What to Expect When You're Expecting (2012)

Bij gebrek aan keus zomaar deze zaal binnen gestapt en ik moet zeggen dat er ondanks een beperkte samenhang toch een fijn verteerbaar geheel is uitgekomen. De zwangerschap is de rode draad en dat levert een aantal mooie inzichten op. Alhoewel het nergens echt grappig was viel het slijmerige gehalte ook wel mee en wat dat betreft is er een goede balans in het genre. J-Lo en Decker zijn leuk en het is altijd tof om Chris Rick tegen te komen ook al had 'ie wat meer speeltijd mogen krijgen.

Vandaag ben ik met een aantal vrienden naar de bios geweest. Plan was om naar 21 Jump Street te gaan, maar die was al bezig. Dus kozen we maar deze film. Ik wist niet wat ik moest verwachten maar, I expected the unexpected.

De film was een goede keuze geworden want al van het begin is het al erg gedurfd en aangenaam. De humor viel ook totaal mee en de film was niet zo cheesy als ik eerst dacht. Cameron Diaz, Elizabeth Banks en Jennifer Lopez waren de bekendste namen, maar rising star Anna Kendrick stal echt de show. Hoewel haar personage niet écht zwanger was, vond ik haar verhaallijn het interessantst. Ik vond het dan ook erg jammer dat ze een miskraam kreeg.

De grappen in de film waren zeker geen billenkletsers, maar toch waren ze erg geslaagd. Dit komt vooral door een mevrouw die achter ons zat en om elke kleine grap in een deuk lag. Haar lach was ook erg aanstekelijk waardoor ik natuurlijk oom moest meelachen.

Een dikke 3* omdat ik me echt vermaakt heb!

Geinige film die zwangerschappen vanuit verschillende perspectieven/stelletjes behandeld, maar uiteindelijk een overkill aan personages heeft. Logisch gevolg is natuurlijk dat de bekommeringen van een aantal stelletjes minder boeien. Bijvoorbeeld die van Jennifer Lopez en haar vriendje.

Gelukkig is de humor bij vlagen erg leuk, maar degenen die absoluut de show stelen zijn Dennis Quaid en Brooklyn Decker!

3*

Ik was niet laaiend enthousiast toen ik de trailer zag, maar gezien de bekende cast vond ik het toch een kans waard.

Sowieso vanwege het mannelijk schoon: Joe Manganiello, Chace Crawford, Rodrigo Santoro en Matthew Morisson.. Oelala! De mannen spraken me dan ook meer aan dan de vrouwelijke cast, maar dat komt ook omdat ik Kendrick en Diaz niet echt leuk vind.

Ik had al van meerdere mensen gehoord dat het een doorsnee romcom is en het nergens boven de middelmaat uitsteeg, dus dat had ik ook niet verwacht. Keek desalniettemin toch aardig weg, al zit het wel vol met cliché's (de verknipte vader/zoon band, de jongere vriendin van paps etc), maar hè, wat 'expect' je?

Jammer dat een van de dames binnen een half uur al een miskraam krijgt. Maargoed, het hoort er wel bij, en in zekere zin is het ook vrij realistisch. Het mept je alleen even uit je 'feelgood' gevoel.

Moet bekennen dat mijn eierstokken toch wel lichtelijk begonnen te rammelen na al dat zwangerschaps- en babygeluk. Ik wil ook een kindje! Van Joe Manganiello of Chace Crawford bijvoorbeeld... God, dat zouden knapperds worden.

Maar enfin, de film an sich stelt niet veel voor. Humor? Nee. Nauwelijks. Ik hoefde in ieder geval niet vaak te lachen gedurende de film, af en toe een klein glimlachje was al heel wat. Al moest ik op het einde toch wel even hard lachen toen die papa het blikje bier gooide, LOL!

Inderdaad de zoveelste middelmatige romcom, maar toch blijven we kijken. Al dan niet voor de lekkere (Ik bedoel natuurlijk lieve) kerels. Sssht...

Oh ja, was ik trouwens de enige die de net geboren baby's erg oud uit vond zien? Ze konden bijna op voor hun rijbewijs joh.

Weer zo'n fikse tegenvaller. Net als in het horrorgenre is het komediegenre nog zo'n genre waar de troep je om de oren vliegen. Fijne genres als je een goede film ziet maar als dat het niet is kan het nog wel flink vervelend worden.

Het grote euvel bij dergelijke films waar veel personages gevolgd worden is dat je met de één wat meer hebt dan de ander en ook de personages missen veel mogelijkheden voor uitdieping. Dat zijn flinke punten voor een film als deze waar de personages toch wel de core business zijn. Ook qua grappen is het weinig geslaagd en lijken er ook heel weinig grappen in te zitten. Vroeg me ook af wat Jones nou wilde, comedy of drama. Want een keuze maakt ie niet, Dennis Quaid en crazy horny Brooklyn Decker redden de film nog wel met hun over the top characters.

Helaas weer een komedie die zwaar onder de maat is en die op de troep stapel kan.

