms tussen de cuts ziet me wel wat.

Had hier vrij veel verwacht door de combinatie van Hill - Stallone - Momoa maar de mix wordt vreemd genoeg bijna compleet onderuit gehaald door de miscasting van Sung Kang. Het is niet gezegd dat Thomas Jane dit beter had kunnen doen maar het is wel erg waarschijnlijk. Jammer, erg jammer maar met onder andere The Last Stand hebben we toch wel wat degelijk actievermaak in de cinema gekregen.

2.5*

De film doet de titel eer aan. Ik heb deze film bewaard tot het bij gebrek aan beter moment, want de enige reden waarom ik deze film keek, is vanwege Stallone. En het is een leuke film tussen al het Expendable geweld door. Stallone speelt zelfs een soort kopie van Barney Ross. Dezelfde stoerheid, houding, grapjes enz. enz. De rest van de cast stelt weinig voor. Voor mij draaide het alleen om Stallone en Jason Momoa. Met die Koreaan had ik helemaal niets. De bedoeling was denk een soort Tango & Cash waarbij twee ego's moeten samenwerken. Helaas is de wisselwerking tussen hun niet zo goed. De film duurt gelukkig niet te lang. Precies goed.

Nou ja, actie, bloed, schieten, vechten, humor, explosies,........ en Stallone..

Meer dan degelijke actiefilm.

Toch wel te merken aan de film dat Hill nog wel wat is blijven hangen in de eighties. Toch bevat de film genoeg modernere elementen die in combinatie met de tachtiger jaren vibe goed werken. Stallone weet nog steeds zijn films goed te dragen. Fysiek en qua acteerwerk doet hij het erg goed. Wat dan weer minder goed werkt is de samenwerking met Kang. Ik miste de chemie een beetje die in andere "cop" buddy films beter werkt. Mamoa is wel een leuke toevoeging op het geheel, en speelt hier toch niet echt een standaard bad guy.

actie en effecten zijn goed in beeld gebracht. De muziek viel dan weer erg tegen. Af en toe zelfs misplaatst. sounddesign is wel erg goed. Fijne track.

Are we gonna fight or are you planning on boring me to death?

Standaard rechttoe rechtaan no-nonsense actieprent zo teruggeflitst uit de jaren 80. Sylvester Stallone in zijn gekende rol als keiharde brombeergeluiden-voortbrengende pletwals. En als ik hem vergelijk met Arnie in "The last Stand" dan heeft Sly de tand des tijds redelijk goed doorstaan. Strak afgetraind lichaam en geen te strak getrokken aangezicht-vel

De gelijkenis met films zoals uit het verleden "48 Hours" en recent "The Heat" is vanzelfsprekend. Deze laatste is dan wel met een vrouwelijke noot en komt nog niet aan de enkels van deze film (Irritant gedoe in "The Heat"). De verhaallijn is niet briljant maar eerder simpeltjes : huurmoordenaars doen hun job, ééntje wordt geëlimineerd, partner van het eerste slachtoffer begint een onderzoek en wordt bijgestaan door de resterende huurmoordenaar die vergelding zoekt voor de dood van zijn partner. En dan begint het checklistje aflopen om uiteindelijk te eindigen bij de opdrachtgever.

Slater weeral in een nietszeggende rol (voor de zoveelste keer) en Jason "Conan" Momoa zet een degelijke vertolking neer als Keegan. De meedogenloosheid en pure agressie straalt van zijn personage af. Het duel op het einde tussen hem en Sly is dan ook prima afgewerkt.

Mijn pluspuntje t.o.v. The Last Stand is dan ook de talrijke actie en vechtscene's in deze film. Bloederig, realistische en zonder veel stunt-en-vliegwerk. Bij Arnie leek het wel in slo-mo allemaal te gebeuren. De one-liners en humor zijn ook stukken beter dan in "The Last Stand".

Geen echte hoogvlieger, bij momenten langdradig en saai, maar entertainment op het hoogste niveau ...

2,5*

Degelijke actiefilm.

Maar desondanks had er wat mij betreft meer actie in mogen zitten. De actie die er in zit is goed, qua acteerprestaties komt het niet verder dan aardig, maar de film kijkt simpel weg. Een redelijke actiefilm, maar bied eigenlijk weinig extra's om meer te zijn dan redelijk.