Maniac (2012)

n deze remake van de roemruchte video-nasty uit 1980 - geproduceerd door William Lustig, die het origineel regisseerde - is regisseur Franck Khalfoun de uitdaging aan gegaan om de film volledig [op één sleutelshot na] te filmen vanuit het perspectief van seriemoordenaar Frank [Elijah Wood, die wel regelmatig in spiegels en reflecties te zien is.] Wood is niet de meest logische keuze om een seriemoordenaar te spelen, maar juist door zijn jongensachtige uiterlijk en zijn expressieve ogen, slaagt hij er wel in om de extreme emotionele verwarring van zijn karakter over te brengen. Het scenario gaat bovendien dieper in op de trauma's die Franks gedrag ten dele verklaren. Het feit dat deze film er in slaagt om sympathie op te wekken voor deze moordenaar, maakt duidelijk dat dit een geslaagde, interessante horrorfilm is die op alle fronten het origineel de baas is.

Goeie film waarin een eigenaar van een mannequinwinkel aandacht krijgt van een fotografe. Deze remake weet de sfeer en rauwheid van het origineel goed te benaderen. Wederom een aantal bloederige scenes en het pov-camerawerk zit technisch goed in elkaar. Een van de weinige remakes die geen afbreuk doet aan het origineel en tegelijkertijd iets extra toevoegt.

Hoewel het zeker geen geweldige Thriller is, wist deze film me wel te boeien. De film zit visueel ook aardig in elkaar en het is voornamelijk ook gefilmd vanuit de ogen van Frank (gespeeld door Elijah Wood). Dus je ziet hem vrijwel alleen als hij in een spiegel kijkt of vanuit reflecterende voorwerpen.

Het verhaal (schijnbaar een remake) stelt in principe niet zoveel voor, maar de uitvoering is wel fraai gedaan. Dat komt voornamelijk door het lekkere sfeertje en de dito bijbehorende onheilspellende en creepy muziek. Ook gaat het er geregeld keihard en grof aan toe en die momenten zijn bepaald niet vrouw vriendelijk (niet dat hij ze verkracht, want het gaat hem immers om het haar). De vrouwelijke slachtoffers zien er overigens in het algemeen wel fraai uit en zijn geregeld ook bloot te bewonderen. Ze hebben ook allemaal een flinke bos haar (op hun hoofd dan ). Het harde einde van de film mocht er ook wel wezen.

Hoewel Elijah Wood niet echt heel veel in beeld komt, deed hij het zeker niet onaardig. Zijn uiterlijk past ook wel goed voor iemand die de rol van een gestoord persoon moet spelen. De acteer prestaties van Nora Arnezeder stellen weinig voor, maar ze mocht er natuurlijk wel wezen qua uiterlijk. Hetzelfde geldt ook voor America Olivo in het kleine rolletje van moeder van "Frank".

Al met al gewoon een aardige thriller, die prima te doen is.

Sfeervolle, originele slasher. Het First Person camerawerk werkt wonderwel, en geeft je zodoende een inkijkje in de geestelijke gesteldheid van de killer. Al vraag ik me af waarom ze nou nét Elijah Wood als maniakale psycho moesten casten.

Visueel dik in orde dus, maar ook de gorehounds zullen niet op hun honger blijven zitten. Lekker brute moorden, waarbij expliciteit nimmer geschuwd wordt. Voornamelijk het scalperen zag er wreed uit. De soundtrack was iets minder consequent: de duistere, dreigende klanken wisten Wood's manie perfect te verwoorden, maar zodra dat gejengel (zoals op het einde) intrede doet sijpelde de sfeer direct wat weg.

Verder ook jammer dat het potentieel van de film tijdens de finale niet helemaal verzilverd werd. Had mijn hoop gevestigd op een wat gewaagdere eindscene, dit vond ik wat flauwtjes. Maar verder een buitenissige, vanaf minuut één intrigerende film. Alleen niet het meesterwerk dat het had kunnen zijn. 3,5*.

Aangenaam verrast! Maniac is een remake van de gelijknamige film uit 1980. Ik heb het origineel niet gezien dus ik kan niet vergelijken, al las ik wel dat het origineel geen gebruikt maakt van de POV-techniek. De film is geschreven door Alexandre Aja (High Tension, Piranha) en Gregory Levasseur (The Hills Have Eyes, Mirrors) En ik moet zeggen de film is een best mooi gemaakt. Shots (POV) zijn allemaal vanuit het oogpunt van Frank Zito. En dat is, na even te wennen, een aardig idee om een verbeelding te geven hoe een geestelijk gestoord iemand de wereld ziet. Acteerprestaties zijn ook niet slecht, Elijah Wood speelt goed, al overtuigd hij niet helemaal. Meer als een zielige jongen met mama-problemen. Nora Arnezeder laat een mooie kwetsbare maar tevens sterke vrouw zien. Waarmee ze een goede Final Girl is. Echter het blijft een slasher met zijn roots in de jaren '80. Wat betekent dat er ook gekilled moet worden. Dit is vermoedelijk net als de voorganger enigszins voorspelbaar. En sommige gebeurtenissen zijn daarnaast erg ongeloofwaardig. Menige dame loopt rond als een kip zonder kop totdat ze in de val loopt. Al zijn de gruwelijke stukken in de film dan wél weer goed uitgewerkt. En het vrouwelijke schoon heeft geen probleem om met ontbloot bovenlichaam rond te lopen. Daarom is Maniac zeker geen verkeerde film om te kijken.

“Please don't scream. You're beautiful.”