Gezellig filmpje, niks bijzonders. Paar grappige momentjes ('The Dads club') en leuke cast maar een vrij standaard verhaal. Grotendeels wel realistisch, maar de baby's kwamen er uit alsof ze al een maand oud waren.

'k vond het nog geen misse film. Natuurlijk wat uitvergroot, maar de film toont toch ook wel een redelijk realistisch beeld dat niet alles rozengeur en maneschijn is. Het is dan ook niet meteen een haha komedie, maar dus ook ruimte voor wat drama.

De cast is niet slecht en zat wel goed in z'n rol.

Verder zat de speelduur wel goed, ondanks dat hij toch redelijk lang duurde, hij verveeld niet.

Geen misse film om eens mee te pikken. Niet waw, niet slecht.

Viel flink tegen. Het was niet echt grappig en echt inhoud heeft de film ook niet. Duurt lang en gaat van de hak op de tak. Geen aanrader.

Het viel me nog reuze mee moet ik zeggen, want op de een of andere manier, had ik het allemaal veel erger verwacht. Er worden een aantal stellen gevolgd, die allemaal op een verschillende manier met het fenomeen zwangerschap te maken krijgen.

Het ene stel is wat interessanter, dan de ander, maar over het algemeen worden de verschillende invalshoeken, best aardig belicht. Alleen de humor blijft vaak wat achter. De leukste momenten, waren iedere keer met dat kleine zwarte ventje, waar van alles mee misgaat. Voor de rest was het op dat gebied vrij spaarzaam. Dat is jammer, want het had alles nog net iets leuker en beter kunnen maken.

De cast is verder wel oké en het blijft allemaal behoorlijk luchtig, waardoor het wel gemakkelijk wegkijkt. Dat maakt het allemaal nog niet goed, maar het zeker niet zo slecht, als je misschien zou verwachten.

2,5*

Beroerd.

Enorm saaie, langdradige film die me op geen enkel moment wist te boeien of raken. Het enige personage dat ik nog tamelijk vond, was de rol van Anna Kendrick. Verder waren de vaders in het park echt onuitstaanbaar. Een typische poging van willen grappig zijn, maar niet kunnen. Verschrikkelijk!

Snel vergeten en nooit meer opnieuw kijken.

Matige film over een aantal zwangere vrouwen en hun partners. Alle clichés rondom zwangerschappen worden hier uit de kast getrokken. De humor is niet bepaald scherp, maar hier en daar valt er nog wel wat te lachen. Door de snelle afwisseling tussen de verschillende magere verhaallijntjes blijft het nog redelijk onderhoudend. De cast doet het verder wel aardig. Net geen 3.0 sterren.

Verschrikkelijke film. Ik heb echt niks met alle platte personages in hun simpele verhaallijntjes. De film probeert humor en drama op een leuke manier te mixen, maar het lijkt echt helemaal nergens op. Enige glimlach kwam door dat kleine donkere gastje in het park. Verder is dit meuk van de onderste plank.

Zoals de betreurde Roger Ebert zegt: een luchtige komedie met net genoeg duistere momenten om de illusie te scheppen dat hij echt ergens over gaat. Maar deze film gaat natuurlijk niet over zwangerschap(pen), maar over hoe je zoveel mogelijk geld met zo simpel mogelijke humor kunt verdienen. Het meest gênant is nog hoe het plotelement van de afgebroken zwangerschap van het personage van Anna Kendrick gewoon wordt weggemoffeld, alsof ze daarna gewoon weer verder gaat met haar leventje – zo'n scriptfoefje zou schandalig zijn, ware het niet dat de hele film al vanaf de eerste minuut "OPPERVLAKKIG!!!" schreeuwt. Leuk hoor, zo'n film waarin meerdere actrices eindelijk weer eens top billing krijgen (hoewel op de poster hierboven alleen de mannen te zien zijn?!), en dan wordt er zó'n potje van gemaakt. Een misbaksel.

Ensemble.

Maar dan wel een érg groot ensemble. Er zitten gewoon héle groepen aan personages die integraal uit de film geschrapt hadden kunnen worden (zoals de mannen-tochtjes). Het eerste half uur is het dan ook bekende gezichten spotten, met een hoog aantal "waar ken ik die nu weer van?" momenten.

De humor is beperkt en zelden grappig. Quaid heeft dan nog een leuk personage en Rebel Wilson is altijd wel leuk, maar verder is het toch vooral erg braaf en erg voorspelbaar. Ondanks dat de film de hele tijd tussen verschillende mensen schakelt voelt het niet bepaald gevarieerd aan, waardoor ook het beetje drama nooit echt goed van de grond komt.

110 minuten is enerzijds te lang voor deze film, anderzijds kan je het moeilijk inkorten, althans niet als je geen acteurs wil opofferen. Hier en daar zit er wel een leuke scene in en elk personage heeft wel een geinig momentje, maar als geheel stelt het echt zeer weinig voor en na een tijd begint het aardig te slepen. Daarbij komt ook nog dat er qua scenes veel afval inzit. Heel die adoptie in Ethiopië sloeg bijv. nergens op.