De film waar ik vorige jaar mee ben begonnen (gistermiddag) en dit jaar maar heb afgekeken . Of misschien klinkt dit nog wel dramatischer: vorig decennium mee begonnen en nu pas afgekeken . Anyways, ik was gistermiddag uiteraard iets te enthousiast voor de avond omdat we dan eindelijk weer vuurwerk mochten afsteken (ik houdt mij erg strik aan deze regel...) dus ik was er soms met de aandacht niet helemaal bij, ik moest ook nog wat andere dingen doen dus echt afkijken kon ik deze film niet.

Ik heb het origineel uit de jaren ’80 gezien maar, wat ik er van onthouden heb is dat de film me niet erg wist te overtuigen. Het verhaal moet je liggen, en ik kon er overduidelijk niet goed in komen. Het is allemaal erg traag, en tussen de moorden door weet de film helaas niet goed aan te slaan, is het verhaal voor de rest best saai en is het door de ‘POV’ die de film aanhoudt niet altijd even duidelijk of interessant om te volgen. Franck Khalfoun houdt zich duidelijk ook bezig met hier en daar wat sfeerimpressies en vrij neutrale muziek.

De cast is wel leuk. Ik vond dat Elijah Wood het nog vrij leuk deed. Hij speelde de rol van Frank die lijdt aan schizofrenie. Frank heeft een fetisj voor hoofdhuis met haar, deze gebruikt hij voor zijn mannequin poppen die bij hem in zijn woning staat en hij beeld in dat dit zijn vriendinnetjes zijn of huispartners. Tot op de dag dat hij Anna tegenkomt. Een beeldschone dame ook in Franks straatje kwam maar waar Frank een ander gevoel voor had, hij wou haar constant niks doen tot ze er achter kwam wie hij was, na een wilde achtervolging gingen beiden dood. Anna werd gespeeld door Nora Arnezeder. Wederom een knappe dame maar ik vond haar zeker niet bijzonder acteren.

De film gebruikt veel naakt, daar werd ik een beetje door verrast omdat ik de film aan het kijken was toen mensen buiten liepen, en tegenwoordig kun je vanaf buiten zien waar ik naar kijk dus moest ik even snel improviseren.. Maar, de naakt scenes waren in overvloed. De film is traag althans, het verhaal vond ik soms wat traag want buiten de moord scenes wist Franck Khalfoun niet genoeg spanning over te brengen. De moord scenes waren wel weer prachtig, erg bloederig en luguber. Ik vond het wel lekker om naar te kijken, precies zoals ik een horror film zie.

De film wankelt dus echt wel op het randje. Ik was overtuigd door de moordscene- en hoe Elijah de schizofrenie van zijn karakter wist over te brengen maar buiten dat is de film te standaard en nergens speciaal. Leuke zit, had slechter verwacht.

3.0*

Mwa.

Interessante regiekeuzes, maar in het algemeen blijft het allemaal echt iets te zwak en terughoudend. Ongeveer op alle gebieden. Terwijl deze film juist had kunnen opvallen door de omstandigheden en plot. Maar de regie laat het vaak een beetje afweten.

Wood speelt een interessant personage. Ik vind hem tegenwoordig ook echt een beetje een engerd. Nou, dan is dit toch wel de ideale rol voor hem. En hij kan ook goed een creep spelen. Al zien we eigenlijk behoorlijk weinig van Wood, wel door Wood.

Interessante keuze om zeker 90% van de film in POV te laten afspelen. Het maakt de boel in ieder geval wel iets leuker. Maar het voelt uiteindelijk niet echt aan als POV. Wood moet wel heel rechtop lopen om deze beelden te geloven als POV.

Dat is ook jammer, want dat gaat ten koste van de ervaring. De POV heeft uiteindelijk de charme verloren, vooral omdat het vaak niet helemaal als POV aanvoelt. Voor de rest wel een aardig visueel stijltje, maar ook dat gaat op den duur wat vervelen.

Richting het einde was het ook gewoon wat saaier. De kills zijn het enige wat de film een beetje overeind houdt op het pad naar de slotfase. Al missen een hoop kills wel wat pit. Soms wel grof, maar in het algemeen bij lange na niet zo gruwelijk als een hoop mensen beweren dat de kills zijn.

Het gaat op den duur vervelen, alhoewel de film zich weer even redelijk herpakt in de slotfase, waar het allemaal iets intenser is. Dat mist de film op voorgaande stukken wel een beetje. De film is iets te traag in het algemeen, en als de POV niet echt werkt dan heb je helaas wat punten laten vallen.

Maar een goede slotfase, en geweldige laatste scenes. Zeker als Wood door zijn waanbeelden aan stukken gereten wordt. Daar is ook eigenlijk de gore die de rest van de film een beetje mist. Voor de rest een prima film, maar het had veel beter kunnen zijn.

Elijah Wood als een seriemoordenaar die fan is van het scalperen van zijn slachtoffers. Je moet het hem nageven: hij kiest vaak wel zeer bijzondere projecten uit. Maniac is zeker en vast ook zo'n opmerkelijke film die me toch wel wat teleurstelde. Het concept van een POV-thriller is erg origineel en best goed uitgevoerd. Jammer dat de film er verder zo enorm lelijk uitziet. Er wordt voor de rest bitter weinig gedaan met de look en feel van alles. Ook wordt de gimmick na een tijdje nogal vervelend.

Elijah Wood speelt overtuigend maar kan het magere script echt niet redden. De gore zit wel goed maar (en dit gaat heel vreemd klinken buiten context) na een paar hoofden gescalpeerd had ik het wel gezien en zijn er geen verrassingen meer.

2*