Niet echt geweldig dit.

1.5*

Pfoeh.

In de toekomst ga ik dergelijke films toch écht eens aan mij voorbij moeten laten gaan. Een heleboel bekende namen en gezichten passeren de revue, al is elke minuut acteren van bv. Cameron Diaz of Jennifer Lopez een minuut te veel. Het aantal geslaagde grappen en grollen ligt wederom bedroevend laag, al zal het altijd wel nog slechter kunnen, zeker?

1

Eigenlijk de slechtste film die ik ooit zag; géén aanrader!

24ste film van de Cameron Diaz marathon.

Een film die ik gewoon echt niet wilde zien, maar vanwege mijn Diaz marathon toch gekeken. Het verhaal sprak me niet aan, bepaalde scenes die ik eens voorbij zag komen lieten ook de nekharen overeind komen, maar toch een kans gegeven. Het viel eigenlijk wel mee, maar het is gewoon ontzettend slaapverwekkend. Het is niet zielig, interessant, grappig, uniek of wat dan ook. Het is gewoon heel basic en je voelt voor geen enkel personage iets. Ze hadden dit gewoon niet moeten maken, maar eerder een documentaire over zwangerschap, dat je er ook nog wat van leert. Dat was beter geweest.

1,0* voor de moeite.

Hilarische romantische komedie

Vandaag een recensie van een al iets oudere film, maar wel een favoriete film van mij. Dit is iets wat ik dit jaar ook vaker wil doen; het recenseren van films die al voordat ik begon met bloggen mijn favoriet waren en ik daarom nog nooit aan jullie heb geïntroduceerd. Daar komt dus verandering in, je zal op mijn Movie Challenge pagina dan ook vaker de term rewatch tegenkomen, omdat ik deze films niet voor het eerst zie. De eerste film die ik aan jullie wil introduceren is What to Expect When You’re Expecting. Een hilarische romantische komedie over wat je kunt verwachten als je in verwachting bent, met een cast om u tegen te zeggen. Uiteraard vind je boven deze alinea alle informatie over de film.

Feelgood film

What to Expect When You’re Expecting is een film zoals die in die tijd wel vaker werd gemaakt, waarin we een grote cast hebben met personages die allemaal iets meemaken en waarvan een aantal ook weer connecties met elkaar hebben. Het is een feelgoodfilm waar ik als vrouw altijd zo enorm van geniet. Als ik even wil genieten van een fijne film, waarbij ik kan lachen en niet te zwaar bij hoef na te denken, dan is What to Expect When You’re Expecting zeker een film die keer op keer weer werkt.

Verschillende koppels

Wat ik leuk vind is dat ze dankzij de verschillende koppels laten zien dat zwangerschap voor iedereen anders kan verlopen. Je hebt een koppel met de meest makkelijke zwangerschap ever (zoals iedereen waarschijnlijk hoopt dat het zal verlopen). Je hebt het tegenovergestelde daarvan met alle kwaaltjes die je maar kunt verzinnen. We hebben een koppel dat de baby helaas verliest door een miskraam, want helaas is dat ook een mogelijkheid in de harde werkelijkheid. Een koppel dat per ongeluk zwanger raakt, en een koppel dat adopteert. Maar stiekem hebben ze er ook nog één ingestopt waarbij hij er achteraf achterkomt een kind te hebben.

Fantastische acteurs

Het verhaal werkt omdat er echt fantastische acteurs voor aangetrokken zijn. Elizabeth Banks is voor mij natuurlijk een topper, want zij doet komedie als geen ander. Maar het is natuurlijk ook fijn kijken naar Chace Crawford en de sexy man die in de film telkens bij ‘de dudes’ (fantastische onderdeel binnen de film!) rondhangt: Joe Manganiello. De personages zijn allemaal erg likeable en je leeft dan ook al snel met ze mee – ze wisten me hier en daar zelfs te emotioneren. Het zijn niet allemaal de beste acteurs, maar ze zijn goed op elkaar ingespeeld en weten samen een heerlijke film neer te zetten die ik om de zoveel tijd graag herkijk en die tot mijn favoriete chickflicks behoort. O, en er zitten Mini Coopers in de film, dat werkt natuurlijk ook heel goed bij mij, haha.

Conclusie

What to Expect When You’re Expecting is een heerlijke feelgoodfilm voor een meidenavond, maar ook geschikt om met je partner of familie te kijken. In het verleden heb ik er namelijk van genoten met mijn familie (zodra er goede lachmomenten in romantische films zitten kan mijn vader er ook enorm van genieten) en toen ik hem laatst met mijn vriend keek vond hij hem stiekem eigenlijk ook wel leuk. Ik ben zelf nog nooit zwanger geweest, maar dat hoeft ook niet om deze film leuk te vinden. Geniet van de heerlijke komische momenten waar de film boordevol mee zit, leef mee met de personages, zwijmel weg en geniet ook van het vleugje drama hier en daar.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).